Tibetan
་བཞིན་དུ་འཇུག་པར་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཚིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མཐོང་བས་སོ། །དངོས་པོ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་ཡང་དེ་རྟགས་ཤེས་པའི་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རྟགས་ཀྱི་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སྐྱེ་ཕ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཡང་སྲིད་དོ་སྙམ་ན་ཡོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ཡོད་ཀྱང་རྟགས་རྟོགས་པ་ལུང་ཙམ་ལས་གྲུབ་བས་དངོས་པོས་བྱས་བ་མ་ཡིན་ན་ རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྟགས་མ་ཡིན་དངོས་པོས་ཡོད་བའི་རྟོགས་པ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པ་སྟེ། རྟགས་ཚད་མས་མ་ངེས་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དང་མི་དམིགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྟགས་ཤིག་ཡིན་ན་ནི་ཚད་མས་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པ་རྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གྲངས་ཅན་བདག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྲུབ། གལ་ཏེ་རང་ཉིད་ལ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་ཡང་ཚད་མ་ལས་གཞན་གྱིས་རྟགས་འགྲུབ་པར་རིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ལུང་ལས་གྲུབ་པ་རྟགས་མ་ཡིན་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཐལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་སྟེ། འགལ་བའི་ཆོས་ཁས་བླངས་པས་དེའི་འགལ་བ་སྟོན་པར་ཟད་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔྱོད་པ་པ་དང་བྱེ་བྲག་པ་དང་གང་དག་སྤྱི་ནི་གཅིག་པུར་ཁས་ལེན་ལ། རང་གི་གསལ་བ་ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། གནས་སྐབས་ངེས་པའི་བྱེ་བྲག་གསལ་བ་གཅིག་དང་རྣམ་པར་མཆད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ཆ་ཤས་ལུས་པ་མེད་པར་སྤྱི་རྫོགས་པའི་བདག་ཉིད་འདྲེ་སྟེ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱི་ལ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་གཅིག་ལས་གཞན་མ་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་དུ་མ་ལ་འཇུག་པར་ཡང་ཁས་ལེན་ཏོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་འགལ་བ་ཁས་བླངས་པ་སྟོན་ཏེ་གསལ་བ་དུ་མ་འཇུག་པ་སྤྱི་གཅིག་པོ་དེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དུས་དང་གནས་སྐབས་ངེས་པའི་བྱེ་བྲག་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་སྟེ། དུ་མར་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྤྱི་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དུས་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དེ་མི་འདྲ་བ་རྣམས་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཇུག་པར་འགལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་དེ་ནི་ཆོས་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་གཅིག་ཁས་བླངས་ན། ཅིག་ཤོས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཁས་བླངས་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གཅིག་ཉིད་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་ པ་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་ན་སྟེ་གཅིག་ཉིད་དུ་འདོད་ན་ཐ་དད་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་དང་འགལ་ལོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཐ་དད་པས་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པས་ཐ་དད་པ་ལོག་ན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་བའོ། །བཞིན་དུ་སྟེ་དཔེ་ལའོ། །དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པར་རོ། །འབྲེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བར་རྟོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་དང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ལ་ཞུགས་པའི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །ད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སྟེ་གལ་ཏེ་སྤྱི་ལ་ཐ་དད་པ་མི་སྲིད་པ་དེར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་པའོ། །ལན་སྦྱིན་པ་ནི་ཐ་དད་པ་མི་སྲིད་ན་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་སྤྱི་དེ་སྲིད་དེ། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ལོག་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལྡོག་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་གསལ་བ་གཅིག་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་གཅིག་པོ་དེ་མི་ལྡོག་པར་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་གཞན་དེ་ངེས་པར་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་དོར་བར་དཀའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་དུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་འདོད་པ་སྤྱི་གཅིག་དུ་མ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ལས་གཞན་དུ་གནས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཁས་བླངས་ན་དམ་བཅས་པ་ལ་རང་གི་འདོད་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྟགས་ཀྱི་དོན་གང་རྟོགས་ན་དེ་རྟོགས་ནས་རང་གི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་འདོར་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་གཞན་མེད་དེ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱང་རྟོགས་ཏེ། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་གང་ཁས་བླངས་པས་ཁྱབ་པར
Chinese
不一定非要进入，因为看到想要说进入自己的词语。事物具有理由的意义，也依赖于认识到那是标志的认识。是要证明的和正在证明的。仅仅是认识到没有标志的意义，仅仅是分别念，如果仅仅是分别念就不是要证明的证明，那么，因为对方承认的仅仅是认识，怎么能成就所要证明的呢？如果认为生父等事物也可能存在，那么就说了“也有”，即使生等事物存在，因为标志的认识仅仅通过教证成立，不是事物所为，因为不是认识，所以那不是标志，与事物存在的认识没有差别，因为标志不是通过量成立，所以与不信任相同。如果像前面所说的果、自性、不可得那样是理由，如果是那样的标志，因为是通过量成立，如果在事物上成立是标志的特征，为什么数论的自性等成立？如果说自己不是通过量成立，因为佛陀等，对于反驳者来说，通过量以外的其他方式成立标志是不合理的。如果通过教证成立不是标志，那么通过他人承认的标志，反驳的证明是怎样的呢？成为反驳是对方的遍计，因为承认了相违的法，仅仅是显示那相违，不是要证明的证明，这是所要表达的意思。为了显示那一点，说了例如，思辨者和胜论者以及那些承认总相是唯一的，自己的显现是境，时间和处所决定的差别显现，一个和各别，名为总相的自性没有留下部分，总相圆满的自性混合，即是关联，因为总相只有一个与它关联的自性，没有其他不关联的自性，也承认进入许多所欲。对此，像这样显示承认相违，进入许多显现的总相，即是境等，时间和处所
English
It is not necessarily the case that one must enter, because one sees the desire to speak of words that enter into oneself. The very fact that an object has the meaning of a reason also depends on the realization that it is a sign. It is what is to be proven and what is being proven. It is merely the realization that there is no meaning of a sign. If it is merely conceptualization, then it is not the proof of what is to be proven. Why would what is to be proven be accomplished by merely realizing what the other party has acknowledged? If one thinks that things like the father of birth may also exist, then it is said, "There are also." Even if things like birth exist, since the realization of the sign is established only by scripture, it is not done by things. Because it is not realization, it is not a sign. There is no difference from the realization of the existence of things. Because the sign is not established by valid cognition, it is the same as not trusting it. If things like the effect, nature, and non-apprehension, as described above, are reasons, and if it is such a sign, then since it is established by valid cognition, if being established in things is the characteristic of a sign, why are the self and so on of the Samkhyas established? If you say that it is not established by valid cognition for oneself, then for the opponent because of the Buddha and so on, it is not reasonable for the sign to be established by anything other than valid cognition. If what is established by scripture is not a sign, then what is the proof of refutation by a sign acknowledged by others? Becoming a refutation is the other party's imputation. Because one acknowledges contradictory dharmas, it merely shows that contradiction. It is not the proof of what is to be proven. This is the meaning to be expressed. To show that, it is said, for example, that the Mimamsakas and Vaisesikas and those who acknowledge the universal as one, their own manifestation is the object, and the difference determined by time and place is manifested. One and each, the nature of the universal, without leaving any part, the nature of the complete universal is mixed, that is, related. Because the universal has only one nature related to it, there is no other unrelated nature. They also acknowledge that they enter into many desires. In this regard, in this way, it shows the acknowledgement of contradiction. The universal that enters into many manifestations is the object and so on, time and place.
Chinese
如同特定场合的差别一样，在其他地方也是如此。在多种情况下，这并非合理，因为具有单一自性的共相，如处所等，与时间和场合等其他不同之处相关联，这被称为相违，因为一和多是相违的。如果这样承认，即承认一个适用于多种事物的法，那么就等于承认了另一个自性各异的事物，这意味着与单一性相矛盾。如果否认差异性，即认为是一体，那么就会转变为差异性，从而与适用于多种事物相矛盾。如果确实如此，那么为什么呢？因为差异性遍及适用于多种事物，由于无法区分其自性，如果差异性消失，那么适用于多种事物也会消失。如果其自性如何成立呢？“那”被称为与自性相关联。如同譬喻一样。“事物”被称为自性相同。“关联”被称为理解为关联。如何理解呢？凡是适用于多种事物的，都是不同的，例如进入多种物质和处所等的蓝色和黄色。现在，对方会想，如果共相中不存在差异性，那么如何理解呢？回答是，如果不存在差异性，那么适用于多种事物的情况也同样存在于共相中，因为遍及者（差异性）的消失导致了被遍及者（适用于多种事物）的消失，就像处所等确定的一个显现一样。如果承认适用于多种事物的一个不消失，那么为了获得遍及者（差异性），就难以舍弃差异性。如果遍及是这样，但声称佛教徒所说的“一个适用于多种事物”的理由不成立，因为它存在于你自己的意愿之外，即存在于你所希望的共相的一个适用于多种事物之外，因为你不希望那样。如果承认那样，那么就会因为自己的意愿而损害誓言。如果理解了理由的意义，那么在理解之后，由于不舍弃自己的遍及者，因此会间接地理解到没有其他，也会理解到遍及的法，因为凡是承认被遍及者，就会遍及
English
Just as the distinctions of specific occasions are different in other places. In many cases, this is not reasonable, because the universal with a single nature, such as places, etc., is associated with other differences such as time and occasion, which is called contradictory, because one and many are contradictory. If this is admitted, that is, if one admits a dharma that applies to many things, then it is equivalent to admitting another thing with different natures, which means it contradicts oneness. If one denies difference, that is, if one considers it as one, then it will turn into difference, thus contradicting applying to many things. If this is indeed the case, then why? Because difference pervades applying to many things, and since its nature cannot be distinguished, if difference disappears, then applying to many things will also disappear. If its nature is established, how is it established? "That" is called associated with nature. Like a metaphor. "Thing" is called the same nature. "Association" is called understanding as association. How to understand? Whatever applies to many things is different, such as blue and yellow entering into many substances and places, etc. Now, the other party will think, if there is no difference in the universal, then how to understand it? The answer is that if there is no difference, then the situation of applying to many things also exists in the universal, because the disappearance of the pervader (difference) leads to the disappearance of the pervaded (applying to many things), just like one definite manifestation of places, etc. If one admits that one applying to many things does not disappear, then in order to obtain the pervader (difference), it is difficult to abandon difference. If the pervading is like this, but it is claimed that the reason of "one applying to many things" stated by the Buddhists is not established, because it exists outside your own intention, that is, outside the one applying to many things of the universal that you desire, because you do not desire that. If you admit that, then the vow will be harmed by your own intention. If the meaning of the reason is understood, then after understanding, since one does not abandon one's own pervader, therefore one will indirectly understand that there is no other, and one will also understand the dharma of pervading, because whatever admits the pervaded will pervade.