Tibetan
་པ་ཡིན་ན་གྲངས་ཅན་དེ་ནི་ཡོད་པ་མི་མཐོང་བ་ལས་མི་རྟག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱེད་པས་ན། ལུང་ནི་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངག་ཚད་མ་ཉིད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བརྟགས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ངག་གི་དམ་བཅས་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་ནའོ། །གལ་ཏེ་ངག་ཁྱད་པར་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྨྲས་པའི་སྐྱེ་བ་ཅན་ནམ་མི་རྟག་པའི་ལུང་ངོ༌། །འདི་ནི་ལུང་གི་ཚད་མ་བའི་སྐབས་ལེའུ་གཉིས་པར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུང་འདི་ལ་སྔར་དཔྱད་པས་མི་གནོད་དོ་ཞེ་ན། གཞན་ཡང་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཅན་ནམ་མི་རྟག་པ་ལུང་འདི་ལའོ། །མི་སླུ་བའི་ཚད་མའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ངག་ཉིད་དོན་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཉིད་དུ་འདྲེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སླུ་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དོན་དང་འབྲེལ་བའོ། །དེས་གྲུབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་དེས་སོ། །གྲུབ་པ་དེས་ནི་གཞན་སངས་ རྒྱས་པ་འབའ་ཞིག་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་བླངས་ནས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པས་དོན་འགྲུབ་པར་བྱས་ནས་དོན་གདོད་དཔྱོད་པའི་བརྟག་བ་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དཔྱད་པ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། བརྟག་པར་རྩོམ་པ་ན་ནི་ཁས་བླངས་པར་འོས་སམ་མི་འོས་ཞེས་དཔྱོད་པ་པ་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་སེམས་པས་རྒྱུ་བརྟགས་ནས་གདོད་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་པ་དེའི་ལུང་དང་གནོད་པ་སེམས་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་ཕ་རོལ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ཅན་དང་མི་རྟག་པ་སྨྲས་པ། གནོད་པ་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་པ་དེའི་ལུང་འདི་ཚད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་ཅན་དང༌། མི་རྟག་པ་ནི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་བ་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་སེམས་པ་མེད་པ་འགྲུབ། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ངེ་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ལུང་དང་ལྡན་པ་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ལ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དོན་གྱིས་དོན་དཔྱོད་པའི་སྐབས་ན་གང་གི་ལུང་གང་ཡིན་ཏེ། ལུང་ནི་གང་གི་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་ཁས་བླངས་པའིའོ་ཞེ་ན། ལུང་དེ་སྐྱེ་བ་ཅན་གྱི་ཚད་མས་གནོད་ན་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ལུང་ཡིན། གལ་ཏེ་ཚད་མས་གནོད་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ལུང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ངེས་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་ལུང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མི་རིགས་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ལུང་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་རེང་བུར་སྐྱེས་གྱུར་ཅིང་ལྷན་ཅིག་པའི་ལུང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕྱིས་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁས་བླངས་པས་རང་གི་ལུང་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚད་མས་བསྒྲུབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཚད་མས་གནོད་པའི་སྐྱོན་མ་མཐོང་བར་ཏེ། མི་རྟོག་པར་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་འདི། ཀྱེ་མ་སྟེ་ཀྱེ་ཧུད་རྨོངས་པའི་ཐ་སྙད་དབང་བྱེད་པར་གཞན་གྱིས་བྱིན་ནམ། འདི་རང་ཉིད་འགལ་བས་ལེན་པ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་པ་དེའི་ལུང་དང༌། འགལ་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་ཏེ། ལུང་ལ་གནོད་པའི་ཚད་མས་ཁས་བླངས་པས་ལུང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་བྱས་ནས་ཡང་ ལུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ལུང་དེ་ཁས་བླངས་པ་ཡིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། ལུང་དེ་ཁས་བླངས་ནས་ཡང་ལུང་དེ་ལ་ཚད་མས་གནོད་ཕྱིར་ལུང་དེ་བཏང་བ་ཡིན་ལ། བཏང་བའི་ལུང་ནི་ལུང་གི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པས་དེས་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ལུང་མ་ཡིན་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་དེས་ཁས་བླངས་པས་ལུང་དུ་གཞག་པ་ཡིན་ལ་ཚད་མས་གནོད་པས་བྱས་པའི་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་སེམས་པས་མེད་པའི་དངོས་པོ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དངོས་པོ་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བ་སྟིང་བའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་གང་གི་ལུང་གང་ཡིན་མ་གྲུབ་པར་མ་ཟད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་འདོད་པས་གཞན་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་མ་གྲུབ་མོད་ཀྱི་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའི་བྱས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དག་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། མི་སླུ་བར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །ཡང་ན་འདོད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ
Chinese
如果是数论派，则因为他们认为存在是不可见的，所以是无常的。所谓“推测的境地”，是指以意义来理解意义。因此，由于事物被理解，语言是词语，所以语言本身不可能是量。如果问为什么不是量，凡是量，就不再需要推测，因为语言的承诺如果成立，所希望的意义就实现了。如果说这里所说的“特殊的语言”是指生灭或无常的语言。这是关于语言的量之章节的第二品。如果问，这种语言以前的分析不会造成损害吗？“此外，对于这个”，是指生灭或无常的这个语言。说的是，不欺骗的量的特殊性，与其他不同之处，一点也没有，因为语言本身与意义没有关联。如果是不欺骗，就是与意义相关联。所谓“由此成立”，是指与事物相关联的那个。由此成立，并非仅仅成立其他的佛，而是因为由事物的力量而来，所以对你而言是成立的。所谓“承诺之后进入不是”，是指他人承诺之后，通过使意义成立，然后进入对意义的最初分析的考察不是，因为不需要分析。那么是什么呢？在开始考察时，应该承诺还是不应该承诺，思考者思考承诺的原因，考察原因之后才承诺。为了要证明那位佛的语言和没有损害的思考，以及对另一位佛说了生灭和无常。因为那个损害，那位佛的语言会成为量，而由非量所成立的生灭，因为不是作为事物而成立，所以从那个不成立的理由中，如何能成立没有思考呢？如果问，理由，即具有生灭等的语言，在那位佛那里成立吗？在以意义分析意义的时候，谁的语言是什么呢？语言不是任何人的证明，这是最后的结论。如果说是承诺的
English
If it is the Samkhya school, it is because they consider existence to be impermanent since it is invisible. The so-called "object of inference" refers to understanding meaning through meaning. Therefore, since things are understood, language is words, so language itself cannot be a valid means of knowledge. If asked why it is not a valid means of knowledge, whatever is a valid means of knowledge will no longer need inference, because if the promise of language is established, the desired meaning is achieved. If it is said that the "special language" spoken of here refers to the language of arising and ceasing or impermanence. This is the second chapter on the occasion of language as a valid means of knowledge. If asked, does previous analysis not harm this language? "Furthermore, for this" refers to this language of arising and ceasing or impermanence. It is said that the particularity of a non-deceptive valid means of knowledge, which is different from others, is not at all present, because language itself is not related to meaning. If it is non-deceptive, it is related to meaning. The so-called "established by that" refers to that which is related to things. Established by that, it is not just that other Buddhas are established, but because it comes from the power of things, it is established for you. The so-called "entering after promising is not" means that after others promise, by making the meaning established, then entering the examination of the initial analysis of the meaning is not, because analysis is not needed. So what is it? When starting to examine, whether one should promise or not, the thinker thinks about the reason for promising, and only promises after examining the reason. In order to prove that the language of that Buddha and the thought of no harm, and having spoken of arising and ceasing and impermanence to another Buddha. Because of that harm, the language of that Buddha will become a valid means of knowledge, and the arising and ceasing established by the non-valid means of knowledge, because it is not established as a thing, so how can the absence of thought be established from that unestablished reason? If asked, is the reason, that is, the language possessing arising and ceasing, etc., established in that Buddha? When analyzing meaning with meaning, whose language is what? Language is not proof for anyone, this is the final conclusion. If it is said to be promised
Chinese
那么，如果那个教证被有生之量的 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)所损害，因为不承认，怎么会是教证呢？如果即使被 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)所损害，也因为自己承认而成为教证，那么，仅仅是确定承认，就不能说是自己的教证。因为人们没有承认教证而独自产生，也没有共同的教证。如果后来因为承认了自己的宗派而成为自己的教证，那么，在没有看到 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)所成立的功德和 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)所损害的过失之前，不加思索地执持宗派，哎呀，哎呀，这难道不是别人给予的愚昧的名称的支配吗？这自己相违而接受是不合理的，这就是意思。佛教徒的那个教证，以及相违、安乐等等，承认没有思虑，因为承认了损害教证的 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)，而使教证不是 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)，然后又 那个教证本身所指示的有生等等，就这样成立了理由。如果说那个教证因为被承认而成立，所以理由成立，那么，那个教证被承认后，又因为 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)损害那个教证，所以那个教证被放弃了。被放弃的教证不是教证的 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)，因此它所成立的也不是成立也不是不成立，因为它不是成立的支分，所以不能理解所要成立的道理。如果即使因为被 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)所损害而不是教证，但因为那个佛教徒承认而作为教证安立，并且把 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण，pramana，量)所损害所造成的有生等等不成立的那个作为理由，因为那个理由，没有思虑的事物存在，所以事物也良好地存在，这就是颠倒。又，这个“又”字，不仅是哪个教证是什么没有成立，而且因为理由没有成立，所以成立所要成立的相违也不是。如果理由有生等等是佛教徒的意愿，对其他人来说我们没有成立，那么，就说了人的意愿等等。人的意愿所造成的，即使是认为是理由的那些，也是进入事物的，因为不能确定不欺骗。因此，与相似理由没有差别。或者，意愿是事物如何
English
Then, if that scripture is harmed by the प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure) of the existent, how can it be scripture since it is not acknowledged? If even though harmed by प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure), it is scripture because it is acknowledged by oneself, then merely determining acknowledgement is not sufficient to call it one's own scripture. Because people are born alone without acknowledging scripture, and there is no joint scripture. If later, because one acknowledges one's own established tenet, it becomes one's own scripture, then without seeing the merits established by प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure) and the faults harmed by प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure), holding to a tenet without thinking, alas, alas, isn't this being dominated by the name of ignorance given by others? It is unreasonable to accept this self-contradiction, that is the meaning. The Buddhist's scripture, and contradiction, happiness, etc., are acknowledged without thought, because the प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure) that harms the scripture is acknowledged, making the scripture not a प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure), and then again, That very scripture indicates the existent, etc., and thus the reason is established. If it is said that the reason is established because that scripture is established by being acknowledged, then after that scripture is acknowledged, that scripture is abandoned because प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure) harms that scripture. The abandoned scripture is not the प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure) of scripture, therefore what is established by it is neither established nor unestablished, because it is not a part of establishment, therefore it is not reasonable to understand what is to be established. If even though it is not scripture because it is harmed by प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure), it is established as scripture because that Buddhist acknowledges it, and that the existent, etc., which is not established by being harmed by प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramana, measure), is made into a reason, because of that reason, things exist without thought, therefore things also exist well, this is inversion. Also, the word "also" means that not only is it not established which scripture is which, but also because the reason is not established, the contradiction of establishing what is to be established is also not. If the reason, the existent, etc., is the wish of the Buddhist, and it is not established for us others, then the wish of a person, etc., is spoken of. What is caused by the wish of a person, even those who think it is a reason, enter into things, because it is not certain that it is not deceptive. Therefore, there is no difference from a seeming reason. Or, the wish is how things are