Tibetan
ཆོས་དེ་སྒྲ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གང་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་ལ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ སྒྲ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་མི་བརྟེན་པར་འདོད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དོན་རྟོགས་པར་ནི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཚད་མ་གཞན་ཉིད་དོ་སྙམ་པའོ། །ལན་སྦྱིན་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་མེད་ནའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བར་འདོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ལའོ། །མ་མཐོང་ན་མ་མཐོང་བ་དེས་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་བ་སྒྲུབ་པའམ། དེ་དང་འགལ་བ་འགོག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སྔར་མཐོང་བ་ལ་སྒྲ་ཡིས་དྲན་པར་བྱེད་ནའོ། །ལན་ནི་སྒྲ་དང་རྟགས་དག་མེད་པར་ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་གཏོད་པས་ཀྱང་དྲན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲས་དྲན་པ་དང་ཉེ་བར་གཏོད་པས་དྲན་པ་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་དག་གི་གནས་སྐབས་དག་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུང་བར་འདོད་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། སྒྲ་འདིས་ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་དག་ལས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ་སྒྲ་དེ་དང་དོན་དེ་དག་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ཉིད་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་གང་གི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཅི་རན་ཏ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་གཞན་ཡོད་པས་གཉིས་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པས་ནི་སྐྱེད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ་མི་དམིགས་པས་ནི་མེད་པའོ། །དེ་དག་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་གཞན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་དཔེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དཔེ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དཔེ་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་ཡང་དེ་ལ་སྔ་མ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དཔེ་གཞན་ དགོས་པར་འགྱུར་བས་ན་དཔེ་ཐུགས་པ་མེད་
Chinese
法并非存在于声音中，因为吠陀的声音不依赖于任何事物，并且也认为虚空的属性之声音不依赖于可被表达的法性。然而，它确实能使人领悟其意义。因此，有人认为这是另一种量。回答是“如果是那样”等等。如果是那样，即使不存在于具有可被把握之法的法性上。那个“那”指的是声音。那个“那”所指的想要把握的是法性。如果未曾见过，那么未曾见过如何能证明对那个法性的希求，或者如何能阻止与之相违背的事物？如果先前见过，声音能使人忆起。回答是，即使没有声音和标志，通过心的专注也能忆起。如果声音所引起的忆念和专注所引起的忆念之间存在差别，那么，经中说“在这些情况下”，意思是说没有差别。因为在想要把握的法性上没有成立，所以，这个声音对于某些法性来说，如何能成立呢？意思是说，它不是量。那个“那些”指的是声音。为什么呢？因为那个声音和那些意义之间的关联没有成立。这将在下面说明。因为与想要表达的事物之间存在关联。如果是那样，那么它就是果的标志。如果“如果是那样”等等，那么就像赤杨等等一样。因为存在“如果存在”，以及存在其他量，即“理”和“非显现”，所以认为这会损害二者。“如果存在”能证明产生，“非显现”能证明不存在。那些不是现量，因为是通过其他来理解其他。也不是比量，因为没有随行。已经解释了没有随行。经中说“这里没有例子”。为了显示没有例子，因为没有其他能立，能立与“如果存在”和“非显现”不同。即使通过其他例子来成立，因为与之前的例子相似，所以需要其他例子，因此例子是穷尽的。
English
The dharma does not exist in sound, because the sound of the Vedas does not rely on anything, and it is also believed that the sound of the attribute of space does not rely on the dharma-holder to be expressed. However, it does make one realize its meaning. Therefore, it is thought that this is another valid means of cognition. The answer is "If that is so," and so on. If that is so, even if it does not exist on the dharma-holder who possesses the dharma to be grasped. That "that" refers to sound. That "that" refers to the dharma-holder who wants to be grasped. If it has not been seen, then how can not having seen prove the desire for that dharma-holder, or how can it prevent things that contradict it? If it has been seen before, sound can make one remember. The answer is that even without sound and signs, one can remember through the mind's focus. If there is a difference between the memory caused by sound and the memory caused by focus, then it is said in the sutra, "In these cases," meaning that there is no difference. Because it is not established on the dharma-holder that one wants to grasp, how can this sound be established for some dharma-holders? It means that it is not a valid means of cognition. That "those" refers to sounds. Why? Because the connection between that sound and those meanings is not established. This will be explained below. Because there is a connection with what one wants to express. If that is so, then it is the sign of the result. If "If that is so," and so on, then it is like alder and so on. Because there is "if it exists," and there are other valid means of cognition, namely "reason" and "non-appearance," it is believed that this will harm both. "If it exists" can prove production, and "non-appearance" can prove non-existence. Those are not direct perception, because others understand others. Nor is it inference, because there is no concomitance. It has been explained that there is no concomitance. It is said in the sutra, "There is no example here." In order to show that there is no example, because there is no other proof, the proof is different from "if it exists" and "non-appearance." Even if it is established by other examples, because it is similar to the previous example, other examples are needed, so the examples are exhausted.
Tibetan
པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ནའོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེ་ཐུགས་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་དང༌། མི་དམིགས་པའི་ཡུལ་མཐོང་བ་ན། ཡུལ་ཅན་བསྐྱེད་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དག་ཀྱང་སྔོན་དེ་ན་ཡོད་ན་ཡོད་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ལས། བསྐྱེད་པ་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཞུགས་པའི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་འབྲེལ་པ་དྲན་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་དོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ནི་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་མེད་དོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་སྔོན་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དམིགས་པར་རིགས་པ་དེ་ལྟར་མ་དམིགས་ན་དེ་མེད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་འདི་མངོན་སུམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། ཡོད་ན་སྣོད་དུ་རུང་བ་ལས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་མེད་དེ། སྔོན་གནས་ཁང་ན་དམིགས་པར་རིགས་པ་ལས་མ་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྨོངས་པ་དག་ལས། དམིགས་པར་རིགས་པ་མི་དམིགས་པའི་རྒྱུས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་སྟོན་ཏེ། མེད་པ་གྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བར་བྱེད་པ། དཔེར་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ཁས་ལེན་པས་ཕ་ཉིད་གྲུབ་ཀྱང་པའི་ཐ་སྙད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤིན་དུ་རྨོངས་པ་མ་ཡིན་ན་དམིགས་པར་རིགས་པ་མ་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེད་བར་ངེས་ཀྱང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ལས་བཟློག་པ་ཅན་གྱི་རྨོངས་པ་ལ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རྩ་མཆོག་རྩེ་ན་གླང་ཆེན་བརྒྱ། །སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་ཡོད་དོ་ཞེས། །དེ་སྐད་གྲངས་ཅན་ཕྱུགས་ལས་གཞན། །ངོ་ཚ་བཅས་པ་སུ་བརྗོད་རྩོལ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་དོན་ཏེ། །གང་རྫི་མོ་བར་གྲགས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་དང༌། རྨོངས་པ་ལ་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་སྒྲུབ་ན་ནི་དཔེ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་གྱི། ཐ་སྙད་ བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི་སྐྱོན་མེད་དེ་ཐ་སྙད་ཞུགས་པ་ལ་ནི་དཔེ་ཡིན་ལ་རྨོངས་པས་ཐ་སྙད་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་སྟོན་པས་སོ། །སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་བསྟན་ནས། མི་སྣང་བ་མི་དམིགས་པ་ཡང་རྟགས་ཉིད་དུ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ
Chinese
如果说是过失，并非如此。因为并非没有例子，也并非不是推理。如果问：如何？如果它存在，并且看到不可见的境，那么，产生有境和无的名称，也从先前在那里存在和不可见的事物中，因为忆念有和无的名称进入的相和所相的关联而进入。例子是通过现量成立的。随行和违逆是存在则存在，除此之外的因和果的自性是不存在的。这也是通过现量先前成立的。如果理应可见的事物没有被见到，那么它就不存在，这个世间是通过现量的力量来说的。这样，没有的名称的理由，就是通过没有见到来简要地显示。如果存在，就应该能够被容纳，因为没有见到所以不存在，就像先前在房间里理应可见却没有见到一样。对于数论派等愚昧者来说，显示了理应可见的事物因为没有见到的原因而能够成为没有的名称。即使没有成立，却使能够成为名称的事物成为名称，例如，承诺产生者，即使父亲成立了，却因为产生而使父亲的名称没有成立。就像显示“是父亲”一样。如果不是非常愚昧，那么仅仅通过理应可见却没有见到的现量，也就成立了没有的名称。因此，即使确定为没有，也是对于与没有的名称相违背的愚昧者说的。如所说： “至高树梢百象栖， 往昔未见今犹在。” 如是数论异于牛， 谁具羞耻能言此？ 这实在是极其愚昧之义，因为被称为牧女。如是说。同样，如果它存在，并且对于愚昧者成立名称，如果成立产生者和没有者，那么例子就会穷尽。对于成立名称来说，没有过失，因为对于进入名称的事物来说，是例子，而对于愚昧者没有成立名称的事物来说，是通过显示原因。在显示了显现却不可见之后，为了将不显现却不可见的事物也归纳为相，原因。
English
If it is said to be a fault, it is not so. Because it is not without examples, and it is not that it is not inference. If asked: How? If it exists, and the invisible realm is seen, then, the names of producing the existent and the non-existent, also from the things that previously existed and were invisible there, because the relation of the sign and the signed that the names of existent and non-existent enter is entered through remembrance. The example is established by direct perception. Following and reversing is that if it exists, it exists, and the nature of the cause and effect other than that does not exist. This is also previously established by direct perception. If what should be seen is not seen, then it does not exist, this world speaks through the power of direct perception. Thus, the reason for the name of non-existence is briefly shown through not seeing. If it exists, it should be able to be contained, because it is not seen, so it does not exist, just as what should be seen in the room was not seen before. For the ignorant such as the Samkhya school, it shows that what should be seen can become the name of non-existence because it is not seen. Even if non-existence is established, it makes what can become a name into a name, for example, promising the producer, even if the father is established, the name of the father is not established because of producing. Just like showing "is the father." If it is not very ignorant, then the name of non-existence is also established merely through the direct perception of what should be seen but is not seen. Therefore, even if it is determined to be non-existent, it is said to the ignorant who contradict the name of non-existence. As it is said: “On the top of the supreme tree, a hundred elephants dwell, Never seen before, yet they exist.” Thus, the Samkhya different from the cow, Who with shame can say this? This is indeed a very ignorant meaning, because it is called a shepherdess. Thus it is said. Similarly, if it exists, and the name is established for the ignorant, if the producer and the non-existent are established, then the examples will be exhausted. For establishing the name, there is no fault, because for the things that enter the name, it is an example, and for the things for which the name is not established by the ignorant, it is through showing the cause. After showing the appearance but not seeing, in order to include the non-appearance but not seeing also as a sign, the cause.