Tibetan
ས་པ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའི་ཚོགས་པའོ། །དེ་ནི་ངེས་པར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཚོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡང་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྟེ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུའི་རྐྱེན་ས་བོན་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནུས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཉེ་བའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་མེད་པ་དང༌། གགས་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ནོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་མ་ཚང་བ་དེའི་ཕྱིར་ལྟོས་པས་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ས་བོན་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ལྟོས་པ་དེ་ལྟ་ནའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པའོ། །དེ་བྱས་པ་དང་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་དེ་དག་ཀྱང་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ལ། བྱས་པ་དང་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པའི་འཇིག་པའི་ངང་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཉིད་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུའི་ནུས་པ་ངེས་པ་ཅན་ཏེ་རྒྱུ་ནུས་པ་མི་འདྲ་བས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བར་མ་འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པར་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མཆན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ལ་ནི་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ཡུལ་དང་དུས་དང་རྫས་ངེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ལ། དངོས་པོ་ རྣམས་ནི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ནས་དང་སཱ་ལུའི་ས་བོན་དག་གི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་དག་ནི་རང་གི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་དག་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་དང་ཡོད་པ་འདི་ལ་ནི་ཡང་ངོ༌།། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་འདིས་ན་ནི་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་སྐྱེ་ལ་གཞན་ལས་ནི་རྟག་པར་རོ་ཞེས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཏེ། རྒྱུའི་དབྱེ་བར་སྨྲ་བར་བྱོས་ཤིག་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་སྡེ་བ་དག་ན་རེ་སྐྱེ་བ་ཅན་དེ་སྐྱེས་པ་རྣམས་འཇག་པ་ཡིན་གྱི། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་དང། ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་པའི་རྫས་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཉིད་འ
Chinese
如同土地一般。 如果说“无待”是指极端的集合，那是因为已经说了它必定产生结果。大麦的种子集合到了极致，难道不也产生稻芽吗？如果说稻芽的因缘，种子和水等，因为能力到了极致而接近无待，并且因为没有阻碍能力，所以才是无待。那么，所谓的“其自性”就是产生稻芽的自性，也就是稻种。如果依赖于它而产生稻芽，那么它就是不完整的，因此，依赖性本身就不是无待的。 如果种子和水等的集合到了极致，那么它的自性也是依赖性的。所谓的“其自性”就是无常。它不是已作和存在中的存在，因为已作的那些也依赖于具有坏灭性质的其他自性。已作和存在也不是存在的坏灭性质。因此，如果说已作本身因为具有依赖性，所以不一定是无常，那么，因的能力是确定的，也就是由不同的因的能力所产生的。那也是自己的特征，因为因的能力是不混杂的特征。自性上确定为不同的意义的特征，不同本身是不可能是无因的，因为对于无因来说，对任何事物都没有依赖性。因为不应该依赖于因的处所、时间和事物。事物都是由量成立的依赖性。因此，大麦和稻子的种子等的能力的不同的特征，是从自己的因的能力的不同中产生的。 同样，这里也是，对于已作和存在也是如此。因为这个因产生已作等具有坏灭性质的，而从其他因产生常恒的，这是确定的理由。请说出因的差别吧。自己和他人的宗派中说，凡是具有生者，生者都是坏灭的，而未组合的以及地和水等常恒的事物，因为没有生，所以不是坏灭的。如果说生不是坏灭自性的因，那么就说了生本身
English
It is just like the earth. If "without dependence" refers to the ultimate collection, it is because it has been said that it will definitely produce results. Doesn't the ultimate collection of barley seeds also produce rice sprouts? If it is said that the causes and conditions of rice sprouts, such as seeds and water, are close to being without dependence because their power has reached its ultimate, and because there is no obstruction to their power, then it is without dependence. Then, what is called "its own nature" is the nature of producing rice sprouts, which is the rice seed. If it depends on it to produce rice sprouts, then it is incomplete, therefore, dependence itself is not without dependence. If the collection of seeds and water, etc., has reached its ultimate, then its own nature is also dependent. What is called "its own nature" is impermanence. It is not something that is made and exists in existence, because those that are made also depend on other natures that have the nature of destruction. What is made and exists is also not the nature of the destruction of existence. Therefore, if it is said that what is made itself is not necessarily impermanent because it has dependence, then the power of the cause is certain, that is, it is produced by the power of different causes. That is also its own characteristic, because the power of the cause is a characteristic that is not mixed. The characteristic of the meaning that is determined to be different in nature, the difference itself cannot be without cause, because for the causeless, there is no dependence on anything. Because it should not depend on the place, time, and things of the cause. Things are all dependencies established by valid cognition. Therefore, the different characteristics of the power of barley and rice seeds, etc., are produced from the difference in the power of their own causes. Similarly, here too, it is the same for what is made and exists. Because this cause produces what is made, etc., which has the nature of destruction, and from other causes produces what is permanent, this is a definite reason. Please speak of the difference of causes. In the sects of self and others, it is said that all those who have birth, those who are born are destroyed, while the uncompounded and the permanent things such as earth and water are not destroyed because they have no birth. If it is said that birth is not the cause of the nature of destruction, then it is said that birth itself
Tibetan
ཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཅན་འཇིག་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་འཇིག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་མ་གྲུབ་པའམ་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་གོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལྟར་ངེས་པ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་ཡིན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྐྱེ་བ་ནི་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེས་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་ངེས་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཚོགས་པ་མཐའ་དག་མ་མཐོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་སོ། །མཐོང་ན་རྟགས་ནི་དོན་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པས་སྟོང་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་མེད་པར་ལྷག་མ་མེད་པར་འཇུག་པའི་མཐའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་རང་གི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་མེད་པས། དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་ཉིད་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ཉེ་བར་མི་ལེན་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པར་ཉིད་མཚམས་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་ཐ་མ་ཞེས་བྱ་བ་སྟ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པས་ཚུལ་གཞན་གྱིས་གནས་པར་འདོད་པའོ། །ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་ལ་ཁྱབ་པའི་རྗེ་བཙུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ། །དེའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ་སྟེ། དེའི་སྨོན་ནས་ཤེས་བའི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁམས་གཞན་ཏེ་འདོད་པའམ་གཟུགས་ནའོ། །དེ་དག་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་གི་སེམས་ལ་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཟུགས་མེད་པའི་སྲིད་པའི་མཐའི་སེམས་ལ་ཆེད་དུ་མ་གཏང་ན་ནུས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། གདུལ་བའི་རྒྱུད་དམ་དངོས་པོའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་མ་ཤེས་ན་ཡང་ངོ༌། །གང་དག་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མའི་སེམས་དེ་ཡང་སྲིད་པས་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་ཀྱང༌། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གཞན་གྱིས་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་སྔར་བཤད་པ་དག་མི་བྱེད་ཀྱང་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་ཡིན་གྱི་ནུས་པ་མེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ཚང་ན་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །སྔོན་ནས་བྱེད་ན་སྔོན་སྡོད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཕྱིས་ཀྱང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གལ་ཏེ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་སོ་ཞེ་ན་བཤད་ཟིན་ཏེ། རིག་བྱེད་རྟག་པ་ལྟོས་པས་རྟག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནི་ཕན་པར་ནུས་ལ། རང་ལས་གཞན་ན་ནི་དེ་ཅི
Chinese
因为是坏灭的自性之故。如果说因为那个的缘故，有生者坏灭，未生者则不是，那么就会变成因为坏灭的缘故而坏灭，成为不成之因或者无意义。如果说是由于自性而坏灭，那么所谓的自性决定，也是从那样决定产生的因来的，没有因是不行的。因此，生不是坏灭之因，所以它不能决定果的自性。因为没有见到一切集合，是指非一切智者们。如果见到，则显示因是无意义的。如果说空无作用能力的实事物是不存在的，那么，在无色界无余进入的最后的刹那，以及没有产生自己的果的情况下，就会变成不存在的过失。对于有情众生的数量来说，不取其他的刹那靠近，因为存在不连接自身界限，所以称为最后的存在，也就是以大菩提心而希望以其他方式安住。遍及一切所知境的主尊是一切智者。他的智慧是有能力的，因为是从他的愿力而成为所知境的对境之故。 其他的界，即欲界或者色界。那些是对于他人的心识，也就是非一切智者的心识也是如此。如果一切智者没有特别关注无色界存在的最后的心识，那么就没有能力，即使没有了解所调伏者的相续或者事物状态的一个法也是如此。因为哪些是做事情的缘故。也就是说，那个最后的心识虽然不做以存在连接自身界限的事情，但是做以其他心识相续安住的事情，也就是发大菩提心等等。或者说，不做之前所说的那些事情，是因为因缘不具足，而不是因为没有能力，如果因缘具足，就会做。如果之前做，那么之前安住的就不是作者的自性，所以之后也不会做。如果说是观待的，那么已经说过了，能作常法观待，对于常法的自己的体性是有帮助的，对于自身之外的又有什么呢？
English
Because it is the nature of destruction. If it is said that because of that, those who are born are destroyed, and those who are not born are not, then it would become that destruction is destroyed because of destruction, becoming an unestablished reason or meaningless. If it is said that it is destroyed due to its own nature, then the so-called determination of nature also comes from the cause that produces such determination, and it is not possible without a cause. Therefore, birth is not the cause of destruction, so it cannot determine the nature of the result. Because all gatherings are not seen, it refers to those who are not omniscient. If seen, it shows that the reason is meaningless. If it is said that a real thing that is empty of the ability to function is non-existent, then in the final moment of entering the formless realm without remainder, and without producing its own result, it would become the fault of being non-existent. For the number of sentient beings, not taking other moments close, because existence does not connect its own boundary, it is called the last existence, that is, wishing to abide in other ways with the great Bodhicitta. The lord who pervades all knowable objects is the omniscient one. His wisdom is capable, because it is the object of knowledge from his aspiration. Other realms, namely the desire realm or the form realm. Those are also for the minds of others, that is, the minds of those who are not omniscient. If the omniscient one does not pay special attention to the last mind of formless existence, then there is no ability, even if one does not understand one dharma of the state of the object to be tamed or the state of things. Because of what things are done. That is to say, although that last mind does not do the work of connecting its own boundary with existence, it does the work of abiding in other mind streams, that is, generating great Bodhicitta and so on. Or, not doing those things mentioned before is because the conditions are not complete, not because there is no ability, if the conditions are complete, it will do it. If it does before, then the one who abides before is not the nature of the doer, so it will not do it later either. If it is said to be dependent, then it has already been said that the active constant dharma is dependent, and it is helpful to the own nature of the constant dharma, but what is it for other than itself?