Tibetan
།དེ་ལྡོག་པ་མཐོང་བ་ འདིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ནི་གཏན་ཚིགས་དེའི་བདག་ཉིད་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །དེ་ཙམ་སྟེ་རྟགས་ཡོད་པ་ཙམ་དང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ནི་རྟགས་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ལ་མི་ལྟོས་པ་དཔེར་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་དོན་འཕེལ་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་དོན་གྱིས་འཕངས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཞན་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚད་མ་དག་གིས་རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཅན་འཇུག་པའམ། མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གོ །ཁྱབ་པ་དང་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་པ་དག་ཚད་མས་མ་དེས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་རྟགས་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་ཀྱི་དོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཚད་མས་ངེས་པ་ཅི་དགོས་ཤེ་ན། གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གསལ་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཚད་མས་མ་མཐོང་བར་ནི་མར་མེ་རང་གི་དོན་བུམ་པ་གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟགས་ཀྱང་རང་ཉིད་གོ་བར་ནུས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འབྲེལ་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཚད་མས་མ་ངེས་པ་ནི་རྟགས་ཅན་གོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཚད་མས་འབྲེལ་པ་ངེས་བ་དེའི་ཕྱིར། ངེས་པའི་ཁྱབ་བྱ་གོ་བྱེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཕྱོགས་ངེས་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། རྟགས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ནི། ཕྱོགས་བསྟན་པས་གོ་བར་མི་ནུས་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང་ཁྱབ་པ་ངེས་པས་ནི་ཕྱོགས་རྟོགས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཕྱོགས་བསྟན་པ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པར་ཚད་མས་མ་དེས་ན་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལོག་པས་རྟགས་དེའི་ལྡོག་པ་ཡང་ངེས་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མས་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་ རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་ལྡོག་པ་ངེས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཙམ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་ཁྱད་པར་མེད་བ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་དང་ནི་རྗེས་འབྲེལ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། ར
Chinese
因此，见到它的遣返。 在这里。 它的自性是，那个理性的自性，是要被证成的法。 仅仅是，仅仅是具有征相，以及。 随后的关联是，仅仅具有征相，就仅仅具有要被证成的事物，那是独立于其他事物的自性。 如果是不依赖于差别的，例如无常本身，因为存在之故，就像这样。 即使说“存在”也增长了原因的意义，因为它不是无因的，但那是因为意义所抛，声音没有表达，所以说不依赖于差别。 自性理性的其他分类是，刚开始出现等等。 正量们自己要证成的法，是指与顺品相违背的进入，或者现量和不可得。 依赖于周遍和有法的事物，由于那些非正量所决定的自性之征相，不能使要被证成的事物被理解。 如果征相的意义不是自己理解，那么还需要正量来决定什么呢？ 说了“因为是使之清晰”，没有被正量见到的清晰的体性，就像灯不能清晰地认识自己的事物瓶子一样。 同样，征相自己虽然能够理解，但是关系和品性没有被正量决定，就不能理解有征相的事物。 因为正量决定了关系，所以说了“决定的周遍是能理解的”。 没有指示宗，仅仅是不指示，在没有理解征相的关系的时候，指示宗不能理解，因为品性和周遍的决定已经理解了宗，所以也不需要指示宗。 如果它的自性没有被正量决定关系，那么要被证成的事物颠倒了，那个征相的遣返也没有决定。 因此，必须通过正量来决定关系，然后才能确定地说出遣返。 仅仅没有见到是不行的，因为见到仅仅具有那个，也不能理解，因为见到没有差别的色。 自性和随同关联本身。 说的是：
English
Therefore, seeing its reversal. Here. Its self-nature is that the self-nature of that reason is the dharma to be proven. Just that, just having the sign, and. The subsequent connection is that just having the sign, there is just the thing to be proven, which is the self-nature independent of other things. If it is not dependent on the particular, for example, impermanence itself, because it exists, like that. Even if saying "exists" also increases the meaning of the cause, because it is not without cause, but that is because the meaning is thrown away, and the sound is not expressed, so it is said not to depend on the particular. Other classifications of self-nature reasoning are those that have just begun to appear, and so on. The valid cognitions themselves, the dharma to be proven, refers to entering in contradiction to the similar class, or perception and non-apprehension. Things that rely on pervasion and subject, because those signs of self-nature that are not determined by valid cognition, cannot make the thing to be proven understood. If the meaning of the sign is not understood by itself, then what is the need for valid cognition to determine it? It is said, "Because it is to make it clear," the nature of clarity not seen by valid cognition, just as a lamp cannot clearly recognize its own object, a vase. Similarly, although the sign itself is capable of understanding, if the relationship and property of the subject are not determined by valid cognition, it cannot understand the thing with the sign. Because valid cognition determines the relationship, it is said, "The determined pervasion is the comprehender." The subject is not definitely indicated, it is only not indicated. When the relationship of the sign is not understood, indicating the subject cannot understand. Because the determination of the property and pervasion of the subject has already understood the subject, there is no need to indicate the subject. If its self-nature is not determined by valid cognition in relation, then the thing to be proven is reversed, and the reversal of that sign is also not determined. Therefore, the relationship must be determined by valid cognition, and then the reversal must be definitely stated. It is not enough to just not see it, because seeing only having that, it cannot be understood, because seeing the color without difference. Self-nature and subsequent connection itself. It is said:
Tibetan
ང་གི་རྒྱུ་ལས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་པའམ། ཡང་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་ལྟོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གང་ཞིག་འབྱུང་བ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དེ་ནི་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་གོས་གྲུབ་པ་ལ་དམར་པོ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཆོས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་པ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱོར་བ་འཕེན་པར་བྱེད་དོ། །དངོས་པོ་འཇིག་པ་རང་གི་རྒྱུ་ལས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ངེས་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་གྱི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གལ་ཏེ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་དང་མ་ཕྲད་ན་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐོ་བ་དང་ཆར་དག་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མང་པོ་དག་ཡོད་པས་གང་ཡང་རུང་བས་ངེས་པར་འཇིག་གོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་པའི་རྒྱུ་མང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལ་རང་རང་གི་རྐྱེན་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པར་བྱེད་པར་ངེས་པ་མེད་དེ་གོས་ལ་ཚོན་བཞིན་ནོ། །འཇིག་པ་རྒྱུས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་ནི་འཇིག་པ་ཉིད་དོ། །མ་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྒྱུས་གནས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞག་པའོ། །རྟགས་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། འབྲས་བུར་བརྗོད་པ་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟགས་དེ་ནི་མ་ངེས་པ་སྟེ། འཇིག་པ་རྒྱུ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འཇིག་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་སྨྲ་བའི། །རྒྱུ་དང་རྟགས་དང་དེ་དག་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །དངོས་པོ་འདི་རང་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལ་འཇིག་པ་མི་ལྟོས་ན་དངོས་པོ་དེ་ལ་འཇིག་པ་དེ་འབྱུང་བར་ངེས་ཏེ། རང་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུས་འཇིག་པ་དེའི་རྒྱུ་ཚང་བའི་ ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་དེ་ཡོད་གཞན་ལྟོས་མེད། །དེ་དག་དེ་ཡོད་ལ་ངེས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ནུས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཚོགས་པ་རྣམས་རྒྱུ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གང་ལ་ཡང་འཇིག་པ་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པའོ། །མཐའི་ཚོགས་པ་ནི་མ་ཚང་བ་ཡང་མེད་པ་ལ་བར་ཆད་ཀྱང་བྱར་མེད་དེ་རང་སྐྱེད་པར་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་མཐའི་ཚོགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའོ་ཞེས་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་སྨྲ
Chinese
或者说，这是从我的因产生的，或者是它自身的本性，这是它的定义。像这样，观察的诸法等，凡是生起依赖于其他因的，那是不确定的。例如，布匹的形成就像红色一样。诸法生起，也是因为坏灭依赖于其他因，所以要施加结合。事物坏灭不依赖于自身因之外的其他因，必定会坏灭。如果瓶子等坏灭的因依赖于其他因，那么瓶子等如果与坏灭的因不相遇，就会变成常恒。如果说锤子和雨等有很多坏灭的因，无论哪个都必定会坏灭，那么就说了“如果”。即使有很多坏灭的因，它们在进行坏灭时，也依赖于各自的近取因。因为依赖于其他因，所以不确定会坏灭，就像布匹上的颜色一样。“坏灭由因安住”的意思是依赖于其他因。把它说成是果，就是坏灭本身。不确定是因为依赖于其他因。再次，“由因安住”是用理由来确立的。什么是宗呢？就是说成是果，即“因为是所作”。这个宗是不确定的，因为坏灭依赖于其他因。因此，对于说坏灭具有因的，因、宗和它们都不是确定的。如果这个事物不依赖于自身存在之外的其他因，那么这个事物的坏灭必定会发生，因为仅仅是自身存在的因就具备了那个坏灭的因。因此，经中说：“凡是存在且不依赖于他者的，那些事物对于存在是确定的。”事物、能力等，就像种子等物质的集合体依赖于变成其他因一样，对于任何事物，坏灭都不依赖于它。对于那个“也”，指的是种子等的集合体。最后的集合体，既没有不完整的，也没有可以制造障碍的，因为已经完成了自身的产生，所以不能制造障碍。那个最后的集合体必定会具有果，这是在非显现结合的场合说的。
English
Or, this arises from my cause, or it is its own nature, that is its definition. Like this, the observed dharmas, etc., whatever arises depending on other causes, that is uncertain. For example, the formation of cloth is like the color red. Dharmas arise, also because destruction depends on other causes, so the combination must be applied. The destruction of things does not depend on other causes besides its own cause, it will definitely be destroyed. If the cause of destruction of vases, etc., depends on other causes, then if the vases, etc., do not meet the cause of destruction, they will become permanent. If it is said that there are many causes of destruction such as hammers and rain, whichever one will definitely destroy, then it is said "if". Even if there are many causes of destruction, they depend on their respective proximate causes when they carry out destruction. Because it depends on other causes, it is not certain to be destroyed, just like the color on cloth. "Destruction abides by cause" means depending on other causes. To say it is a result is destruction itself. Uncertainty is because it depends on other causes. Again, "abiding by cause" is established by reason. What is the thesis? It is said to be the result, that is, "because it is made". This thesis is uncertain because destruction depends on other causes. Therefore, for those who say that destruction has a cause, the cause, the thesis, and they are all uncertain. If this thing does not depend on other causes besides its own existence, then the destruction of this thing will definitely occur, because the cause of merely existing itself possesses the cause of that destruction. Therefore, it is said in the sutra: "Whatever exists and does not depend on others, those things are certain for existence." Things, abilities, etc., just as the collection of substances such as seeds depends on becoming other causes, for anything, destruction does not depend on it. For that "also", it refers to the collection of seeds, etc. The final collection, there is neither incomplete nor can obstacles be created, because it has already completed its own production, so it cannot create obstacles. That final collection will definitely have a result, this is said in the context of non-manifest combination.