Tibetan
ས་ཏེ་ལུང་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་འཇུག་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ལ་མཁོ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མ་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བས་ཆད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདོད་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་དེ་ལ་ཡང་དེའི་སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་མང་བེར་ངེས་པར་སྟོན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གླིང་སྟོང་བ་ན་ཡོད་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་སྟེ། གཞན་དང་མ་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་གང་དག་དང། སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་དག་ཐ་དད་པ་སྟེ། འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ལྟར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། སྔོན་གོམས་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་དབང་དང༌། གྲོགས་པོ་དང་འབད་པ་དག་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ངེས་པ་མེད་པས་དེ་དག་གིས་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱང་མི་མཐུན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྣམས་དུས་དང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བར་གཞག་པས་ཐ་དད་པ་དག་སྐབས་སུ་བབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་སྐབས་སུ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རམ་ཡང་ན་དེ་དག་གི་རྫས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་ངེས་པར་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའོ།། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལོག་བས་མེད་པར་མི་འགྲུབ་པའོ། །དོན་སོ་སོར་ངེས་བ་མཐའ་ཡས་བདེ་རྣམས་ནི་བསྐལ་པ་ཡིན་པས་རང་གི་དོན་ཤེས་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་ན་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་མངོན་སུམ་ལོག་ཀྱང་མེད་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔ་མ་ལྟར་སྦྱར་བ་སྟོན་ཏོ། །འབྱུང་བ་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ་ཞེས་མི་འགེགས་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཚད་མ་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྤང་བར་མི་འོས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དགག་བར་མི་ནུས་པ་དེས་ན་དགག་པར་བྱ་བ་འདིར་ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་མཐོང་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་ནམ་འབྲེལ་པའི་དོན་དག་གིས་མཐོང་བ་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཡང་རྒྱུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བའི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པོ། །དེས་ན་མཐོང་བ་འདི་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་དེ་མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མ་མཐོང་བ་གང་དག་གི་ཡང་བརྒྱུད་དེ་ཕྱིས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་གསལ་བར་འགྱུར་བ་མཐོང་བས་སོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་པས་མེད་པ་མི་འགྲུབ་པོ། །ལུང་གི་སྒྲ་ཡང་མེད་པ་གོ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ་སྒྲ་ནི་དངོས་པོ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་མ་ཐག་པ་སྟེ། དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འདོད་པ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་ཆགས་པ་དང་གཡོ་བ་ལ་སོགས་བ་ཉེས་པ་ཟད་པར་བསྡུའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་ནུས་ན་འདི་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུ་ཚིག་འདི་ཡིས་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཡང་འདོད་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལུང་དེ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པས་ལུང་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་རྟོག་པར་བྱེད་ལ། བརྟགས་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལུང་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་དོན་མེད་པའི་ངལ་བ་དང་མི་འདོད་པ་གཞན་དང་ཕྲད་པས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ལུང་གིས་རང་གི་རང་བཞིན་བརྟགས་པས་སྟོང་སྟེ། ལུང་དེའི་སྐྱེས་བུ་བརྟགས་ཏེ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནའོ། །ཉེས་པ་ ཟད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་བསྐལ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་མེད་དོ། །རང་ལས་སྐྱེས་བཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །བསམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་ངག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་འདོད་པས་འཇུག་གོ །དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དང་ཆགས་པ་ཅན་རྣམས་སོ། །བསམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་དག་ཀྱང་ཆགས་པ་ཅན་ལྟར་གཡོ་ལ། ཆགས་པ་ཅན་དག་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་ལྟར་གཡོས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡིད་ཆེས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལུང་གི་ཚད་མ་ཉིད་བསལ་ཏོ། །ཡང་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པ་དགག་པར་བཞེད་ནས། གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་ངག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ལུང་ཕོག་པར་ནི་བརྡ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རིག་བྱེད་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ན་རྟག་ཏུ་དམིགས་པའམ། ཡང་ན་མི་ད
Chinese
薩諦論是依靠稍微能成辦士夫義利的方法而入門的，對於士夫不需求的，就變成完全不相關聯，因此就變成不是斷滅，因為沒有不成就所欲之義的緣故。成辦士夫義利的那件事，也並非一定要顯示出許多與當時不相關的非義利，例如在空曠的島嶼上存在的果實和花朵等各自確定。哪些與其他不相關聯的自性，以及士夫們的心之入門各不相同，如此進入各種慾望的原因並非唯一確定，因為不確定於先前的習慣、地方的影響、朋友和努力等各種因素，因此它們成辦義利的方法也沒有絲毫不同。像那樣的諸義，以時間和地點的區分而各不相同，認為是當時應當的道理是不對的，因為它們是不需要的，或者不能分別確定顯示它們的物質差別。因此，它們不是教典所教示的對象，因此不能以教典顛倒而無有成立。無邊的各別確定之義利，因為是劫，所以不能夠接近自己了知義利，因為能夠產生現量之識時才是。 同樣地，以「如是」之語，也不能成立現量顛倒而無有，因為不是對象之故，如前一樣連接顯示。並非遮止生起沒有量，然而量是存在的。因此，顯示了因為見到量，所以不應當捨棄。僅僅因為沒有見到就不能遮破，因此應當遮破的此處，從此岸見到的見，並非以自性的意義或關聯的意義所能掌握，因為不能確定一切，從因產生果時，雖然會確定產生，但僅僅見到因也不能確定，因此不能成立成為未來產生的知識。因此，僅僅以這個見，並非說那個果在未來不會產生，因為先前沒有見到的哪些的後代，
English
The Sati treatise enters by relying on a slight method of accomplishing the benefit of individuals. What is not needed by individuals becomes completely unrelated, therefore it becomes not annihilation, because there is no reason for not accomplishing the desired meaning. That matter of accomplishing the benefit of individuals, it is also not necessary to show many non-benefits that are not relevant at that time, such as the fruits and flowers that exist on empty islands, each being determined. What are the natures that are not related to others, and the entrances of the minds of individuals are different. The reasons for entering into various desires in this way are not uniquely determined, because they are not determined by previous habits, the influence of places, friends, and efforts, etc. Therefore, their methods of accomplishing benefits are also not different in the slightest. Such meanings, which are different due to the distinctions of time and place, it is not reasonable to consider them as appropriate at that time, because they are not needed, or it is not possible to separately determine and show the differences in their substances. Therefore, they are not the objects taught by the scriptures, therefore they cannot be established as non-existent by inverting the scriptures. The infinite individual definite meanings, because they are eons, cannot approach knowing their own meaning, because it is only when they can generate direct perception that they are. Similarly, with the word "thus," it cannot be established that direct perception is inverted and non-existent, because it is not an object, connecting and showing as before. It is not denying that arising has no measure, but measure does exist. Therefore, it is shown that because one sees the measure, one should not abandon it. One cannot refute merely because one has not seen it, therefore, in this case where one should refute, the seeing seen from this shore is not grasped by the meaning of nature or the meaning of relation, because one cannot determine everything. When a result arises from a cause, although it will definitely arise, one cannot determine it merely by seeing the cause, therefore it is not established as becoming knowledge of what will arise in the future. Therefore, merely with this seeing, it is not that the result will not arise in the future, because the descendants of those that were not seen before,
Chinese
是因为看见了果实生起显现的缘故。因此，因为没有现量和比量，所以不能成立没有。经文的声音也不能使人理解没有，这样连接。为什么呢？因为声音不是像事物那样确定地进入。想要说的是紧接着的，是与此相关的意思。如果说意欲像事物那样进入，那么就说了“所有人的意欲”等等。像事物那样的意义，用看见等等的词语，是把贪欲和动摇等等过失完全包括起来。如果能够知道这样的人的差别，那么像这样的人用这些话语就能毫不颠倒地显示意义，我也是这样认为的。因此，那些先进行思考的人，想要进入那个经文，就思考经文是否值得相信。审查之后，进入完全清净的经文，这只是无意义的劳累，并且与不愿意见到的其他事物相遇，不会变成烦恼。经文因为审查自己的自性而空虚，审查那个经文的人而进入。像过失穷尽等等那样，是心的法，因为自性是虚妄的缘故，所以不能知道。因为超出了根识的范围，所以没有自性的标志。从自身产生等等，显示了没有果实的标志。先进行思考，是指身体和语言的名言的人想要进入。那些是指脱离贪欲的和具有贪欲的那些人。想法是多种多样的，因为需要的缘故，脱离贪欲的人也像具有贪欲的人一样动摇，具有贪欲的人也像另一方一样动摇。这样，就取消了因为信任而显示的经文的量。又，为了驳斥认为不是人所造的吠陀经是量，所以说了“如果依赖于人的语言”等等。人被经文击中，是指示了记号。依赖于它也是，但不仅仅是声音。如果有人认为吠陀经是常恒的，那么就应该总是被观察到，或者不...
English
It is because seeing the arising of the fruit becomes clear. Therefore, because there is no direct perception and inference, it cannot be established that there is nothing. The sound of the scripture also cannot make one understand that there is nothing, thus connecting. Why is that? Because sound does not necessarily enter as things are. What is intended to be said is immediately following, which means related to it. If it is said that intention enters as things are, then it is said "all the intentions of people" and so on. The meaning of "as it is," with words such as seeing, etc., is to completely include faults such as attachment and agitation. If one can know the distinction of such a person, then such a person can show the meaning without reversing it with these words, and I also think so. Therefore, those who send thoughts in advance, wanting to enter that scripture, contemplate whether the scripture is trustworthy or not. After examining it, entering the completely pure scripture is just meaningless labor, and encountering other unwanted things, it will not become afflicted. The scripture is empty because it examines its own nature, and enters by examining the person of that scripture. Such things as the exhaustion of faults are the Dharma of the mind, and because nature is false, it cannot be known. Because it is beyond the scope of the senses, there is no sign of self-nature. From self-arising, etc., it shows that there is no sign of fruit. Sending thoughts in advance means that people who are the expressions of body and speech want to enter. Those are those who are detached from desire and those who have desire. Thoughts are diverse, and because of need, those who are detached from desire also move like those who have desire, and those who have desire also move like the other. In this way, the validity of the scripture shown by faith is eliminated. Again, in order to refute the view that the Veda, which is not made by man, is a valid means of knowledge, it is said, "If speech depends on man," and so on. A person being struck by scripture indicates a sign. It also depends on it, but not just on sound. If someone thinks that the Veda is constant, then it should always be observed, or not...