Tibetan
་དང༌། ཅིག་ཤོས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུའོ། །ཉེ་བར་གཞག་ པ་ནི་རྟོགས་པར་རོ། །དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་མཁས་པ་ནི། འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་གྱིས་དོན་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་དཔག་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་དོན་བྱེད་བའི་དངོས་པོ་འགགས་ཀྱང་སྤྱི་དེ་མི་འགག་པའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་སྤྱི་ཁས་ལེན་ཏམ་ཞེ་ན། དེས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་གྲུབ་པར་མེད་པས་དེས་ནའོ། །སྤྱི་ནི་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་བའི་དོན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་མཚན་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །མི་སླུ་བ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡང་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་ན་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སོ་སོར་སྣང་བ་དང་མི་སླུ་བའི་ཡུལ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་དོན་དེ་གཉིས་སུ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དོན་བྱེད་པ་སྒྲུབ་པ་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྣང་བ་ནི་རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་ཉེ་བར་བཏགས་ནས། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དོན་དབྱེ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་གསུངས་ཤེ་ནའོ། །ཞེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་ཡིན་པར་སྟོན་པའོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་དགག་པ་ནི་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་མངོན་སུམ་གྱི་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཡུལ་དག་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཡུལ་མང་བ་སྟེ། དངོས་པོ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མང་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ན། རྗེས་སུ་དཔག་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་སྤྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ གཉིས་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སྤྱི་ཡང་དངོས་པོ་ལས་གཞན་ཉིད་
Chinese
，另一个是应当舍弃的。亲近是证悟。那些原因，具有稍微完全考察的分别念的智者，不会因为徒劳无益的努力等而变成烦恼。如果推论的对境不能成办事情，那么应当如何考察它呢？说了名为推论各别显现，那是分别念的对境总相，对于它，成办事情的实物虽然灭尽，但总相不灭，因此成办事情的实物本身不是各别的。如果那样，是承认总相吗？说了“它”，因为没有成就意义，所以是“它”。总相虽然存在，但只是世俗谛，不是胜义谛。如果正因为如此，推论不会变成量，那么说了“实物自性”。为什么不欺骗呢？又说了“与它相关的相”。因此是不欺骗的。或者那样，显示了推论的各别显现和不欺骗的对境两种。又为了显示导师陈那也显示了那两个意义，所以说了“又与它相关的”，由与成办事情相关的相所产生的显现是相的实物，将因就近安立为果，对于推论，应作各别显现的对境。对此，导师也作了意义的区分，说了对境的区分吗？“说”是为了显示是导师的语句。没有差别就是相同。否定它就是不相同。那样，推论和现量的各别显现的对境不相同，因为是有实物和没有实物的缘故。意思是说，那些各别显现的对境是众多的，不是显示为两个实物，因为成立众多不是实物的对境，推论分别念的各别显现是因为没有实物的缘故。如果分别念的对境是总相的缘故，有两个对境吗？总相也与实物相异。
English
, and the other is to be abandoned. Approaching is realization. Those causes, a wise person who possesses a slightly complete examination of conceptualization, will not become afflicted by fruitless efforts and so on. If the object of inference cannot accomplish things, then how should it be examined? It is said that inference is a separate appearance, which is the general object of conceptualization. For it, although the entity that accomplishes things is extinguished, the general characteristic is not extinguished, therefore the entity that accomplishes things itself is not separate. If that is the case, is the general characteristic acknowledged? It is said "it," because there is no accomplishment of meaning, therefore it is "it." Although the general characteristic exists, it is only conventional truth, not ultimate truth. If precisely because of that, inference will not become valid cognition, then it is said "the nature of the entity." Why is it not deceptive? It is also said "the sign related to it." Therefore, it is not deceptive. Or in that way, the separate appearance of inference and the two objects of non-deception are shown. Furthermore, in order to show that the teacher Dignāga also showed those two meanings, it is said "also related to it," the appearance produced by the sign related to the accomplishment of things is the entity of the sign, establishing the cause as proximate to the effect, for inference, it should be made the object of separate appearance. In this regard, the teacher also made a distinction of meaning, did he speak of the distinction of objects? "Saying" is to show that it is the teacher's statement. Without difference is the same. Negating it is not the same. In that way, the objects of separate appearance of inference and direct perception are not the same, because they are with entity and without entity. The meaning is that those objects of separate appearance are numerous, not shown as two entities, because establishing numerous is not the object of entity, the separate appearance of inference conceptualization is because there is no entity. If the object of conceptualization is the general characteristic, are there two objects? The general characteristic is also different from the entity.
Tibetan
དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ཉིད་ནི་དངོས་པོའི་ཡུལ་ལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་བསྲེགས་པའི་དགོས་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་མེ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ལ་མེ་དེ་ལས་བཟློག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་བཟློག་པ་དེ་མེ་ཙམ་མོ། །དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྟགས་ལས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སོ་སོར་མི་འཛིན་བས་སོ། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་སྟེ། བརྒྱུད་པས་ཀྱང་མ་འབྲེལ་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་རྟོགས་པའི་བློ་ཡང་དུ་མ་སྤྱིའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཡིན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟགས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་མོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཡུལ་ལས་གཞན་བརྟགས་བསམས་པའོ། །དེས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་དེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ཆ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་ནས། ཚུལ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ཆ་སྔ་མ་བཤད་པར་བཞེད་པས། ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ངེས་པ་མཐའི་ཚིག་འདི་ནི་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའི་དུས་དང་ཁྱབ་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དུས་དག་སྤོང་བས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱེད་པའི་དུས་འདིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །འདིར་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་གཙོ་བོ་ནི་ཆོས་ཅན་དང་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཆོས་སྡོམ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་གཟུང་ན་རྟགས་དགོས་པ་མེད་པ་ཞིག་གིས་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་པ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བཟུང་བའི་དཔྱོད་པ་པ་དག་ལ་སྒྲ་ལ་བྱས་པ་ཉིད་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཞེ་ན་ནི་ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་པས་གཞན་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའི་ཆོས་ཞེས་མ་སྨྲས་ན། ཡང་དེའི་ཆོས་སམ་གཞན་གྱི་ཆོས་ཀྱང་རུང་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི། རྗེས་སུ་དཔག་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཏན་མི་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག
Chinese
不应如此说，因为他者本身是在事物之境中的缘故。如果想要了解具有燃烧必要性的事物，那么从火中排除的不是与火不相违背的，而是仅仅与火相违背的。所谓“从彼”是指从相属的征相而言。因为不执持各自自相的差别之故。如阳焰之水般的事物存在是非常遥远的，因为即使通过传递也无法关联。证悟征相的智慧也是众多共相之境。为什么呢？因为征相依赖于随行，而自相不可能随行。所谓“另一”是指现量。所谓“又”是指从自己的境之外进行分别思择。所谓“因此不能”是指那个征相显示自己的自相。在解释了“以偈颂的方式，从征相中见到意义”之后，因为想要解释“三相”这个前一部分，所以说了“那三个相也是”等等。这个“决定”的词语也应该与前两个相联系。所谓“此处”是指，因为舍弃了进行名言的时刻和通达周遍的时刻，所以显示了在此进行因的定义之时。此处，所谓的“随行”的词语的主要含义是法与想要成立的法之间的结合，因此如果仅仅抓住这一点，就会变成用一个不需要征相的事物来定义，因为已经说了“所要成立的在成立上存在”。对于通过征相随行所抓住的论者来说，如同以声音所作的，仅仅以因的差别而具有不同的成立方式。如同所要随行之物存在本身是通过量成立一样，对于与之相似的事物也是如此。如果说仅仅在所要随行之物上存在，那么因为显示为具有法之差别的法，所以不会进入其他相似的方面。如果不是仅仅说所要随行之物的法，那么就会变成“也是它的法或者其他法”，但不会变成所要随行之物的法本身。如果说不具有、具有其他、以及完全不具有是区分的方式。
English
It should not be said so, because the other itself is in the realm of objects. If one wants to understand the thing that has the necessity of burning, then what is excluded from the fire is not what is not contrary to the fire, but only what is contrary to the fire. The so-called "from that" refers to the sign of relation. Because the differences of their own characteristics are not grasped separately. The existence of things like water in mirages is very distant, because even through transmission, they cannot be related. The wisdom that realizes signs is also the realm of many universals. Why? Because signs depend on following, and it is impossible for self-characteristics to follow. The so-called "another" refers to direct perception. The so-called "again" refers to distinguishing and contemplating from outside one's own realm. The so-called "therefore cannot" means that the sign shows its own self-characteristic. After explaining "seeing the meaning from the sign in the form of verses," because it is intended to explain the previous part of "three aspects," it is said "those three aspects are also" and so on. This word "determination" should also be related to the previous two aspects. The so-called "here" means that because the time of making statements and the time of understanding pervasiveness are abandoned, it shows that this is the time of defining the reason. Here, the main meaning of the word "following" is the combination of the subject and the dharma to be established, so if only this is grasped, it will become defined by something that does not require a sign, because it has been said that "what is to be established exists in the establishment." For those who are grasped by the inference of signs, it is like the establishment made by sound, which is different only by the difference of causes. Just as the existence of what is to be inferred is established by valid cognition, so it is also for things similar to it. If it is said that it exists only in what is to be inferred, then because it is shown as a dharma with a difference of dharma, it will not enter other similar aspects. If it is not said that it is only the dharma of what is to be inferred, then it will become "also its dharma or another dharma," but it will not become the dharma itself of what is to be inferred. If it is said that not having, having others, and completely not having are the ways of distinguishing.