Tibetan
ད་དང༌། དེ་རྟོགས་པ་དག་ཀྱང་དུས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤེས་པའི་ཆ་ཤས་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་ཀྱང་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་དཔེར་ན་མར་མེ་རང་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མཐོང་བའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་ཡང་གྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོར་གྱུར་བའི་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་མི་ སྲིད་དོ་ཞེ་ན། ཐ་དད་པ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱེད་པ་དང་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདིའོ། །དེ་ཡང་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བྱེད་པ་པོར་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་འདོད་བའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པའི་གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་ཡང༌། གཟུགས་སམ་རོ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་རྟོགས་ཏེ། དེས་ན་ཉེ་བ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་གཟུགས་སམ་རོ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དེའི་བློའི་སོ་སོར་སྣང་བ་སྟེ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཚད་མར་རིགས་ཏེ། རྟོགས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ཏེ་བཤད་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བའི་ལུགས་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚད་མའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དོན་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་ཅི་ཞིག་ཅེས་འདྲི་བ་བརྩམས་སོ། །དོན་ལ་སྐྱེས་པ་དང་དོན་འདྲ་བདག་ལས་མྱོང་བར་གཞག་གོ །བུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འདྲ་བས་ཡུལ་མཚུངས་པའི་འདས་མ་ཐག་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་འདྲ་བ་ཅན་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདི་ཉམས་སུ་མྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་སྟེ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དོན་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་འདིའི་ཞེས་བསྒྲུབས་ན་ཁོ་བོས་ཀྱང་དོན་རྟོགས་ཀྱི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཚད་མ་ཁོ་བོས་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དག་ལས་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ངེས་པའི་ཤེས་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་འགྲུབ་པ་དེ་དག་དོན་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ་ཞེ་ན། འདི་བལྟས་སོ་འདི་མཉན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཉིད་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པ་དེ་དོན་དེའི་མཐོང་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་དང་ཤེས་པ་འབྲེལ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འདིར་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་འདིར་དཔྱད་པར་ཅི་དགོས་ཤེ་ན།
Chinese
又，如果说，那些证悟也是同一时间，因此会变成过失，那么，就说了“知识的各个部分是”等等。如果说，即使有法的差别，但因为没有成为实物的差别，所以不行，那么，即使没有实物上的不同，也因为有能力上的差别而不同，例如，就像油灯能自己照亮一样，因为也看到了这样安立，所以也是例子的成立之义。如果说，因为没有成为实物的差别，所以安立也不可能，那么，就说了“这个差别是”，也就是能作和所作的这个名称。那也是因为想要说，所作的那件事本身就是能作者。即使瓶子的形状和味道等全部接近，也只是证悟了形状或味道等中的某一个，因此，即使接近没有差别，也只是形状或味道才被证悟的那个差别，显现在各自的意识中，因为是由事物本身的样子所造成的，所以唯有它才能成为量，因为是证悟的成立者。这样，依靠着说外境存在的宗派而讲述之后，想要显示说唯识的宗派，因此说了“像这样”等等，虽然有作为量之果的证悟，但是，对于“证悟事物”这件事，开始了提问“这是什么”。在事物上产生，并且和事物相同，被安立为从我这里体验。因为和具有瓶子形状的事物相同，所以是境相同的已逝去的知识，和相同事物紧接着的知识，也同样会变成理性的过失。如果那样，那么“这被体验”这件事是什么，它会不存在吗？事物本身随后，如果你证明“这是外境”，那么我也会证悟事物，如果不是那样，我就没有见到量。从亲眼见到和听到的事物中，变成随之而来的确定的知识，像那样成立的那些，就是体验了那个事物吗？“我看到了这个，我听到了这个”，那些本身，原因是什么，知识是那个事物的所见，难道不是在这里考察使事物和知识联系起来的原因吗？如果说，在这里考察有什么必要呢？
English
Furthermore, if it is said that those realizations are also at the same time, therefore it would become a fault, then, it is said "the parts of knowledge are" and so on. If it is said that even if there is a difference in dharma, it is not permissible because there is no difference in becoming a real thing, then, even if there is no difference in real things, it is different because of the difference in ability, for example, just as a lamp can illuminate itself, because it is also seen that it is established in this way, so it is also the meaning of the establishment of the example. If it is said that because there is no difference in becoming a real thing, establishment is also impossible, then, it is said "this difference is", that is, this name of the agent and the object. That is also because it is intended to say that the very thing that is done is the agent. Even though the shape and taste of the vase, etc., are all close, only one of the shape or taste, etc., is realized, therefore, even if there is no difference in closeness, only that difference in which only the shape or taste is realized appears in each consciousness, because it is caused by the appearance of the thing itself, so only it can become valid, because it is the establisher of realization. In this way, after relying on the tenets that say that external objects exist, and explaining, wanting to show the tenets that say only consciousness, therefore, it is said "like this" and so on, although there is realization as the result of validity, but for the matter of "realizing things", the question "what is this" is started. It arises in things, and is the same as things, and is established as being experienced from me. Because it is the same as the thing that has the shape of a vase, it is the past knowledge of the same object, and the knowledge immediately following the same thing will also become a rational fault. If so, then what is this thing that "this is experienced", will it not exist? The thing itself follows, if you prove "this is an external object", then I will also realize the thing, if it is not so, then I have not seen the valid. From the things that are seen and heard with one's own eyes, it becomes the certain knowledge that follows, are those that are established in that way the experience of that thing? "I saw this, I heard this", those themselves, what is the reason, the knowledge is the seeing of that thing, is it not here that the cause of connecting things and knowledge is examined? If it is said, what is the need to examine here?
Tibetan
དོན་དེ་དག་མཐོང་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དོན་དེ་དག་ཤེས་པའི་འབྲེལ་པ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ངེས་ཏེ། འབྲེལ་པ་དེ་མེད་ན་ནི་འདི་བལྟས་འདི་མཉན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་པ་དག་ཀྱང་དེ་དག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བསམས་ཏེ་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས། ད་ནི་དོན་ཡོད་ཀྱང་བློ་ལ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དང་པོ་རང་གི་སྡེ་པའི་ལུགས་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་དེའི་སྣང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བློའི་སྣང་བའོ། །ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། གལ་ཏེ་བློ་ལ་རགས་པར་སྣང་བ་ཉིད་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་རགས་པ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཡུལ་ལ་རགས་པ་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མེད་དོ། །ཡུལ་རགས་པ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་ན་ལགས་པ་འམ། རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་གཡོ་བས་ལུས་ཐམས་ཅད་གཡོ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཡོ་བ་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོས་ཁྲུས་མཁན་གྱི་དབྱུག་བ་ལས་བརྒྱང་བ་ལས་ཆུས་ཁྲུ་བ་ན་གོས་ནི་གནས་ལ་ཆུ་ནི་མི་གནས་པར་འཛག་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕྱོགས་གཅིག་མ་བསྒྲིབས་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་ཡང་མ་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆ་ཤས་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲིབས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཅན་ལུས་ནི་མ་བསྒྲིབས་སོ་ཞེ་ན། ལུས་འདི་ནི་སྔོན་དུ་མ་བསྒྲིབས་བ་བཞིན་དུ་ནའོ། །གལ་ཏེ་ཆ་ཤས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆ་ཤས་ཅན་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆ་ཤས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ལ་རག་ལས་ན་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆ་ཤས་རྣམས་ཀྱང་དེའི་ཕྱི་རོལ་དང་དབུས་མཐའ་དག་ཅིག་ཅར་མཐོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཆ་ཤས་ཅན་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཐོང་བར་རོ། །གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཁ་བསྒྱུར་ན་ཐམས་ཅད་ཁ་བསྒྱུར་བ་འམ་ཅུང་ཟད་ཁ་མ་བསྒྱུར་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་ཁ་མ་བསྒྱུར་བར་རྟོགས་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དོན་དང་བློ་ལ་འདྲ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བློ་ལས་གཞན་དོན་མྱོང་བ་ཡོད་མིན་ལ་བློ་ཉིད་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་དེ་མྱོང་བ་ཡང་བློ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། །བློ་དེའི་མྱོང་བ་བློ་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་ལྡན་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར། བློ་འདི་འདི་ལྟར་རང་གིས་རང་གསལ་བྱེད། །འདྲ་བ་མེད་པ་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། དེ་འདྲ་བ
Chinese
對這些事物所見的辨別，是依靠了知這些事物的關係而確定的。如果沒有這種關係，就不會說「這是看見，這是聽見」，因為沒有關係的事物也會變成那些事物。思考並區分事物並非存在，現在即使事物存在，心識中也沒有與之相似的事物，為了表明這一點，才說「也不像所知的境」。首先，為了區分自己宗派的觀點，所以說了「它的顯現是」等等。是心的顯現。為了區分外道宗派的觀點，所以說了「境上」等等。如果說，顯現在心識中的粗大之相就是事物的相，因為境上存在具有肢體的粗大之物。那麼，就不會有像境上所理解的那樣粗大的事物。如果境上確實存在一個粗大的事物，那麼，例如，當一個腳等移動時，整個身體都會移動，因為移動與它本身沒有區別。就像洗衣服的人從棍子上撐開衣服，用水清洗時，衣服停留在原地，而水則不停留而滴落一樣。或者，即使一個方向沒有被遮蔽，因為沒有差別，所以任何地方都沒有被遮蔽。如果說，肢體手等被遮蔽，而具有肢體的身體沒有被遮蔽。那麼，這個身體就像以前沒有被遮蔽一樣。如果說，因為通過所有這些部分看到具有部分的事物，所以它是一體的。如果依賴於看到所有部分，那麼手等部分也不能同時看到它的外部、中部和末端，因此不能完全看到這個具有部分的事物。因為是一體的，稍微轉動一下，就會變成全部轉動，或者稍微不轉動，也會變成全部不轉動。正因為事物和心識之間沒有任何相似之處，所以除了心識之外，沒有其他事物可以體驗，只有心識才能體驗。體驗那個心識的也不是其他心識。那個心識的體驗只是那個心識的本性，因為在任何時候都沒有能取和所取，因為它們不存在。因此，這個心識是這樣自己照亮自己。沒有相似之處，以及從那裡產生，以及像那樣。
English
The distinction of seeing those things is determined by relying on the relationship of knowing those things. If there is no such relationship, it will not be said, "This is seeing, this is hearing," because things without relationship will also become those things. Thinking and distinguishing that things do not exist, now even if things exist, there is nothing similar to them in the mind, in order to show this, it is said, "It is also not like the object of knowledge." First, in order to distinguish the views of one's own school, it is said, "Its appearance is," and so on. It is the appearance of the mind. In order to distinguish the views of external schools, it is said, "On the object," and so on. If it is said that the coarse appearance that appears in the mind is the appearance of the thing, because there is a coarse thing with limbs on the object. Then, there will be no such coarse thing as understood on the object. If there is indeed a coarse thing on the object, then, for example, when one foot, etc., moves, the whole body will move, because the movement is no different from itself. Just as when a laundryman stretches clothes from a stick and washes them with water, the clothes stay in place, while the water does not stay and drips. Or, even if one direction is not obscured, because there is no difference, no place is obscured. If it is said that the limbs, hands, etc., are obscured, but the body with limbs is not obscured. Then, this body is like it was before it was not obscured. If it is said that because the part-possessor is seen through all these parts, it is one. If it depends on seeing all the parts, then the parts such as hands cannot see its exterior, middle, and end all at once, therefore this part-possessor cannot be seen completely. Because it is one, if it is turned slightly, it will become all turned, or if it is not turned slightly, it will be understood as not turned at all. Precisely because there is no similarity between things and mind, there is no other thing that can be experienced other than mind, only mind can experience. The one who experiences that mind is not another mind. The experience of that mind is only the nature of that mind, because at no time are there grasper and grasped, because they do not exist. Therefore, this mind illuminates itself in this way. There is no similarity, and arising from there, and like that.