Chinese
已经广为讲述了。像这样，在列举了世间广为人知的例子之后，为了阐明论著中的名声，因此才说了“像这样不净”等等。这实际上是诸法自性，即使是那些被蒙蔽的心识，对于所有与显现相混杂的知识而言，事物清晰显现的实相是不存在的。所忆念的事物是清晰显现的，因为忆念者忆念它。然而，对于忆念它的知识而言，事物并不清晰，因此事物本身是不同的。即使在被蒙蔽时，或者在未被蒙蔽的情况下体验时，当忆念时，即使在被蒙蔽时也会产生分别念。然而，忆念并不像体验那样清晰显现。之所以说“因为没有分别念”，是因为论师仅仅阐述了现量与特征的证悟是分离的。这里先前已经阐述了不欺惑，论师也同样认可不欺惑。正如所说：“错乱和世俗的知识，比量和随比量者，忆念和先前的意愿，被称为现量相似和模糊不清。”因为已经阐述了错乱是现量相似的。因为在欺骗中没有量，并且已经阐述了现量是量，所以为了能够证悟，仅仅通过无分别念就展示了现量。就像这样，因为不执著事物，所以分别念与被称为现量相似相关联。因为会欺骗，所以错乱被称为现量相似。通过“由根所生也是”这句话，阐述了即使没有分别念也不是现量。对于它，因为与其他的没有差别。从根所生的蒙蔽，无论哪种蒙蔽，都与从根所生的未蒙蔽没有差别。因为论师想要阐述从根所生本身，所以在阐述错乱时，通过忆念和显现来分隔，从而阐述了错乱和模糊不清的显现为二月。这被认为是阐述错乱的意义，并伴随着对“这是从根所生”的特别指定。在论著的另一方面，论师认为眼睛等微尘是错乱显现为二月，以及未错乱的
English
It has been widely narrated. Thus, after enumerating examples that are widely known in the world, in order to clarify the fame in the treatises, it is why "like this impure" and so on are said. This is actually the self-nature of all dharmas, even those obscured minds, for all knowledge mixed with appearance, the reality of things appearing clearly does not exist. The object to be remembered is clearly apparent, because the rememberer remembers it. However, for the knowledge that remembers it, things are not clear, so the things themselves are different. Even when obscured, or when experiencing in an unobscured state, when remembering, even when obscured, conceptual thoughts arise. However, remembrance does not appear as clearly as experience. The reason for saying "because there is no conceptual thought" is because the teacher only elucidated that the realization of direct perception and characteristics are separate. Here, non-deception has been previously elucidated, and the teacher also recognizes non-deception. As it is said: "Confusion and conventional knowledge, inference and those who follow inference, remembrance and prior intention, are called apparent direct perception and blurred." Because it has been elucidated that confusion is similar to direct perception. Because there is no measure in deception, and it has been elucidated that direct perception is a measure, in order to be able to realize, direct perception is shown only through non-conceptual thought. Like this, because not clinging to things, conceptual thought is related to what is called apparent direct perception. Because it deceives, confusion is called apparent direct perception. Through the phrase "also born from the senses," it is elucidated that even without conceptual thought, it is not direct perception. For it, because there is no difference from others. The obscuration born from the senses, whatever obscuration, is no different from the unobscured born from the senses. Because the teacher wants to elucidate the birth from the senses itself, when elucidating confusion, it is separated by remembrance and manifestation, thereby elucidating confusion and blurred appearance as a double moon. This is considered to be the meaning of elucidating confusion, and is accompanied by the special designation of "this is born from the senses." On the other hand of the treatise, the teacher considers the subtle particles of the eyes, etc., to be the confusion appearing as a double moon, and the unconfused.
Tibetan
སྔོན་པོར་སྣང་བའི་དཔེའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་ནས་ཚད་མའི་འབྲས་བུའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཤད་པར་རྩོམ་སྟེ། ཡུལ་བརྟག་པ་ནི་སྔར་མངོན་སུམ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་གི་དབྱེ་བས་ཀྱང་བསྟན་ལ། ལེའུ་གཉིས་པ་ནས་ཀྱང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་སྤྱིའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་མངོན་སུམ་གྱི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དག་བསྡུ་བའོ། །ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་གང་ལས་ཚད་མ་འདིའི་གཞལ་བར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་བ་སྟེ། ཚད་མ་གང་ཡོད་བ་ཙམ་གྱིས་གཞལ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་འཐོབ་པའོ། །དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བསྟན་པ་དེ་ལའོ། །འདི་ནི་སྔོན་པོ་རྟོགས་བའོ་ཞེས་དོན་དང་ཤེས་པ་དག་སོ་སོར་ངེས་པའི་འབྲེལ་པ་བྱེད་བའོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་རྟགས་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚད་མ་ཉིད་ནི་བྱེད་པའི་དོན་ཉིད་ཡིན་ན་གང་ལ་བྱ་བ་དང༌། གང་ལས་འོངས་པ་དང་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་ བྱ་བ་ཀུན་ཀྱང་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འབྲས་བུ་གང་བྱེད་པ་གང་ཡོད་པ་ཙམ་ལས་ཡིན་པ་དེ་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་གཞལ་བར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་མི་འགྲུབ་ཀྱི། དོན་དང་འདྲ་བ་གང་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་འདྲ་བ་མེད་ཀྱང་དོན་རིག་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཙམ་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དོན་ནི་དོན་གང་དང་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལས་དང་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གཞག་པར་མི་རུང་བས་དོན་དང་འདྲ་བ་གང་ཡང་ཡུལ་འདིའི་ཤེས་པ་འདིའོ་ཞེས་འདྲ་བ་དེས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་སོ་སོར་ངེས་པའི་ལས་དང་བྱེད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་དོན་ལ་ལྟ་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་དག་ཡོད་ཀྱང་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ལས་དེ་ཡུལ་དེ་དག་གིས་ཤས་པའི་བདག་ཉད་ལས་གཞན་ལ་ཡིན་པ་དོན་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་འདི་སྔོན་པོ་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ནི་བྱེད་པ་པོའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ཞིང༌། བྱེད་པ་པོའི་ཡང་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་བྱེད་པ་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་
Chinese
是显现蓝色的例子。像这样，在解释了现量的详细分类之后，开始解释量果的详细分类。对境的考察，之前也通过现量和隐蔽的分类进行了阐述，并且在第二品中也将进行阐述。“又”这个词，是总摄量的一般分类和现量的分类。量的定义，由此量能够无障碍地证悟所量，量存在的同时，就能获得对所量的证悟。那是什么呢？说了“于此”，就是在指示量。这就是证悟蓝色，是对境和知识各自确定的关联。如果说根和正因也同样是能证悟的，那么，说了“为了成办事业”等等，量本身就是能作者的意义，那么对于谁的事业，从何而来，为了什么呢？所有这些都是成办事业，但并不是能作者本身。然而，从仅仅存在就能产生结果的，那就是能作者本身。这样一来，仅仅存在根等，并不能成就对所量的证悟，而是仅仅存在与对境相似的。如果说即使没有相似，对境的觉知本身就是量，那么，说了“仅仅是体验”，因为对境与任何对境，都以无有关联的境和有境的自性而相似。由于不能安立作用和能作者的自性，所以与对境相似的任何事物，都是这个境的这个知识，通过相似来区分境和有境各自确定的作用和能作者，那也是成为证悟对境的自性。以及等等的“等”字，包括观察对境和进行分别的知识等等。即使存在这些，但与知识相异的作用，如果那些境的作用不是在知识的自性之外，就不能确定这个证悟对境的自性的作用差别就是证悟蓝色。量是通过能作者的意义而存在，能作者也是通过作用的原因而成为能作者的真实自性。
English
This is an example of appearing blue. Thus, having explained the detailed classification of direct perception, we begin to explain the detailed classification of the fruit of valid cognition. The examination of the object has also been explained previously through the classification of direct perception and the hidden, and will also be explained in the second chapter. The word "also" gathers together the general classification of valid cognition and the classification of direct perception. The definition of valid cognition is that from which the object to be measured is realized without obstruction, and as soon as the valid cognition exists, the realization of the object to be measured is attained. What is that? It is said "in this," which is indicating valid cognition. This is the realization of blue, which is the definite connection of the object and knowledge separately. If it is said that the senses and the correct sign are also what cause realization, then, having said "for the sake of accomplishing the action," etc., valid cognition itself is the meaning of the agent, then for whose action, from where, and for what? All of these accomplish the action, but are not the agent itself. However, whatever result comes from merely existing, that is the agent itself. In that way, merely existing senses, etc., does not accomplish the realization of the object to be measured, but rather merely existing something similar to the object. If it is said that even without similarity, the cognition of the object itself is valid cognition, then it is said, "merely experiencing," because the object is similar to any object with the nature of object and subject without any connection. Since it is not permissible to establish the nature of action and agent, whatever is similar to the object is this knowledge of this object, and through similarity, the action and agent that are definitely separate from the object and subject are distinguished, and that also becomes the nature of realizing the object. And the word "etc." includes observing the object and the knowledge that distinguishes, etc. Even if these exist, but the action that is different from knowledge, if the action of those objects is not other than the nature of knowledge, it is not possible to definitely say that this difference in the action of the nature of realizing the object is the realization of blue. Valid cognition exists through the meaning of the agent, and the agent is also the true nature of the agent through the cause of the action.