Tibetan
་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཅིག་གིས་དོན་ཐམས་ཅད་རིག་པར་ཐལ་བར་ འགྱུར་རོ། །འདྲ་བ་ཡོད་ན་ནི་ཤེས་པ་ལས་འདྲ་བ་ཡོད་པའི་དོན་ནི་རྟོགས་ལ་མེད་པ་ནི་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་བ་ནི་རྟོགས་པར་མི་རུང་ལ། ཁོ་བོ་བདེ་བ་ཡང་ཤེས་བའི་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ཡིན་བས་མྱོང་བར་རུང་བ་ཉིད་དེ། གང་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་གང་ཞེ་ན། མྱོང་བ་ཕྱ་ལེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དུ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་དང་འདྲ་བ་ཡུལ་དེ་ཡང་དག་བར་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་བ་དང་འདྲ་བ་ཡང་དག་བར་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་བོ་ལ་སོགས་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་པའི་ངོ་བོར་མ་གྱུར་པ་མྱོང་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་དེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་བར་མྱོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྟེ། གང་མྱོང་བ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། དེ་ལ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ཉིད་ནི་གཅིག་ཏུ་ནང་གི་དགའ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས་སོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་བ་འདི་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་འདི་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱིས་གཞག་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དེའི་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། གོམས་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རོའི་བྱེ་བྲག་གཅིག་ཉིད་སྲོག་ཆགས་ཁ་ཅིག་གི་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བློ་ཞེས་བྱ་བ་རིག་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། དེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་གྱི་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བསམས་པ་སྟེ། དེ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བློ་ནི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་བ་ཅན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་མ་ཡིན་བའོ། །གཞན་དོན་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ནི་མྱོང་བའོ་ཞེ་ན། འདྲ་བ་གཞན་ཤེལ་ལ་ཡོད་པའི་འདྲ་བདག་ལ་བློ་དེར་འགྱུར་བའོ། །ཡང་ དག་པར་མྱོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཤེལ་འདྲ་བ་དང་བློ་འདྲ་བ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཡོད་ན་ནི་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་ཤེལ་ནི་ཕྱི་ཡིན་ལ་བློ་ནི་ནང་གི་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་བྱེ་བྲག་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའོ། །དེ་ཡང་བློའི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་དང་བའི་རང་བཞིན་དང༌། སོགས་བའི་སྒྲས་ནང་གི་བྱེད་པ་བཟུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གཞན་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་དེ་དག་ཀྱང་བློའི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་བར་གཞག་པ་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནའོ། །བློ་དེ་སེམས་པ་མེད་པ་ལ་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལས་དོན་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འདྲ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ཉིད་སྔོན་པོའི་ཡུལ་དང༌། བུམ་པ་ཡང་བུམ་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་དོན་གཅིག་ལ་ཡང་སྲོག་ཆགས་དང་གོམས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་དག་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཕྱིའི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་བློའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཅན་དུ་སྐྱེའོ་ཞེ་ན། བློའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་གོམས་པ་ལ་སོགས་པས་གཅིག་པར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་པ་ཅན་ལས་གཞན་དུ་ཡུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་བའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་དོ། །སེམས་པ་ཅན་དེའི་བདག་ཉིད་ལོག་པ་ལ། བློའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡུལ་མྱོང་བ་ནི་གཅིག་སྟེ། བློ་དང་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་ནི་མེད་དེ་ཡང་དག་བར་མྱོང་བ་གཅིག་པུའོ། རངས་པ་དང་མ་རངས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇུག་སྟེ། བྱེ་བྲག་གི་རང་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །ཡང་དག་བར་མྱོང་བ་དེ་ལ་མིང་ནི་བློ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འདོད་པས་བྱེད་དོ། །ཡུལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཡུལ་ ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནའོ། །ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཡང༌། ཡུལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནའོ། །ཡུལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཙམ་གྱིས་ཡུལ་ལོངས་སྤྱོད་བར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་པ་
Chinese
是因为对一切事物没有差别的缘故。一个知识会变成通达一切事物的过失。如果有相似之处，那么因为知识能够理解与知识相似的事物，而不能理解没有相似之处的事物，所以没有过失。像这样，如果不是知识的自性，就不能被理解。而我，快乐也是知识的这个自性，所以是可以体验的。因为至尊佛陀亲自说，什么是快乐的感受？是体验的清晰。所以快乐等在有情中成立。如果与境相似，境就是真实体验的自性，那么与快乐等相似也会变成真实体验，而快乐等就像青色等一样，不是真实体验，会变成它的自性吗？不是的，说了“不是的”等等。因为不是知识的体性就不能体验，如果有快乐等，那就是知识的体性的真实体验，这是为了显示这个意义。说凡是有体验的，就有像它一样的外境，这不是的。详细解释就是：对此，真实体验本身就是完全内在的喜悦和完全的痛苦的自性，应该这样看待，说了这些，这是用将要解释的道理来说明的。也就是说，快乐等这个体验的自性，不能由其他的外部来安立。即使外部没有差别，但由于众生的自性和串习的差别，快乐等的自性的差别才能成立。同一种味道的差别，对某些众生来说会变成快乐的因，而对另一些众生来说会变成痛苦等。如果认为心不是觉知的自性，它具有快乐等的差别，而真实体验被认为是知识，那么它不是具有快乐等差别的心。心是境的形象，如果不是真实体验，那么其他的意义，真实体验就是体验。那么，就像其他的影像在水晶上，心会变成那样。没有真实体验本身，水晶的影像和心
English
It is because there is no distinction for all things. One knowledge will become the fault of understanding all things. If there is similarity, then because knowledge can understand things similar to knowledge, and cannot understand things that are not similar, there is no fault. Like this, if it is not the nature of knowledge, it cannot be understood. And I, happiness is also this nature of knowledge, so it can be experienced. Because the venerable Buddha himself said, what is the feeling of happiness? It is the clarity of experience. So happiness etc. are established in sentient beings. If it is similar to the object, and the object is the nature of true experience, then being similar to happiness etc. will also become true experience, and happiness etc. like blue etc., are not true experiences, will they become its nature? No, it is said "no" etc. Because what is not the nature of knowledge cannot be experienced, if there is happiness etc., then that is the true experience of the nature of knowledge, this is to show this meaning. Saying that whatever has experience, there is an external object like it, this is not so. The detailed explanation is: For this, the true experience itself is purely the nature of inner joy and complete suffering, it should be viewed like this, these are said, this is to explain with the reason that will be explained. That is to say, the nature of this experience of happiness etc., cannot be established by other external things. Even if the external has no difference, but due to the nature of beings and the difference of habituation, the difference of the nature of happiness etc. can be established. The same difference of taste, for some beings will become the cause of happiness, while for others will become suffering etc. If one thinks that mind is not the nature of awareness, it has the difference of happiness etc., and true experience is considered as knowledge, then it is not the mind that has the difference of happiness etc. Mind is the image of the object, if it is not true experience, then other meaning, true experience is experience. Then, like other images on crystal, the mind will become like that. Without true experience itself, the image of crystal and mind
Chinese
如果存在类似的差别，请说明。如果说玻璃是外在的，而心是内在的运作，这本身就是那个差别的理由。那么，那也不是用来理解心的差别的组成部分。为什么不是组成部分呢？因为极其澄澈的自性，以及“等”字所包含的内在运作，像眼睛等其他事物也具有这种特性，因此它们也将会变成心的自性。对境的安立依赖于正确地体验，也就是说，依赖于它。如果心没有思维，就没有对境，那么如何从中产生对事物的安立呢？如果那样，仅仅因为相似，蓝色本身就会变成蓝色的对境，瓶子也会变成瓶子的对境，这将会变得过于简单。如果说，对于同一个声音的意义，由于众生和习性的差别，产生不同的快乐等没有矛盾，因为声音等自性，外在的快乐等没有差别，但是心的自性的快乐等会产生差别。那么，提到心的自性的快乐等，快乐等外在的自性，由于习性等而变得相同或不同，这是有矛盾的。除了有情之外，不存在既不是对境的自性，又具有快乐等形态差别的“心”。对于那个有情的自性颠倒，心的特征——执持对境是不可见的。因此，体验对境只有一种，不存在“心”和“正确地体验”这两种，只有“正确地体验”一种。喜欢和不喜欢是“正确地体验”本身的差别而显现，被视为差别的自性。对于那个“正确地体验”，可以随意使用心、知识等名称。如果说，享用对境是具有知识的人，那么，享用对境的知识本身不是显而易见的。即使体验对境的知识不是显而易见的，也仍然是享用对境。仅仅因为对境存在，也会导致享用对境。知识
English
If there are any such differences, please specify. If it is said that glass is external and mind is the internal operation, that itself is the reason for that difference. Then, that is not a component for understanding the difference of mind. Why is it not a component? Because the nature of being extremely clear, and the internal operation contained in the word "etc.", other things like eyes also have this characteristic, therefore they will also become the nature of mind. The establishment of objects depends on correct experience, that is, it depends on it. If the mind has no thought, there is no object, then how can the establishment of things arise from it? If so, just because of similarity, blue itself will become the object of blue, and the vase will become the object of the vase, which will become too simple. If it is said that for the same meaning of sound, there is no contradiction in producing different happiness etc. due to the difference of beings and habits, because the nature of sound etc., external happiness etc. have no difference, but the happiness etc. of the nature of mind will produce differences. Then, mentioning the happiness etc. of the nature of mind, the external nature of happiness etc., becoming the same or different due to habits etc., is contradictory. Apart from sentient beings, there is no "mind" that is neither the nature of the object nor has the difference of forms such as happiness etc. For the inversion of the nature of that sentient being, the characteristic of mind—holding the object—is invisible. Therefore, there is only one experience of the object, there are no two things called "mind" and "correct experience", there is only one "correct experience". Like and dislike appear as the difference of "correct experience" itself, and are regarded as the nature of difference. For that "correct experience", you can freely use names such as mind, knowledge, etc. If it is said that enjoying the object is the person who has knowledge, then the knowledge of enjoying the object itself is not obvious. Even if the knowledge of experiencing the object is not obvious, it is still enjoying the object. Just because the object exists, it will also lead to enjoying the object. Knowledge