Tibetan
་བརྗོད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པའི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པ་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ངེས་བ་ནི་སྒྲ་གཉིས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྫས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལྡོག་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རྟགས་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཉི་ཚེ་མ་ཡིན་པར་ཟད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡོད་པའོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གསུམ་དུ་བརྗོད་ཟིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཅོད་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བྱས་བ་སྟེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཆོས་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་དོན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དངོས་པོ་ཡང་ཡིན་ན། ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་བརྟགས་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཅད་པ་དག་ཀྱང་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་རྣམས་དེ་ལྟ་བུ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྣམ་པར་གཅད་པ་ཙམ་མང་ཡིན་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ འཛིན་པའམ། གཞན་ལ་བརྟན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ལམ་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པར་གཅད་པའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་དང༌། ཡིད་ལ་སྣང་བས་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་སྒྲའི་ཡུལ་ཆོས་སུ་མི་སྦྱོར་ནའོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མི་བྱ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ལ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒྲ་དང་ཤེས་པས་མི་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ལྟར་ན་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་དངོས་པོ་མེད་བར་མ་བསལ་བར་དེའི་ངོ་བོ་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ལ་མེད་པར་གཉི་ག་དང༌། དེ་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དག་གྲུབ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཚད་མ
Chinese
“已说讫”之语，在第二品“无”等处已屡次显示。 “因此”之语，谓若无遣返，则无随行，若有随行，则彼即有遣返。 确定是具有二声之故，称为随行于事物者，无有与遣返不具之随行者之宗法。 此外，为了显示可衡量性本身，称为随行性本身，并非仅此而已，也是共同的未确定性本身。 可衡量性本身，随行于不相符之方，此在于此处。 说了“那也是不合道理的”，在第二品中已说了三次。 “以无随行性之法而空”之语，是于无随行性而作区分。 若谓区分乃由分别所作，非为事物之自性，事物之体性唯一是法，则非也，如是，若以执持自相之义为法性，则亦是事物。 以心依于他而衡量者亦是法性之故，区分等亦名为法，如是，遣返之差别之法等，因此依于有而存在。 观待于彼，唯是区分众多，或执持自相，或以依于他而显现之故，名为法。 为了宣说彼本身，说了“无亦为于某种名言之途径而连结之故”，以先前所说之方式，执持区分之体性，及以于意显现而确定名言之故。 若于他处，则于无不连结声音之境为法。 谓“于彼亦不转为名言”，谓于无，以声音与知识不区分而了知为无。 如是，则有之法之名言亦不转为有，以未遮除彼之事物，则不能确定彼之体性之故。 “二者与非二者”之语，谓于无，成立于无为二者，及彼非二者之安立等，量。
English
The phrase "it has been said" has been repeatedly shown in the second chapter, in places such as "non-existence." The phrase "therefore" means that if there is no reversal, there is no following; and if there is following, then there is reversal by that very fact. Since certainty is the nature of having two sounds, the sign of being a follower of substance, which is said to be devoid of reversal, is non-existent. Furthermore, in order to show that measurability itself, which is called following itself, is not only limited but also a common uncertainty itself. Measurability itself, which is called following in the opposite direction, exists here. It is said that "that is also unreasonable," and it has been said three times in the second chapter. The phrase "empty of the dharma of non-following" means distinguishing non-following. If it is said that distinction is made by discrimination and is not the nature of things, then the characteristic of things alone is not dharma, for if dharma is the nature of holding one's own characteristic, then it is also a thing. Because what is measured by the mind relying on others is also dharma, distinctions and so on are also called dharma. Therefore, the dharmas of the distinctions of reversal depend on existence. Depending on that, only distinctions are many, or because they hold their own characteristics, or because they appear to rely on others, they are called dharma. In order to explain that itself, it is said, "Non-existence is also connected to the path of some kind of expression," because it holds the nature of distinction in the way it was said before, and because it is determined as an expression by appearing in the mind. Otherwise, one would not connect the object of sound to dharma in non-existence. The phrase "it will not turn into an expression in that either" means that in non-existence, one will not distinguish it with sound and knowledge, but will understand it as non-existence. In that way, the expression of the dharma of existence will also not turn into existence, because one cannot determine its nature without removing its object. The phrase "both and not both" means that in non-existence, the establishment of both non-existence and the establishment of not both is accomplished. Validity.
Tibetan
ས་མ་ངེས་ནའོ། །ཡོད་པར་འདོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དང་ལྡན་པ་དག་དེའི་གྲུབ་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་མ་ཡིན་པ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱེ་བྲག་བྱེད་པར་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་མེད་པ་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་ན་ཡོད་པ་ཡང་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་མེད་པར་མ་ངེས་ན་དེའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཡང་ངེས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་པའི་མཐའི་དབྱེ་བ་དག་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞུང་ལུགས་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མེད་པར་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་ལྟར་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་འམ་མེད་པར་ཡང་རུང༌། ཡོད་པ་ལས་བཟློག་པ་ཙམ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྟོགས་ཀྱང་རུང༌། སྒྲ་དང་ངེས་པའི་ཤེས་པ་འདིས་མེད་པར་བྱེད་པ་ནའོ། །མེད་པ་དེ་ཉིད་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་མེད་པ་ལ་ཡང་གཞལ་པར་བྱ་བ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲ་དང་རྟོགས་བར་རང་དགའི་ཡུལ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བར་བྱ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བ་ནི་མེད་པ་ལ་མི་འཇུག་གི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཁོ་ན་ལ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་དངོས་བོར་ཡོད་པ་སྟེ། མི་སླུ་བ་ཅན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཚད་མའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་ཚད་མའི་ཡུལ་ཡིན་ན་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སླུ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རང་གི་ཡུལ་ལ་གཞན་གྱིས་མི་གནོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་རང་གི་ཡོད་པའམ། མེད་པར་གཉི་གའམ། གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་གཞག་པ་ལ་ཚད་མས་གཞན་གྱིས་མི་གནོད་པ་སྟེ། དེ་དང་ཚད་མ་སླུ་བར་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སླུ་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་མེད་པར་འཇོག་པ་འདིའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་གཞལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་འགའ་ཡང་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟག་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་ཀྱང་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་མི་གསལ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་ཡང་སྟེ་གསལ་བའམ་མི་གསལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞལ་བར་བྱ་བའི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། གང་ལྟར་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། གསལ་བ་ན་སྔར་མི་གསལ་བ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་མི་གསལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། ཞིག་པ་ན་ཡང་མི་གསལ་
Chinese
如果不能确定处所。那些具有主张存在的宗义等各自不同的说法的人，不能确定区分具有该宗义和不具有该宗义的人，因为如果不能通过认识无而来确定有，那么有也是不确定的。如果不能确定其宗义，那么也不能确定具有其宗义的人。因此，必须确定宗义的差别，否则就不能进行命名。由于没有不同宗义的命名能力，因此无论如何，无论怎样，都不是否定或没有也可以。即使仅仅理解了与有相反的有法的差别也可以。声音和确定性的知识在这种情况下会使之消失。那个不存在本身被称为可衡量之物。因此，对于完全不存在的事物，也同样适用可衡量性。如果声音和理解之间的自在境是无实体的，那么就不能成为可衡量之物。因此，衡量并不适用于不存在的事物，而只适用于量度的境，那是在事物中存在的，因为它是不可欺骗的。如果是这样，那么就提到了量度的境等。如果不存在是量度的境，那么因为它什么都没有，所以不会是不可欺骗的。如果是这样，那么就提到了量度的定义等。所谓不被其他事物损害自己的境，就是说，量度本身存在或不存在，两者都有或两者都不是，量度都不会被其他事物损害，因此它和量度不会欺骗。不欺骗的事物存在于这个确立不存在的量度的定义中，因此可以确定不存在是可衡量的。如果不存在任何事物，那么一切都将永远存在，即使是坏灭和未生，也因为它们以本质的自性不明显地存在着。一切行者无论如何，无论是显现还是不显现，都存在着。如果只适用于可衡量的存在，那么无论如何，那都是非存在的形态。显现时，先前不显现的存在形态，像那样非存在的本身被称为不显现的不存在。坏灭时，也是不显现
English
If the location cannot be determined. Those who possess differing assertions, such as the tenets that assert existence, cannot definitively distinguish between those who possess that tenet and those who do not, because if existence cannot be determined by knowing non-existence, then existence is also uncertain. If its tenet cannot be determined, then those who possess its tenet cannot be determined either. Therefore, the distinctions of tenets must be determined, otherwise naming cannot be done. Because there is no ability to name different tenets, therefore, in any case, in any way, it is not a negation or it is okay to be non-existent. Even if one only understands the difference in the dharma of existence that is the opposite of existence, it is okay. Sound and definitive knowledge make it disappear in this case. That non-existence itself is called measurable. Therefore, measurability also applies to things that are completely non-existent. If the self-sufficient object between sound and understanding is non-substantial, then it cannot become measurable. Therefore, measurement does not apply to non-existent things, but only to the object of valid cognition, which exists in things, because it is infallible. If so, then the object of valid cognition, etc., is mentioned. If non-existence is the object of valid cognition, then because it has nothing, it will not be infallible. If so, then the definition of valid cognition, etc., is mentioned. The so-called not being harmed by other things in one's own object means that whether valid cognition itself exists or does not exist, both exist or neither exists, valid cognition will not be harmed by other things, so it and valid cognition do not deceive. That which does not deceive exists in the definition of valid cognition that establishes non-existence, so it can be determined that non-existence is measurable. If nothing is non-existent, then everything will always exist, even destruction and non-birth, because they exist indistinctly in the nature of essence. All travelers, in any case, whether manifest or unmanifest, exist. If it only applies to measurable existence, then in any case, that is the form of non-existence. When manifest, the form of existence that was previously unmanifest, like that, the non-existent itself is called unmanifest non-existence. When destroyed, it is also unmanifest.