English
It is because of entering. If entering into the dissimilar side, what is the error? It is said: Therefore, whatever side is similar to the side, and the dharmas such as what I have promised, are because of the reason for not entering the dissimilar side. Even if it is the dharma of both permanent and impermanent, there is no fault of uncertainty. Thus, when establishing the very nature of permanence, at that time, whatever side is similar to the permanence of space and so on, at that time, whatever side is similar or dissimilar to the side does not enter the dissimilar side. It is the same when establishing impermanence. If one thinks that in either case, the sound that has become a side, doubting whether it is permanent or impermanent, therefore entering into any side that is similar to the side, this is a recognition of error. It is said: The side itself is not the domain of logical fallacy. When doubt is what needs to be established, there is no certainty that it is the dissimilar side, and for what is determined to be the dissimilar side, it itself does not enter. Therefore, that is not the domain of error. Another case is, what kind of dissimilar side is considered here? Is it that things have nothing to be established? Or is it measured by people? If it is said to be things, even if it is made a side by people's wishes, because things exist and have nothing to be established, therefore the side itself is the domain of error. Then, how can it be said that the side itself is not the domain of error? If it is said to be measured by people's wishes, and the dissimilar side is other than the sides that are similar to the side, then the non-erroneousness of the reason will not become things, and inference will not become valid,
Tibetan
ས་པོ་ལ་ནི་གཉི་གའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་འཁྲུལ་པ་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་མི་ལྟོས་ཤེ་ན། དངོས་པོར་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མི་འཁྲུལ་བ་བརྟགས་པས་ན་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་བྱས་པར་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་མ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་ཡང་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པས་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཞག་ནས་ཕྱོགས་མ་གཏོགས་པའི་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་མ་གཏོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུས་བྱས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འོངས་པའི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཚད་མས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཕྱོགས་སམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་མ་ངེས་པའི་དོན་ཏེ། བྱས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཚད་མས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ་བྱས་པ་ཙམ་མི་རྟག་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ དེའི་གོ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་ཕྱོགས་ལས་གཞན་དག་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ན་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེ་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རང་གི་འདོད་པས་དེ་ལྟར་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པས་གཏན་ཚིགས་མི་འཁྲུལ་བར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུའི་འཇུག་པ་ནི་དངོས་པོའི་གཞན་གྱི་དབང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་བཟློག་པའི་དོན་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཅི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་འདྲ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་གཞན་དུ་བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པའི་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་པས་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་
Chinese
关于地基，这会变成二者的法。作为理由的不欺骗，并不依赖于与宗派相符的宗派的区分。为什么不依赖呢？因为存在于事物中。与宗派不符的宗派是人欲所为，因为依赖于它。依赖于不符的宗派来考察不欺骗，就会变成人欲所为，而不是事物本身。当没有将欺骗的境域作为宗派时，那时就会变成欺骗。那么事物又是怎样的呢？因为通过分别，将与宗派相符的宗派和不符的宗派分别开来之后，并非是要揭示除了宗派之外的，所作是无常的，这种对除了宗派之外的境域的周遍。那么会变成怎样呢？不由得人所作的与宗派相符的宗派和不符的宗派的区分，而是要通过正量来揭示事物力量所带来的周遍。那会是怎样的呢？无论是宗派还是其他，一切所作都是。一切的语声是不确定的意思，要通过正量揭示一切所作都是无常的。为什么会那样呢？因为已经说了如果那样成立，如果仅仅是所作成立为无常，那么就会理解名为所作的法。如果在其他宗派之外的其他法上成立周遍，那就不会理解。因为想要成立的那个是宗派，而且也是自己想要那样作为宗派，为了成立理由的不欺骗，就会将一切欺骗的境域作为宗派。为什么呢？因为想要的自性的士夫的进入，不是事物的其他的支配。如果想要以其他方式成立相反的意义，士夫的意愿就不是事物本来的样子。与此相似的，在不符的宗派之外成立的周遍之法是不确定的，所以不会理解。如果想要成立的法通过现量比量
English
Regarding the ground, this becomes the dharma of both. The non-deception as a reason does not depend on the distinction of the faction that agrees with the tenet. Why does it not depend? Because it exists in the object. The faction that does not agree with the tenet is made by human desire, because it depends on it. Examining non-deception by relying on the disagreeing faction becomes made by human desire, not the object itself. When the object of deception is not made into a tenet, then it becomes deception. So how is the object? Because by distinguishing, after distinguishing the faction that agrees with the tenet and the faction that does not agree with the tenet, it is not to reveal that apart from the tenet, what is made is impermanent, this pervasion of the realm apart from the tenet. So how will it become? Without depending on the distinction of the faction that agrees with the tenet and the faction that does not agree with the tenet made by humans, it is to be shown by valid cognition the pervasion that comes from the power of the object itself. What kind of thing is that? Whether it is a tenet or something else, all that is made. The sound of "all" is an uncertain meaning, it is to be shown by valid cognition that all that is made is impermanent. Why is it so? Because it has been said that if it is established in that way, if only what is made is established as impermanent, then the dharma called "what is made" will be understood. If pervasion is established on other dharmas other than other tenets, then it will not be understood. Because what one wants to establish is the tenet, and also one wants to make it the tenet in that way, in order to establish the non-deception of the reason, all realms of deception will be made into tenets. Why? Because the entry of the person with the nature of desire is not the other's control of the object. If one wants to establish the opposite meaning in another way, the person's intention is not the way the object is. Similar to this, the dharma of pervasion established outside of the disagreeing faction is uncertain, so it will not be understood. If the dharma to be established is through direct perception and inference
Tibetan
གནོད་པ་དེ་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ནི་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ན་གང་གིས་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་བ་ཕྱོགས་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པས་འཁྲུལ་པ་སྤངས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཚུལ་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་མི་གནོད་ཅེ་ན། ཚད་མ་ལ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་ན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། གང་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལེའུ་གཉིས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདི་སྐད་བཤད་ཅེ་ན། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་གཅིག་ལ་གནོད་པ་སྲིད་ན་འཁྲུལ་པར་དོགས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་ཀྱང༌། དེའི་མཚན་ཉིད་སུན་བྱུང་བར་འགྱུར་ ཏེ། ཡིད་བརྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །འདི་སྙམ་དུ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཚུལ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད་པ་དེས་ན་གང་གི་ཡུལ་ལ་གནོད་པ་དེ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མཆན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་ན་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། གནོད་པ་མེད་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་དེའི་མཚན་ཉིད་མ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་གནོད་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ནི་ངེས་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་འགའ་ཞིག་ལས་གནོད་པ་མེད་པར་ངེས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །མཚན་ཉིད་མི་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་དེ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་གི་དོན་དུ་མི་འཁྲུལ་པ་བསམ་པ་འགའ་ཡང་གང་གི་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཚུལ་འདིས་ཕྱོགས་ལས་གཞན་ལ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་ན་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མས་གང་ཞིག་གང་གིས་ཁྱབ་པའམ་མ་ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་དེའི་གོ་བར་བྱེད་པའམ། གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་དངོས་པོའི་ཆོས་དངོས་པོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་གོ་བར་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངེད་ཀྱི་ལྟར་ན་
Chinese
损害是错乱的境，而且那也只是相似于宗法，而不是宗法吗？如果这样，以什么理由说这灰尘的变异是宗法错乱的境呢？回答说：对于比量之境，现量等是没有损害的。具有三相之理的境是比量之境。依赖于与宗法相符的宗法的区分，所以是不错乱的。由于士夫的意愿将错乱的境作为宗法，因此这个舍弃错乱的理由是具有三相的。如何不损害呢？如果量被其他量损害，则会成为非量。如果存在损害的那个本身会成为量，而没有损害的那个是量，那么，这在第二品中已经说过了。说了什么呢？如果具有量之特征的一个存在损害的可能性，即使对于错乱的怀疑没有损害，但它的特征也会被驳斥，因为不可信赖。因此，会成为非量。有人认为，无损害的境本身是与三相不同的特征，因此，如果某个境存在损害，那么它就不具有比量的特征。为什么说损害具有特征的呢？回答说：如果无损害也是特征，那么那个理由的特征就会变得不确定。因为无法确定“这不存在损害”，即使从某些量中确定了无损害，但由于从那本身就成立了所要证明的，因此理由会变得没有意义。即使特征是不确定的，但由于它不是使人理解的，因此，为了什么而成立，不迷惑的想法，任何也不成立。因为如果以这种方式成立了宗法之外的周遍，那么由于不是使人理解的，因此，对于事物，量以什么周遍或不周遍，那本身就是使人理解或不是使人理解的。因此，由于士夫的意愿，事物的法，事物上没有错乱本身不是完全存在的，因为会成为一切都是使人理解的。按照我们的观点
English
Harm is the realm of delusion, and is that merely appearing as the subject, not the subject itself? If so, how can it be said that this alteration of dust is the realm of delusion regarding the subject? It is said: For the realm of inference, there is no harm from direct perception and so forth. The realm of a sign possessing the three modes is the realm of inference. Relying on the distinction of the subject conforming to the subject, it is not deluded. Because the subject is made the realm of delusion by the desire of a person, this reason that abandons delusion is precisely that which possesses the three modes. How does it not harm? If a valid cognition is harmed by another valid cognition, it would follow that it is not a valid cognition. If that which has harm becomes a valid cognition, and that which has no harm is a valid cognition, then this has already been explained in the second chapter. What was said? If harm is possible to one possessing the characteristic of a valid cognition, even if there is no harm to the suspicion of delusion, its characteristic will be refuted, because it is not trustworthy. Therefore, it would follow that it is not a valid cognition. It is thought that the very possession of a realm without harm is a characteristic other than the three modes, so if there is harm to the realm of something, then it does not possess the characteristic of inference. Why is it said that harm harms that which has a characteristic? It is said: If being without harm is also a characteristic, then the characteristic of that reason will become uncertain. It is not possible to ascertain that "there is no harm to this," and even if it is ascertained from some valid cognitions that there is no harm, the reason becomes meaningless because what is to be proven is established from that itself. Even if the characteristic is uncertain, since it is not what makes one understand, therefore, for what does it establish, the thought that is not deluded, nothing at all is established. Because if in this way it establishes pervasion beyond the subject, since it is not what makes one understand, therefore, for things, whatever a valid cognition pervades or does not pervade, that itself is what makes one understand or does not make one understand. Therefore, due to the desire of a person, the dharma of things, the very absence of delusion on things is not completely established, because it would follow that everything is what makes one understand. According to our view