Tibetan
ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་གཞན་གྱི་ཡང་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་གཞན་དང་བདག་ཉིད་གཅིག་པས་འབྲེལ་པར་མི་རུང་བ་ཆོས་གཞན་སྤངས་པར་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་གཞན་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་བྱ་བ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བྱས་པ་ལས་ལྡོག་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཚང་མ་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་གྲུབ་པོ། ཅི་སྟེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་གཉི་གའི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་སུ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན་ཡང་ངོ༌། །ཅི་ལྟར་ཆོས་གཅིག་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡིན་པར་འགྱུར། ཆོས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་ན། དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་བདག་ཉིད་མེད་པ་ནི་གཉི་གའི་ཆོས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་གིས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མི་བརྟེན་པ་དེའོ། །གང་གིས་དངོས་པོ་ལ་མི་བརྟེན་ཅེ་ན། མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་དོན་གཞན་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ།། མེད་པར་དགག་པས་ནི་ལྡོག་པ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། ལྡོག་པ་ཙམ་ནི་མེད་པ་ལ་ཡང་མི་འགལ་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་ཙམ་གཉི་གའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ལུས་མེད་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་ཙམ་ནི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་དགག་པ་སྨྲ་བ་ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གནས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དེ་འགའ་ཞིག་གི་ཡུལ་ཡིན་ན་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་ཡུལ་ཡིན། གང་ཞིག་ཚད་མ་འགའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་འགའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ནུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་འགོག་ན་ཅི་ད་ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནམ། དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་དགག་པའི་ཡུལ་ཉིད་དེ་བས
Chinese
是法性，因为也是其他法的所依。在什么时候，由于与其他法和自性相同而不能关联，被称为舍弃其他法的时候，由于不是其他法的所依，所以不是法性。然而，是法，因为是表达为其他的自在。显示这个的就是称为法和法性表达的语词。在法和法性表达的行为上，没有任何差别，因为表达的是与未做相反的唯一。这些全部已经在《释量论》中驳斥完毕。因此，由于事物未成立，所以事物的法也未成立。如果说事物和非事物的二者的法被说成是理由，也是可以的。怎么一个法会是事物和非事物的呢？法是自己的体性，事物的自己的体性是什么，那不是非事物的，如果怀疑的话，为了显示非事物的自性，无自性是二者的法而说，凡是不依赖于事物自性的。如果问什么是不依赖于事物的呢？如果不是非，那就会变成表达其他意义了。 以否定无，仅仅是表达了相违，仅仅是相违对于无也不相违背的缘故，仅仅是相违是二者的法。例如，被称为非有身者的无身，仅仅是相违，对于事物识和，对于非事物无近取说也是会变化的。其他说否定者说，无近取说因为是非事物，所以不是否定的对境。如果有什么具有处所等的能力，那会是某些的对境，无近取说是由于非事物，与一切能力相离的缘故，怎么会对境呢？如果有什么变成了某些量（ प्रमाण ）的对境，那会变成事物和非事物某些的对境，非事物也不是量的对境，因为与能力相离的缘故，如果这样问的话。如果遮止否定的对境本身，那现在无近取说会是成立的对境吗？凡是说非事物是成立的对境，这本身就是否定的对境，
English
It is a dharma nature because it is also the basis of other dharmas. When it is said that it is impossible to relate because it is identical with other dharmas and its own nature, and when it is said to abandon other dharmas, it is not a dharma nature because it is not the basis of other dharmas. However, it is a dharma because it is expressed as the independence of others. What shows this is called the words expressing dharma and dharma nature. There is no difference in the act of expressing dharma and dharma nature, because it expresses the uniqueness that is the opposite of not doing. All of these have already been refuted in the Pramāṇavārttika. Therefore, since things are not established, the dharma of things is also not established. If it is said that the dharma of both things and non-things is stated as a reason, it is also possible. How can one dharma be both a thing and a non-thing? Dharma is its own nature, and what is the own nature of a thing is not that of a non-thing. If there is doubt, in order to show that the nature of non-things, selflessness, is the dharma of both, it is said, whatever does not rely on the nature of things. If you ask what does not rely on things, if it is not non-, then it will become expressing other meanings. By negating non-existence, only contradiction is expressed, and only contradiction is not contradictory to non-existence, so only contradiction is the dharma of both. For example, the absence of a body called non-embodied, only the contradiction, for the consciousness of things and, for the non-thing, the absence of close expression will also change. Other deniers say that the absence of close expression is not the object of denial because it is a non-thing. If something has the ability of location, etc., then it will be the object of something, the absence of close expression is due to the non-thing, being separated from all abilities, how can it be an object? If something becomes the object of some valid cognition (pramāṇa), then it will become the object of some things and non-things, non-things are also not the object of valid cognition, because they are separated from abilities, if you ask like this. If the object of denial itself is prevented, then will the absence of close expression be the object of establishment now? Whatever is said that non-things are the object of establishment, this itself is the object of denial,
Tibetan
་ཀྱང་སྡིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་ན་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ད་ནི་ཅི་ལྟར་དགག་པའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཉིད་བཀག་པ་ཁོ་ནས་དགག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། དགག་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། ལ་ལར་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་བཀག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་དགག་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བརྗོད་པ་མེད་པ་ལ་ལུས་ཅན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་བཀག་ན་དགག་པ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དགག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མེད་ན་ཡང་ཚད་མའི་ཡུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡང་དེ་མ་ཐག་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱིས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ན་དེ་ལ་གཞན་མེད་པ་མ་ངེས་པར་ནུས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྙམ་དུ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ཅན་གྱི་ཆོས་ནི་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བཟང་པོ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་ནི་ཡོངས་སུ་འཆད་པ་ཡང་གླུ་མི་ལེན་པ། ཤིང་ཟན་མི་ཟ་བ། ཚྭ་མི་ཟ་བ། གདོང་ཉི་མི་མཐོང་བ། མ་ནིང་མ་ཡིན་པ། ཨད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་དགག་པ་གནས་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ན་རྗེས་སུ་མ་བ་གྲངས་པའི་དོན་དག་ལས་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲའི་མི་འཇུག་གོ་ཞེས་དོགས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། ཀྱེ་མ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཉོན་མོངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་བརྩེ་བའོ། །ཅི་ལྟར་དཀར་བས་འཚོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་དོན་ངེས་པའི་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དོན་ངེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་མ་ངེས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ནི་ལན་ཅིག་ངེས་པར་བྱས་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་བཤད་པ། ངེས་པར་བྱེད་པ་དེའི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བྲང་བརྡུངས་ཤིང་ཆོ་ངེས་བཏབ་ཀྱང༌། བྲང་བརྡུངས་ཤིང་ཆོ་ངེས་འདེབས་པ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་སྒྲའི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་ཅེ་ན། བརྡ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །བརྡ་ལས་མ་འདས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲ་ལ་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་སྦྱར་བའི་དགོས་པ་ཡང་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མི་ལྡོག་གོ
Chinese
而且因为是罪过所以要从那上面舍弃，如果没有事物，那么也不是成立的对境，如果这样说。现在怎么不会变成是破斥的对境呢？仅仅是遮止成立的对境，就是破斥的对境。为什么呢？说道，破斥是成立的反面的自性之故。有些人认为，凡是成立被遮止的，那就是破斥成立。因此，对于没有近取的事物，如果有情遮止成立，那么破斥就会变成能表达的，怎么不是破斥的对境呢？即使没有事物，就像是量之对境一样，也是同样，马上和以后也会显示。那么，对于那个，没有其他不是确定的，而是能力本身。这样认为，这种种类的法是不能表达的，因为不是有情等等的好声音之故。因为这些完全阐述也是不唱歌，不吃树上的食物，不吃盐，脸不朝向太阳，不是太监，仅仅在叫做“阿多”的这些声音上才能见到破斥存在。因此，为了消除从随后的母音数量的意义上，不会进入不是有情等等的自性之声音的疑惑，所以说了“唉玛”。“烦恼”叫做随后的爱恋。怎么用白色来生活呢？说道，因为从约定俗成而来的声音确定意义的意愿之故。从约定俗成而来的声音不能确定意义，因为仅仅是随顺意愿的缘故。怎么不确定呢？如果说，世间是随顺一次确定的意义而进入的。说道，即使捶胸顿足地哭喊，确定者的行为差别，因为捶胸顿足地哭喊被视为特殊，所以为了世间俗谛的意义而进入声音的俗谛。又为什么即使遮止，也进入某些世间呢？说了，如同约定俗成一样。因为不超出约定俗成而了知世间声音的意义。世间是因为追求果实的意义而进入，结合声音的必要也是了知意义，而且那也是存在的缘故，所以世间不会退转。
English
Moreover, because it is a sin, one must abandon it. If there is no entity, then it is not an object of establishment. If one says so, then how will it not become an object of refutation? Merely negating the object of establishment is itself the object of refutation. Why? It is said that refutation is by nature the opposite of establishment. Some say that whatever establishment is negated, that itself is the establishment of refutation. Therefore, for something without immediate expression, if a sentient being negates establishment, then refutation will become expressible. How is it not an object of refutation? Even if there is no entity, just as it is an object of valid cognition, it is the same, and it will be shown immediately and later as well. Then, for that, the absence of other is not uncertain, but is the very capacity. Thinking thus, a dharma of this kind is not capable of being expressed, because it is not a good sound of non-sentient beings, etc. Because these complete explanations are also not singing, not eating tree food, not eating salt, not facing the sun, not being a eunuch, it is only in these sounds called "adda" that negation is seen to exist. Therefore, in order to dispel the doubt that, from the meaning of the number of subsequent vowels, the sound of the nature of non-sentient beings, etc., does not enter, "kyema" is said. "Affliction" is called subsequent affection. How does one live by whiteness? It is said, because of the desire to ascertain the meaning of sounds that arise from convention. Sounds that arise from convention are not capable of ascertaining meaning, because they merely follow desire. How is it uncertain? If it is said that the world follows the meaning that has been determined once. It is said that even if one beats one's chest and wails, the difference in the actions of the determiner is that beating one's chest and wailing are considered special, so one enters the conventional truth of sound for the sake of the meaning of worldly convention. Again, why does it enter some worlds even when it is negated? It is said, "as is the convention." Because one understands the meaning of worldly sounds without exceeding convention. The world enters because it seeks the meaning of the fruit, and the need to combine sounds is also to understand the meaning, and since that also exists, the world does not turn back.