Chinese
又说，将在方分之相的章节中进行阐述。如果以某物成立的理由，难道不应该被接受吗？如果仅仅因为承认未成立，就说因为存在于众多事物中，就必然承认是众多事物本身，这怎么说呢？当以某事的法来承认时，由此必然承认其他，这完全是理性的作用。正如见到周遍所遍，因为其他不合理而承认周遍所遍一样，同样，因为承认无有量而存在本身，就必然承认周遍所遍，这是结论。如果理由成立，必然会执持唯一，否则就不是。如果已经显示了非决定的支分的关系，其他人又能做什么呢？如果辩论者必然说支分本身，就应该注意言辞。即使没有理由，也这样说，根本是造作和造作的理由，为了什么而进行归谬是根本。进行归谬者想要确定无疑地确定某些东西。确定的理由也是因为理由成立，因此，凡是成立的理由，就是成立的理由，因此是成立周遍和周遍所遍之物的差别。仅仅是充分显示凡是存在于众多事物中，就是众多事物本身，虽然如此，也是为了投掷损害的量，所以是成立者。通过归谬的方式，投掷损害的量，因此这是成立者的另一种形态。对此，这里的根本理由与归谬相反。在某些情况下，归谬或与归谬相反的理由也不会成为根本，因为未成立。例如，有些人说，如果总的来说是一个，因为是一个，就不会存在于众多事物中，但它也存在于众多事物中，因此不是一个，对于这个归谬，周遍所遍的相违和相反的相违所遍，两者都未成立。同样，如果总的来说是自性，是与他性相异的自性，那么就是境等。
English
Furthermore, it will be explained in the chapter on the characteristics of directions. If the reason is established by something, shouldn't it be accepted? If merely admitting non-establishment, it is said that because it exists in many things, it is inevitably admitted to be the many things themselves, how can this be said? When admitting by the dharma of something, by that inevitably admitting something else, this is entirely the function of reason. Just as seeing the pervaded, one admits the pervaded because other things are unreasonable, similarly, because admitting existence itself without measure, one inevitably admits the pervaded, this is the conclusion. If the reason is established, one will inevitably hold to one extreme, otherwise it is not. If the relationship of the non-definitive limb has been shown, what else can others do? If the debater necessarily speaks of the limb itself, one should pay attention to the words. Even without a reason, it is said, the root is fabrication and the reason for fabrication, what one does with fallacy is the root. The one who commits fallacy wants to determine something definitively. The reason for certainty is also because the reason is established, therefore, whatever reason is established there, that is the established reason, therefore it is the difference between establishing the pervaded and the pervaded. Merely fully showing that whatever exists in many things is the many things themselves, although this is the case, it is also to throw the measure of harm, so it is the establisher. Through the way of fallacy, the measure of harm is thrown, therefore this is another form of the establisher. Regarding this, the fundamental reason here is the opposite of fallacy. In some cases, fallacy or the reason opposite to fallacy will not become fundamental, because it is not established. For example, some say, if the general is one, because it is one, it will not exist in many things, but it also exists in many things, therefore it is not one, for this fallacy, the contradiction of the pervaded and the contradiction of the opposite pervaded, both are not established. Similarly, if the general is self-nature, a self-nature different from otherness, then it is the object, etc.
Tibetan
ས་བ་གཅིག་པུ་ཅན་གཅིག་པུ་ཞིག་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཅན་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་གཉི་ག་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་ལ་ཐལ་བ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་པ་གཉི་གས་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་གྲུབ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་སམ་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཁོ་ནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་ཁས་བླངས་པ་ལས་བཟློག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་འདིས་ཀྱང་རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ནི་འཕེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གྲངས་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་འདིར་ཡང་གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་བ་ཅན་ནམ་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་བཟློག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་དང་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་འགོག་པ་གྲངས་ཅན་གྱིས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བྱེད་བ་ནི་སུ་ཡང་མེད་དོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲངས་ཅན་གྱིས་ནི་སེམས་པ་ཅན་དུ་མི་འདོད་ལ། སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཅན་དང་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་སུ་ཡིན། འདོད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཐལ་བ་དང་བཟློག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་དགག་པ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་བ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་བ་ཡིན་ནོ། །གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་གང་ལས་ཤེ་ན། སེམས་པ་ཅན་དང་སྐྱེ་བ་ཅན་དང་མི་རྟག་པ་དེ་གཉིས་འགལ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་པ་ཅན་དང་དེ་འགལ་བ་ཡིན་ན། དེ་ལྟན་ནི་དེ་དག་སེམས་བ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འགལ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་ཅེ་ན། བཤད་པ། ཅིག་ཤོས་ཉེ་བ་ལས་སྔར་རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་རྒྱུན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་བལྟར་རུང་བའི་མེ་གཅིག་ཡོད་པས་མེད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འགྱུར་བ་འམ། ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་གཅད་པས་གནས་པ་མཚན་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེའི་ངོ་བོས་འགལ་བར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བ་འདི་དག་ནི་ལེའུ་གཉིས་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་གཉིས་དང་སེམས་པ་ཡོད་པ་ལ་ནི་འགལ་བ་འདི་རྣམ་པ་གཉི་ག་ཡང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་དང་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཁྱེད་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཅིག་ལ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་འདྲེས་པས་རྣམ་པར་མ་བཅད་པ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་རྫས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གཞན་དེ་མེད་པ་དང་དེ་ཡོད་པ་ནི་ཕན་ཚུན་རྣམ་པར་བཅད་པས་གནས་པའི་རང་བཞིན་དེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཅན་དང་ལྡན་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ཉིད་ ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཉིད་ནི་དུ་མ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཐལ་བའི་གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ན་ཡང་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་བས་ཡང་མ་བཤད་དོ། །ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་འདི་ཉིད་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ལ་ཡོད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདིས་ཡན་ལག་ཅན་འགོག་པར་བྱེད་པས་ན་དགག་པ་ནི་གཞུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་སྟེ། དེ་རྣམས་སུའོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་གཅིག་དུ་མ་ལ་ཡོད་པའོ། །ཅི་སྟེ་ཁས་ལེན་ན་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་མི་ལེན་ན་ནི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་འགོག་ཅེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁས་ལེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚེ། ཁས་ལེན་པའི་དུས་སུ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ན་ཁས་བླངས་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལས་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཅན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡོད་པ་ན་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཁས་ལེན་པའི་དུས་སུ་དེར་བཤད་པའི་དོན་བཟུང་བ་ཡིན་གྱི། དེའི་དོན་དགག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། གང་གི་ཕྱིར་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་བཏང་བ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་གཉི་ག་ཡོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དགག
Chinese
如果与唯一的个体相关联，由于与国家等不同的多个事物相关联，因此被称为多重性质，这就像自性因和差别因两种论证都未成立一样。对于这种类型的推理，肯定和否定两种情况都普遍存在于多个事物中，这已经得到了充分的证明。如果普遍性成立，那么“普遍性的作用不明显”这一说法就引入了另一个根本的论证，而不是肯定论证或否定论证未成立，仅仅通过论证的成立来完成论证，这并不是通过承诺来建立相反的观点，因为论证没有有效的认知。不表达建立的组成部分也不是这样，因为通过这种方式，根本论证的普遍性和普遍作用的事物建立的有效认知是被抛弃的。如果数论者的结合在这里也是如此，因为论证的生起或无常本身没有成立，那么仅仅通过肯定和否定本身，无常、具有生起和具有灭亡，这是数论者所希望的，如果有人这样认为，那么没有人会这样做。快乐等事物，数论者并不认为是具有心识的。 佛教徒认为是具有生起和无常的，那么谁会这样做呢？即使希望这样做，也没有能力这样做。为什么呢？解释说，无论是肯定还是否定的建立，都不能被理解。如果有人说，不希望肯定论证的否定能够被理解吗？这是真的，因为建立根本论证的普遍性仅仅是一种希望，因此说它不能被理解。什么导致了不能被理解呢？因为具有心识、具有生起和无常这两者之间的矛盾没有成立。如果具有心识与它相矛盾，那么它们将被无心识所遍及，而不是其他情况。那么，为什么矛盾没有成立呢？解释说，在另一个接近的情况下，以前没有缺少原因的任何事物，由于连续的后续出现，因此存在一个可以观察到的火焰，因此不存在
English
If it is related to a single unique individual, because it is related to many different things such as countries, it is said to be of multiple nature, which is like both the nature reason and the difference reason not being established. For this kind of reasoning, both affirmation and negation are universally present in multiple things, which has been fully proven. If universality is established, then the statement "the function of universality is not obvious" introduces another fundamental argument, rather than the affirmation argument or the negation argument not being established, completing the argument solely through the establishment of the argument, which is not establishing the opposite view by commitment, because the argument has no valid cognition. Not expressing the component of establishment is also not the case, because in this way, the valid cognition of establishing the universality and the thing of universal function of the fundamental argument is abandoned. If the combination of Samkhyas is also the case here, because the arising or impermanence of the argument itself is not established, then merely through affirmation and negation itself, impermanence, having arising, and having cessation, which is what the Samkhyas desire, if someone thinks so, then no one would do so. Pleasure and other things, the Samkhyas do not consider to be with consciousness. Buddhists consider it to be with arising and impermanence, then who would do that? Even if they want to do so, they are not able to do so. Why? It is explained that neither the establishment of affirmation nor negation can be understood. If someone says, is it not that one does not want the negation of the affirmation argument to be understood? That is true, because establishing the universality of the fundamental argument is merely a wish, therefore it is said that it cannot be understood. What causes it not to be understood? Because the contradiction between having consciousness, having arising, and impermanence is not established. If having consciousness contradicts it, then they will be pervaded by non-consciousness, and not otherwise. Then, why is the contradiction not established? It is explained that in another close case, anything that did not lack a cause before, due to the continuous subsequent occurrence, there is a visible flame, therefore it does not exist
Chinese
或者变成相违，或者互相舍弃，即以各别而安住的体性，以那样的自性成立为相违。这些相违在第二品中已经广说。对于具有二种理由和心识者来说，这两种相违都不成立。因此，推论和反驳的理由都不能使人理解。如果你们问：那么你们是怎样使人理解的呢？回答说：对于一，已经说过了。如前所说，由于不杂染、不各别，由于空性之故，与境等各别之事物相应的任何事物都不存在。为什么呢？因为其他自性不存在和它存在，是互相各别而安住的自性，所以是相违的。与境等众多事物相应，如前一样，被众多性所遍及。因为一性是没有众多的，而众多性也只是安住在具有众多的事物上，所以推论的理由才能使人理解。如果它是能使人理解的，那么反驳的理由也同样会被说成是能使人理解的，所以就不需要再说了。这种推论的意义，以前的论师们会把它显示为存在于推论之中。由于它能遮止有支分者，所以遮止就是正文。那些对于它等的总的遮止等的正文是什么呢？就是那些。所谓这样的相，就是一存在于多之中。如果承认，则因为论典会妨害。如果不承认，则因为没有基础，在什么时候遮止呢？在已经成立的宗派承认理由的观察时机到来时，就是在承认的时候遮止，这是最后的结论。不是这样的，如果那样不存在，那么在承认之后就会进行观察，因为会执持从论典中成立的有支分者。那也是不合理的，所以当它存在时，才是遮止。如果在那承认的时候，是执持在那里所说之义，而不是遮止它的意义，那么就说：因为承认存在于多之中，如果没有舍弃一性，那是不可能的，因此遮止了两种法都存在。遮止。
English
Or it becomes contradictory, or mutually abandoned, that is, the nature of abiding separately, established as contradictory by the nature of that nature. These contradictions have been extensively explained in the second chapter. For those with two reasons and consciousness, these two contradictions are not established. Therefore, the reasons for inference and refutation cannot make one understand. If you ask: Then how do you make one understand? The answer is: For one, it has already been said. As previously stated, due to non-mixture and non-separation, due to emptiness, any object corresponding to separate things such as objects does not exist. Why? Because the other nature does not exist and it exists, it is a mutually separate and abiding nature, so it is contradictory. Corresponding to many things such as objects, as before, it is pervaded by many natures. Because oneness is without multiplicity, and multiplicity only abides in things with multiplicity, therefore the reason for inference can make one understand. If it is capable of making one understand, then the reason for refutation will also be said to be capable of making one understand, so there is no need to say it again. This meaning of inference, previous teachers would show it as existing in inference. Because it can prevent those with limbs, prevention is the main text. What are the texts of general prevention, etc., for it and others? Those are them. The so-called such aspect is that one exists in many. If admitted, then because the treatise will hinder. If not admitted, then because there is no basis, when to prevent? When the opportunity for observing the reasons for admitting the established sect arrives, it is to prevent at the time of admission, this is the final conclusion. It is not like that, if that does not exist, then after admitting, observation will be carried out, because it will hold onto those with limbs established from the treatise. That is also unreasonable, so when it exists, it is prevention. If at the time of admission, it is holding onto the meaning spoken there, and not preventing its meaning, then it is said: Because admitting existence in many, if one nature is not abandoned, that is impossible, therefore it prevents both dharmas from existing. Prevention.