Tibetan
དོན་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་བལྟ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་དེའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡོད་པ་དེར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའོ། །ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་ན་འདོད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དངོས་པོ་ལ་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་བསལ་བ་འདིས་ནི་ངས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལུང་ལས་མཐོང་བ་དག་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པས་བྱས་བ་བསལ་མོད། ལུང་ལས་གྲུབ་པ་གོ་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཚིག་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལུང་ནི་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། འདོད་པ་ཡང་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་དང་ལུང་དེ་དག་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་པ་དང༌། དངོས་པོ་འང་འདོད་པ་མེད་པར་གཞན་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་ལུང་དེས་བྱས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡང་རང་གིས་མཐོང་བ་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་རང་གིས་མཐོང་བའི་སྒྲས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་གཟུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། དོན་གྱིས་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་བརྗོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིགས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་མཐོང་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་ཚུལ་གསུམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དག་དོན་ལ་དངོས་སུ་ནུས་བ་མེད་དེ། དོན་གྱིས་དོན་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་དེ་དག་རང་ཉིད་ལས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱིས་དོན་རྟོགས་པ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། བརྗོད་པ
Chinese
并非是意义成就。难道不是想要如实地陈述事物吗？如果问那是如何不成就的呢？因为不确定是否能契入事物。如果问那是因为什么呢？像这样说了。那样是不能观看的，是不能见到的。这是名为与现量相违背的意义。那是什么呢？凡是对它有陈述意愿的地方，那里就有事物，这就是这个。因为没有能力，所以在意愿中有事物是遍及的，因为没有成立，所以意愿会迷惑于事物。仅仅破除了陈述意愿，这因为是我承诺的缘故等等，以及经典中所见到的那些，都被说成不是理由。虽然以意愿所作的已经破除，那么如何理解经典中成立的呢？说了“词”等，词性的经典依赖于意愿，而且意愿也与事物没有关联，所以被破除了。所谓证悟，那些以证悟所虚构的法和经典，仅仅与那些作者的意愿相关联，而且事物也会在没有意愿的情况下以其他方式存在，因此证悟和经典所作的是对外境的迷惑。如果说所要证实的也是自己所见的，而且也是能证实的，难道不是吗？如果问那如何仅仅以自己所见的词来把握能证实的呢？回答说：实际上，陈述具有三种特性的理由是能证实的，而宗派的词不是能证实的，这样说了。阐明自己所见 是随后的比量这样说，随后的比量也是显示三种特性，但不是陈述所要证实的，这实际上是意义的暗示。如果问宗派的陈述如何不是能证实的呢？像这样，宗派和理由的陈述实际上并没有直接的能力，因为实际上是领悟意义的原因。那么，那些从自身，从自己的体性来说，并没有作为能证实的自性而存在。实际上领悟意义，所说的是实际上，而不是陈
English
It is not that the meaning is accomplished. Isn't it the intention to state things as they are? If asked how that is not accomplished, it is because it is not certain whether one can enter into things. If asked why that is, it is said like this. That way, it is not possible to look, it is not possible to see. This is the meaning called contradicting the direct perception. What is that? Wherever there is an intention to state it, there is a thing, that is this. Because there is no ability, the pervasion that there is a thing in intention is not established, so intention will be confused about things. Merely refuting the intention to state, this is because I have promised, etc., and those seen in the scriptures, are said not to be reasons. Although what is done by intention has been refuted, how is what is established in the scriptures understood? It is said "word" etc., the scriptures of the nature of words depend on intention, and intention is also not related to things, so it is refuted. So-called realization, those fabricated dharmas and scriptures by realization are only related to the intention of those authors, and things will also exist in other ways without intention, therefore what is done by realization and scriptures is a delusion about external objects. If it is said that what is to be proven is also what one sees oneself, and it is also what can be proven, isn't it? If asked how only the word seen by oneself grasps what can be proven, the answer is: In reality, stating the reason with three characteristics is what can be proven, and the words of the tenet are not what can be proven, so it is said. Clarifying what one sees oneself It is said that it is the subsequent inference, the subsequent inference also shows three characteristics, but it is not stating what is to be proven, this is actually the implication of the meaning. If asked how the statement of the tenet is not what can be proven, like this, the statement of the tenet and the reason actually do not have direct ability, because in reality it is the cause of understanding the meaning. Then, those from themselves, from their own nature, do not exist as the nature of what can be proven. Actually understanding the meaning, what is said is actually, not the stat
Tibetan
ས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པས་ངེས་པ་མི་འཁྲུལ་བ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བརྗོད་པ་ནི་རང་ཉིད་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་འདི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ལས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟབ་མཐོང་གིས་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནའི་སྒྲས་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེ་ཡིན་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ལས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པས་ནི་ནུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པས་ཀྱང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཙམ་གྱིས་ངེས་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་མེད་ཀྱང་འགྱུར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིགས་ནི་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། ནུས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲབ་པར་བྱེད་པ་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གདགས་སོ། །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པར་ བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་དེ་ལས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་ནུས་པ་དྲན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ནུས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་སྔར་གྱི་རྟོགས་པ་པོ་ཅི་སྒྲ་བརྟག་པ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟའོ། །ཐེ་ཚོམ་ལས་ནི་ཤེས་པར་འདོད་པར་འགྱུར་ལ། ཤེས་པར་འདོད་པ་དེ་ལས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྐབས་མངོན་པར་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཇུག་ཅིང༌། དེ་ལས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་དང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དང༌། སྐབས་དེ་དག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཅིག་གིས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་ཚིག་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན།
Chinese
因为不是处所，因为没有由关联而确定的无误之处。因此，陈述本身不是能立，因为其自性本身能成立意义。另外，如果这是能立，那么因此必定由此而确定。从宗法中，对于所立之义，没有通过深刻的怀疑而确定。否定词“ན”表示能立是火，宗法、因法中存在着所遍。因为陈述所立，所以即使通过间接方式也没有证悟的能力。因此，宗法不是能立。因为陈述因能显示能力，所以是忆念之因，因此将成为比量。为了对此进行辨析，所以说了“即使通过间接方式”，因为陈述了成为怀疑的所立本身。如果仅仅通过那就能确定，那么即使没有因也会成立，即使有因法，也仅仅是陈述了那本身。因为因法不会错乱，所以是陈述能力转变为所立之业以外的其他。因此，通过仔细观察而成为能立。因为能立是忆念之因，所以在词上安立为能立本身。如果实际上不是能立，但因为那是忆念之因，所以就是能立本身。如果从宗法中因法进入，那么那也仅仅是通过能力忆念之因，就是能力之能立吗？暂且，先前的证悟者是否正在进行声音的分析，或者不是，这样产生怀疑。从怀疑中将产生想要了解，从想要了解中，将进入想要显现的自性，即因的结合的场合。从那之中就是因法。因此，怀疑和想要了解，以及那些场合也将成为比量的过失。因为从那些之中也进入了因法。如果一个完全结合的词就是其他意义的比量，那么？
English
Because it is not a locus, because there is no certainty of non-erroneousness due to connection. Therefore, the statement itself is not the establisher, because its own nature itself can establish meaning. Furthermore, if this is the establisher, then it must necessarily be determined by it. From the statement of the subject, there is no certainty for the meaning to be established through profound doubt. The negative particle "na" indicates that the establisher is fire, and the pervasion exists in the statement of the subject and the statement of the reason. Because the established is stated, even through indirect means, there is no ability to realize. Therefore, the statement of the subject is not the establisher. Because stating the reason shows ability, it is the cause of memory, therefore it will become inference. In order to distinguish this, it is said "even through indirect means," because the established itself, which has become doubt, is stated. If it is determined by that alone, then even without a reason it will be established, even if there is a statement of the reason, it is merely stating that itself. Because the statement of the reason is not confused, it states the ability to transform into something other than the action of the established. Therefore, it becomes the establisher after careful examination. Because the establisher is the cause of memory, it is designated as the establisher itself on the word. If it is not actually the establisher, but because it is the cause of memory, then it is the establisher itself. If the statement of the reason enters from the statement of the subject, then is that also the establisher of ability merely through the cause of memory of ability? For the time being, the previous realized one, is he analyzing the sound or not, thus doubt arises. From doubt will arise the desire to know, and from the desire to know will enter the nature of wanting to manifest, which is the occasion of the combination of reasons. From that is the statement of the reason. Therefore, doubt and the desire to know, and those occasions will also become the fault of inference. Because the statement of the reason also enters from those. If a completely combined word is the inference of another meaning, then?