Tibetan
་པ་འདི་འདྲ་བ་དེའི་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ཁོ་ན་ནས་ཡིན་པ་དེས་ན་ཁས་བླངས་པའི་དུས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཅིག་ཁས་བླངས་པ་འམ། གཞན་བཏང་བ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་མེད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། གཅིག་ཉིད་དང་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་གཉིས་མི་མཐུན་པར་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཁས་ལེན་པའི་དུས་སུ་ནི་གཅིག་ཁས་ལེན་པ་དང་གཞན་བཏང་བ་ དག་གིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་སྒྲའི་རྣམ་པར་གཅད་བར་བྱ་བ་བཤད་ནས། དོན་གྱི་སྒྲའི་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། རྟོགས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའོ། །ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ནི་དེ་དག་གི་སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ །ཡང་ཇི་ལྟར་ཕྱོགས་དང་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་བ་རྟོགས་པས་སྒྲ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་སྒྲ་དང་བུམ་པ་དག་གམ། རྟག་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་སྒྲ་དང་ནམ་མཁའ་དག་གིས་གང་ཡང་རུང་བའི་ཡན་ལག་གི་ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སྨྲ་བ་པོའི་བརྗོད་པར་འདོད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་མེད་ན་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཉེ་བ་ཉིད་དང་ཅིག་ཤོས་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་ཇི་སྲིད་དུ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བུམ་པ་ནི་སྒྲ་དང་ཉེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་གཅིག་གི་ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ནམ་མཁའ་ནི་བསྐལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པ་དེ་དག་ལྡོག་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བཤད་པ། ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པ་དག་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ནི་ཕྱི་ནས་བརྟགས་པའི་ཡུལ་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པར་འགྱུར་བས་བུམ་པ་ནི་བསྐལ་པར་འགྱུར་ལ། ནམ་མཁའ་ནི་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་འདྲ་བའི་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལྡོག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལྡོག་པར་མི་འཐད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་བརྗོད
Chinese
像这样，仅仅是从承诺的方面来说，那么就是在承诺的时候会改变的意思。如果说，承诺了一个，或者放弃了另一个，怎么会没有教义呢？回答说：因为存在于一个和多个之中是矛盾的。这是这样说的：这两种法不相容，是事物本身所成立的。在承诺教义的时候，是通过承诺一个和放弃另一个来理解的。但这些不是从教义中出名的。在说了自己声音的分类之后，为了说意义声音的分类，所以说了无意义。什么是怎样的呢？是认识所虚构的。与方相符的各方中，任何一个都是那些的总方之一。又如何将包含在方和相符方之中的声音认为是认识所假立的呢？这里这样说了。因为在成立无常的时候，声音和瓶子，或者在成立常的时候，声音和虚空中，任何一个支分的接近，都不是存在于事物之中的。那么什么是怎样的呢？回答说：是说话者的表达意愿所造成的。为什么呢？因为如果没有表达意愿，那么表达意愿的接近，以及另一个不是接近的接近和远离，以及远离本身就不存在。暂时，只要想要成立无常，那么瓶子就和声音接近，因为是同一个总体的支分。虚空是远离，因为是从那之外转变而来的。当不想要的时候，那么接近和远离就会转变。如果认为事物的自性也是转变的法，回答说：如果接近和远离是事物的自性，那么从外面观察的对境，就会变成表达意愿，因此瓶子会变成远离，而虚空会变成接近，像那样变成其他的转变是不合理的。这个意思是说：即使事物的自性是转变的，仅仅凭借表达意愿，它也不应该转变，因为事物们的自性是表达
English
Like this, just from the aspect of commitment, then it means that it will change at the time of commitment. If you say, if one is committed to, or the other is abandoned, how can there be no doctrine? The answer is: because it is contradictory to exist in one and many. This is what is said: these two dharmas are incompatible, and are established by the things themselves. When committing to the doctrine, it is understood by committing to one and abandoning the other. But these are not famous from the doctrine. After speaking of the classification of one's own sound, in order to speak of the classification of the sound of meaning, it is said to be meaningless. What is it like? It is fabricated by cognition. Among the parties that are in accordance with the party, any one is one of the total parties of those. And how is it that the sound included in the party and the conforming party is considered to be established by cognition? Here it is said. Because when establishing impermanence, the sound and the vase, or when establishing permanence, the sound and the space, any proximity of the limbs is not present in the thing. Then what is it like? The answer is: it is caused by the speaker's intention to express. Why? Because if there is no intention to express, then the proximity of the intention to express, and the other proximity that is not proximity and distance, and the distance itself does not exist. For the time being, as long as you want to establish impermanence, then the vase is close to the sound, because it is a branch of the same whole. Space is far away, because it is transformed from outside of that. When you don't want to, then the near and far will change. If you think that the nature of things is also the law of change, the answer is: if the near and far are the nature of things, then the object observed from the outside will become the intention to express, so the vase will become far away, and the space will become near, and it is unreasonable to become other transformations like that. The meaning is this: even if the nature of things is changing, it should not change merely by expressing the intention, because the nature of things is expression
Tibetan
་པར་འདོད་པ་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ཚེ་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་བུམ་པ་དེ་ཉིད་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་བར་འགྱུར་ལ། ནམ་མཁའ་ཡང་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་གཅིག་ལ་ཅིག་ཅར་ཡོན་ཏན་འགལ་བ་ཉེ་བ་དང་མི་ཉེ་བ་དག་བསྡུ་བ་མི་འཐད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་བ་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངག་ནི་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ལ་རག་ལས་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ནི་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་འདོད་པས་མི་འཇུག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ནི་སུ་ཡང་དབུལ་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་པས་སྦྱར་བའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་དག་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་ན་ནི་དངོས་པོ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གོང་བུའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྭ་ཅན་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་ནས་སོ། །གོང་བུ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །རྭ་ཅན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །བ་ལང་དང་བ་མེ་ན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་མཚུངས་པ་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་བ་ལང་དང་བ་མེན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྭ་ཅན་ཉིད་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྗོད་པར་འདོད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གོ །བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ལས་གྲུབ་པོ། །དངོས་པོ་ལ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ནི་ བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་གནས་པར་གྲུབ་བས་ཐ་མི་དད་པར་ལྷག་པར་ཞེ་ན་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། འདིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཤད་པ་ནི། དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་
Chinese
因为与想要成立的（观点）没有关联的缘故。另外，当想要同时成立互相矛盾的常和无常时，那个时候瓶子本身就会变成近和劫，天空也会变化。对于一个事物来说，同时具有矛盾的性质，比如近和不近，是不合理的。因此，近和劫是由想要表达的人所造成的。当这种类型的论证语言仅仅跟随作者的意愿时，它并不依赖于事物的本性。为什么呢？因为事物不会仅仅因为人们的意愿而改变，它不会保持不变。事物不会因为意愿而改变，这是显而易见的。如果不是这样，那么没有人会变得贫穷。因此，与意愿相关的方面，比如与意愿相符的方面等等，并不能决定外在的事物。为什么呢？因为事物的本性并没有被证明是近和劫。如果成立，那么事物就会成立。例如，在一些球体的特殊情况下，就像不会误认为有角一样，因为看到了相似的性质。这个球体是所立宗。有角是需要成立的。因为是牛或母牛中的任何一个，这是理由。其中，具有相同性质的特殊之处，即牛和母牛的同一方面，已经被证明是显而易见的。因此，有角本身就被证明了。如果说，想要表达的（事物）被想要表达的（人）作为对象本身就已经成立了，而不是任何一个（事物），这就是这两者的区别。存在于想要表达的（事物）中的自性仅仅通过想要表达的（事物）而成立。对于在事物上成立的理由来说，如果通过存在于想要表达的（事物）中而成立，从而更加不同，那么外在的事物就成立了，但在这里不是这样。对此的解释是：这是空洞的。从那个理由来看，外在的
English
Because it is not related to what one wants to establish. Furthermore, when one wants to simultaneously establish contradictory permanence and impermanence, at that time the pot itself will become near and kalpa, and the sky will also change. It is unreasonable for one thing to simultaneously possess contradictory qualities, such as near and not near. Therefore, near and kalpa are made by the one who wants to express them. When this kind of argumentative language merely follows the wish of the author, it does not depend on the nature of things. Why? Because things do not change merely because of people's wishes; they do not remain unchanged. That things do not change because of wishes is obvious. If it were not so, then no one would become poor. Therefore, aspects related to wishes, such as aspects that conform to wishes, etc., do not determine external things. Why? Because the nature of things has not been proven to be near and kalpa. If it were established, then the thing would be established. For example, in some special cases of spheres, just as there is no mistaking them for having horns, because one sees similar properties. This sphere is the subject. Having horns is what needs to be established. Because it is either a bull or a cow, this is the reason. Among them, the special characteristic of having the same property, namely the same aspect of a bull and a cow, has been proven to be obvious. Therefore, having horns itself is proven. If it is said that what one wants to express, taken as an object by the one who wants to express it, is already established, and not just any one thing, this is the difference between the two. The nature that exists in what one wants to express is established only through what one wants to express. For a reason that is established in things, if it is established by existing in what one wants to express, thereby becoming more distinct, then the external thing is established, but this is not the case here. The explanation for this is: it is empty of meaning. From that reason, the external