Tibetan
།དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་རང་གི་ཡུལ་ལ་ཆད་མར་འགྱུར་བ་འགའ་ཞིག་ནི་དོན་ལས་དངོས་སུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་སུམ་ལྟ་བུའམ་ཡང་ན་བརྒྱུད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུའོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྟགས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་གང་ཞིག་འདིའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་འདི་ཚད་མར་འགྱུར་བའི་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ག་ལས་འགྱུར། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་འགའ་ཡང་རྒྱུར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ནུས་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དང་ཞེས་མཐར་བརྗོད་པ་ནི་རིམ་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མེད་པ་དེ་ཉམས་པ་མེད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་རྟག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་དབང་གིས་ རེས་འགའ་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་ལྟོས་པ་མེད་ཅེ་ན། ལྟོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འགྱུར་ལ་རག་ལ་དངོས་པོ་མེད་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་སྔ་མ་འདོར་བ་དང་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་པ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་དངོས་པོ་མེད་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་དང་དེ་ལ་འདི་ཚད་མར་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ནི་རྟོགས་པ་དེར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་ན་ནི་བསྡུ་བ་སྟེ། སྐྱོན་འདིར་ཡང་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་པོ་བཀག་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཤུགས་ཀྱིས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངག་གི་དོན་ནི་དངོས་པོ་བཀག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དགག་པའི་བསྡུ་པ་གཞི་མཐུན་པའམ་གཞི་ཐ་དད་བ་གང་དང་འབྲེལ་པའི་དོན་དེ་ལས་ཚིག་གི་དོན་ཕྱི་མ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་བྲམ་
Chinese
因此，有人说“无物”是量。对此，有些成为自境的衡量标准，实际上是从事物中产生的，例如现量，或者通过中介，例如比量。无物的知识不是比量，因为在无物上，作为依据的“相”无法成立，正如《因明点论》中所述。如果是这样，那么什么会成为此的境，以及在此之上，这个成为量的无物之证悟又如何产生？暂时来说，不是从无物中产生，因为无物无论直接或间接，都不会成为任何事物的因。为什么呢？因为它没有能力。如果这样，那么它就会有能力吗？如果是这样，那么它就变成了事物本身，因为它具有能力的自性。最后说“和”是为了另一种顺序。此外，由于不存在消逝，所以无的结果总是恒常的。恒常的事物也不会由于同时作用的力量而偶尔作用，因为它不依赖于任何事物。如何不依赖呢？因为依赖是获得差别的特征。如果它发生变化呢？变化依赖于事物，但不会依赖于无物。为什么呢？因为它是事物的特征。舍弃先前的自性和与自性相关联是事物的本质。如果这些在无物上存在，那么它就变成了事物本身，而不是无物。因此，任何成为境，并且在此之上，这个成为量的证悟都不是从无物中产生的。说“无物”也，这个“也”是包含，也会变成这个过失，因为说“不是有物”就是对事物的否定。如果是这样，那么暗示着从无物中产生，这句话的意思就是从对事物的否定中产生，也就是说，不是从事物中产生。否定的包含，无论是与相同的基础还是不同的基础相关联，都会使后来的词义与之前的词义相反，例如婆罗门。
English
Therefore, it is said that 'non-existence' is a valid cognition. In this regard, some things that become the measure of their own object actually arise from things, such as direct perception, or through intermediaries, such as inference. The knowledge of non-existence is not inference, because the 'sign' as a basis cannot be established in non-existence, as explained in the 'Drop of Reasoning'. If so, then what will become the object of this, and upon that, how will this realization of non-existence, which becomes a valid cognition, arise? For the time being, it does not arise from non-existence, because non-existence, whether directly or indirectly, does not become the cause of anything. Why? Because it has no power. If so, then will it have power? If so, then it becomes the thing itself, because it is the nature of power. Saying 'and' at the end is for another order. Furthermore, since there is no decay, the result of non-existence is always constant. Constant things also do not act occasionally due to the power of acting simultaneously, because they do not depend on anything. How is it that it does not depend? Because dependence is the characteristic of obtaining distinction. If it changes, then? Change depends on things, but it does not depend on non-existence. Why? Because it is the characteristic of things. Abandoning the previous nature and being related to nature is the essence of things. If these exist in non-existence, then it becomes the thing itself, and not non-existence. Therefore, whatever becomes the object, and upon that, this realization that becomes a valid cognition does not arise from non-existence. Saying 'non-existence' also, this 'also' is an inclusion, and this fault will also occur, because saying 'it is not a thing' is a negation of things. If this is the case, then it implies that it arises from non-existence, the meaning of this statement is that it arises from the negation of things, that is, it does not arise from things. The inclusion of negation, whether related to the same basis or a different basis, reverses the later meaning of the word from that of the previous one, for example, a Brahmin.