Tibetan
ཅན་མི་དྲན་པ་དྲན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་ཕྱུང་བ་མཇུག་བསྡུས་ནས་གཉུག་མ་ཉིད་བཤད་པ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པ། ཐ་དད་པར་དཔེར་མ་བརྗོད་དེ། རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རུང་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དུ་ཆུག་མོད། རང་བཞིན་གྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་གོ་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ས་ཕྱོགས་དང་ཤེས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པོ། །ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་གང་དུ་འགྲུབ་ཅེ་ན། ཁྱབ་པ་ཡང་གཞན་དུ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡུལ་གཞན་དུ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཐ་སྙད་མི་དམིགས་པ་ཙམ་ལས་གྲུབ་ཅིང༌། གྲུབ་པ་དེ་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པས་ཀྱང་རུང་བ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་བུམ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་དེས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ དུ་རུང་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལེའུ་གཉིས་པ་དང་འདིར་ཡང་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ཅི་ལྟར་འགྲུབ་ཅིང་མེད་པ་དེ་ཤེས་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་རྒྱུར་ཡང་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་མི་ཤེས་པས་བདག་ལ་དྲིས་སོ་སྙམ་ནས། ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པའི་དོན་གཅིག་གི་དམིགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་དངོས་པོ་འདི་ནི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའམ། མ་དམིགས་སོ་ཞེས་དམིགས་པ་གྲུབ་པ་དང་འགོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དམིགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་གང་ལས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གང་ལས་ཤེས་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པ་མེད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་བའོ། །འོ་ན་གང་ལས་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བ་ཤེས་པ་མེད་པར་ངེས་པ་གང་ལས་ཤེས་ན།
Chinese
是使不忆念者忆念。顺便说一下，总结旁出的，讲述原本的。从因产生果，这是用理由来详细区分说明的。不举不同的例子，因为包含在自性的理由中。为什么呢？因为适合性是所要证明的。虽然可以确定从因产生果，但如何理解包含在自性中呢？解释说：在处所和知识中，由于自性不显现，所以在没有周遍性的自性名言中，适合性是可以证明的。那么，能周遍的和所周遍的又在哪里成立呢？回答说：周遍也在其他地方成立。在其他处所完全进入的名言，仅仅从不显现就能成立，成立的那个成为因，所以周遍成立。因为那个理由本身在一个上完全成立，所以适合性也通过理由而成为周遍。因此，这样不显现包含在自性的理由中，所以不显现本身就是没有瓶子。现在又是成立的，成为不显现的自性，那个没有，在没有的名言 中，适合性是要证明的，第二品和这里也已经说完了。从什么变成没有的名言，以没有的自性不显现，那个本身如何成立，没有的那个如何成为确定没有知识的因呢？想到不知道什么是不显现，就问我，所以说：这个过失是没有的。像这样，从体验到与他者不混合的一个意义的对境，就会产生这个事物显现了，或者不显现了，显现成立和遮止的分别念。从体验到一个对境。从什么来说呢？因为从什么来说，确定没有知识。从那个没有知识本身变成没有的名言，事物对自己的对境的知识，仅仅是那个没有，就不是那样变化的，这是确定没有知识。那么，从什么变成没有的名言，确定没有知识，从什么知道呢？
English
It makes the unmindful remember. Incidentally, summarizing the digressions, explaining the original. The complete arising of the effect from the cause, this is explained by thoroughly distinguishing with reason. No different examples are given, because it is included within the reason of inherent nature. Why? Because suitability itself is what is to be proven. Although it may be certain that the effect arises completely from the cause, how is it understood to be included within inherent nature? It is explained: In location and knowledge, since it is not perceived by inherent nature, in the expression of the absence of pervasive nature, suitability is what is to be proven. Where do the pervaded and the pervading also become established? It is said that pervasion is also established elsewhere. The expression of completely entering another place is established merely from non-perception, and since that which is established becomes the cause, pervasion is established. Because of that very reason, by being completely established in one, suitability also becomes established as pervading by reason. Therefore, in this way, non-perception is included within the reason of inherent nature, so non-perception itself is the absence of a pot. Now again it is established, and that which has become the nature of non-perception, that absence, in the expression of absence, suitability is what is to be proven, the second chapter and here also have been explained. From what does it become an expression of absence, by the nature of absence, non-perception, how is that itself established, and how does that absence also become the cause of certainty of absence of knowledge? Thinking that he does not know what is considered to be non-perception, he asks me, so it is said: This fault does not exist. In this way, from experiencing the object of a single meaning unmixed with others, the conceptual thought arises that this thing is perceived, or not perceived, the establishment and cessation of perception. From experiencing a single object. From what? Because from what, there is certainty of absence of knowledge. From that very absence of knowledge, becoming an expression of absence, things, the knowledge of their own objects, merely that absence, it is not that it changes in that way, this is certainty of absence of knowledge. Then, from what does it become an expression of absence, certainty of absence of knowledge, from what is it known?
Tibetan
བཤད་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཅིང་ལོག་པར་གྱུར་པའི་ས་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདྲེ་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །འདི་མ་དམིགས་སོ་ཞེས་ཤེས་པ་མེད་པ་འདི་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ལས་དམིགས་པ་མེད་པར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པ་གཞན་ཡོད་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ག་ལས་ཤེ་ན། གཉིད་ལོག་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་དོན་ཐམས་ཅད་མ་རྟོགས་པར་གྱུར་བའི་ཚེ། ཤེས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མེད་པ་ལས་ཤེས་པ་མེད་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པ་གང་ལས་ཤེ་ན། དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མེད་པ་ལས་ཤེས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ན་མངོན་སུམ་ དུ་གྱུར་པའི་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དོན་མེད་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་དམིགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་པའི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་མི་དམིགས་པས་ན་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ནི་བལྟར་རུང་བའི་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་ངེས་པར་བཤད་ལ། འདི་མ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་ལས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་ཙམ་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་གཞན་ལས་ཀྱང་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཅིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་དོན་གཞན་གྱི་དམིགས་པ་མེད་པར་ངེས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མྱོང་བ་ལས་འགྱུར་ལ། མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་སྔོན་པོའི་རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་རང་གི་རིག་པས་ཡིན་གྱི། མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་རང་ཉིད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མྱོང་བ་དེ་དོན་གྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ནི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་གཞན་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་ཤེས་པ་ལས་རིག་ན། དོན་གྱིས་དོན་རྣམ་པར་གཅོད་དོ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཤེས་པ་གཅིག་ལ་འདྲེན་པ་ཅན་མཐོང་བ་ན་གལ་ཏེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ནི་མཐོང་བ་ཁོ
Chinese
释曰：诸事物之自性，由变为殊异及颠倒之处所等，乃由与一识相混之识而有。若谓“此未见”，此无识即变为不定，仅由未见而决定之方式立名。然无之名，非由无识而立，而由他识而立。何以故？于睡眠等时，一切义皆未觉了之时，以不觉识无事物之故，非由无识而觉无识。彼时，由何不觉无识耶？由无忆念之故。以何故不由无识而觉无识之故，若义现前，则由现前之量力，而生缘及不缘之相状之分别。现量乃立未见之名，而不能立无事物之名。以亦见有未见者故。是故，以显现不缘故而立名。能立无名者，谓说定有可见之不缘。所谓“此未见”者，乃由现量而知，如是，仅定无识，亦由他而转变也。复次，何以由一识之体验，而定知他义之未见耶？以觉义之差别，乃由有差别之体验而转变。觉体验之差别，乃由如是相状之差别，即青色相状之自性，由自之智而知，非由他之体验而知。如是，若尔，则自性成立之自性之差别之体验，亦能令义成为所取之义之差别，以义之差别之决定，乃依赖于识之差别之决定故。于此，若由识知有差别之识之决定之自性，而定知无他，则何故说义能简别义耶？见与一识相牵连时，若有瓶等，则见
English
Explanation: The nature of things, transformed and inverted from places and so on, is due to the existence of a consciousness mixed with one consciousness. If it is said, "This is not seen," this non-consciousness becomes uncertain, and names are established only by the way of determining non-seeing. However, the name of non-existence is not established by non-consciousness, but by other consciousness. Why? Because at times such as sleep, when all meanings are not realized, one does not realize the absence of consciousness because one does not perceive the absence of things. At that time, how does one not realize the absence of consciousness? Because of the absence of memory. Because one does not realize the absence of consciousness from the absence of consciousness, if the meaning is manifest, then by the power of the manifest valid cognition, discrimination of the aspects of object and non-object arises. Manifest perception establishes the name of non-seeing, but it cannot establish the name of non-existence of things. Because one also sees those that are not seen. Therefore, it is named because of the non-perception of appearance. That which can establish the name of non-existence is said to be the determination of the non-perception of what can be seen. The so-called "This is not seen" is known by manifest perception, and thus, merely determining the absence of consciousness is also transformed by others. Furthermore, why is it that from the experience of one consciousness, one determines the non-seeing of other meanings? Because the realization of the difference of meaning is transformed by the experience of difference. The realization of the difference of experience is known by one's own intelligence, which is the nature of the difference of such aspects, that is, the aspect of blue, and not by the experience of others. Thus, if so, then the experience of the difference of the nature of self-established nature can also make the meaning the difference of the meaning to be taken, because the determination of the difference of meaning depends on the determination of the difference of consciousness. Here, if one knows the determined nature of the differentiated consciousness by consciousness, and determines that there is no other, then why is it said that meaning can distinguish meaning? When seeing is connected with one consciousness, if there are vases and so on, then seeing