Tibetan
ཞིན་དང་འབྲས་བུ་དག་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་ནི་གཏན་ཚིགས་དང་འགལ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དང་སྤྱིའི་ནི་ཁྱད་པར་དང་སྤྱི་དག་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་པ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། རྩོད་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དག་སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྡོག་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་འདོད་ལ། གཞལ་བྱ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ན ཞེས་རྩོད་པ་ཡོད་དོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལྷག་མ་ནི་ལྡོག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། རྩོད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དང༌། གོ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྡོག་པའི་ཡུལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྟོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཉིད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རང་བཞིན་འབྲས་བུ་དག་ཁོ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་དང༌། རང་བཞིན་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་པའི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གཏན་ཚིགས་གཉིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང༌། སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ལ་དེ་དག་ཉིད་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བྱས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འབྲས་ བུ་ཡིན་ནོ། །བྱས་པ་ནི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ནི་འབྲས་བུར་འདོད་པ་འདི་དགག་ལས་ཤེ་ན། རང་བཞིན་ལས་གཞན་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་ལས་གཞན་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ། གཞན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁྱད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་མེད་ཀྱང་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་ན་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་
Chinese
是为了要成立自性和果。为了要显示自性和果是与理相违的，而不是其他的，所以显示了四种支分法。特殊和共同的是特殊和共同，即不共的法和共同的支分法，因为是诤论之处，所以特别显示。其他如具有命等的不共，认为是遣返的因，可量性本身是随行，有这样的诤论。剩余的支分法是遣返的成立者。通过这些支分法，具有从不相似品中遣返的因，能使人理解当下所应成立之义，这是要表达的意义。因此，显示了能使人理解的支分法，以及作为诤论之基础，以及能使人理解的遣返之境，能使人理解的觉悟之因，而不是当下不必要的。为了阐释偈颂的意义而宣说：自性和果仅仅是因为本体相关的缘故，事物本身就是能使人理解的，以及从所应成立中遣返，以及因为自性相关的缘故，是颠倒的相违，为了显示这一点，对于所应成立的无常，因为是所作的缘故，以及因为是新产生的缘故，特别显示了这两种支分法的因，对于所应成立的声常，它们本身就变成了相违。所作是自性，勤作所生是果。如果有人要驳斥认为所作是自性，勤作所生是果的观点，那么就说“从自性之外”，因为从自性之外的因不可能存在于一切相似品中，因为其他所应成立的差别是不合理的。为什么呢？因为因会迷惑果，因为即使没有果也会产生。因并非必然具有果，因此果并不周遍于因。因此，果是相似品
English
It is for the purpose of establishing self-nature and result. In order to show that self-nature and result are contradictory to reason, and not others, four kinds of aspects are shown. The specific and the common are the specific and the common, that is, the uncommon dharma and the common aspect, because it is the place of contention, it is specially shown. Others, such as having life, etc., the uncommon is considered to be the cause of reversal, and measurability itself is following, there is such a contention. The remaining aspect is the establisher of reversal. Through these aspects, the cause with reversal from the dissimilar side makes one understand the meaning to be established at the moment, this is the meaning to be expressed. Therefore, the aspect that enables understanding, and the basis of contention, and the object of reversal that enables understanding, the cause of realization that enables understanding are shown, not what is unnecessary at the moment. In order to explain the meaning of the verse, it is said: Self-nature and result are only because of the essential relationship, the thing itself is what enables understanding, and reversal from what should be established, and because of the self-nature relationship, it is the opposite contradiction, in order to show this, for the impermanence to be established, because it is made, and because it is newly produced, these two aspects of the cause are specially shown, and for the sound permanence to be established, they themselves become contradictory. What is made is self-nature, and what is produced by effort is the result. If someone wants to refute the view that what is made is self-nature, and what is produced by effort is the result, then it is said "other than from self-nature", because the cause other than from self-nature cannot exist in all similar sides, because the difference of other things to be established is unreasonable. Why? Because the cause will confuse the result, because it will arise even without the result. The cause is not necessarily with the result, therefore the result is not pervasive in the cause. Therefore, the result is the similar side.
Tibetan
ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྟེ་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀྱིས་འཇུག་གོ །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་པས་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ན་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇུག་ཅེ་ན། མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཙམ་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་བརྩལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཤེས་པ་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གནས་སོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡུལ་མི་རྟག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ལྟར་ངེས་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཡུལ་ཉིད་རྩོམ་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཉིད་རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་བས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ནི་ཡུལ་རྟག་པའི་འབྲས་བུར་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ནི་བུམ་ཕ་ཡང་རྟག་པ་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ན་འགྲུབ་པ་ན་རྩོལ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་རྩོལ་བ་ ལ་མི་ལྟོས་པར་གྲུབ་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ནི་རིམ་གྱིས་རྩོལ་བ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་མཐོང་གི །འོན་ཀྱང་རྟག་པ་རྩོལ་བ་ཡོད་ན། རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཉིད་རྟག་པ་རྩོལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པ་པའི་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་སྔར་ཡོད་པ་དེའི་ཤེས་པ་ངེས་པར་རྩོལ་བ་ལས་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་ནི་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ན་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཤེས་པ་རྩོལ་བ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་རྟག་པའི་ཤེས་པ་རྩོལ་བ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། སྒྲའི་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་དང་དབང་པོ་དང་སྒྲ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྩོལ་བ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་ཤེས་པ་ནི་རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་མ་ཡི
Chinese
因此，以两种方式，即通过两种区分来应用。由于在努力之后立即出现的事物以两种方式应用，所以它是其结果。如果问，努力之后立即出现的事物如何以两种方式应用于相似的一方呢？回答说，仅仅因为它是无常的，所以说，仅仅因为它是无常的，所有被称为“努力的结果”的事物，即人的行为，都不构成对紧随其后出现的状态的认知，不构成认知。因此，努力之后立即出现的认知行为只存在于某些无常的事物中，并且它本身也是努力之后立即出现的。因此，它以存在和不存在两种方式存在于相似的一方。如何确定努力之后立即出现的认知是无常事物的果实呢？如果事物本身依赖于努力，那么它就会变得无常。对紧随其后出现的事物的认知是努力的结果，而不是事物本身。因此，通过努力产生的无常认知可以成为常事物的结果。如果有人问，那么瓶子也是常事物，是努力产生的认知的对象吗？回答说，不是这样的。因为瓶子的存在明显地遵循努力的行为，所以它被不依赖于努力的认知所把握。声音并不明显地从逐渐的努力中产生。然而，如果存在常久的努力，那么它的本性就会被完全把握。因此，声音本身应该被认为是常久的努力所产生的认知的对象，这是思考者的观点。声音先前存在，因此认为对它的认知必然来自努力是不合理的，因为它有时会改变。因为这是不合理的，所以推断先前所说的话。它的意思是说，如果声音是常久的，那么对它的认知就不会依赖于努力。如果问，常久的认知如何不依赖于努力呢？回答说，声音的遮蔽物、感官和声音，因为对这些事物没有努力的结合，所以常久的认知不是努力的结果。
English
Therefore, it applies in two ways, namely through two distinctions. Since things that appear immediately after effort apply in two ways, it is their result. If asked, how does something that appears immediately after effort apply in two ways to the similar side? The answer is, just because it is impermanent, it is said that just because it is impermanent, all things called "the result of effort," that is, the actions of a person, do not constitute a cognition of the state that appears immediately after, do not constitute cognition. Therefore, the act of cognition that appears immediately after effort exists only in some impermanent things, and it itself also appears immediately after effort. Therefore, it exists in two ways, existence and non-existence, on the similar side. How is it determined that the cognition that appears immediately after effort is the fruit of impermanent things? If the thing itself depends on effort, then it will become impermanent. The cognition of the thing that appears immediately after is the result of effort, not the thing itself. Therefore, the impermanent cognition produced by effort can be the result of a permanent thing. If someone asks, then is the pot also a permanent thing, the object of cognition produced by effort? The answer is, it is not like that. Because the existence of the pot clearly follows the act of effort, it is grasped by cognition that does not depend on effort. Sound does not appear to arise from gradual effort. However, if there is permanent effort, then its nature will be fully grasped. Therefore, sound itself should be considered the object of cognition produced by permanent effort, which is the view of the thinkers. Sound exists previously, so it is unreasonable to think that the cognition of it necessarily comes from effort, because it sometimes changes. Because this is unreasonable, infer what was said previously. Its meaning is that if sound is permanent, then the cognition of it will not depend on effort. If asked, how does permanent cognition not depend on effort? The answer is, the obscurations of sound, the senses, and sound, because there is no combination of effort for these things, so permanent cognition is not the result of effort.