Tibetan
་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་ནི་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་རང་བཞིན་ལས་རང་བཞིན་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་གཞན་དང་མི་ལྡན་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཅིག་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཡུལ་གཞན་ལ་སོགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་བ་གཅིག་ནི་ཡུལ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་གཞན་དག་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་གྱི་དུ་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་འདིས་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་དུ་མ་ལ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་གཅིག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཅིག་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་མོད་གཞན་དང་མི་ལྡན་པར་གོ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ནོ། །རྫས་གང་དག་ལ་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་རོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་རྫས་དུ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡང་འགལ་བ་དངོས་པོ་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་ན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་འདིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དུ་མ་ཉིད་མེད་བས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་གང་ལས་ཤེ་ན། བརྗོད་པ། ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཐ་དད་པའི་དུ་མ་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ཡུལ་དུ་མ་ལ་ཡོད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅད་པ་ནི་གང་ཞིག་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་དངོས་པོར་ཡོད་ན་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་འམ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཅིག་ མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་དང༌། སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དང༌། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བརྟེན་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ན་ཡང་དེ་ཡང་རང་བཞིན་ཉམས་པ་ཡུལ་དེ་ལ་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡུལ་གང་མེད་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་གནས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཡུལ་དེས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་ཉམས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཡུལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཅིག་ག
Chinese
因此。理由的意义是，因为从与确定的自性相关的自性之外，没有其他的自性。所谓因为空于他性，所以不具有其他的，是什么呢？是说唯一。与其他的处所等区分相关联的唯一，不会与其他处所等相关联，不是多数。凡是存在于多数之中的，这显示了成为过失的意义，即对于所认为存在于多数之中的唯一，会产生这个过失的意思。如果唯一自性空，如何理解为不具有其他的呢？回答说：所谓“如是之”，是唯一之自性。与具有处所等差别的法相关联。具有处所差别，是多数的自性所周遍的。对此，唯一性与作为周遍的多数事物本身相违背。作为周遍的与多数事物相关联，也与事物中存在的相违背，因为确定了就相违背。因此，此处因为没有作为周遍的多数本身，所以说没有存在于作为周遍的多数之中。从什么周遍呢？陈述说：存在于处所等差别之多数中的处所等，如果存在于差别之中，就会存在。存在于多数处所中，因为具有相违的法，所以本身就是多数。如此，凡是完全遮遣的，如果那些所区分的，存在于所区分的事物中，就会互相成为他体，或者，如果不是那样，就会成为一无所有。成为他体不是，如同蓝色和非蓝色，事物和非事物一样。有些在完全遮遣处所等差别时，那也是舍弃了自性，是区分不依赖于那个处所的自性。凡是不错乱地安住于没有处所的自性，因为不是那个处所所造作的，所以具有舍弃自性，因此，完全舍弃它之后，完全遮遣显现所希望的处所依赖性。一个处所。
English
Therefore. The meaning of reason is that there is no other nature than the nature associated with the clear certainty. What is it that is empty of otherness and therefore does not possess others? It is said to be the only one. The only one associated with the distinction of other places, etc., will not be associated with other places, etc., and is not many. Whatever exists in the many, this shows the meaning of becoming a fault, that is, for the only one that is considered to exist in the many, this fault will arise. If the only nature is empty, how can it be understood as not having others? The answer is: The so-called "suchness" is the nature of the only one. Associated with the dharma that has differences such as places. Having differences of places is pervaded by the nature of the many. To this, oneness is contrary to the very thing of the many that is the pervader. Being associated with the many things that are the pervader is also contrary to what exists in things, because it is contradictory if it is certain. Therefore, here, because there is no such thing as the many that is the pervader, it is said that there is nothing that exists in the many that is the pervader. From what does it pervade? It is stated that places, etc., that exist in the many differences of places, etc., will exist if they exist in differences. Existing in many places is itself many because it has contradictory dharmas. Thus, whatever is completely negated, if those that are distinguished exist in the things that are distinguished, they will become other than each other, or, if not, they will become nothing. Becoming other is not, like blue and non-blue, like things and non-things. Some, when completely negating the differences of places, etc., that is also abandoning the nature, is distinguishing the nature that does not depend on that place. Whatever nature abides without confusion in the absence of a place, because it is not created by that place, it has the abandonment of nature, therefore, after completely abandoning it, it completely negates the desired dependence on the place. One place.
Tibetan
ང་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡུལ་གཞན་མེད་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཡུལ་ནི་ཡུལ་གཞན་སྤངས་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་གཞན་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུ་དང་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དག་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་དང་མི་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་མ་བཀག་པར། དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཡིན་ལ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཉི་ག་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཉིད་སྒྲུབ་པ་དང་འགག་བ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་གྱི་དུ་མར་གྱུར་པ་དག་ནི་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གཅིག་ན་གནས་པ་ཉིད་ནི་ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གནས་སྐབས་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ལ་ཡང་འགལ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དུས་གཞན་དང་འབྲེལ་བ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་བ་དག་གིས་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །ཡུལ་ལ་སོགས་པས་བྱས་པའི་འགལ་བ་སྟོན་པ་ན་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་ཐ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་ནི་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཁྱབ་ལ། དེ་ཡང་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་འདི་ ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐལ་བ་བཟློག་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་འདི་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྤྱི་ཡང་དེ་ལྟ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་དུ་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐལ་བ་ལས་བཟློག་པའོ། །དུ་མ་མེད་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་སྤྱི་མེད་པ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་མེད་བས་དེ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གཞི་གདོན་མི་ཟ་བ་ར་འདོད་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པས་ཐལ་བར་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རང་རྒྱུད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ཐལ་བ་བཟློག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐལ་བ་བཟློག་བ་ནི་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱས་ལ། དངོས་སུ་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཁྱབ་པར་
Chinese
我所关联的自性，也安住于没有其他境，不会错乱，因为它的境是舍弃其他境而安住的缘故。因此，与他境相关联本身，就是完全舍弃它而进行区分。因此，它的境与其他的境有者，仅仅依靠是否依赖那个境就是相违的。因此，在没有遮止它的境有者时，既是它的境有者，又是其他的境有者，这样就成了两种都成立。仅仅成立一个和遮止是相违的，变成多个则两种都成立，凡是所说的那些都是消除的，因为安住于一个境本身，就是完全舍弃安住于其他境而安住的缘故。同样，对于与其他的状态相关联，也应当理解为是相违的。与其他的时相关联，就是以事物和没有事物等相违的。在显示以境等所作的相违时，已经作了说明境等的差别，如果不是那样，就会仅仅说“因为没有自性差别”这样的话。存在于不同的境等上，遍及于具有相违的法，而且那也是多个的缘故，也遍及于多个的自性。这个遍及者不显现，因为是已成立的缘故，所以从这个本身应当理解为是遣除反驳的理证，有些境等多个存在，那就是多个本身，总的也是那样，如果变成多个，就不是多个本身了，这便是从反驳中遣除。仅仅没有多个本身，总的没有也同样是成立的。正因为如此，因为没有它，所以不包括于它，因此说对于这个，不是不顾基础而随意臆断。以其他的分别而成立反驳，不是作为自续，因为理证没有成立的缘故。然而，为了显示是遣除反驳的最终结论。以意义来理解应当遣除的反驳已经作了比喻，实际上应当作比喻的反驳已经理解了。所说反驳的必要是，反驳是遍及
English
My associated self-nature also abides without confusion in the absence of other objects, because its object abides having abandoned other objects. Therefore, being associated with other objects is itself completely abandoning it and distinguishing it. Therefore, its object and the possessors of other objects are contradictory merely by relying on or not relying on that object. Therefore, without preventing its possessor of objects, it is both its possessor of objects and the possessor of other objects, thus both are established. Establishing only one and preventing is contradictory, but becoming many, both are also established, whatever is said is eliminated, because abiding in one object itself is abiding having completely abandoned abiding in other objects. Similarly, it should also be understood as contradictory to be associated with other states. Being associated with other times is contradictory with things and non-things, etc. When showing the contradiction made by objects, etc., the distinction of objects, etc., has been explained, but if it were not so, it would only be said that "because there is no difference in self-nature." Existing on different objects, etc., pervades having contradictory qualities, and since that is also many, it also pervades the nature of many. This pervader does not appear, because it is already established, so from this itself it should be understood as the reason for refuting objections, some objects, etc., exist in many, that is many itself, and the general is also like that, if it becomes many, it is not many itself, this is the removal from refutation. Merely not having many itself, the absence of the general is also established. Precisely because of this, because it does not have it, it is not included in it, therefore it is said that for this, it is not arbitrarily assumed without regard to the basis. Establishing refutation by other's imputation is not to be done as one's own system, because the reason is not established. However, it is shown to be the ultimate conclusion of refuting objections. The refutation that should be refuted by meaning has been exemplified, and the refutation that should actually be exemplified has been understood. The necessity of saying the refutation is that the refutation is pervasive.