Tibetan
་ཕྱི་མ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་སེལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་པས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བརྗོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཞར་ལ་བཤད་ནས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཚུལ་གསུམ་འཆད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་འཆད་དོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དག་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བཤད་པ་དེ་ཙམ་ཉིད་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། བཤད་པ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སྲིད་པ་སྟེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་གའོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཉི་ག་ནི་ བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་དོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་འགལ་བ་སྟེ། འགལ་བ་ཡང་གོ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཅི་སྙེད་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སྲིད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་ནོ། །འདི་འདྲ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐབས་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་མཚོན་བ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མདོར་བསྡུས་ནས་བརྗོད་བ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་སྲིད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐབས་བདེ་བླག་ཏུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་བསྡུས་པས་ཀྱང་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ནི་བདེ་བླག་ཏུ་གཟུང་བའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྲིད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་སྲིད་ཚད་བདེ་བླག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུས་པ་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་གཉི་གའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དེ་རེ་རེ་དག་ལ་སྟེ། གཅིག་གཅིག་ལ་ཡང་སྤྱི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཅི་ལྟར་ཞེན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་སྟེ། དེ་དག་གི་དངོས་པོ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་ག་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་
Chinese
舍弃了后世有因。一切方分都以四种方式遣除。因此，对于遣除法之差别等，也都是用这个（四种方式）来说明的，所以没有另外说。那是什么原因呢？像这样顺便说明了方的体相后，就阐述了以方的法的分类为先导的三种方式的自性。对于要说明的能成立的清净，方的法的分类有什么意义呢？仅仅是说明方的法也不可能成立，因为在一方不成立等其他情况也可能存在，如果这样想。那么，（就）说明：理性的场合是存在的，对于通达三种方之法的理性是不存在的，即在顺同品有、无、二者。在顺同品有，是所作性的理性。二者是刚刚造作而生。在顺同品无，是方的法相违，相违也是能通达的。因此，在方的法中，凡是能通达的理性存在的，那些方的法本身就是理性的场合。像这样的理性的场合，以方的法的分类来表示，那是对其自身的体性进行简略的叙述，即是说，理性存在的方的法才被表示，不存在的则不是，这是它的定义。为了什么目的呢？为了容易把握理性的场合。通过简略的叙述，也能表示广大的意义，那就是容易把握。因此，仅仅是方的这种形态，就是理性的事物存在的缘故，所以容易把握理性存在的限度。叙述简略的内容是，方的法有三种，即在顺同品有、无、二者。对于方的法，每一个，对于每一个也都有三种总相。怎么样呢？在不同品也有有、无、二者，因为那些事物的缘故。凡是在顺同品有的，在不同品就有有和无二者，同样，在顺同品无
English
It is abandoning having causes in the future. All aspects are eliminated in four ways. Therefore, the distinction of eliminating Dharma, etc., is also explained by this (four ways), so it is not mentioned separately. What is the reason for that? In this way, after explaining the characteristics of the aspect incidentally, it explains the nature of explaining the three modes with the classification of the Dharma of the aspect as a precedent. What is the meaning of the classification of the Dharma of the aspect for the purity of what is to be proven? It is not possible to establish just the explanation of the Dharma of the aspect, because other situations such as non-establishment in one aspect may also exist, if you think so. Then, (it) explains: The occasion of reason exists, the reason for understanding the three Dharma of the aspect does not exist, that is, there are, are not, and both in the similar aspect. Having in the similar aspect is the reason for being made. Both are just newly created. Not having in the similar aspect is the contradictory Dharma of the aspect, and contradiction is also understandable. Therefore, in the Dharma of the aspect, all the reasons that can be understood exist, those Dharma of the aspect themselves are the occasion of reason. Such an occasion of reason, expressed by the classification of the Dharma of the aspect, is a brief description of its own nature, that is, it is said that the Dharma of the aspect that exists in reason is expressed, and what does not exist is not, this is its definition. For what purpose? In order to easily grasp the occasion of reason. Through a brief description, great meanings can also be expressed, that is, easy to grasp. Therefore, only this form of the aspect is the reason why the object of reason exists, so it is easy to grasp the limit of the existence of reason. The content of the brief description is that the Dharma of the aspect has three types, that is, having, not having, and both in the similar aspect. For the Dharma of the aspect, each one, for each one also has three general aspects. How is it? There are also having, not having, and both in the dissimilar aspect, because of those things. Whatever is having in the similar aspect, there are having and not having both in the dissimilar aspect, similarly, not having in the similar aspect
Tibetan
པ་དང་གཉི་ག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འདིར་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་དེའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་མ་གྲུབ་ན་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གྲུབ་ན་ཡང་གང་ལ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་འདིར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲ་དངོས་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བཏགས་པའི་དོན་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། ཕྱོགས་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲས་ནི་འདིར་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་ བར་མི་བྱའོ། །དགོས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་བཞིན་གཞན་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་བཏགས་བའི་བརྗོད་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། དགོས་པ་མེད་བར་གཙོ་བོ་ཡི། །སྒྲ་དོན་ལས་འདས་འདོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉེ་བར་གདགས་པར་བྱས་པ་ནི་ཕྱོགས་དེར་སྒྲོ་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་དེར་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཕྱོགས་དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་ཉེ་བར་འདོགས་པ་ཡིན་གྱི། སྣམ་བུའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཚིག་པ་ལ་ལ་བ་ཚིག་གོ་ཞེས་ཉེ་བར་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བ་རྟོགས་པ་ལ་དོན་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་བྱེ་རག་མེད་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གང་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཡིན་བ་བཀག་བ་ནི་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པར་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྟེ་ཉེ་བར་གདགས་སུ་རུང་བའི་ཆོས་ཅན་རྟོགས་པར་གྱུར་བ་དང༌། མིག་གིས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པའི་སྒྲ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་རེ་ཞིག་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་དངོས་སུ་སྨོས་པས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ཡོངས་སུ་འཛིན་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་པས་ཀྱང་འབྲེལ་པ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་
Chinese
而且两种情况无论哪一种，在不一致的方面都有三种。这里，“方”是所要成立的法和有法的一般情况。如果它的法是什么，那就是理由，如果是这样，那么如果法和有法的一般情况不成立，那么所有的理由都将不成立。即使成立，又有什么其他的所要成立的，可以用来陈述理由呢？因此，这里想要把“方”这个词用在实际意义上是不行的。那么假立的意义又是什么样的呢？“方是有法”这样说，意思是说“方”这个词在这里是指有法。这是有必要的，因为没有理由就不应该安立。因为某些必要，将其他自性附加于其上的特征，应该成为安立的陈述对象。比如这样说：“没有必要是主要的，声音超越意义不是想要的。”如果这样说，那是不对的。因为之所以要安立，是为了完全了解那个“方”中可以附加的具有法。又为什么有些有法可以在那里安立，而其他的则不行呢？因为那是那个“方”的一部分。因此，对于什么是某事物的一部分，就将它的自性附加于其上。就像“布的一部分烧了，棉花也烧了”这样附加一样。如果了解可以安立的事物有什么意义呢？“所有有法”这样说，意思是说“所有”这个词是指没有差别的陈述。因此，这个意思是说，阻止任何有法的任何法是理由，这是了解可以安立的有法的必要条件。如果是这样，那么了解可以安立的有法，与用眼睛抓住等等完全抓住并没有什么不同。因此，因为有必要，所以是假立的词，而不是实际事物。另一方面，暂时先说“有法”这个词，也说明了完全掌握所要成立的有法，所以才这样说。如果说“成为其他支配的法”，也因为是相关的词
English
And whichever of the two cases it is, there are three aspects of disagreement. Here, "side" is the general case of the dharma to be established and the possessor of dharma. If whatever its dharma is, that is the reason, then if the general case of dharma and possessor of dharma is not established, then all reasons will not be established. Even if it is established, what other is to be established that can be used to state the reason? Therefore, it is not desirable to use the word "side" here in its actual meaning. Then what kind of imputed meaning is it? "Side is the possessor of dharma," it is said, meaning that the word "side" here refers to the possessor of dharma. This is necessary, because without a reason, it should not be established. Because of some necessity, the characteristic of attaching other natures to it should become the object of the statement of establishment. For example, it is said: "Without necessity, it is the main thing, sound beyond meaning is not desired." If you say that, it is not right. Because the reason for establishing is to fully understand the possessor of dharma that can be attached to that "side." And why can some possessors of dharma be established there, while others cannot? Because it is a part of that "side." Therefore, for what is a part of something, its nature is attached to it. It is like attaching "a part of the cloth is burned, and the cotton is also burned." If understanding what can be established has any meaning, it is said, "all possessors of dharma," meaning that the word "all" refers to the statement without difference. Therefore, this meaning is that preventing any dharma of any possessor of dharma from being a reason is necessary to understand the possessor of dharma that can be established. If so, then understanding the possessor of dharma that can be established is no different from fully grasping with the eyes, etc. Therefore, because there is a necessity, it is an imputed word, not an actual thing. On the other hand, for the time being, saying the word "possessor of dharma" also shows that the possessor of dharma to be established is fully grasped, so it is said. If you say "a dharma that has become subject to others," it is also because it is a related word.