Tibetan
མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་རྣམས་ནི་བརྡའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བརྡ་འདོད་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་དོན་ལ་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་བརྗོད་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་བརྡ་དང་ལྡན་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་འགོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་དག་བརྡ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་དྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གཞན་ནས་འོངས་པ་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་རྟོགས་པའི་ ཕྱིར་སྤོང་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ན། ཐ་སྙད་ཤེས་པ་གོ་ཐ་སྙད་དུ་གྱུར་པའི་གྲགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་སྤོང༌། གང་ཞིག་བརྡ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པས་གནོད་པར་ཡང་ཅི་ལྟར་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །འདི་ལ་གཞན་གྱིས་གཞུང་གཞན་དག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འགྲིག་པར་མ་བཤད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་བ་རྣམས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །བཤད་ཟིན་པའི་དོན་ཉིད་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བརྡ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ངེས་པར་འགལ་བ་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཏེ་དགོས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་སྒྲའོ། །དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནམ་ཡང་ན་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དམ་པ་ཉིད་འགོག་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་སྟེ་གྲགས་པས་སེལ་བར་མི་ནུས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གྲགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲགས་པའི་ཡུལ་ནི་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་ཡིན་ལ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བའོ། །ཅི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྔ་མ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་ཅི་ལྟར་སྔར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གྲགས་པ་གནོད་པར་བྱེད་པར་ཡང་འདོད་ལ། མངོན་སུམ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཚད
Chinese
由于没有，当所希望的表达本身不是事物时，声音都是跟随符号的。因此，因为依赖于符号的意愿，所以说对意义没有确定。又因为事物没有表达，所以依赖于具有符号的意义的境，声音的表达本身，以阻止它的理由而成为矛盾，将会这样说。那些舍弃了所有具有符号的声音的表达，说那是独特的推论，对于那些人应该这样问：从其他地方来的，用有兔子的月亮的声音所要表达的没有理解的 缘故，想要舍弃的是什么，如果与从声音产生的名声相矛盾，那么，如何舍弃知道术语，成为术语的所有名声？对于没有成立符号的，又如何被从声音产生的名声所损害？因此，这是其那哦。对于这个，其他人也没有非常恰当地解释其他的论典。因此，智者们是量。为了总结已经说过的意义而说，因此，之所以说“因此”，是因为凡是具有符号的意义必定矛盾，所以是“因此”这个词。凡是有理由，即有需要，那就是理由的声音。它的所要表达的意义，或者声音所要表达的真实的意义，没有损害，即说是不能被名声所消除。因为从符号产生的名声是损害，所以。为了显示境的差别，名声虽然不是从推论之外产生的，但还是被区分开来。名声的境是从符号产生的意义，而推论的境是事物，这便是境的区分。如果不是从外面产生的，那是什么原因呢？像以前一样说，就像以前承诺了信任的词语是损害一样，不是从推论之外产生的，同样，也认为名声是损害，而且也不是现量，因此就是推论，是量。
English
Since there is not, when the desired expression itself is not a thing, the sounds are all following the signs. Therefore, because it depends on the desire for signs, it is said that there is no certainty about the meaning. Also, because things have no expression, therefore, relying on the object of meaning that has signs, the expression of sounds themselves, with the reason for preventing it, becomes a contradiction, it will be said like this. Those who abandon all expressions of sounds that have signs, saying that it is a unique inference, to those people it should be asked like this: coming from another place, what is it that is to be expressed by the sound of the moon with a rabbit, which is not understood, for the reason, what is it that you want to abandon, if it contradicts the fame arising from the sound, then, how do you abandon all the fame of knowing terms, becoming terms? For that which has not established a sign, how can it be harmed by the fame arising from the sound? Therefore, this is kina oh. For this, others have not explained other treatises very appropriately either. Therefore, the wise are valid. In order to summarize the meaning that has been said, therefore, the reason for saying "therefore" is that whatever meaning has a sign must be contradictory, so it is the word "therefore". Whatever has a reason, that is, has a need, that is the sound of reason. Its meaning to be expressed, or the true meaning to be expressed by sounds, has no harm, that is, it is said that it cannot be eliminated by fame. Because the fame arising from the sign is harm, therefore. In order to show the difference of the object, fame, although it does not arise from outside of inference, is still distinguished. The object of fame is the meaning arising from the sign, and the object of inference is the thing, this is the distinction of the object. If it does not arise from the outside, what is the reason? Saying like before, just as it was promised that the words of trust were harm before, it does not arise from outside of inference, similarly, it is also thought that fame is harm, and it is not direct perception either, therefore it is inference, it is valid.
Tibetan
་མ་མ་ཡིན་པ་གནོད་པར་བྱེད་བར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་ལ་གྲགས་པ་རང་བཞིན་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཤད་ནས། མངོན་སུམ་གྱི་གནོད་པ་སྨྲས་པ། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཡུལ་ཡང་སྒྲ་གང་ལ་རང་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་བྱས་པ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་དུ་མ་ཡོད་པའི་སྒྲ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་དག་ལས། རང་བཞིན་གང་ཞིག་ཉན་པའི་ཤེས་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ ཏེ། གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །གང་གིས་གཅིག་ནི་སྤྱི་ཡིན་ལ་གཞན་ནི་བསལ་བ་ཡིན་པར་བརྟགས་ནས་སྤྱིའི་རང་བཞིན་བཀག་ན་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་བར་དོགས་པ། དེ་ལ་རང་བཞིན་གཉིས་ནི་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསལ་བ་དེ་ལ་འབྲེལ་བ་ཅན་གཞན་དེ་ཉིད་མེད་པས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདྲེས་པ་སྟེ་འདྲེན་མར་སྣང་བ་གང་ལ་ཡོད་པའི་བློ་དེ་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟར་རུང་བའི་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་དེར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ལས་ཡིན་ལ། དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་དུ་མ་ལས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འདི་བལྟ་བར་རུང་བ་མི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་པ་གསལ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྤོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འགལ་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་བཀག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེར་བརྗོད་དོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཉན་པར་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཉན་པས་གཟུང་བའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་གཉིས་མེད་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཉན་པས་གཟུང་བ་ཉིད་སྤོང་བ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་དུ་འདིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མདོར་མངོན་སུམ་དོན་དང་ཞེས་དོན་གྱི་སྒྲ་སྨོས་སོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་ན་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ལ་དོན་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། དབང་པོའི་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་དེ་ལས་དོན་ཏེ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་ལྷག་མ་ནི་ལྡོག་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་རྟོགས་པའི་ཤེས་པས་བཀོད་པ་སྤྱི་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་དབང་པོས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིའི་རང་བཞིན་རྣམས་དབང་པོའི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་བ་དེས་ན་དེ་དག་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་བར་གྲུབ་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱས་ན་ཡང་གནོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་འདི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཉན་བྱའི་སྒྲས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
因为不是非存在而进行损害是不合理的。像这样讲述了周知的自性相之后，说了现量的损害。对于与现量相违极其周知的境，声音具有多种自性，在那由分别识所作，依赖于遮遣的诸多法存在的声音的那些自性中，哪一个自性对于听觉是无二的，即是空性的。如果有人考察一个是一般，另一个是排除，从而遮止一般的自性，也有被现量损害的顾虑。因为在那里，两种自性是不存在的。为什么呢？因为在显现的那个上，相关的其他那个本身是不存在的。为什么呢？因为具有混合，即显现为引导者的心识是不可见的缘故。可观看的实有本身是从那里显现的识产生的，众多本身也是从众多显现产生的。因此，应当清楚地认识到，这个可观看的非显现之外的实有本身或者众多本身。凡是无二的那个，是因为舍弃的理由而相违，而不是因为遮止其他的理由而相违。例如，名为例如的是举例说明。对于“不可听闻”这个说法，以可听闻的声音是舍弃在听觉所取的自性中如是安住的无二。因此，名为“又”的是，对于舍弃与一切相关联都分离的自性，听觉所取本身，是被现量损害的。为了这个意义，在此处，在相的根本颂中，说了“现量义”和“义”的词语。又，如何以“义”的词语来表达那个自性呢？回答说，由根识所取的无二的自性，那个本身是从那个声音产生的意义，即是胜义谛，剩余的自性是具有遮遣理由的，由分别识所安立的一般。因为那个是没有实事的，因此不是由根所取的。一般的自性们不是根所取的，因此，由于那些不是现量已经成立的缘故，即使舍弃也没有损害，这个实事是由教师以可听闻的声音所指示的。
English
Because it is unreasonable to harm by what is not non-existent. Having thus explained the well-known self-nature sign, the harm of direct perception is stated. For the object that is extremely well-known to contradict direct perception, sound has various self-natures. Among those self-natures of that sound, which has many qualities made by discriminating consciousness and dependent on negation, whichever self-nature is non-dual to the sense of hearing, that is emptiness. If someone examines that one is general and the other is excluded, thereby blocking the general self-nature, there is also concern about being harmed by direct perception. Because in that place, two self-natures do not exist. Why? Because on that which is manifest, the related other itself does not exist. Why? Because the mind that has mixture, that is, appears as a guide, is invisible. The very existence of what can be seen comes from the consciousness that appears there, and the very multitude also comes from many appearances. Therefore, it should be clearly recognized that this existence itself or the multitude itself is other than the invisible that can be seen. Whatever is non-dual is contradictory because of the reason for abandoning, but not contradictory because of the reason for blocking others. For example, what is called "for example" is an illustration. Regarding the statement "not to be heard," the sound of what can be heard is the abandonment of the non-duality that abides in the self-nature taken by hearing. Therefore, what is called "also" is that, for abandoning the self-nature that is separated from all associations, the very object taken by hearing is harmed by direct perception. For this meaning, here, in the root verse of characteristics, the words "direct perception meaning" and "meaning" are spoken. Again, how is that self-nature expressed by the word "meaning"? It is said that the non-dual self-nature that is taken by sense consciousness, that itself is the meaning from that sound, that is, the ultimate truth, and the remaining self-nature is general, established by discriminating consciousness with reasons for negation. Because that is without entity, therefore it is not taken by the senses. The general self-natures are not taken by the senses, therefore, because those are not established as direct perception, even if abandoned, there is no harm. This fact is indicated by the teacher with the sound of what can be heard.