Tibetan
པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དེ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་འདི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། དམ་བཅས་པའི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་སོགས་མཚན་ཉིད་བསལ་བྱ་ལ། །ལྟོས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་སྐད་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་དོགས་ན། བཤད་པ། གང་གི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དོན་ལ་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་བསལ་བ་ཆད་མས་བཟློག་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་ལ། གཏན་ ཚིགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། བསལ་བ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། བསལ་བ་ནི་ཟླ་བོའི་ཚད་མའི་རྟེན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཟླ་བོའི་ཚད་མས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་བཟློག་པ་འགལ་བ་ལ་ཚད་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགལ་བ་ལ་ཚད་མ་ཞུགས་པ་ཅན་དེ་ནི་བསལ་པ་ཡིན་ཏེ། མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཟློག་པ་ལ་ཚད་མ་ཞུགས་ཀྱང་འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བཤད་པ། གསལ་བ་ནི་ཚད་མ་དག་གིས་བཟློག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་ནི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅིའི་ཕྱིར་བཟློག་པ་ལ་ཚད་མ་ཞུགས་ན། ཟླ་བའི་ཚད་མའི་རྟེན་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ནི་འགལ་བ་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པ་ན། བསལ་བ་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བསལ་བ་དེ་ནི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡུལ་བསལ་བ་ནི་ཡུལ་ཅན་གཏན
Chinese
如果说，因为如此，理证不能成立，那么这是理证的过失，而不是立宗的过失。因此，这应该仅通过它的自相来遮遣，而不是通过所立的自相。原因等自相需要排除。如果像“无待”等所说的那样怀疑，那么回答说：因为理证是为了怀疑的意义而说的，所以通过排除来遮遣不是理证的所依。凡不是理证的所依，也不是所立，因为所立是理证作用的对境。如果成为不是理证的所依，为什么不对排除说理证呢？回答说：排除不是敌方的量之所依。为什么不是所依呢？因为敌方的量进入了与敌方量所要成立的相违之处。因为进入相违之处的那个就是排除，就像不可听闻一样。如果量进入了遮遣，难道没有见到无有相违错乱的理证的所依吗？回答说：排除是被量遮遣的，不是其他的。无有相违错乱的是量，因为进入一个没有相违的缘故。为什么量进入遮遣，不是敌方的量之所依呢？因为具有相违之法的真实之识是不合理的。一个事物不会变成多个相违的自性，因为不同的事物是具有不同自相的特征。因为理证的陈述是为了产生正确的认识，所以对于排除来说，不说理证。如果那样，因为理证不能成立那个，所以是理证的过失，而不是所立的过失。回答说：为了极度显示理证的对境，所以说所立。因此，所立是理证作用的对境，而不是其他的。如果是这样，那么排除就不是所立。为什么呢？因为对境排除是对境有者决
English
If it is said that, because of this, reasoning is not able to establish it, then this is a fault of reasoning, not a fault of the proposition. Therefore, this should be refuted only by its own characteristic, not by the characteristic of the subject. The characteristics of cause, etc., need to be eliminated. If there is doubt as stated, such as "without dependence," then the answer is: Because reasoning is stated for the sake of doubtful meaning, therefore refuting by elimination is not the basis of reasoning. Whatever is not the basis of reasoning is also not the subject, because the subject is the object of the action of reasoning. If it becomes not the basis of reasoning, why is reasoning not stated for elimination? The answer is: Elimination is not the basis of the opponent's valid cognition. Why is it not the basis? Because the opponent's valid cognition enters into the contradiction that is to be established by the opponent's valid cognition. Because that which enters into contradiction is elimination, just like the unhearable. If valid cognition enters into refutation, is it not seen as the basis of reasoning that is without contradiction and confusion? The answer is: Elimination is refuted by valid cognitions, not by others. That which is without contradiction and confusion is valid cognition, because it enters into one without contradiction. Why, when valid cognition enters into refutation, is it not the basis of the opponent's valid cognition? Because it is unreasonable for the true knowledge that possesses contradictory qualities to be itself. One thing does not become the nature of many contradictions, because different things are characterized by different natures. Because the statement of reasoning is for the sake of generating correct knowledge, reasoning is not stated for elimination. If that is the case, because reasoning cannot establish that, it is a fault of reasoning, not a fault of the subject. The answer is: The subject is stated in order to extremely show the object of reasoning. Therefore, the subject is the object of the action of reasoning, not others. If this is the case, then elimination is not the subject. Why? Because the object elimination is the object-possessor decis
Tibetan
་ཚིགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དེ་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་དེ་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཕྱོགས་ནི་ མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཡུལ་ལས་ཕྱོགས་གཞན་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཁོ་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ན་གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྱུར་གྱི། ཕྱོགས་ནི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། མི་ནུས་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དམ་བཅའ་བའི་སྐྱོན་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་དུས་ན་ཉེ་བར་གནས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་བཅའི་སྦྱོར་བར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་ལས་གྱུར་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །བསལ་བའི་དོན་དོན་ནི་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་ན་སྒྲུབ་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བཟློག་པ་ལས་ཟླ་བོའི་ཚད་མ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ལ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཅི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན། ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་བཟློག་པ་ལ་ཟླ་བོའི་ཚད་མ་མེད་པ་ཡིན་ཏ། དེས་ན་གྲུབ་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། བསལ་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས་གྲུབ་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་བཟློག་པ་ལ་ཟླ་བོའི་ཚད་མ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་ཟླ་བོའི་ཚད་མ་ཡོད་ན་གཏན་ཚིགས་དོན་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྔར་ཚད་མ་ཞུགས་པ་ལ་ཡང་གཏ
Chinese
因为论式不可能的缘故。论式的所作之境，是没有作用之境，因为没有的缘故。那会变成什么呢？因此，论式不能成立它，所以它会变成有缺陷的，凡是说“不是宗”的，那是不存在的。如果论式变成与境之外的宗，那么，仅仅是不依赖于论式的所作，就会变成宗的过失。因此，如果不能成立，论式就会变成有缺陷的，如果变成不是宗，那么，论式的所作之境就是宗。因此，论式能够成立的是论式的所作之境，所以是宗，不能成立的不是境，所以不是宗。因此，论式不能成立的是因为仅仅是从那儿转变而来的缘故，是宗的过失。像这样，立宗的过失是应当说的，在极力显示周遍的时候，凡是靠近安住的那些，都不能超出论式的过失，是这样说的。在立宗的陈述中承诺之后，从那儿转变而来的是宗的过失，依赖于后面的支分是论式的过失，是这样说的。遣除之义，就像不是应听闻等一样，因为在见到之时就见到是不能成立的缘故，是从那儿成立的，不是依赖于后面的支分。如果因为从相违中进入相似的比量，所以不是论式的境，因为在那儿说论式会变成什么样呢？怎么怀疑之境就是论式的所作之境呢？就像怀疑之境一样，成立中也没有从相违中进入相似的比量，因此，成立也是论式的境吗？回答说：遣除不是论式的所作之境，因此，怀疑之境是论式的所作之境，从那儿成立也是论式的所作之境，因为不进入相违中的相似比量，所以不是。因此，如果像有相似比量一样，论式就没有意义，就像以前进入比量一样，也
English
Because the argument is impossible. The object of the argument's action is the realm of no action, because it does not exist. What will become of that? Therefore, the argument cannot establish it, so it will become flawed. Whatever is said as "not the subject" does not exist. If the argument becomes a subject other than the object, then merely not relying on the action of the argument will become a fault of the subject. Therefore, if it cannot be established, the argument will become flawed. If it becomes not the subject, then the object of the argument's action is the subject. Therefore, what the argument can establish is the object of the argument's action, so it is the subject, and what it cannot establish is not the object, so it is not the subject. Therefore, what the argument cannot establish is a fault of the subject because it merely comes from that transformation. In this way, the fault of the proposition is to be stated. When extensively showing pervasion, all those who dwell nearby do not go beyond the fault of the argument, it is said. After promising in the statement of the proposition, what comes from that transformation is a fault of the subject, and relying on the later branch is said to be a fault of the argument. The meaning of elimination, like not being heard, etc., is established from there because it is seen as impossible to establish at the time of seeing, and it does not rely on the later branch. If, because a similar analogy enters from the opposite, it is not the object of the argument, why would the argument be spoken there? How is the realm of doubt the object of the argument's action? Just like the realm of doubt, there is no similar analogy entering from the opposite in establishment, therefore, is establishment also the object of the argument? The answer is: Elimination is not the object of the argument's action, therefore, the realm of doubt is the object of the argument's action, and what is established from there is also the object of the argument's action, because a similar analogy does not enter into the opposite, so it is not. Therefore, if there is a similar analogy, the argument is meaningless, just like before entering the analogy, also