Tibetan
བ་དག་ཀྱང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཉིས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོར་བ་གཅིག་བསལ་ན། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་བསལ་བར་འགྱུར་བས་མང་པོའི་ཚིག་བྱས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལ་མི་བརྟེན་པས་ནི་དེ་འདྲ་བ་སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་སྤྱི་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐབས་སུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཡང་སྐབས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལ་བརྟེན་ཀྱང་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཆོས་ལས་འདའ་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ནི། དེར་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ནི། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ལ་གནོད་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྤྱི་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐབས་སུ་རྟོགས་པ་ཅི་རྟག་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངག་ལ་གནས་པ་རྟོགས་པ་པོ་འདོད་པ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཆོས་ཙམ་སྟེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཙམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཉིད་ནི་རྣ་གཏད་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ ཡིན་ཏེ། སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་བྱར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན་ནི་དོན་གཞན་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཚར་བཅད་པར་འགྱུར་རོ། །རྟོག་པ་པོ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཏོང་ན་ནི་དོན་གཞན་དུ་འགྲོ་བས་རྒོལ་བ་ཆད་པས་བཅད་པ་ཡིན་ལ། སྐབས་ཀྱི་སྐྱོན་མི་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡང་ཆད་པས་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །མ་བསལ་བའི་སྒྲའི་དོན་བཤད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་བཞེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཟུང་ནས་བཤད་པ། བཤད་མ་ཐག་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ཡང་མ་བསལ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཤེ་ན། མངོན་སུམ་གྱི་དོན་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ཡིད་ཆེས་པ་དག་དང་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པའི་སྒྲ་ནི་དེའི་ཚིག་ལ་འཇུག་གོ་གྲགས་པ་སྟེ། གྲགས་པའི་དོན་གྱིས་གང་ལ་གྲགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དོན་གྱིས་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་གིས་མ་བསལ་བའོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་དེ་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། ངེད་ཀྱི་ལྟར་ན་ནི་བསྟན་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །འདིས་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མདོའི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་ཡང་གཞན་གྱི་ངོར་ཡིན་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གི་ལྟར་ན་ཕྱོགས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ལྟར་ན་འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ཆེས་པ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་ཡིད་ཆེས་བའོ། །འདིར་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའི་སྒྲ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་ལ་བྱ་ལ། གྲགས་པའི་སྒྲ་ཡང་གང་ལ་གྲགས་པ་ལ་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་ལ་ལྟོས་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཚད་མ་ཐམས་ཅད་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དོན་གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ན་མ་ཤེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེས་བསྒྲུབ་པའི་དོན་གཞན་ཏེ་དེས་ན་ཅི་སྟེ་མདོ་ན་སུམ་ལ་དོན་སྨོས་ ཤེ་ན། བཤད་པ། མངོན་སུམ་ལ་མངོན་སུམ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཁ་ཅིག་དོན་མི་བདེན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་དེ་སྤངས་པ་རྒྱུར་བྱས་ནས་ཚད་མའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ། ད་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་ཅན་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དོན་ཅན་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དོན་སྨོས་པ་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་པ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། འོ་ན་ཀྱང་འདིར་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚིག་དང༌། གྲགས་པ་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་ཡང་བཤད་པས་ཐུན་མོང་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་དོན་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དོན་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོན་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཞན་ཉིད་འཆད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། འོ་ན་ཀྱང་གཞན་དག་གིས་དོན་སྨོས་པའི་དགོས་པ་འདི་ལྟར་བཤད་པ། དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདི་བཀོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེད་པ་ལ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཚུལ་གསུམ་པ་གཞན་དག་གིས་ངེས་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་པར་བཤད་པ། ཉེ་བར་བཀོད་ནས་སུན་ཕྱུང་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་བསལ་བ་ཕྱོགས་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་དེས་མ་ཁྱབ་
Chinese
还说了“哇达”等语。如果排除与二者相关的行为，那么所有这类形态都会被排除，因此说了许多话。因此，像这样不依赖论典，就如同不属于恰当场合的特殊情况，因为不是普遍成立的组成部分，所以才说是不恰当的。现在说，即使依赖论典，也只是不恰当而已。即使依赖论典，如果超越了恰当的法，那就太过分了。其中也已经说过“在那里，所要证成的法，以及，没有则不生，即是损害”等。因此，之所以说“因此”，是因为想要了解普遍情况，而不是想要了解特殊情况，因此，安住在“在恰当的时候，所证悟的是否恒常”等语中的证悟者，所想要的只是没有差别的法而已。因为没有差别，所以只是法而已，就是这个意思。那是应该证成的，那本身是应该倾听的。如果不是这样，如果承认不恰当的情况是所要证成的，那么因为承认了其他的意义，就会驳倒对方。追求意义的思考者是所要证成的，因为陈述能成立的理由是为了他人的意义。如果放弃了它，就会走向其他的意义，因此驳倒了对方，因为断绝了。因为没有说场合的过失，所以反驳者也被断绝了。为了说明没有排除的词的意义，导师所认可的、承认为所要证成的，被作为宗的特征来解释。刚刚所说的承认为所要证成的，也是要显示没有排除。用什么来显示呢？用现量之义和比量，以及可信者等。可信者的词语，是用在那个词语上的名声。用名声的意义来说明名声所指的对象，因为用境的意义来显示有境的知识。这些是没有排除的。难道不是说宗的词语不是能成立的组成部分吗？要如何才能这样显示呢？如果一定要显示的话，就说了“如果一定要显示的话”，因为仅仅是他人这样承认，就是要显示的。
English
It is also said, "Vādag" etc. If one eliminates the actions associated with the two, then all such forms will be eliminated, therefore many words are spoken. Therefore, like this, not relying on treatises is like not belonging to the appropriate occasion, because it is not a component of universal establishment, therefore it is said to be inappropriate. Now it is said that even if one relies on treatises, it is only inappropriate. Even if one relies on treatises, if one goes beyond the appropriate Dharma, then it is too extreme. There it has also been said, "There, the Dharma to be proven, and, if there is not, it does not arise, it is harm" etc. Therefore, the reason for saying "Therefore" is because one wants to understand the general situation, not wanting to understand the specific situation, therefore, the one who realizes, abiding in the words "Is the realization constant at the appropriate time" etc., only wants the Dharma without difference. Because there is no difference, it is only Dharma, that is the meaning. That is to be proven, and that itself is worthy of listening to. If it is not like this, if one admits that the inappropriate situation is to be proven, then because one admits other meanings, the opponent will be refuted. The thinker who seeks meaning is to be proven, because stating the reason that can establish is for the sake of others' meaning. If one abandons it, one will go to other meanings, therefore the opponent is refuted, because it is cut off. Because the fault of the occasion is not mentioned, the rebuttal is also cut off. In order to explain the meaning of the unexcluded word, what the teacher approves of, acknowledged as what is to be proven, is explained by taking it as the characteristic of the subject. What was just said, acknowledged as what is to be proven, is also to show that it is not excluded. With what is it shown? With the meaning of direct perception and inference, and trustworthy ones etc. The word trustworthy is used for fame in that word. The object to which fame refers is explained by the meaning of fame, because the knowledge of the possessor of the object is shown by the meaning of the object. These are not excluded. Is it not said that the words of the subject are not a component of what can be established? How can it be shown like this? If it must be shown, it is said, "If it must be shown," because merely the fact that others acknowledge it in this way is what is to be shown.
Chinese
在我看来，不应宣讲。这说明了特征经中“应宣讲”的声音也是为了他人的缘故。在那些认为应宣讲宗派的人看来，就应宣讲这样的内容。所谓“有信仰者”是指自己的自性和他人的信仰。这里，信仰的声音是指信仰的词语，名声的声音是指对谁有名声。依赖于理由是指成为理由的作用对象。一切量通过意义的门径损害其他意义，而不是通过自己的体性，如果不是这样，那么不了解的就不是与外境相违背，然而它所要证成的却是其他的意义，因此为什么经中要说“义”呢？回答说：为了区分现量和现量，才说“义”，因为有些是不真实的意义，所以舍弃不真实的意义作为原因，是为了把握量之境的实物。凡是依赖于根的识，就是现量，而且现在也是不颠倒的意义。为了说明对于此，具有颠倒意义的声音等识不是损害者，所以才说了“义”。如果不是已经宣说了现量是量吗？那么它如何是量而成为现量呢？诚然如此。然而，在这里，并非量之可信之语和名声也被说成是损害者，而且现量的声音也因为宣说而变得共同，因此，即使现似现量不是量，也能理解为是损害者，所以才说了“义”。即使那样，也为了那个缘故才说“义”，难道不是要解释其他说“义”的必要性吗？诚然如此。然而，为了说明其他人这样解释说“义”的必要性，也是不合理的，所以才安排了这些，例如对于不存在的事物就是不存在，就像第三种方式，其他人说这是必须确定的特征的必要条件，就像这样，先安排好，然后进行驳斥。还有，为什么排除不是宗派？如果它没有遍及
English
In my opinion, it should not be preached. This explains that the sound of "should be preached" in the characteristic sutra is also for the sake of others. In the view of those who think that sects should be preached, such content should be preached. The so-called "believers" refers to one's own self and the faith of others. Here, the sound of faith refers to the words of faith, and the sound of fame refers to who is famous. Relying on reason means becoming the object of the function of reason. All validities harm other meanings through the gateway of meaning, but not through their own nature. If this is not the case, then what is not understood is not contrary to the external world, but what it wants to prove is other meanings, so why does the sutra say "meaning"? The answer is: In order to distinguish between direct perception and direct perception, "meaning" is said, because some are untrue meanings, so abandoning the untrue meaning as a cause is to grasp the real object of the realm of validity. All consciousness that relies on the root is direct perception, and now it is also an undeluded meaning. In order to explain that for this, the consciousness of sound, etc., which has a deluded meaning, is not a harmer, so "meaning" is said. If it has not been said that direct perception is validity? Then how can it be validity and become direct perception? Indeed it is. However, here, the credible words and fame that are not validity are also said to be harmful, and the sound of direct perception also becomes common because of preaching, so even if what appears to be direct perception is not validity, it can be understood as a harmer, so "meaning" is said. Even so, it is also for that reason that "meaning" is said, isn't it necessary to explain other necessities of saying "meaning"? Indeed it is. However, in order to explain that other people's explanation of the necessity of saying "meaning" is also unreasonable, these are arranged. For example, for something that does not exist, it does not exist, just like the third way, others say that this is a necessary condition for the characteristics that must be determined, just like this, arrange it first, and then refute it. Also, why is exclusion not a sect? If it is not pervasive