Tibetan
ང་འདོད་པའི་སྒྲ་དག་གིས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ནི་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་ལན་གདབ་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདིར་རང་ཉིད་འདོད་པའི་སྒྲ་དག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་དོན་ཁོ་ནའི་སྒྲ་ངེས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པའི་མིང་ཅན་ཏེ། བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་མཐའ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྒྲ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་དང་འདོད་པའི་སྒྲ་འབྲེལ་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་ཡང་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་གཟིགས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ངེས་པར་གཟུང་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བསྟན་པར་འོས་པ་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་ད་ལྟར་བའི་དོན་དག་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ཀྱང་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་རང་ཉིད་དང་འདོད་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེས་ན་རང་ཉིད་དང་འདོད་པའི་སྒྲའི་དོན་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དུས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ངག་གི་དོན་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་བསྟན་པར་བྱ་བ་རང་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདིར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་དཔེ་བརྗོད་པ་ཡང་དམ་བཅའ་བར་འགྱུར་རོ། །གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་དེ་དག་ནི་རྒོལ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་དུས་ན་ཡང་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་བློའི་དོན་དག་ལས་ནི་ཀའི་རྐྱེན་ད་ལྟར་བ་ལ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཏན་ཚིགས་སམ་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་རྒོལ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ད་ལྟར་འདོད་པ་མེད་དོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་ཅི་ལྟར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ད་ལྟར་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདིར་ནི་འདོད་པའི་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ ལ་ཨི་ཤུ་ལ་ནིཥྛའི་རྐྱེན་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྒྲས་ཟིན་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་གང
Chinese
难道不是因为我已经避免了用我所希望的声音来表达未成立的理由吗？如果说，因为反驳者并不认为自己就是所要证明的事物，所以没有必要去把握未成立的理由，那么，因为之后会进行陈述并回答，所以才说了“在此”等等。如果说，即使如此，在这个宗的定义中，用自己所希望的声音来表达是必须把握的，那么，即使只有“必须”这个词，也仍然具有能动者的名称，因为凡是具有表示行为等因素的词，都与希望之词相关联，因此，对于将要显示的事物，也会变成宗的过失，考虑到这一点，论师才解释了必须把握。像这样，对于应该显示的事物，无论是已经发生的、将要发生的还是现在的，都说是应该显示的事物。应该显示之词的含义也是主要的，而自己和希望之词的含义是它的差别，因此，自己和希望之词的含义也会因为将要发生的时态而成为有境。因此，语言的含义就是，表达自己所希望的、作为自己本质而应该显示的事物，这就是宗的含义。除此之外，表达未成立的理由和未成立的例子也会变成承诺。那些未成立的理由和例子，因为反驳者希望将它们显示为所要证明的事物，所以在陈述作为能成立的事物时，也会变成宗的过失。如果说，从意识的角度来看，因为“ཀ”的因素表达的是现在，所以不是在表达希望吗？对于未成立的理由或例子，反驳者现在并不希望它们成为所要证明的事物，因为它们被表达为能成立的事物。那么，将要显示的事物怎么会变成宗的过失呢？回答说：即使不是现在，在这个宗的定义中，“希望”这个词的词根也不是“ཨི་ཤུ་ལ་ནིཥྛ”的因素，这不是阻止将要显示的事物成为宗的理由。像这样，凡是被“应该显示”这个词所包含的含义，就是应该显示的事物。
English
Was it not because I had already avoided expressing the unestablished reason with the sounds I desired? If it is said that since the opponent does not consider himself to be the very thing to be proven, there is no need to grasp the unestablished reason, then, because it will be stated and answered later, "here" and so on are mentioned. If it is said that even so, in this definition of the subject, expressing with the sounds that one desires is what must be grasped, then even if there is only the word "must," it still has the name of an agent, because whatever word has the end of indicating factors such as action is related to the word "desire," therefore, for the thing that is going to be shown, it will also become a fault of the subject, considering this, the teacher explained that it must be grasped. Like this, for the thing that should be shown, whether it has already happened, will happen, or is present, it is said to be the thing that should be shown. The meaning of the word "should be shown" is also the main thing, and the meaning of the words "self" and "desire" are its difference, therefore, the meaning of the words "self" and "desire" will also become an object with the meaning of the future tense. Therefore, the meaning of the language is that expressing what one desires, which is to be shown as one's own essence, is the meaning of the subject. Apart from that, expressing the unestablished reason and the unestablished example will also become a commitment. Those unestablished reasons and examples, because the opponent wants to show them as the very thing to be proven, will also become a fault of the subject when stating them as things that can be established. If it is said that from the perspective of consciousness, since the factor "ཀ" expresses the present, is it not expressing desire? For the unestablished reason or example, the opponent does not now want them to be the very thing to be proven, because they are expressed as things that can be established. Then, how can the thing that is going to be shown become a fault of the subject? The answer is: even if it is not now, in this definition of the subject, the root of the word "desire" is not the factor "ཨི་ཤུ་ལ་ནིཥྛ" (i-shu-la-nish-tha), this is not a reason to prevent the thing that is going to be shown from becoming the subject. Like this, whatever meaning is contained by the word "should be shown" is the thing that should be shown.
Tibetan
་ཞིག་འདོད་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའི་སྒྲའི་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། བསྟན་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ནིཥྛ་ནི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་ནའི་སྒྲ་ཡོད་ན་ནི་གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་རང་ཉིད་འདོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་འགྱུར་རོ། །མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དག་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་བསྟན་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་བསྟན་པར་བྱ་བར་འདོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གང་ལས་བསྟན་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ངེས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་བ་དུས་གཅིག་ནི་གྲུབ་པ་དང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེས་པར་གཟུང་བ་ནི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གང་གི་ཚེ་འདོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསྟན་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱས་ཀྱང༌། གང་གི་ཚེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་འདོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསྟན་པར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། དེའི་ཚིག་ནི་དམ་བཅའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་རྗོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཅིག་ཅར་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་པར་མཐོང་བ་དེ་ཟློག་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་བས་འདི་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རིགས་པའི་སྒོར་ཡང་ཁོ་ནའི་སྒྲ་བྱ་དགོས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཡང་བྱེད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མཐའ་ཅན་བསྒྲུབ་བྱའི་སྒྲ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། འདོད་ པའི་ཚིག་ལ་ནིཥྛ་ཡན་ལག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ནི་ནིཥྛའི་མཐའ་ཅན་གྱི་ཚིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་སྒྲའི་དོན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་དོགས་པར་འགྱུར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་དོན་དུ་སྲིད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒྲ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་
Chinese
想要的是宗，这是对“想要”这个词的意义的区分。将要显示的也是将要显示的。因此，那也会变成宗，因此尼师吒（梵文天城体：निष्ठा，梵文罗马转写：niṣṭha，汉语字面意思：完成）不是支分。如果存在“仅仅”这个词，那么就会变成这样：想要仅仅显示自己的自性者，就是那个。未成立的因和例子等，不是想要仅仅显示所要成立的，因为那时想要显示的就是因本身。如果说，因等不是会变成想要仅仅显示所要成立的吗？诚然。然而，从中将要显示的对境，如果确定地把握，就不可能同时显示已成立和将要成立。因此，确定地把握，是为了消除逐渐地也想要成立和将要成立，这是合理的。有些人说，在想要的时候，就会变成将要显示的，这样才能理解。按照那些人的观点，即使确定地把握了，在想要仅仅是自己的自性的时候，将要显示的那个就是宗，那个词就是誓言，这样才能理解。在陈述这个未成立的时候，为了阻止立即成立，以及想要变成将要成立，所以必须确定地把握，因此这是应该舍弃的。那么，在理门的方面，也必须使用“仅仅”这个词，因为在这里，想要仅仅是所要成立的，就是宗，因为这里也有与能作相关的具有尼师吒（梵文天城体：निष्ठा，梵文罗马转写：niṣṭha，汉语字面意思：完成）结尾的所立之词。回答说：在想要的词中，尼师吒（梵文天城体：निष्ठा，梵文罗马转写：niṣṭha，汉语字面意思：完成）本身就是支分。因为这与具有尼师吒（梵文天城体：निष्ठा，梵文罗马转写：niṣṭha，汉语字面意思：完成）结尾的词相关联，所以想要的词的意义，会变成对产生怀疑的对境，为了产生怀疑的意义，不存在其他的特殊词语。仅仅是所要成立的，这个词本身就是特殊的词语。因此。
English
What is desired is the thesis, which is a distinction in the meaning of the word "desire." What is to be shown is also what is to be shown. Therefore, that would also become the thesis, therefore niṣṭha is not a limb. If the word "only" exists, then it becomes like this: the one who desires to show only his own nature, that is it. Unestablished reasons and examples, etc., do not want to show only what is to be established, because at that time what is desired to be shown is the reason itself. If it is said, wouldn't the reason, etc., become wanting to show only what is to be established? Indeed. However, the object from which it will be shown, if grasped definitively, it is impossible to show simultaneously what is already established and what is to be established. Therefore, grasping definitively is to eliminate wanting to gradually also establish and what is to be established, this is reasonable. Some say that when wanting, it will become what is to be shown, so that it can be understood. According to those people's view, even if grasped definitively, when wanting only one's own nature, that which will be shown is the thesis, and that word is the vow, so that it can be understood. When stating this unestablished, in order to prevent immediate establishment, and wanting to become what is to be established, it is necessary to grasp definitively, therefore this is to be abandoned. Then, in the aspect of the gate of reasoning, it is also necessary to use the word "only," because here, wanting only what is to be established is the thesis, because here there is also the word "to be established" with a niṣṭha ending related to the agent. The answer is: In the word "wanting," niṣṭha itself is the limb. Because this is related to the word with a niṣṭha ending, the meaning of the word "wanting" will become the object of generating doubt, and for the meaning of generating doubt, there is no other special word. The word "only to be established" is itself a special word. Therefore.