Tibetan
ས་པ་ཡང་རང་བཞིན་འབྲེལ་བའི་རྟགས་རྟོགས་བ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལུང་ལ་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ལུང་ཤེས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད། འདི་སྙམ་དུ་ལུང་ཤེས་པ་དེས་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་གཏན་ཚིགས་དེས་བསལ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་གང་དང་ཡང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་མེད་ལ། འཁྲུལ་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ལུང་ཤེས་བ་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་པར་ཡང་མི་བྱེད་དོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་ལ་ལར་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་གཏན་ཚིགས་དེས་དགག་བར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་རིགས་པ་སྨྲ་བའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་པ་དག་ཀྱང་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགག་པར་བྱ་བར་འགྱུར། དབང་ཕྱུག་ལ་མི་རིགས་པ་སྨྲས་པ་གཅིག་གང་གིས་བཟློག་པ་དེ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཁྲོས་ན་རིགས་པ་སྨྲ་བ་བརྒྱ་ཡང་ཟློག་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ལུང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་སྤོང་བའི་ལུང་ཤེས་པ་ལ་ནི་འགའ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལུང་ལས་མཐོང་བ་གཅིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པས་ཁྱབ་པས་ཀྱང་གལ་ཏེ་སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ལུང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ལུང་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བསྟན་དགོས་ན། དེ་ལྟར་ནི་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ལུང་ལས་མཐོང་བའི་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་བྱས་ནས་ཏེ། དཔེ་ལ་ཡོད་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་རྟགས་སུ་བྱ་བར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཏན་ཚིགས་ཀུན་ལ་ལུང་ཤེས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་བཞག་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། དེས་ན་ལུང་ལ་གནོད་ཀྱང་ལུང་ལ་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ནུས་པ་ཡིན་པར་དེའི་ཕྱིར་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་གྱི། བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་བ་མི་རྟག་པ་དང་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཅིག ། ལས་གྲུབ་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་མེད་ཀྱང་གལ་ཏེ་བསྟ
Chinese
而且，认识到自性相关的相属之相本身就是认识到所要证实的。因此，如果说以损害经教的理证不能认识到经教所知的要证实的，那又该怎么说呢？如果这样想，因为经教所知的那种显现所欲求的方面已经被那个理证排除了。如果没有任何意义，就不会出现，这是看不到的。因为看到了错乱，所以也不承认经教所知是理证，为了遣除这种疑惑而宣说：如果有些论典中的某些事物是不合道理的，因此那个理证应该被驳斥，仅仅因为这样，你为什么要驳斥其他讲道理的理证呢？如果有一个对自在天说不合道理的人被阻止了，自在天发怒，那么一百个讲道理的人也会被阻止，这是国王的规矩。对于避免损害经教的经教所知，有些是不能成立的。因为从经教中看到的一个颠倒遍及，即使能成为能立，如果它会损害经教，为了不损害那个经教，必须显示一切遍及。如果那样做不到，那么就说：把从经教中看到的所有事物都等同起来，在例子中接近显示，就不能作为相属之相，因为在论典中没有遍及所有能见之法的缘故。因此，对于所有的理证，安立经教所知的所证和能证都会衰退。因此，即使损害经教，也是安住于经教和不安住于经教的理证，因此不依赖于经教。因此，之所以说“因此”，是因为理证不依赖于经教也能起作用，因此，当下所及的就是所要证实的，损害所要证实的也是相违的，损害非所要证实的则不是。正因为如此，能害所害不是无常和虚空的功德本身，而是成立一个。 事业的成就，因为不是损害当下的所证，所以没有相违。即使没有相违，如果
English
Moreover, realizing the sign of self-nature relation itself is realizing what is to be proven. Therefore, if one says that a reason that harms the scriptures cannot realize what is known by the scriptures to be proven, then what should be said? If one thinks that because the aspect desired to be manifested by that scriptural knowledge has been eliminated by that reason. If there is no meaning, it will not appear, which is not seen. Because delusion is seen, scriptural knowledge is not accepted as a reason, so it is said to dispel this doubt: If some things in some treatises are unreasonable, therefore that reason should be refuted, why should you refute other reasonable reasons just because of that? If one who speaks unreasonably to Ishvara is prevented, if Ishvara becomes angry, then even a hundred who speak reasonably will be prevented, this is the custom of kings. For scriptural knowledge that avoids harming the scriptures, some cannot be established. Because one reversal seen from the scriptures pervades, even if it can become an establisher, if it will harm the scriptures, in order not to harm that scripture, it must be shown to pervade everything. If that cannot be done, then it is said: All things seen from the scriptures are made equal, and shown close to the example, it cannot be made a sign, because there is no pervasion of all visible dharmas in the treatise. Therefore, for all reasons, the establishment of what is to be proven and what proves scriptural knowledge will decline. Therefore, even if it harms the scriptures, it is a reason that abides in the scriptures and does not abide in the scriptures, therefore it does not depend on the scriptures. Therefore, the reason for saying "therefore" is that the reason can function without depending on the scriptures, therefore, what is relevant at the moment is what is to be proven, and harming what is to be proven is also contradictory, but harming what is not to be proven is not. Precisely because of this, what is to be harmed and what harms are not impermanence and the qualities of space itself, but establishing one. The accomplishment of the action, because it does not harm what is to be proven at the moment, is without contradiction. Even if there is no contradiction, if
Tibetan
ན་བཅོས་ལ་གནོད་པས་འགལ་བར་ཁས་ལེན་ནའོ། །ཡུལ་ལ་གཞན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གཉིས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱི་ཡུལ་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་ལུང་ལ་གནོད་པར་བྱས་པ་དང༌། དྲི་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན་ཡུལ་གཞན་ལ་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པར་བྱས་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་གནོད་པར་བྱས་ན་ཡང་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་གནོད་པ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རང་གིས་གནོད་པར་བྱས་བ་དེ་བཞིན་དུ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་བཀོད་པའི་བྱས་པ་འགལ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་བསྟན་བཅོས་གནོད་པར་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྐབས་མ་ཡིན་པའི་དྲི་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གནོད་པར་བྱས་པས་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །མཇུག་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་བཀག་པ་བྱས་ནས་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཟློས་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེས་དེ་ཉིད་ལ་གནོད་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་གཉི་ག་དང་འབྲེལ་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱས་ན་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་གྱི། གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པས་ནི་དེ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་ལ་བཀག་ན་གཏན་ཚིགས་འགལ་བར་འགྱུར་གྱི། ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲི་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་གཞན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཆོས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་ཀྱང་འགལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ ཅད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་སེལ་ན་ནི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་བ་དེ་རང་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན། བསྟན་བཅོས་ལ་གནོད་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་གཞན་གྱིས་བྱས་པར་གྱུར་ན་ཡང་བྱས་པ་ཉིད་དེ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཤེས་བྱིས་སྨྲས་པ། གཏ
Chinese
如果因为损害了论著而承认是相违的。处所方面，所谓“他”有两种含义：一种是其他理性的处所，被其他理性损害了教证；另一种是气味等有法，在其他处所损害了论著。如果这样做了，因为对论著的损害没有差别，所以理性会变成相违。对于刚产生等其他理性的“声音”这个有法本身，即使损害了虚空的功德等，因为可以容忍他人造成的损害，就像自己造成损害一样，为了不常住的目的而设立的“所作”也会变成相违。同样，对于适当时机的有法损害了论著，就像对于不适当时机的气味等有法损害了地的功德等法一样，也会变成相违。通过总结的方式，其他理性遮止了论著，也会变成相违，这被认为是特别殊胜的，因此不会变成重复。正因为如此，才说“如果它损害了它自身”。“自身”这个词与两者都有关联。如果理性自身造成损害，理性就会变成相违，如果是其他理性造成损害，那它就不是相违。同样，如果遮止了适当时机的有法自身，理性就会变成相违，如果是有法之外的其他，那就不是了。如果气味等有法之外的其他不是要证成的，那么它的法也不是要证成的，因为对于不是要证成的进行损害也不是相违的。如果问：所有理性的过失和功德是什么，那么这些都应该依赖于自己的所证成来思考。能够成立自己的所证成，理性就是具有功德的，如果消除它，那就是具有过失的。即使能够成立的那个并没有阻碍自己的所证成，但因为损害了论著而承认是相违的，如果对论著的损害是由其他理性造成的，那么因为行为本身存在于它上面，所以也会变成相违。觉识子说道：理
English
If it is admitted to be contradictory because it harms the treatise. In terms of location, the meaning of "other" has two aspects: one is the location of other reasons, where the scriptures are harmed by other reasons; the other is that the subject of qualities such as smell harms the treatise in other locations. If this is done, the reason will become contradictory because there is no difference in the harm to the treatise. Even if the qualities of space, etc., are harmed in the very subject of qualities called "sound" of other reasons such as just arising, the "made" established for the purpose of impermanence will become contradictory, just as one's own harm is tolerated because it can tolerate the harm done by others. Similarly, just as harming the treatise for the subject of qualities at the appropriate time, harming the qualities of the earth, etc., for the subject of qualities such as smell at the inappropriate time will also become contradictory. By way of conclusion, if other reasons prevent the treatise, it will also become contradictory, which is considered particularly excellent, and therefore will not become repetitive. That is why it is said, "If it harms itself." The word "itself" is related to both. If the reason itself causes harm, the reason will become contradictory, but if the harm is caused by other reasons, then it is not contradictory. Similarly, if the subject of qualities itself at the appropriate time is prevented, the reason will become contradictory, but not if it is other than the subject of qualities. If the other subject of qualities such as smell is not to be proven, then its qualities are also not to be proven, because harming what is not to be proven is not contradictory. If asked: What are the faults and merits of all reasons? Then these should all be considered in relation to one's own object to be proven. If one is able to establish one's own object to be proven, the reason is meritorious, and if one eliminates it, then it is faulty. Even if that which can be established does not hinder one's own object to be proven, but it is admitted to be contradictory because it harms the treatise, if the harm to the treatise is caused by other reasons, then it will also become contradictory because the action itself exists on it. Jueshizi said: Reason