Tibetan
ད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འདོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ལས་ཤེས་པའི་འདོད་པའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དེ་ལ་ནི་འདིར་རྩོད་པ་ཡོད་པས་སྐབས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་གྲང་ཅན་གྱིས་བདག་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགོད་པ་ན་བདག་གི་དོན་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཞེས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འདོད་པ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བཟློག་པའི་ཤེས་པ་རིག་པས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་སྐབས་དང་བྲལ་བའི་འདོད་པ་དེའོ། །འདོད་པ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་གཞན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་རང་རིག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དེ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ན། ཉམས་སུ་མྱོང་བས་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་བཟློག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དགག་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འཐད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། སྒྲ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་འགས་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་པ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་འགོད་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་ལ་འདོད་པའི་སྐབས་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ནན་གྱིས་ཁྱོད་འདི་འདོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འཐད་པས་གནོད་པ་འདི་ནི་དབང་ཕྱུག་གི་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་གནས་སྐབས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ནི་འབྲས་བུའི་རྟགས་སོ། །དེ་དང་བྲལ་བ་སྐབས་དང་མི་ལྡན་པ་འདོད་པར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་པས་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པས་དེ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ན་སྤྱིའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སྐབས་སུ་མ་བབ་པའི་ཆོས་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དྲི་ལས་སའི་ཡོན་ཏན་བཟློག་པས་ཀྱང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་སྐབས་སུ་བབ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་ལ་གནོད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པ་ནི་དེ་གྲུབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ཡིན་ཏེ
Chinese
想要证实“存在”的意欲，应当从结果进行推断。通过语境，应当完全确定从结果中了解到的意欲的对象。因为对该对象存在争论，所以应当通过语境本身来理解。例如，在寒冷者证实自我的语境中，当提出证实者时，就像理解到意欲的对象是“自我的意义应当被证实”一样。与语境分离的意欲，其反面的知识会因智慧而变得清晰。意欲不是自知的显现。因此，因为确定了其他经验本身必定会被自知所理解，所以没有被经验所确定的事物，就是反面经验所否定的对象。因为没有道理，所以坚持证实“存在”就是了解与显现相违背。为了通过这些偈颂来展示这一点，所以进行了解释：在承认声音是常驻等情况下，会产生意欲。并且，将该对象设定为具有特殊对象的意欲，也是通过与作为结果的证实者接近的语境本身来实现的。如果对于某事物，即使没有意欲的语境，却仍然强行说“你就像意欲这个一样”，那么此时，这种缺乏理性和非理性的思辨，以及道理的损害，就会变得像自在天的行为一样。完全确定对象的原因是，与语境相关的证实者的接近，是结果的标志。与此相反，表达与语境不符的意欲，会因显现所造成的错觉而受到损害，因为没有通过显现来确立，所以会损害它。因此，仅仅通过普遍的一个方面，就无法证实反对者意欲将非语境的法作为所证实的本身。因此，通过气味来否定大地的功德也会产生矛盾。如果有人认为，即使虚空的功德不是语境相关的，但如果损害了它，就会损害所证实的对象，因此所要证实的事物成立与它成立是同时的。
English
The desire to prove "existence" should be inferred from the result. Through context, the object of desire known from the result should be completely determined. Because there is a dispute over that object, it should be understood through the context itself. For example, in the context of the cold one proving the self, when the prover is presented, it is like understanding that the object of desire is "the meaning of the self should be proven." The desire that is separate from the context, its opposite knowledge will become clear through wisdom. Desire is not a self-aware manifestation. Therefore, because it is certain that other experiences themselves must be understood by self-awareness, what is not determined by experience is the object negated by the opposite experience. Because there is no reason, insisting on proving "existence" is understanding that it contradicts manifestation. In order to show this through these verses, an explanation is given: In cases such as admitting that sound is permanent, desire arises. And, setting that object as a desire with a special object is also achieved through the context itself that is close to the prover as a result. If, for something, even if there is no context of desire, but still forcibly say "you are like desiring this," then at this time, this speculation lacking reason and unreason, and the harm of reason, will become like the behavior of Ishvara. The reason for completely determining the object is that the approach of the prover related to the context is a sign of the result. Conversely, expressing a desire that does not match the context will be harmed by the illusion caused by manifestation, because it is not established through manifestation, so it will harm it. Therefore, merely through one aspect of the general, it is not possible to prove that the opponent desires to take the non-contextual dharma as the thing to be proven itself. Therefore, negating the qualities of earth through smell will also produce contradictions. If someone thinks that even if the qualities of space are not context-related, but if it harms it, it will harm the object to be proven, therefore the thing to be proven is established simultaneously with its establishment.
Tibetan
། དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། མེད་ན་མི་འབྱུང་མིན་དོན་ལ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཉན་པའི་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་འཇིག་པ་ནི་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་བ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དེ་ལ་གནོད་ཀྱང༌། གཞན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ཅི་ཞིག་གནོད་ན་གང་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། གང་ཡང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ལ་བདག་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བདག་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་མ་གྲུབ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་མི་འགྲུབ་པོ། །ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྙམ་དུ་ལུང་གིས་མི་གནོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་ཕྱེད་པ་ཡིན་ན་འདིར་ནི་ལུང་གིས་གནོད་པས་སྐྱོན་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་གོ་བར་མི་བྱེད་པས་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དེའི་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་ཅེས་སྨོས་སོ། །ཅི་ཞིག་བཤད་ཅེ་ན། རྗེས་དཔག་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་ལ་ནི་ཚིག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེར་བཤད་དོ། །ཚུལ་གསུམ་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྟགས་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། ལུང་ལ་ནི་གཞན་འགའ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ན་ལུང་དང་འགལ་བ་ཡང་དེས་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ནའི་སྒྲ་ཚིག་ལེའུ་བྱས་པ་འོག་མ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཡང་འདིར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་ དེའི་རྩོད་པ་དོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་དེའི་ཚེ་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་བླངས་པ་ཡོད་ན་དོར་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་མེད་དོ། །གང་གི་དོན་དུ་རང་ཉིད་སྨོས་པ་བསྟན་བཅོས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཡང་རྩོད་པ་འདོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དུས་སུ་ཡོད་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཁས་ལེན་པ་དེ་འདོར་བའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གནོད་པར་བྱས་ལ་གཏོང་བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཁས་ལེན་པའི་ཐབས་ཡིན
Chinese
因此，如果认为这是要证明的，那么，就说了“如果不存在就不会产生，这没有道理”。具有被听觉意识完全排除的法性的声音和要证明的法——坏灭，与虚空的功德本身没有关联。因此，如果不存在就不会产生的虚空的功德本身，即使对它造成损害，又能对其他无常本身造成什么损害呢？又会不成立什么呢？任何不存在就不会产生的法，例如刹那性本身与无我相似。如果我成为常恒，那么刹那性本身就不会存在于一切事物中，因此，如果无我没有成立，刹那性本身就不会成立。虚空的功德本身不是那样不存在就不会产生的。如果有人认为，不被经教损害的理由，是可以理解要证明的内容，但在这里，由于被经教损害，变成了有缺陷的理由，因此，无常本身也不能被理解，所以不理解本身就是它的损害。回答说，已经说了。说了什么呢？“比量在自己的行境中，不需要依赖经教”，这句话是在说，比量的对境不是经教量。由于第三种方式被量成立，所以凭借事物力量进入的相，是在自己的对境中进入的，对于经教来说，其他任何东西都不需要。因此，由于不依赖经教，即使与经教相违背，它所成立的任何东西都是很好地成立的，对它来说，损害是不存在的。虽然“如果”这个词是为了引出后面的章节，但在这里也应该考虑：如果不需要依赖它的论典，那么它的辩论就会被抛弃吗？不会被抛弃，因为在凭借事物力量进入的比量的时候，没有承诺。如果有承诺，就会被抛弃。在那个时候，根本没有论典的承诺。如果为了自己的目的而说了，即使承诺了论典，难道不是也有想要辩论的意愿吗？确实如此。虽然“在那个时候”指的是比量的时候，但论典的承诺并不是抛弃的原因。如果已经造成了损害，为什么不会被抛弃呢？这是承诺的方法。
English
Therefore, if it is thought that this is to be proven, then it is said, "If it does not exist, it will not arise, this is unreasonable." The sound, which has the characteristic of being completely excluded by auditory consciousness, and the dharma to be proven—destruction, are not related to the qualities of space itself. Therefore, if the qualities of space itself, which do not arise if they do not exist, cause harm to it, what harm can it cause to other impermanence itself? And what will not be established? Any dharma that does not arise if it does not exist, such as momentariness itself, is similar to selflessness. If I become permanent, then momentariness itself will not exist in all things, therefore, if selflessness is not established, momentariness itself will not be established. The qualities of space itself are not such that they do not arise if they do not exist. If someone thinks that the reason that is not harmed by the scriptures is that it can understand what is to be proven, but here, because it is harmed by the scriptures, it becomes a flawed reason, therefore, impermanence itself cannot be understood, so not understanding itself is its harm. The answer is, it has been said. What has been said? "In its own sphere of activity, inference does not need to rely on the scriptures," this sentence is saying that the object of inference is not scriptural measure. Because the third mode is established by measure, the sign that enters by the power of things enters its own object, but for the scriptures, nothing else is needed. Therefore, because it does not rely on the scriptures, even if it contradicts the scriptures, whatever it establishes is well established, and harm does not exist for it. Although the word "if" is to introduce the following chapter, it should also be considered here: If it does not need to rely on its treatises, will its debate be abandoned? It will not be abandoned, because there is no commitment at the time of inference that enters by the power of things. If there is a commitment, it will be abandoned. At that time, there is no commitment to the treatises at all. If it is said for one's own purpose, even if the treatises are committed to, is there not also a desire to debate? Indeed. Although "at that time" refers to the time of inference, the commitment to the treatises is not the reason for abandoning it. If harm has been done, why will it not be abandoned? This is the method of commitment.