Tibetan
ན་ནོ། །འདིར་དོན་གང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་ཉེ་བར་བླངས་པ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་བར་འགྱུར་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ངག་སྦྱོར་བ་མེད་ དོ། །དོན་དམ་པར་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་སྨྲ་བ་པོའི་སྐྱོན་ཡིན་ན། །དཔེ་བུམ་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་ཤེས་པའི་བྱས་པ་ཉིད་ལས་སྒྲ་མི་རྟག་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། འདིར་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་བྱས་པ་མི་འཁྲུལ་པར་མ་བརྗོད་དོ། །འོན་ཀྱང་ངག་འདི་ལ་ནི་ཆོས་མཐུན་པས་བྱས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པར་བརྗོད་དེ། ཅི་ལྟར་བུམ་པ་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་པས་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་འགའ་ཞིག་གིས་ཆོས་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་གཞན་གྱི་ཆོས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཚུངས་པར་ནི་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔེ་གང་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་པ་དེ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་གང་བྱས་པ་དེ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གང་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱས་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ངེས་པར་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བྱས་པ་མི་རྟག་པ་ལ་ངེས་པར་མ་བརྗོད་པ་དེས་ན་གཞན་ལ་ཡང་འཇུག་པར་དོགས་པས་གོ་བར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གང་གིས་གཏན་ཚིགས་གོ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་དཔེས་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་པོའི་ཉེས་པས་དཔེ་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་སྐྱོན་དགུ་བོ་འདི་དག་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པས་ཀྱང་གང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་ལོག་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལྡོག་པ་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ལས་དང་ནམ་མཁའི་དཔེ་རྣམས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་རྟག་པས་རྟག་པ་ཉིད་ལོག་པ་མེད་དོ། །ལས་ནི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པས་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ནི་རྟག་པ་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པས་གཉི་ག་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དཔེ་གང་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པ་སྟེ། དེས་ན་རིགས་པའི་ཐིགས་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྡོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་གང་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་བ
Chinese
如是。於此，為了顯示何種意義而引用的例子，如果能充分顯示隨同之理，則沒有隨同的言辭結合。就勝義諦而言，確實存在隨同之理。因此，這就是說者的過失嗎？例如，從瓶子的無常性中，不迷惑地了解其為所作性，從而理解聲音是無常的。在此，沒有不迷惑地說所作性是無常的。然而，對於此言辭，以法相同而說為所作性的共同作用。例如，瓶子是所作性，是無常的，同樣，聲音也是所作性，因此將會是常。僅僅以某些法相同，並不意味著其他法的其他方面也應該相同，因為這將會過於極端。同樣，對於任何具有顛倒隨同之理的例子，都應如此稱呼。凡是如此說的，都應明確指出所作性本身就是無常性，這樣才能從中理解所要證明的。當說凡是無常的都是所作性時，如果將無常性確定為所作性，那麼由於沒有明確指出所作性是無常的，因此會懷疑其也適用於其他事物，從而無法理解。因此，由於例子沒有顯示出以何種自性使理由得以理解的自性，因此這是說者的過失，從而產生了例子的過失。這九種例子的過失是法相同的情況。以法不相同的情況來說，凡不是常的，就不是有身，這是以所要證明的顛倒來使能立顛倒。微塵、業和虛空的例子都是沒有所要證明等顛倒的情況。微塵是常，因此常性本身沒有顛倒。業不是有身，因此沒有沒有有身的情況。虛空是常且不是有身，因此兩者都沒有顛倒。對於任何對顛倒產生懷疑的例子等，也應當說明，因此就像《正理滴論》一樣。沒有充分顯示顛倒的情況是，聲音是無常的，因為它是所作性，就像虛空一樣。顛倒的顛倒是，凡不是所作性，就是常，例如虛空。
English
Thus it is. Here, the example that is cited in order to show what meaning, if it can fully show the reason for following, then there is no verbal combination of following. In terms of ultimate truth, there is indeed a reason for following. Therefore, is this the fault of the speaker? For example, from the impermanence of a pot, one understands without confusion that it is made, and thus understands that sound is impermanent. Here, one does not say without confusion that being made is impermanent. However, for this statement, it is said that being made is a common function due to the similarity of dharma. For example, a pot is made, it is impermanent, similarly, sound is also made, therefore it will be permanent. Merely because some dharmas are similar, it does not mean that other aspects of other dharmas should also be the same, because this would be too extreme. Similarly, for any example that has a reversed reason for following, it should be called that. Whatever is said in this way, it should be clearly pointed out that being made itself is impermanence, so that what is to be proven can be understood from it. When it is said that whatever is impermanent is made, if impermanence is determined as being made, then since it is not clearly stated that being made is impermanent, there will be doubt that it also applies to other things, and thus it cannot be understood. Therefore, since the example does not show the nature by which the reason makes understanding possible, this is the fault of the speaker, thus creating the fault of the example. These nine faults of the example are cases where the dharma is the same. In the case where the dharma is not the same, whatever is not permanent is not embodied, this is to reverse the proponent by reversing what is to be proven. The examples of atoms, karma, and space are all cases where there is no reversal of what is to be proven, etc. Atoms are permanent, therefore permanence itself has no reversal. Karma is not embodied, therefore there is no case of not being embodied. Space is permanent and not embodied, therefore neither has a reversal. For any example, etc., where there is doubt about reversal, it should also be explained, therefore it is like the Nyāyabindu. The case where reversal is not fully shown is that sound is impermanent because it is made, like space. The reversal of reversal is that whatever is not made is permanent, for example, space.
Tibetan
ཞིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལོག་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ལོག་པ་ལ་ངེས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གང་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་པ་དེར་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་གཅིག་ལ་ནི་ཅི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྟག་བར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མི་མཚུངས་པ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གཅིག་གིས་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་མི་མཐུན་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དང་ཆོས་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གོ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ལྡོག་པས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུའི་ཉེས་པས་དཔེ་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ལོག་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ལྡོག་པ་ལ་ངེས་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་ལོག་པ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། དེས་ནི་རྟག་པའོ་ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་ལོག་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་སྒྲུབ་བྱེད་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་མེད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མི་རྟག་བ་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྡོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་ཉེས་པ་ལས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་སྐྱོན་ཆགས་པ་ཡིན་ཞིང་ཅི་ལྟར་ན་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདི་དག་གིས་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ཡོད་བ་དང་མེད་པ་ཉིད་དམ། བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་དེའི་བདག་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་འོངས་པས་དེ་དག་གསལ་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དཔེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་མ་རེག་པར་དེ་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པར་རང་རྒྱུད་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་མ་རེག་པ་ཡིན་ནའང་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དང་དཔེ་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཚད་མའི་ཡུལ་སྟོན་པའི་དཔེ་དེའི་བདག་ཉིད་དང༌། དེ་ལས་བྱུང་བས་བྱས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་མི་སྟོན་ན། བསྒྲུབ་བྱ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དཔེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དཔེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་
Chinese
名为“辛诺”。因为对于不相似的例子，必须明确指出所要证明的相反和能成立的相反。这样，哪里有能成立的，那里所要证明的就会成立。在这里，对于一个例子，就像天空不是常恒那样，声音不是所作的，不是没有所作的，然而仅仅通过不是所作的就仅仅指出了不相似的性质。仅仅通过一个性质的不相似，并不能确定所有性质的不相似，因为看到所有事物在所有方面既有相似之处，也有不相似之处。因此，由于通过能理解的理由的相反来指出，所以由于人的过失而产生了例子的过失。对于另一个例子，必须明确指出能成立的相反对应于所要证明的相反。在追述“凡不是所作的”这个能成立的相反之后，因为由此证明了“那就是常恒”这个所要证明的相反。如果所要证明的是由努力产生的，由于能成立的无常本身没有相反，即使那样，无常本身也不是能理解的。因此，相反的颠倒也是由于人的过失。又为什么这些会产生过失，又如何才能显现呢？因为这些不能指出论式的普遍特征，即在相似方和不相似方存在或不存在，或者不能指出特殊特征，即它的自性和由它产生的。因此，应该通过意义的到来来显现它们。如果例子没有触及以论式的方式损害的量之境，而是作为不是它的支分，而是作为自在的能成立的支分，那么，即使没有触及论式的方式，由于所要证明的意义和例子没有关联，例子也会变得没有意义。为了遣除那个，所说的是：如果在那个时候，显示量之境的例子没有显示它的自性和由它产生的，对于所要证明的所作没有不欺骗性，那么，对于所要证明的成立，例子就变得完全没有必要，因为与所要证明的没有关联。如果例子是所要证明的
English
It is called "Xin Nuo." Because for dissimilar examples, it is necessary to clearly point out the opposite of what is to be proven and the opposite of what can be established. In this way, wherever there is something that can be established, what is to be proven will be established. Here, for one example, just as the sky is not permanent, sound is not made, it is not unmade, but merely pointing out the dissimilar nature by being unmade. Merely through the dissimilarity of one property, it is not certain that all properties are dissimilar, because all things are seen to have both similarities and dissimilarities in all aspects. Therefore, since it is pointed out by the opposite of the reason that can be understood, the fault of the example arises from the fault of the person. For another example, it must be clearly pointed out that the opposite of what can be established corresponds to the opposite of what is to be proven. After recounting the opposite of what can be established, "Whatever is not made," it is because it proves the opposite of what is to be proven, "That is permanent." If what is to be proven is produced by effort, since the impermanence itself that can be established has no opposite, even so, impermanence itself is not understandable. Therefore, the reversal of the opposite is also due to the fault of the person. And why do these produce faults, and how can they be manifested? Because these cannot point out the general characteristics of the argument, that is, the existence or non-existence in the similar and dissimilar sides, or cannot point out the special characteristics, that is, its self-nature and what arises from it. Therefore, they should be manifested through the arrival of meaning. If the example does not touch the realm of measure that harms in the manner of argument, but is a limb that establishes itself as independent, not as its limb, then, even if it does not touch the manner of argument, the example will become meaningless because the meaning to be proven and the example are not related. To dispel that, it is said: If at that time, the example showing the realm of measure does not show its self-nature and what arises from it, there is no deception for what is to be proven, then, for the establishment of what is to be proven, the example becomes completely unnecessary, because it is not related to what is to be proven. If the example is what is to be proven