Tibetan
ལ་མཚུངས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། རྟེན་དང་ཡུལ་མི་མཚུངས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཐལ་ལ། འགལ་བའི་ཆོས་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་བལྟར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྔར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟེན་གྱི་དབང་གིས་བལྟར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་བདག་ཉིད་ནི་གཅིག་པར་འགལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་ནས། མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་བས་ན་མི་དམིགས་པ་འདི་འདྲ་བ་འདི་དང༌། སྔར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གཅིག་ལ་འགལ་བའི་ཆོས་འདུ་བར་ཡང་མི་འཐད་པ་དེས་ན། འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཅན་དག་ནི་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མ་མཐོང་བ་དང་ཅིག་ཅར་མངོན་པར་འབྲེལ་བ་དག་མ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་འགལ་བ་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་སྨྲས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་དག་དངོས་སུ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་དམིགས་ པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་གིས་འགལ་བ་མ་ཁྱབ་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་སོང་བ་དག་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་མ་མཐོང་བས་ཆོས་དེ་གཉིས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་སྲིད་དོ། །དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་ཚུལ་འདི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེང་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་འགལ་བའི་དངོས་པོ་དག་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་དག་ཀྱང་གཅིག་ལ་མི་སྲིད་པ་དེ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འགའ་བས་ཁྱབ་པ་དེ་དག་གཅིག་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདིར་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འགལ་བ་ནི་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་འདི་ནི་ཁས་བླངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བྱས་པ་ཉིད་འགལ་བ་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་གྱི་དཔེར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱས་པ་ཉིད་ལུང་ལས་གྲུབ་པ་གཟུང་བ་ཡིན་ན། དེ་སྒྲ་ཉིད་བཞིན་དུ་དཔེར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རྟག་སྟེ་མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྦྱོར་བ་འདི་ལ་ནི་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་གསུམ་སྟེ། སྒྲ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྒྲ་ཉིད་དང༌། དབང་པོས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དར། རྟག་པ་སྟེ། ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལས་སྒྲ་རྟག་སྟེ་མཉན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མ་འདི་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་
Chinese
那么，就会出现体性相同，所依和处所体性不相同的情况。对于相违的法，没有差别而相违。同样，可看与不可看等等，先前所说的一切都会出现。如果说依靠所依，可看与不可看的自性是相违的，那么就显示了。最后总结说，因此，像这样不观察，以及先前所说的自性，是成立互相违背的意义。在一个事物上，容纳相违的法也是不合理的，因此，不混淆的相违会产生怀疑。如果未见与同时显现相关联不周遍，并且全部涵盖的两种相违不是事物上的相违吗？为什么论作者要说呢？回答说，因为它们不是直接相违，所以不观察以及与一切相关联不周遍，并且如果全部涵盖不存在，就不会出现未见，所以宣说了这两个法。因此，不混淆的相违是可能存在的。对于与事物相关的比量来说，这个道理不是这样的，因为现在必须取证量所成立的法。正如相违的事物不可能存在于一个事物上一样，它们所周遍的事物也不可能存在于一个事物上，因此，由某些事物所周遍的事物不可能存在于一个事物上。因此，在这里对于与事物相关的比量来说，不是这样的。因此，这种不混淆的相违是通过承诺的力量而进入的，而不是依靠事物。那么，如何将所作性作为不混淆的相违的例子呢？这是为了显示一部分。如果所作性被认为是经由教证成立的，那么就像声音一样，为了作为例证，这只是一部分。声音是常，因为是可听闻的，在这个论式中，有三种非量的事物，即：与声音不同的声音本身，由根识所认识，以及常。从这三种非量的事物中，声音是常，因为是可听闻的，这个量才会成立。因此，接近
English
Then, it would follow that the nature is the same, and the nature of the support and place are not the same. For contradictory dharmas, there is no difference and they contradict each other. Similarly, everything previously said, such as being able to be seen and not being able to be seen, will appear. If it is said that relying on the support, the nature of being able to be seen and not being able to be seen is contradictory, then it is shown. Finally, it is concluded that, therefore, not observing like this, and the nature previously mentioned, is to establish the meaning of mutual contradiction. It is also unreasonable to accommodate contradictory dharmas in one thing, therefore, non-confused contradictions will generate doubt. If the unseen and the simultaneously manifested are related and not pervasive, and the two contradictions that are all-encompassing are not contradictions on things? Why does the author of the treatise say it? The answer is that because they are not directly contradictory, not observing and not being pervasive in relation to everything, and if all-encompassing does not exist, the unseen will not appear, so these two dharmas are declared. Therefore, non-confused contradictions are possible. For inferences related to things, this principle is not the case, because now it is necessary to take the dharma established by valid cognition. Just as contradictory things cannot exist on one thing, the things they pervade cannot exist on one thing, therefore, the things pervaded by certain things cannot exist on one thing. Therefore, here it is not the case for inferences related to things. Therefore, this non-confused contradiction enters through the power of commitment, not relying on things. So, how can the nature of being made be taken as an example of non-confused contradiction? This is to show a part. If the nature of being made is considered to be established through scriptural proof, then like sound, in order to serve as an example, this is only a part. Sound is permanent because it is audible. In this syllogism, there are three non-valid cognition things, namely: the sound itself different from the sound, recognized by root consciousness, and permanent. From these three non-valid cognition things, sound is permanent because it is audible, this valid cognition will be established. Therefore, close to
Tibetan
བཀོད་ཀྱང་འདི་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་པ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གེགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་བྱས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་འགོད་པའི་སྐབས་སུ་ནི་འདི་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལུང་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། དངོས་པོས་བྱས་པ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ནི་ལུང་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་ཉེ་བར་དགོད་པ་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་བྱས་པ་ཉིད་གེགས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ག་ལ་སྲིད། སྒྲ་ཉིད་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། མཉན་བྱ་ཉིད་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟག་པར་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་ལྷན་ཅིག་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་གང་མཉན་བྱ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ ཞེས་དེ་དག་དེ་ལྟར་མི་འཁྲུལ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྲུབ་པོ། །དེས་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་ནི་བྱས་པའི་གེགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ལེའུ་གཉིས་པར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། འདི་ནི་སྦྱོར་པ་དང༌། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དཔེ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་ཅི་ལྟར་དཔེའི་མཚན་ཉིད་མི་བརྗོད་ཅེ་ན། བཤད་པ། གཏན་ཚིགས་མཚན་ཉིད་གསུམ་ཡིན་ཕྱིར། །དཔེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལས་ལོགས་ཤིག་བརྗོད་བྱ་མིན། གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་མིན་མོད། དཔེ་གོ་ཅི་སྟེ་མི་བརྗོད་ཅེ་ན། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་བཤད་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་དེ་ཙམ་གྱིས་དོན་མི་རྟོགས་པས་སོ་སྙམ་ན། བཤད་པ། དེ་ཙམ་གྱིས་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་དོན་རྟོགས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དཔེ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་བ་གང་ཡིན་པ་དེས་ན་དཔེ་དེའི་མཚན་ཉིད་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བཤད་དེ། སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གཞན་མེད་མོད། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་དེ་ནི་དཔེ་ལ་བརྟེན་བར་བཤད་དེ། དེས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་ལོགས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེ་ན་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། དཔེ་བརྗོད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་ལ། མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་དགོས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་དཔེ་ཤེས་བ་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་བ། གཏན་ཚིགས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལས་ལྡོག་པའི
Chinese
即使陈述了，但这并非是由于已由量成立的第三种方式本身造成障碍，在陈述已成立本身的时候，这也不可能存在。因为这依赖于圣言，并且以事物陈述已成立并非依赖于圣言，因此不应陈述圣言，因此，什么能成为已成立本身造成障碍，这怎么可能存在呢？声音本身具备了所说的功德，并且由量成立，即使如此，可听性本身和所要证明的常恒性是相关联的，关联是存在的，但仅仅是同时存在，可听性就是常恒的。 如此一来，这些就不会以不迷惑的方式成立。因此，可听性本身不是已成立的障碍，所以这只是一方面。因此，在第二品中，就这样讲述了理性的定义，以及这是论式，以及似是而非的理性的定义。其中，理性的论式本身就带有例子，那么为什么不讲述例子的定义呢？回答说：因为理性具有三种定义，例子不是与理性不同的应说之物。如果理性没有三种定义，那么为什么不讲述例子呢？回答说：已经说了理性的三种定义。如果认为仅仅这样不能理解意义，回答说：仅仅这样就能理解所要证明的意义，因为既然如此，因此，所谓的例子，作为已成立的另一支分是不存在的，因此没有单独讲述例子的定义，即使没有其他的能成立的支分，但跟随理性的同品和异品，能成立，能损害的量，据说依赖于例子，因此应该单独讲述它的定义。如果这样说，那就不应该讲述，因为讲述例子的结果已经成立了。仅仅通过了解理性的定义就能了解例子本身，而讲述定义的必要也是为了了解它本身。为了展示如何从理性的定义中了解例子，回答说：理性存在于不相似的方面，并且从所有不相似的方面中脱离。
English
Even if stated, this is not because the third way, which is established by valid cognition, itself causes an obstacle. When stating what is already established, this is also impossible. Because this depends on scripture, and stating what is already established by things does not depend on scripture, therefore scripture should not be stated. Therefore, how can it be possible for what becomes an obstacle to what is already established itself? The sound itself possesses the qualities that have been spoken of, and is established by valid cognition. Even so, audibility itself and the permanence to be proven are related, the relation exists, but merely being simultaneous, audibility is permanent. In this way, these will not be established in a non-confused manner. Therefore, audibility itself is not an obstacle to what is already established, so this is only one aspect. Therefore, in the second chapter, the definition of reason, this is the argument, and the definitions of fallacious reasons are explained. Among them, the argument of reason itself has an example, so why is the definition of the example not explained? Answer: Because reason has three definitions, the example is not something to be stated separately from reason. If reason does not have three definitions, then why is the example not stated? Answer: It has been said that there are three definitions of reason. If it is thought that the meaning cannot be understood by just that, answer: The meaning to be proven can be understood by just that, because since it is so, therefore, the so-called example, as another branch of what is already established, does not exist, therefore the definition of the example is not stated separately, even if there is no other branch that can establish, but following the reason in similar and dissimilar instances, the valid cognition that can establish and harm is said to rely on the example, therefore its definition should be stated separately. If you say so, then it should not be stated, because the result of stating the example has already been established. The example itself can be known by knowing the definition of reason itself, and the need to state the definition is also to know it itself. In order to show how the example is known from the definition of reason, answer: Reason exists in the dissimilar side, and is separate from all dissimilar sides.