Tibetan
བརྗོད་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་ལ་མེད་ཀྱང་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཡང་ཡོན་ཏན་ཅན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུ་བ་ཡིན་གྱི། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་སྦྱོར་བ་དེའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པ་དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་ནམ་མཁའི་ཡུལ་ཅན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཕྲོད་པ་འདུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་གིས་གང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དེས་ནི་ཁྱབ་བྱའི་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། གང་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པར་འགྱུར་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གྲགས་པར་ལྡན་པ་དང་འདུ་བ་དག་ལས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་ཡུལ་ལ་གནས་པ་ཉིད་འདི་ནི་རེ་ཞིག་བཞག་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་འམ་ཐ་མི་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་གང་ན་མེད་པ་དེས་ནི་དེའི་ཡུལ་ཅན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་རྣམ་པར་ཆད་པ་དང་མ་ཆད་པའི་དོན་དག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏེ། དོན་གཉིས་པོ་དག་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་དྲུང་བའི་རང་བཞིན་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་མེད་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་བཅད་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་མཆོད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བུམ་པ་དང་དེའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡུལ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེས་ན་འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བཤད་པ། སོ་སོར་གྲུབ་པ་དག་ལ་ནི་ལྡན་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། སོ་སོར་མ་ཡིན་པར་འགྲུབ་པར་གྲུབ་པ་དག་ལ་ནི་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཡང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ལ་སོ་སོར་གྲུབ་པ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་པའོ། །སོ་སོར་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ཐ་དད་བ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ལས་གདོན་
Chinese
为说之故而说：纵然色等不在虚空中，然彼等虽为功德，却与具有功德之瓶等相合，而非在虚空中。故彼非彼之境。瓶等与虚空相合，是彼之境。故色等虽非彼之境，然能区分虚空之境瓶等，因其相符相合之故。因此，以何者所遍及之物，则应成为所遍及之境，若谓此不决定。从何处色等与瓶等成为境无差别，从成立之宗派中，与著名之具有及相合者中，境与有境之事物，何者是安住于境者，此且搁置。依世间人经验所证悟之差别或无差别，凡在何处不存在者，则非以彼之境自性所遍及，如是说。经验所成立之境差别与无差别，即是依于能生起显现为断与不断之意义之识之自性之境。二者之意义，能生起显现为分别之识之自性是境差别，能生起无分别显现之识之体性是无差别。对于色与瓶等，不生起显现为分别之识，然而是显现为可分别。故瓶与其色等是境无差别。若此非依于世间人之行相，则于此处世间人之境有何用？说：
English
Therefore, it is said for the sake of speaking: Even if form and so on are not in the sky, they are qualities, but they are combined with the qualified pot and so on, but not in the sky. Therefore, it is not its object. The pot and so on are combined with the sky, which is its object. Therefore, even if form and so on are not its object, it distinguishes the pot and so on, which are the objects of the sky, because they are in harmony and combined. Therefore, whatever is to be pervaded by something, it should become the object of what is pervaded. If you say that this is not certain, then from where do form and so on and pot and so on become indistinguishable in object? From the established tenets, from the famous possessors and those who are combined, whatever is the object and the object-possessor, which is the one who abides in the object, let this be put aside for a while. Based on the difference or non-difference realized by the experience of worldly people, whatever is not in whatever place, it is not pervaded by the nature of its object, so it is said. The difference and non-difference of objects established by experience are based on the nature of the object that can generate consciousness that appears as the meaning of separation and non-separation. The nature of the object that can generate consciousness that appears as the distinction of the two meanings is the difference of objects, and the nature that can generate consciousness that appears without distinction is non-difference. For form and pot and so on, consciousness that appears as separated does not arise, but it appears as distinguishable. Therefore, the pot and its form and so on are the non-difference of objects. If this is not based on the behavior of worldly people, then what is the use of the object of worldly people here? Say: