Tibetan
ན་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལ་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །སྒྲའི་ཐ་སྙད་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་དོན་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་འགྱུར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་མེད་པ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མེད་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་ཀྱང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དང༌། དེ་དག་གི་འབྲེལ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློས་བཀོད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་པར་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཡིན། དེ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་རྣམ་གྲངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པར་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་མ་ཉིད་ཡིན་ན་ལྷ་སྤྱིན་པ་སོགས་པའི་སྒྲ་ལྟར་གཞི་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་ན་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དབྱེ་བ་ནི་དངོས་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་དུ་བཤད་ཟིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པ་བློས་བྱས་པ་དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་བཟློག །ཡོད་པ་བཞིན་དུ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་མོད། གཞལ་བྱ་ཉིད་གོ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ནི་གཞལ་བྱའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འགའི་ཡང་རྒྱུ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་ནི་དོན་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནི་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉི་ག་དང་གཉི་ག་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་གནས་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའོ། །སུའི་ ཞེ་ན། དེ་ཡིན་པ་དང་དེ་མ་ཡིན་བ་ནི་དེ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའོ། །དེ་དག་གི་བརྡ་ནི་ཐ་སྙད་དོ། །དེ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་གོ་བར་བྱེད་པ་མ་ངེས་བ་ཡིན་བས་གཅིག་ཏུ་ངེས་བར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་གཞལ
Chinese
如果无事物，那么安立名言的语音也会变成没有。语音的名言是依赖于法与有法的实事。如果法与有法的实事不是诸义的真如吗？那怎么会变成无事物呢？如果存在的事物具有真如，那么不存在的事物就不会成为法与有法的实事了。究竟上，如同不存在一样，存在的事物也没有任何法与有法的实事。那么法与有法的实事是怎么样的呢？虽然不存在，但法与有法，以及它们的关联，只不过是分别念者的心所造作而已。如果法与有法在究竟上存在，那么那时是彼性还是异性呢？不是彼性，因为所有诠释法的语音都会变成同义词。如果是异性，那就是可见的。如果法与有法不是二者，那么就像自在天等语音一样，不会变成同义词，那也是存在的。因此，究竟上，由于不可是彼性与异性，并且事物也没有其他相状，所以法与有法的差别不是实事等等，已经在《释量论》中阐述完毕，应当从中理解。当任何法与有法的关联是心所造作时，如同存在一样，对于不存在也是相同的，因此谁能遮止？如同存在一样，不存在也会变成法与有法的实事，然而，如何衡量所量呢？如果量是所量的果，那么无事物是任何量的因吗？如果量是用于成办义利，那么无事物是没有能力的。因此，由于它的境之识不是量，所以它也不是所量，如果这样说。回答说：存在与不存在以及二者与非二者的相状而安住，是极为了知的。是谁的呢？是那是与那不是，即是那与那不是，存在与不存在。它们的表示是名言。在那之上，具有存在之名言的那些人的相状而安住，由于是使之理解为不决定的，所以不会执著为唯一决定，无事物衡量。
English
If there is no entity, then the term for applying sound will become non-existent. The term of sound depends on the entity of dharma and the possessor of dharma. If the entity of dharma and the possessor of dharma are not the suchness of all things, how can it become non-entity? If existing things possess suchness, then non-existing things will not become the entity of dharma and the possessor of dharma. Ultimately, just as non-existence, existence also does not have any entity of dharma and the possessor of dharma. Then what are the entities of dharma and the possessor of dharma like? Although non-existent, dharma and the possessor of dharma, and their relationship, are merely fabrications of the mind of conceptualizers. If dharma and the possessor of dharma exist ultimately, then at that time, is it the same or different? It is not the same, because all the sounds that express dharma will become synonyms. If it is different, then it is visible. If dharma and the possessor of dharma are not two, then like the sound of Ishvara etc., it will not become synonymous, and it also exists. Therefore, ultimately, since it cannot be the same or different, and since there is no other aspect to things, the distinction between dharma and the possessor of dharma is not an entity, etc., has already been explained in the Pramāṇavārttika, and should be understood from it. When the relationship of any dharma and the possessor of dharma is made by the mind, it is the same for non-existence as for existence, so who can prevent it? Just as existence, non-existence will also become the entity of dharma and the possessor of dharma, however, how can the measurable be understood? If valid cognition is the result of the measurable, then is non-entity the cause of any valid cognition? If valid cognition is used to accomplish the purpose, then non-entity has no power. Therefore, since the knowledge of its object is not valid cognition, it is also not measurable, if you say so. Answer: Existing, non-existing, both, and neither existing nor non-existing abide in aspects, which are well known. Whose? It is that which is and that which is not, that is, that and that which is not, existing and non-existing. Their designation is terminology. Those who apply the terminology of existence on that, the abiding in the aspects of those people, since it causes understanding to be uncertain, it will not be grasped as a single certainty, non-entity measures.