English
It is also clearly visible. The increase of thoughts of desire and displeasure, and the increase of attachment and hatred are also due to habituation. Therefore, all consciousnesses of mind arise depending on the previous consciousness, which has undiminished power. Similarly, the proximate cause of the senses, etc., is also an equal share, which is the previous difference in similar states. It is impossible for a single consciousness to produce both the nature of awareness and the non-nature of awareness, which arise from the proximate cause. This has already been explained in what is called "That and Not That Self-Nature Thing." Therefore, starting from the moment of conception, the conforming difference is the proximate cause, and the mind is the condition. How is the mind a condition? Because the mind can regress, is it not the case that without mind there is no body? Is mere following not a matter of cause and effect? Answer: The activity of the body is entering and exiting in connection with consciousness. There is never a body that is devoid of some difference of movement made by the mind. Therefore, a body with a collection of activities has some actions made by the mind. That is also because it follows the mind's entering and exiting, and therefore it is established as having a mind. A body with a collection of activities is not a condition for the consciousness of mind, because consciousness does not follow the body's entering and exiting. How is it not following? When there is no body, is it not the case that there is no consciousness on walls, etc.? Regarding that, is there not doubt about consciousness? If consciousness exists, why does the wall not shake completely? Because it is not capable, but not because it does not exist. Therefore, there is doubt about the mind's regression in walls, etc. That, like a seed in a field, is also not following the difference of the body. If it is seen that attachment, etc., increase due to the growth of the body, etc., is it not said that that difference of the mind of the mind is following? It is not like that, because desire and hatred are mental pleasure.
Tibetan
་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀྱང་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ལུས་ཀྱིས་བྱས་པ་ལུས་ཀྱིས་མྱོང་བ་མེད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནང་གི་རེག་པའི་ཁྱད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་ལུས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ན་བག་ཆགས་སད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། དངོས་སུ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མིག་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ཀྱང་ལུས་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་ཡིན་ལ། གསལ་བ་ཉིད་དང༌། འདོད་པ་ཉིད་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་གོམས་པ་ལས་ཡིན་ཞིང་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ལས་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་སྒྲུབ་པས་ལུས་རྒྱུ་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ན་དབང་པོ་མ་ཡིན་པའི་ལུས་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོའི་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ ཏེ། གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་དང༌། ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རེ་རེའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། ངེས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ན་གསལ་བར་སྣང་བ་གོ་ཅི་ལྟར་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་དབང་པོ་རེ་རེས་བྱེད་ནུས་ན་དབང་པོ་ལྔར་རྟོག་པ་དོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་བློ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། ལུས་ནི་ཡིད་ཀྱི་བློའི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུའི་ཚོགས་དེ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་བདག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་རྗེས་སུ་བྱས་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ལས་གཞན་རྟག་ན་ནི་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་བརྟག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །བཤད་ཟིན་པའི་དོན་སྡུད་པ་ནི་རྒྱུའི་ཚོགས་གང་ཞིག་ཡོད་ན་གང་འགྱུར་ཉིད་དེ། ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་དེའི་རྒྱུར་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་རྣམས་ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མཉན་བྱ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་ལས་འདི་ཁྱད་པར་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པ་མཉན་བྱ་ཉིད་དང་འཁྲུལ་བར་ཡང་མཚུངས་སོ། །ཅི་ལྟར་ན་མཉན་བྱ་ཉིད་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པ་ཡོད་པས་འཁྲུལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྲོག་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པ་ཡང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པས་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ། མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཉན་བྱ་ཉིད་དེའི་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་མ་མཐོང་ནས་ཅི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ། གང་གི་ཕྱིར་མཉན་བྱ་ཉིད་དེ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ལས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཀྱང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཁས་བླངས་ནས་བཤད་པ། ཁྱད་ཀྱིས་ད་སྐད་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མཉན་བྱ་ཉིད་འདི་ མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མེད་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་གཞན་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་གྲོག་ལ་སོགས་པ་མཉན་བྱ་ཉིད་དང་མི་མཚུངས། གཉི་ག་ཡང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་མེད་པས་ལྡོག་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་སོ། །གཞན་ཡང་སྲོག་ལ་སོགས་པ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ནི་སྲོག་ལ་སོགས་པ་འདི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་ལ་སྟེ། དགག་པ་དང་པོའི་བསྒྲུབ་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་མེད་དོ་ཞེས་དང་པོས་ཡོད་པ་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དགག་པ་དེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཐལ་བས་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་གིས་ཡང་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དགག་པ་བཀག་ན་ནི་རྣལ་མ་ཡོད་པ་ཉིད་གོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ལྷ་སྦྱིན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ལྟ་སྦྱིན་རྣལ་མ་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདིར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་དགག་པ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་བཅད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་མེད་པ་ཞེས་ཉིད་ཀྱིས་སྒྲ་ངེས་པར་གཟུང་བའི་འབྲས་བུ་ཅིར་འགྱུར་ཏེ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་བར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་
Chinese
也不是没有快乐和不适。那二者也不会没有感受快乐和感受痛苦的分别念。而且，身体所做的，也不是没有身体所感受的。因此，从体验内在触觉的差别中，会产生感受快乐的分别念。而且，由于具有内心的快乐等，会产生贪欲等。因此，身体成为体验的知识对象时，是唤醒习气的因，但实际上不是意识的因。身体不像眼睛一样，在其他方面不合理，所以身体不是因。此外，意识的各种不同体验，来自于清晰本身、欲望本身以及贪欲等，这些都来自于习惯，而觉悟的自性则来自于直接的因。那么，通过建立什么区别，身体才能成为因呢？这样看来，不是感官的身体就不是因。感官的集合也是如此，不是意识的因，因为会陷入显现清晰和具有对境的过失。如果所有感官都是每个意识的因，那么就会变得不确定，那么如何理解显现清晰呢？如果每个感官都能产生具有所有相的知识，那么认为有五种感官就没有意义了。因此，心识本身是身体的因，而身体不是心识的因。因为因的集合仅仅依赖于随行和相违，所以它本身是成立的因，而不是自我。如果随行和相违独立于随行因的集合，那么就应该考察其他因，而且因为比那更其他，所以会变得没有尽头。总结已经说过的内容，就是无论存在什么样的因的集合，都会发生变化。如果认为不同于从未改变的因的集合的其他事物也是它的因，那么所有要产生的物体都会陷入因的无穷无尽。此外，你所说的依赖于可听性等而发生变化的相违
English
Nor is it without pleasure and discomfort. Those two will also not be without the conceptualization of experiencing pleasure and experiencing suffering. Moreover, what is done by the body is not without being felt by the body. Therefore, from experiencing the difference of inner touch, the conceptualization of experiencing pleasure arises. Moreover, due to having mental happiness and so on, desire and so on arise. Therefore, when the body becomes the object of knowledge of experience, it is the cause of awakening habits, but in reality it is not the cause of consciousness. The body, unlike the eye, is not reasonable in other respects, so the body is not the cause. Furthermore, the various different experiences of consciousness come from clarity itself, desire itself, and greed and so on, which come from habit, while the nature of awakening comes from the immediate cause. So, by establishing what difference does the body become the cause? In this way, the body that is not a sense faculty is not the cause. The collection of sense faculties is also not the cause of consciousness, because it would fall into the fault of appearing clear and having an object. If all the sense faculties are the cause of each consciousness, then it becomes uncertain, so how can the appearance of clarity be understood? If each sense faculty can produce knowledge with all aspects, then it is meaningless to think of having five sense faculties. Therefore, the mind itself is the cause of the body, but the body is not the cause of the mind. Because the collection of causes depends only on concomitance and opposition, it itself is the established cause, not the self. If concomitance and opposition are independent of the collection of concomitant causes, then other causes should be examined, and because it is other than that, it will become endless. Summarizing what has been said, it is that whatever collection of causes exists, change will occur. If it is thought that something other than the collection of causes that never changes is also its cause, then all objects to be produced will fall into the endlessness of causes. Furthermore, the opposition you speak of that depends on the change that occurs due to having audibility and so on
Chinese
如果说成没有错乱，那么与可闻性本身相比，这没有任何区别。因为生命等也同样与可闻性本身混淆。如果说可闻性本身因为与共同方面相违背而有错乱，那么同样，生命等的违背也进入共同方面，因此是有错乱的。他人说：不相同。为什么呢？因为可闻性本身的违背是错乱的缘故。没有见到差别，怎么说呢？他人说：因为可闻性本身不是仅仅与非共同方面相违背，而是因为瓶子等也属于共同方面，所以是错乱的。承认这个道理后说道：用差别来说这样的话，难道不是说这个可闻性本身 没有进入共同方面吗？没有进入共同方面，那么对于其他的生命等也同样，为什么蚂蚁等与可闻性本身不相同呢？因为两者都没有进入共同方面，所以违背是错乱的，因此是相同的。另外，如果说生命等根本没有非共同方面，那么就是说这个生命等存在于共同方面。这是从哪里得出的呢？从双重否定的方式来说的。为了理解第一个否定的肯定。在这里，首先用“没有”来否定存在。那个否定也遍及共同方面，因此也用“非共同方面”的词语来否定。如果否定了否定，那么就会理解到真实的存在，就像说“这不是天施的非天施”，就会理解到真实的天施一样。如果在这里，不是在没有共同方面的地方肯定否定存在，那么怎么会存在于共同方面呢？回答说：不是这样的，如果不想肯定存在于共同方面，那么因为没有必要进行区分，所以在非共同方面本身上说“没有”，那么用“本身”这个词来确定声音的结果会是什么呢？什么也不会有。这样说就是说：双重否定仅仅会变成存在于共同方面。
English
If it is said to be without confusion, then there is no difference from audibility itself. Because life and so on are also equally confused with audibility itself. If audibility itself is confused because it contradicts the common aspect, then similarly, the contradiction of life and so on also enters the common aspect, therefore it is confused. Others say: They are not the same. Why? Because the contradiction of audibility itself is the cause of confusion. How can you say that when you haven't seen the difference? Others say: Because audibility itself is not only contradictory to the non-common aspect, but also because vases and so on also belong to the common aspect, therefore it is confused. Having admitted this point, it is said: To say it with difference, isn't it saying that this audibility itself does not enter the common aspect? If it does not enter the common aspect, then it is the same for other lives and so on, why are ants and so on not the same as audibility itself? Because neither of them enters the common aspect, so the contradiction is confused, therefore they are the same. Furthermore, if it is said that life and so on do not have a non-common aspect at all, then it is said that this life and so on exist in the common aspect. Where does this come from? From the mode of double negation. In order to understand the affirmation of the first negation. Here, first use "does not exist" to negate existence. That negation also pervades the common aspect, so it is also negated by the words "non-common aspect". If the negation is negated, then the real existence will be understood, just as saying "this is not a non-gift of the gods", the real gift of the gods will be understood. If here, it is not affirming the negation of existence in the absence of a common aspect, then how can it exist in the common aspect? Answer: It is not like that, if you do not want to affirm existence in the common aspect, then because there is no need to distinguish, saying "does not exist" in the non-common aspect itself, then what will be the result of determining the sound with the word "itself"? Nothing will happen. Saying this is saying: Double negation will only become existence in the common aspect.