Tibetan
། མིག་གིས་གཟུང་བ་ཉིད་ལས་ནི་སྒྲ་ལ་རྟག་པ་པ་དང་མི་རྟག་པའི་དཔྱོད་པ་མི་འཇུག་གོ །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་དཔྱོད་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བའི་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཞི་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་མ་ ཡིན་ནོ། འདིས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་མཇུག་བསྡུས་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མཇུག་སྡུད་པའོ། །བདག་དང་བཅས་པ་འམ་བདག་མེད་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ལ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། ལྡོག་པ་ངེས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ངེས་པར་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྡར་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་བ་སྟེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་འམ་ཅིག་ཤོས་དག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ཏུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་འདི་ལས་འདོད་པ་འམ་མི་འདོད་པ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྲོག་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལས་མི་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འགའ་ཞིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་གཟུང་བའི་བྱེ་བྲག་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་ལ། འདི་ཡང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་གང་རུང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཡང་ཆོས་ཆོས་ཅན་གང་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་དེ་ལ་ནི་ཆོས་དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་གིས་གཟུང་བ་ཉིད་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་གང་རུང་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཡང༌། སྒྲ་དང་མ་འབྲེལ་པ་ལས་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྲོག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལས་ནི་ཆོས་ཅན་འདི་བདག་དང་བཅས་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ཆོས
Chinese
眼睛所见之物，无法对声音进行常与无常的辨别。因此，属于一方的法是进行辨别的因。因为没有任何事物在二者自性之外，所以不会从那些怀疑的根源中返回。这总结了因为确定为两种形态，所以本身就是怀疑的因。凡是确定为两种形态的，那本身就是怀疑的因。其中，所谓“不随顺”就是总结了对随顺和不随顺产生怀疑。因为在具有我或无我的自性中，没有成立任何一个的因，所以没有随顺。因为随顺本身是不确定的。如果确定了不随顺，那么随顺不确定是不合理的，这是所要显示的。因此，会对随顺产生怀疑。因此，因为对随顺和不随顺产生怀疑，并且陈述的两种形态是确定的，而且因为是一方的法性，所以是不确定的。是怀疑的因，因为从那个理由中，对于所要证实的或者其他的事物没有确定。因为对相似的一方和不相似的一方，在随顺和不随顺中产生怀疑，所以从这之中，想要或者不想要是不确定的，因此是怀疑的因。如果那样，因为没有见到相似和不相似的一方，所以会变成不了解的支分吗？如果这样，从具有生命等之中，也不是不了解。为什么呢？因为与某些相关联，因为与怀疑所取的任何差别相关联。因为一切事物都由那二者所包含，而这也是事物的法。即使与任何差别相关联，但对于与法和有法无关的有法，从那个法中不会产生怀疑。例如，眼睛所见之物，即使与常与无常的任何一个相关联，但因为与声音无关，所以不是对其产生怀疑的因。从生命等的法中，这个有法是具有我和无我的法
English
The eye's perception does not allow for the discernment of permanence or impermanence in sound. Therefore, a dharma belonging to one side is the cause for engaging in discernment. Since there is nothing that exists outside of the nature of the two, there is no turning back from those grounds of doubt. This concludes that because it is determined as two aspects, it is itself the cause of doubt. Whatever is determined as two aspects, that itself is the cause of doubt. Among them, the so-called "not following" is the conclusion of doubting following and not following. Because there is no cause established in either the nature of having self or not having self, there is no following. Because following itself is uncertain. If not following is certain, then it is unreasonable for following to be uncertain, this is what is to be shown. Therefore, doubt will arise about following. Therefore, because of doubting following and not following, and because the two aspects stated are certain, and because it is the nature of one side, it is uncertain. It is the cause of doubt, because from that reason, there is no certainty about what is to be proven or other things. Because of doubting following and not following in similar and dissimilar sides, therefore from this, wanting or not wanting is uncertain, therefore it is the cause of doubt. If that is the case, because the similar and dissimilar sides are not seen, will it become a branch of not understanding? If so, from having life and so on, it is also not not understanding. Why? Because it is related to something, because it is related to any particular of the object of doubt. Because all things are included by those two, and this is also the dharma of things. Even if it is related to any particular, but for the subject of dharma that is unrelated to dharma and subject of dharma, doubt does not arise from that dharma. For example, the eye's perception, even if it is related to either permanence or impermanence, but because it is unrelated to sound, it is not the cause of doubting it. From the dharma of life and so on, this subject of dharma is the dharma of having self and not having self.
Tibetan
་གཉིས་ལས་གང་དང་འབྲེལ་པར་གནས་ཞེས་ཅི་ལྟར་ཐེ་ཚོམ་ མི་བྱེད། ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་མངལ་ཆགས་པ་ལས་རྟོགས་པའི་བུད་མེད་ལས་སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་དང་འབྲེལ་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ། མ་འབྲེལ་པར་མངལ་ཆགས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྲོག་ཆགས་གང་ལ་མངལ་ཆགས་པར་ནི་མཐོང་ལ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་དང་འབྲེལ་པར་མ་ངེས་པ་དེ་ལ། སྲིད་པའི་སྐྱེས་བུ་དག་དང་འབྲེལ་བར་རྟོགས་པ་པོ་དེ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ངང་བཅས་པ་དང༌། བདག་མེད་པའི་ནང་དུ་མ་འདུས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་ཆོས་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་མི་རྟོགས་པར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉི་གར་རྟོགས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ་གཉིས་མེད་པས་གཉི་གར་རྟོགས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་བའི་མི་རྟོགས་པ་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་དོན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་འདུས་ན་ཅི་ལྟར་མི་རྟོགས་པ་ངེས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ནི་རིགས་སོ། །སྲོག་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་བདག་དང་བཅས་པའམ་བདག་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་སྲོག་ལ་སོགས་པ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མིག་གིས་གཟུང་བ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་ཉིད་འདིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཡིན་ཏེ་མ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་ཅི་སྙེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་ཆོས་ཅན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་དེ་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །མིག་གིས་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང་ སྒྲ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་གཉིས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོ
Chinese
对于与二者中的哪一个相关联，为什么不怀疑呢？如果问为什么，例如，对于与一个男人完全没有关系的怀孕，从认识到的女人那里，怀疑与男人的区别相关联，因为没有关系是不可能怀孕的。对于任何被看到怀孕的生物，但不确定与一个男人有关，认识到与存在的男人有关的人会产生怀疑。同样，在这里，由于所有事物和具有自性的，以及没有自性的，不可能不包含在内，因为包含在内，所以对事物的性质，如生命等产生怀疑。如果问为什么不希望不理解，因为被称为不理解的是，对于有自性和没有自性两者都理解和怀疑，由于没有两者都理解和怀疑，那么具有两者都没有理解和怀疑的自性，这样的不理解是，如果存在与有自性和没有自性两者之外的事物，就会改变。如果所有事物都包含在两种差别中，那么怎么会变成不理解，变成不确定的自性呢？怀疑是合理的。生命等会变成具有自性或没有自性，因为没有其他方式。如果因为一切都包含在内，所以生命等是怀疑的原因。如果是这样，由于没有超出常与无常之外的事物，仅仅从眼睛所见之物也会产生怀疑吗？如果认为正是因为没有超出二者之外的事物，所以才被称为怀疑的原因。不是的，因为没有关联，所以已经说过了。凡是没有超出二者之外的事物，都不是怀疑的原因，然而，对于具有事物性质的任何事物，正是因为没有超出二者之外，才是怀疑的原因。眼睛所见之物虽然没有超出二者之外，但由于与声音没有关联，所以不是怀疑的原因。因为没有超出两种差别之外，并且与差别相随和相违
English
Why not doubt which of the two it is related to? If asked why, for example, regarding a pregnancy that is completely unrelated to a man, from a woman who is recognized, there is doubt about being related to the distinction of a man, because it is impossible to conceive without a relationship. For any creature that is seen to be pregnant, but is not certain to be related to a man, the one who recognizes the relationship with the men of existence will generate doubt. Similarly, here too, since it is impossible for all things and those with self-nature, and those without self-nature, not to be included, because they are included, there is doubt about the nature of things, such as life, etc. If asked why not want to not understand, because what is called not understanding is, for both self-nature and no self-nature, there is understanding and doubt, since there is neither understanding nor doubt, then having the nature of neither understanding nor doubt, such not understanding is, if there is something outside of both self-nature and no self-nature, it will change. If all things are included in two distinctions, then how can it become not understanding, becoming an uncertain nature? Doubt is reasonable. Life, etc., will become either with self-nature or without self-nature, because there is no other way. If because everything is included, life, etc., is the cause of doubt. If so, since there is nothing beyond permanence and impermanence, would there also be doubt merely from what is seen by the eye? If it is thought that it is precisely because there is nothing beyond the two that it is called the cause of doubt. No, because there is no connection, it has already been said. Whatever does not go beyond the two is not the cause of doubt, however, for anything that has the nature of things, it is precisely because it does not go beyond the two that it is the cause of doubt. What is seen by the eye, although it does not go beyond the two, is not the cause of doubt because it is not related to sound. Because it does not go beyond the two distinctions, and follows and contradicts the distinctions