Tibetan
འི་ཕྱིར་དང་རྒྱུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པར་མཐོང་གི །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་ཀྱང་མེད་པར་ངེས་པ་རྙེད་པར་དཀའོ། །འདི་ལྟར་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བལྟར་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་དུས་གཞན་གྱི་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འགལ་བ་མཐོང་བ་མེད་པས་ན་རྒྱུད་གཅིག་ལ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་ལ་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་ལས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་ནི་ལྕེ་རྩེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་ནུས་པ་དང༌། དོན་དང་ལྡན་པ་ལས་ནི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་ལ། དོན་མེད་པས་ནི་སྒྲ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདིར་ཡང་སྨྲ་བ་པོ་བདག་ལ་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བས་ ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐལ་བ་འདི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་དང་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་དག་རང་གི་རྒྱུད་འདིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་རྒྱུད་གཞན་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡོད་པའམ། ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ན་ཚིག་ཡོད་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པས་གཞན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དཔེར་ན་ཚང་བང་དུ་མེ་དང་དུ་བ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་ས་ཕྱོགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །མི་སྡུག་པ་ལ་དགའ་བ་འདོད་ཆགས་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཚིག་ནི་ལྷན་ཅིག་དེ་ལྟར་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ལ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང༌། མི་སྡུག་པ་ལ་དགའ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་ཉིད་ཚིག་ལས་མི་དཔོག་གི །འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་དོ། །འདོད་ཆགས་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ
Chinese
因为相违的缘故，我认为它们不会同时出现。对于隐蔽的、超出感官的、无贪欲的事物，即使推测其具有贪欲等，也很难确定。像这样互相排斥而存在，因此当具有贪欲时，并非同时无贪欲，但因为没有看到不能视为无贪欲的理由，所以不能确定贪欲者的相续在其他时间不会产生。因此，因为没有看到相违的因，所以贪欲会依次在一个相续中产生，或者同时产生。因为我没有从与我同时的行为中进行推测的原因，所以语言能够表达舌尖等的功德，而有意义的语言能够推测两种意图，无意义的语言只能推测表达声音的意图。如果说，即使在这里，因为看到说话者在我身上所做的功德等，所以不能推测所有事物，这个过失是相同的。这并不相同，因为语言和表达意图在它们自己的相续中，从随行和不随行中，已经确立为因和果，因此它们也能推测其他相续，因为它们是因。如果存在行为的功德和表达的意图，或者变得特殊，那么因为存在语言和变得特殊，所以它们被确定为因和果的实物，从而使人理解其他事物。例如，在厨房里，因为看到火和烟是因和果的实物，所以可以推测出未在地面上产生的火和烟。对不净之物感到欢喜的贪欲和视我为实有的颠倒，以及语言，并非同时在自己的相续中确立为能生和所生的事物。为什么呢？因为自性会变成他性这种颠倒，并且对不净之物的欢喜也会消失。如果这样，那么就不能从语言中推断出贪欲本身，但它能够产生贪欲。如同贪欲一样，贪欲的产生
English
Because of conflicting causes, I think they do not occur simultaneously. For hidden things beyond the senses, devoid of desire, even if one infers that they possess desire, it is difficult to ascertain. Thus, because they exist mutually exclusive, when there is attachment, there is not simultaneously non-attachment, but because there is no reason to consider non-attachment as impermissible, it is not certain that the continuum of an attached person will not arise at other times. Therefore, since no conflicting cause is seen, attachment will occur sequentially or simultaneously in one continuum. Because I do not infer from actions that occur simultaneously with me, language is able to express the qualities of the tip of the tongue, etc., and meaningful language infers two kinds of intention, while meaningless language only infers the intention to express sound. If it is said that even here, because one sees the merits, etc., that the speaker does in me, it is not possible to infer all things, this fault is the same. This is not the same, because language and the intention to express, in their own continuum, from following and not following, have been established as cause and effect, therefore they can also infer other continua because they are the cause. If there is merit of action and intention to express, or if it becomes special, then because there is language and it becomes special, they are determined as the reality of cause and effect, thereby causing others to understand. For example, in a kitchen, because fire and smoke are seen as the reality of cause and effect, one can infer what has not been established on the ground. Delight in the impure, attachment, and the perversion called seeing self as real, and language, are not simultaneously established in one's own continuum as the object to be produced and the producer. Why is that? Because the perversion of self becoming other, and the delight in the impure will disappear. If so, then one cannot infer desire itself from language, but it is capable of generating desire. Like desire, the arising of desire
Tibetan
ད་པར་རུང་བ་ཉིད་ལ་ནི་ཚིག་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རུང་བ་ཉིད་མེད་པར་ཚིག་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཚིག་ལས་རུང་བ་ཉིད་དེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཁས་ལེན་ན་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལ་སྨྲ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རུང་བ་ཉིད་མེད་ན་ཚིག་ལྡོག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་མ་གྲུབ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་པ་མེད་པ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དག་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ལོག་ན་ཚིག་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ལྡོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་འདི་འདྲ་བའི་ལྡོག་པས་ནི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མི་འགྲུབ་པོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ནུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཅིག་པོ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་དག་ཡོད་པ་ན་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པས་བྱ་བ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་འདྲ་བ་རྒྱུ་གཞན་མཐའ་དག་ཉེ་བ་མེད་པའི་ལྡོག་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ དུ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་གཞན་མཐའ་དག་ཉེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་སེམས་མེད་པ་དག་ལ་མི་འགྲུབ་པོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ལ་སེམས་པ་དང་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། བརྗོད་པར་འདོད་པ་སྒྲ་སྐྱེད་པ་ལ་ནུས་པ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཅི་ནུས་པ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་མེད་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་མེད་པས་ཡིན་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེད་པར་རུང་བ་ཉིད་ཚིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ན་འདོད་ཆགས་དང་ཚིག་གཉིས་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་བས་དངོས་སུ་ཡིན་ནམ། རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདོད་ཆགས་ཚིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པས་བརྒྱུད་ནས་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དངོས་སུ་རྒྱུ་ཡིན་ན་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཕན་མི་འདོགས་ན་ཅི་ལྟར་འདོད་ཆགས་དེའི་ནུས་པས་ཕན་འདོགས་ཏེ་ཚིག་སྐྱེད་པ་ལས་བྱེད་པ་འཇུག །འདི་ལྟར་གནས་དང་བྱེད་པ་འཕྲོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཚིག་གི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དེ་ལས་འདོད་ཆགས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ལས་འགྱུར་ལ། བྱེད་པ་འཕྲོད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཅི་ལྟར་ཚིག་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ཏེ།
Chinese
如果说，仅仅是可允许性本身，并不是词语的错误，因为没有可允许性就看不到词语。那么，这样说：如果承认从词语可以推断出可允许性，那么因为没有看到说与产生贪欲的可允许性相分离，所以凡是认为成立为因和果的，那是不存在的。为什么呢？因为没有可允许性，词语就不会成立为相反。怎样不成立呢？因为如果从没有心识的事物中产生贪欲的可允许性消失，词语就会相反，那么没有心识本身就是相反的境地吗？因为这样的相反不能成立产生因的果的能力。怎样呢？像这样，如果存在除了唯一能被认识的能力之外的其他因，那么因为没有果，所以依靠其他事物来推断。因此，像这样，所有其他的因都不接近的相反，不是成立为因的理由，而是所有其他的因都接近的相反。这种方式在没有心识的事物上是不能成立的。为什么呢？因为在它们那里，没有心识和行为的功德，以及想要表达、产生声音的能力的因。如果是这样，那么是因为没有看到能力的原因，所以没有词语吗？或者是因为没有产生贪欲的可允许性呢？怀疑的原因并不是确定的。另外，如果产生贪欲的可允许性是词语的因，那么贪欲和词语两者依赖于同一个集合，是直接的因吗？还是可允许性的果，贪欲是词语的因，所以是间接的因？如果是直接的因，那么如果贪欲没有帮助，那么贪欲的能力如何帮助，从而使产生词语的行为开始呢？像这样，通过存在和行为相符的因，紧随其后的缘会成为词语的因。紧随其后的缘从贪欲的第二个刹那开始变化，而行为相符则不是一个刹那所能遍及的。因此，词语既是想要表达的原因，也是贪欲的结果。
English
If it is said that permissibility itself is not a mistake of words, because words are not seen without permissibility. Then, it is said: If it is admitted that permissibility can be inferred from words, then because it is not seen to speak separately from the permissibility of generating desire, whatever is considered to be established as cause and effect is non-existent. Why? Because without permissibility, words will not be established as the opposite. How is it not established? Because if the permissibility of generating desire from things without mind disappears, the words will be reversed, then is the absence of mind itself the opposite state? Because such an opposite cannot establish the ability to produce the fruit of the cause. How? Like this, if there are other causes besides the only ability to be known, then because there is no fruit, one relies on other things to infer. Therefore, like this, the opposite that all other causes do not approach is not the reason for establishing as a cause, but the opposite that all other causes approach. This kind of way cannot be established on things without mind. Why? Because in them, there is no merit of mind and action, and the cause of the ability to express and produce sound is absent. If so, is it because the cause of seeing ability is absent, so there are no words? Or is it because there is no permissibility to generate desire? The reason for doubt is not certain. Furthermore, if the permissibility of generating desire is the cause of words, then do desire and words both depend on the same collection, is it a direct cause? Or is the fruit of permissibility, desire, the cause of words, so it is an indirect cause? If it is a direct cause, then if desire does not help, then how does the power of desire help, so that the action of producing words begins? In this way, through the cause of existence and action being consistent, the immediately following condition will become the cause of words. The immediately following condition changes from the second moment of desire, and the consistency of action is not pervasive in one moment. Therefore, words are both the cause of wanting to express, and also the result of desire.