Tibetan
དེ་བདག་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ན། གཞན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་གང་གིས་བྱེད་ཅེ་ན། སྙིང་རྗེ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་སྐད་ཅིག་མ་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་ནི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་དུས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་སྙིང་རྗེ་གོམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་མཐོང་བས་སྔོན་གོམས་པའི་སྟོབས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། དེའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་བདག་གི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དག་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་བྱེད་པ་པོར་བསམས་ནས་འཇུག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བའི་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྐད་ཅིག་ཐམས་ཅད་སྔོན་གོམས་པ་ལས་ངའོ་ངའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟར་སྐྱེའོ། །དེ་ལ་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་རིགས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་འདོད་དུ་སྨྲས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རིག་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་གོམས་པར་བྱས་པས་ཡིན་ན་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་གོམས་པ་མེད་པར་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། བཤད་པ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་དེ་དག་ཀྱང་རིགས་མཐུན་པ་གོམས་པ་ལས་འཇུག་པ་གང་དག་ལ་ཡོད་པའོ། །ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། ཅི་སྲིད་སེམས་ཅན་དུ་མཐོང་ བ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། ཅི་སྲིད་ཆོས་མཐོང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་རིགས་མཐུན་པ་གོམས་པ་ཡོད་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པར་ནི་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལོག་ཀྱང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དག་ལས་གཞན་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། གང་གིས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལོག་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་གོམས་པ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་ཡང་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་མོད། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་གཞན་གྱི་དོན་རྩོམ་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ལས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་འཇུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་འོག་ཏུ་འབྲས་བུ་ལྡན་པར་མཐོང་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དོན་ལས་མ་གཏོགས་པ་བདག་ཉིད་ལ་གནས་པའི་འབྲས་བུར་འདོད་པ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་གྱི་དོན་དེ་ཉིད་འཇུག་པའི་འབྲས་བུར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མོད་དེ་ཉིད་འབྲས་བུར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེས་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ལས་འདོད་ཆགས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ ཏེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་ལས་འདོད་ཆགས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྨྲ་བ་པོ་བདག་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་པོ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པར་མཐོང་བས་གཞན་ལ་ཡང་སྨྲ་བ་པོ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལས་སྨྲ་བ་པོ་བདག་ལ་དཀར་ཤམ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་པོ་ནག་པོ་ལ་ཡང་དཀར་ཤམ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཚིག་དཀར་ཤམ་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མི་དཔོག་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པས་ན་འདི་ལ་ཡང་མི་འཁྲུལ་བར་ཅི་ལྟར་ངེས། མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མཐོང་བ་ལ་ཡང་ཞུགས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དག་གིས་མི་འཁྲུལ་པར་ངེས་པ་མེད་པར་མཚུངས་སོ་ཞེས་གོང་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་དཀར་ཤམ་དང་དཀར་ཤམ་མ་ཡིན་པ་བལྟར་རུང་བའི་བདག་ཉིད་དག་ནི་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་འམ། རང་བཞིན་འགལ་བ
Chinese
如果我不見到，誰來做使他人遠離痛苦的事呢？（答：）是慈悲。即使沒有我執，暫時也只是見到剎那的痛苦。以前在執持為有情的時候，也已經串習了具有痛苦之因的慈悲。因此，僅僅見到痛苦，也是從以前串習的力量中產生的。因此，並非像為了自己的利益而做那樣，為了使前後剎那成為一體，就認為自己是遠離痛苦的作者而去做。然而，所有為了遠離痛苦而努力的剎那，都是從以前的串習中產生「我啊我啊」這樣的想法。其中，將其與自己的果實聯繫起來的，只是一些，而不是全部。這並非僅僅以理智隨意說說而已。例如，經中說：世尊開示說，慈愛和慈悲等，是凡夫以有情為對象，以及以認識到人無我的法為對象，以及以遠離能取和所取二者之相為無對象。如果以有情為對象，是因為凡夫串習的緣故，那麼以法為對象，在沒有串習的情況下，如何產生呢？回答說：慈愛、慈悲、喜悅和平等捨，那些與同類串習而進入的，是存在的。差別僅僅在於：只要見到有情，就是以有情為對象；只要見到法，就是以法為對象。見到的是，這些的同類串習存在，並且是成為差別的隨行者。如果這樣，即使我見顛倒，但從以我見為先導的貪著等串習中也會產生，就像慈悲等一樣，是嗎？回答說：那些即使我見顛倒也會產生的貪著等，並非像那樣進入同類串習。為什麼呢？因為如果沒有顛倒，就不會存在。貪著等隨行顛倒，也是剛剛說過的。那麼，沒有過失的……
English
If I do not see it, who will do the work of separating others from suffering? (Answer:) It is compassion. Even without self-grasping, one only sees the momentary suffering. In the past, when holding onto sentient beings, one was also accustomed to compassion with the cause of suffering. Therefore, merely seeing suffering arises from the power of previous habituation. Therefore, it is not like engaging for one's own benefit, thinking that oneself is the agent of separating from suffering in order to make the previous and subsequent moments one. However, all the moments of striving for the sake of separating from suffering arise from previous habituation with the thought, "Me, me." Among them, only some connect it with their own fruit, not all. This is not just speaking arbitrarily with reason alone. For example, in the sutra, the Blessed One taught that love and compassion, etc., are aimed at sentient beings by ordinary people, and at the Dharma that recognizes the selflessness of persons, and at those who are free from the appearance of both grasping and being grasped as having no object. If aiming at sentient beings is because ordinary people have become accustomed to it, then how does aiming at the Dharma arise without habituation? The answer is: Love, compassion, joy, and equanimity, those that enter from habituation of the same kind, exist. The difference is only this much: as long as one sees sentient beings, it is aimed at sentient beings; as long as one sees the Dharma, it is aimed at the Dharma. It is seen that the habituation of these of the same kind exists, and it is the follower of becoming different. If so, even if the view of self is reversed, attachment and so on, which precede the view of self, will arise from habituation, just like compassion and so on, right? The answer is: Those attachments and so on that arise even when the view of self is reversed do not enter into habituation of the same kind in that way. Why? Because if there is no reversal, it will not exist. It has just been said that attachment and so on follow reversal. Then, without fault...
Chinese
即使对于远离贪欲者，也可以有慈悲等。即使如此，慈悲者为他人谋利，如果没有结果，也是颠倒。像这样，具有证悟的行持并非没有结果。刹那并非具有结果，因为不住留的缘故。因此，自己长久住留，看到在利他之下具有结果后才行持。如果是这样，就是行持颠倒了吗？不是这样的。因为如果除了利他之外，认为自己有住留的结果，那就是从颠倒而行持了。但并非如此认为，因为认为利他本身就是行持的结果。虽然这样认为，但它如何成为结果呢？因为结果的特征就是期望。所期望的本身就是结果，而不是其他。因此，为他人谋利并非颠倒。因此，由于慈悲而成为俗谛，由于远离贪欲等而变得像具有贪欲一样，因此不能从语言的差别来推断贪欲，因为不是结果的缘故。如果因为是贪欲的结果而从语言来推断贪欲，那是不行的。然而，因为看到说话者自己与贪欲等一起行持，所以从看到说话者也与他人一起行持来推断贪欲等。如果这样说，那么因为从这里看到说话者自己有白布，所以也会推断黑色说话者也有白布，这样就太过分了，这已经说过了。如果因为对白布本身迷惑而不推断，那么推断贪欲等，又如何确定不会对此迷惑呢？如果说因为没有看到，那么对于看到也参与和犹豫的人来说，也不能确定不会迷惑，这在前面已经说过了。此外，白布和非白布是可观察的自性，因为没有矛盾，所以会一起出现吗？或者自性相违
English
Even for those who are free from desire, there can be compassion and so on. Even so, if a compassionate person works for the benefit of others and there is no result, it is also a reversal. In this way, an action with realization is not without result. A moment is not with result, because it does not abide. Therefore, one abides for a long time, and sees that there is a result under the benefit of others, and then acts. If so, is it acting in reverse? It is not like that. Because if one thinks that there is a result of abiding for oneself apart from benefiting others, then one will act from reversal. But it is not thought like that, because it is thought that benefiting others itself is the result of acting. Although it is thought like that, how does it become a result? Because the characteristic of a result is expectation. What is expected itself is the result, and not something else. Therefore, benefiting others is not a reversal. Therefore, because of compassion, it becomes conventional truth, and because of being free from desire, it becomes like having desire, so one cannot infer desire from the difference of language, because it is not the cause of the result. If one infers desire from language because it is the result of desire, that is not possible. However, because one sees that the speaker himself acts together with desire and so on, one infers desire and so on from seeing that the speaker also acts together with others. If one says so, then because one sees from here that the speaker himself has white cloth, one will also infer that the black speaker also has white cloth, which is too much, and this has already been said. If one does not infer because one is confused about the white cloth itself, then one infers desire and so on, how can one be sure that one will not be confused about this? If one says because one has not seen it, then for those who see and also participate and hesitate, one cannot be sure that one will not be confused, which has already been said before. Furthermore, white cloth and non-white cloth are observable natures, because there is no contradiction, so will they appear together? Or are their natures contradictory?