Tibetan
་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ཅན་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ག་ལས་ཤེ་ན། བློ་ཐ་མི་དད་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྟོགས་པ་རྣམས་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བློ་གང་ཞིག་ལྡོག་པ་ཐ་མི་དད་པ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ། ལྡོག་པ་གཅིག་གི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་སྒྲ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ། སྤྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་པ་ལ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་གོ་བྱ་གོ་བྱེད་མི་འགལ་ལོ། །འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ་སྤྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་བས་བཟློག་པའི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཙམ་གྱི་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་བ་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྡོག་པ་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དམ་བཅས་པའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་ཡིན་པས་གོ་བྱ་གོ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དོན་འདི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སྟོན་ཏེ། ཁྱད་པར་དང་སྤྱི་ནི་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་བཤད་པ་ནི་དཔེ་རྣ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་ནའང་གནོད་མེད་ཕྱིར་ཏེ། མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ལས་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཡང་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །དེས་ན་དོན་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ནམ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ཏེ། གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་སྨྲས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོང་བུ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཁྭ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྭ་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྭ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་མི་འགལ་ལོ། །ངོ་བོས་ནི་གོང་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ལ། རྭ་ཅན་ཉིད་ནི་རྟ་མ་ཡིན་ པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འབྲེལ་པར་རུང་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་དུས་སུ་ཉེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ཡན་ལག་མིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན་དེ་མཚོན་ནས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ནི་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མཐོང་བའི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྒྲ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་དུ་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་གང་ཞིག་བྱ་བ་གཞན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལ་དོན་བྱས་ཟིན་པ་དེ་ནི་བྱ་བའི་དུས་སུ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གོས་དཀར་པོ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁྲིད་དེ་ཤོག་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། གོས་དཀར་པོ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁྲིད་ནས་འོང་བའི་བྱ་བའི་ནང་དུ་འདུ་བ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལ་དོན་བྱས་ཟིན་པའི་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་དམ་བཅའ་བའི་དོན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱིས་སྤྱི་འཛི་པའི་དུས་སུ་ནང་དུ་འདུ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ནི་དམ་བཅས་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ནི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་མེད་ན་ནི་འདིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕལ་ཆེ་བས་བསྟན་པ་སྟེ། འདིའི་དང་པོ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་བསྟན་ནས། ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། རང་ཉིད་བདག་ཉིད་དམ་གཏན་ཚིགས་དེའི་གཞི་ཆོས་ཅན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། བཤད་པ། དཔེར་ན་མེ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བླངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་འབྱུང་བ་འདུས་པ་དུ་བ་ཞེས་བྱ་བར་ར
Chinese
如果说，仅仅是确立名相的近取，那么就说是所立宗的一个方面。如果问：如何确定它就是能成立法，回答说：因为已经说了“心无异”，因为一切证悟都是同一境。如果问：为什么是同一相？回答说：任何心识，都是依赖于一个无异的所遮遣，因为穷尽于一个所遮遣，所以是同一相。比如，声音是无常，因为是声音。将差别作为所立的法，而将共相作为因，那么，由于所立和能立的法不同，因此能知和所知不相违。这里也是，差别是法，而共相是因，比如，非勤勇所生遮遣的差别不是法，因为穷尽于仅仅是声音。瓶子和声音等的共同点也是另外的因。因此，由于不是依赖于一个所遮遣，不是所立宗的一个方面，所以就变成了能知和所知的对境。用偈颂来表示这个意义：差别和共相是因和有法，因为法不同。解释例子，叫做“例子”。如说，勤勇所生的声音是无常，因为是勤勇所生。或者，即使是支分的差别，也没有损害，因为不相违，所以这里是因，因为不是从因成立不同的有法。因为有法不同，所以勤勇所生就是它的差别。因为差别也成立，并且与所立的法相关，所以作为因也不相违。因此，这是在说所希望的意义，如果法不相同，即使那样，所立的法或者法的差别，作为因也不相违，因为已经成立。说例子，就是“例如”。“这个土块”是有法。“有乌鸦”中，角是它的差别。因此，因为是有角，所以作为因也不相违。
English
If it is said that merely establishing the proximate object of terms is what accomplishes it, then it is said to be one aspect of the proposition. If asked, how is it determined that it is what establishes the subject? It is answered by saying, "because the mind is not different," because all realizations are of the same object. If asked, why is it the same aspect? It is answered that any mind relies on one non-different negation, because it is exhausted in one negation, therefore it is the same aspect. For example, sound is impermanent because it is sound. By making the particular the subject to be proven and the universal the reason, there is no contradiction between the knowable and the knowing because the qualities of the subject to be proven and the means of proof are different. Here also, the particular is the subject and the universal is the reason, like this, the particular subject negated by non-effort is not the subject, because it is exhausted in mere sound. The commonality of pot and sound etc. is also another reason. Therefore, since it does not rely on a single negation, it is not one aspect of the proposition, so it becomes the object of the knowable and the knowing. This meaning is shown by verses: the particular and the universal are the sign and the subject possessing the sign, because the qualities are different. Explaining the example is called "example". Like saying, sound produced by effort is impermanent, because it is produced by effort. Or, even if it is a difference of parts, there is no harm, because it is not contradictory, so here it is the reason, because it is not that a different subject is not established from the reason. Because the subject is different, therefore being produced by effort is its difference. Because the difference is also established and is related to the subject to be proven, it is not contradictory to be the reason. Therefore, this is stating the desired meaning, if the qualities are not different, even so, the subject to be proven or the difference of the quality is not contradictory to be the reason, because it is established. Saying the example is "for example". "This lump of earth" is the subject. In "having crows", the horn is its difference. Therefore, because it has horns, it is not contradictory to be the reason.
Chinese
哦！自性并非成为特殊的球体，有角本身也能成为证明非马的理由。同样，由努力产生的自性，能够与所要证明的性质相关联，这是对有法进行区分，而通过已成立的自性本身，就能成立理由。或者，为了理解对不相关联的进行区分，在所要证明的时候，什么是接近的，那才是所要证明的有法。名为“由努力产生”在理解所要证明的时候，不是支分，不是有法的区分。因为由努力产生，是指示那个有法并遮遣的。比如，由努力产生本身，是为了指示声音的自性，即“凡是由努力产生所见的声音，都是无常的”，是为了指示声音本身的自性。任何区分，如果已经完成了指示其他事物的作用，那么在作用的时候，必然不会接近存在。例如，说“凡是见到穿白衣服的人，把他带过来”，白衣服的人必然不会包含在带过来的作用中。同样，你已经完成了指示有法的作用的“由努力产生”本身，在法和有法共同存在的时候，也不会包含在誓言的意义中。因此，区分不是誓言的意义，因为区分的特征之法，与名为“声音”的有法是不同的。如果没有不同，那么就不会改变，这就是意思。中间的偈颂，大多数是指示，这其中的第一个是总结的偈颂。因此，像那样，如果方的法性没有成立，那么就显示了未成立的似是而非的理由，如果怀疑，就是未成立，为了显示这个而说：如果自己本身或者理由的基础有法存在怀疑，那就是未成立的似是而非的理由。 那是怎样的呢？说：例如，在证明火的时候，对所取的等等事物产生怀疑，聚集的产生就是名为烟。
English
Oh! The self-nature is not transformed into a special sphere, and having horns itself can also become a reason for proving non-horse. Similarly, the self-nature arising from effort, which can be related to the nature to be proven, is what distinguishes the subject of the proposition, and through the established self-nature itself, the reason can be established. Alternatively, in order to understand the distinction of the unrelated, whatever is close at the time of what is to be proven is the subject of the proposition to be proven. The term "arising from effort" is not a part at the time of understanding what is to be proven, it is not a distinction of the subject of the proposition. Because arising from effort indicates that subject of the proposition and negates it. For example, arising from effort itself is to indicate the self-nature of sound, that is, "whatever sound is seen arising from effort is impermanent," it is to indicate the self-nature of the sound itself. Any distinction that has already completed the function of indicating other things will necessarily not be close at the time of action. For example, saying "whoever is seen wearing white clothes, bring him here," the white clothes person will necessarily not be included in the action of bringing him. Similarly, you have already completed the function of indicating the subject of the proposition, the "arising from effort" itself, will not be included in the meaning of the vow at the time when the dharma and the subject of the proposition coexist. Therefore, the distinction is not the meaning of the vow, because the characteristic dharma of the distinction is different from the subject of the proposition called "sound." If there is no difference, then it will not change, that is the meaning. The intermediate verses are mostly instructions, the first of which is the concluding verse. Therefore, like that, if the nature of the পক্ষ (pakṣa, side, thesis) is not established, then it shows the unestablished pseudo-reason, if there is doubt, it is unestablished, in order to show this it is said: if there is doubt about oneself or the basis of the reason, the subject of the proposition, that is the unestablished pseudo-reason. What is that like? It says: For example, when proving fire, doubt arises about the things taken, etc., the accumulated arising is called smoke.