Tibetan
ན་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟོན་པ་དོན་མེད་དོ། ཞེས་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །མི་རྟག་པ་ཉིད་སྒྲ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཡིན་ན་འགའ་ཞིག་རྩོད་པར་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྒྲ་རྟག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ཞེས་བྱ་བ་མི་རྟག་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མ་མཐོང་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བར་མ་མཐོང་ བའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ། །དེས་ན་རྩོད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འགོད་དོ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་སྒྲ་རྟག་པ་ཡིན་ན། ཡིན་ལ་རག་ན་དེ་ཅི་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་འམ། འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་གལ་ཏེ་སྒྲ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལས་གོ་བར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ཅི་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡང་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། སྒྲོན་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་གསལ་བས་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དེའི་དངོས་པོ་ནི་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་ཐ་དད་པ་རྟེན་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་རྟགས་རང་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྟགས་ཅན་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གིས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར། གང་རྟོགས་པ་ན་གང་མ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་རྟགས་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་རྟོགས་པ་ན་མ་རྟོགས་པའི་མེའི་དུ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གང་རྟོགས་པ་ཉིད་ན་གང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་རྟགས་ནི་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་རྟོགས་པ་ཉིད་ན་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བུམ་པས་དབེན་པའི་ས་ཕྱོགས་མེད་པའི་རྟོགས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དེས་ན་གང་མ་ངེས་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་དག་གིས་ཐ་དད་ཕན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་གྱི། སྒྲོན་མ་བཞིན་དུ་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ
Chinese
又因为教法本身就能成立所要成立的，所以导师也是无意义的。如是已说讫。如果无常仅仅与声音相关联，那么有些人争论也是不合理的，因为声音恒常成立，所以那被称为在无常的自性中成立。如果这样想：声音的无常没有被见到随同，因为没有见到随同，所以无常没有成立。因此认为因为有争论，所以陈述能成立者。如果那样依赖于随同，声音是常，如果是依赖，那么那是否是法，法随同于其他的法？这是不可能的之义。因此如果声音是使之理解的，那么因为想要仅仅从自己的自性使之理解，所以将变成没有争论。如果这样想：即使您也是法，但未成立为自己觉悟的支分，说什么呢？因为见到灯等自己也使之明亮。答：灯等是自己的自性适合，在生起自己如实了知时，在所知的境地中明亮，所以说自己使之明亮。相和有相不是那样，因为自己是一，所以不能知晓自己使之明亮。相和有相的事物是有各自不同的理由的缘故。如何不同呢？如果相自己成为如实了知的境地，也不是有相被了知，什么能使相和有相的事物没有差别呢？什么被了知时，什么变成不被了知，那的相就是那，譬如了知烟时，是未被了知的火的烟。什么被了知时，什么变成被了知，那的相不是那，譬如了知瓶子空缺的地方时，因为了知没有，所以瓶子空缺的地方不是没有的了知。因此，凡是由此，凡是不决定的那些，依靠由决定和不决定的各自不同互相随同的知晓，变成决定的就是一个的相，但不是像灯一样自己使之明亮。
English
Moreover, since the doctrine itself establishes what is to be established, the teacher is also meaningless. Thus it has been said. If impermanence is only related to sound, then it is unreasonable for some to argue, because sound is established as permanent, so that is said to be established in the nature of impermanence. If one thinks like this: the impermanence of sound is not seen to follow, and because it is not seen to follow, impermanence is not established. Therefore, thinking that because there is argument, one states the establisher. If it is so, relying on following, if sound is permanent, if it is dependent, then is that a dharma, does a dharma follow another dharma? This is the meaning of impossible. Therefore, if sound is what makes one understand, then because one wants to make one understand only from one's own nature, it will become without argument. If one thinks like this: even though you are also a dharma, what is the point of saying that it is not established as a part of self-realization? Because lamps and the like are also seen to illuminate themselves. Answer: Lamps and the like are suitable for their own nature, and when they generate self-knowledge, they are clear in the realm of knowledge, so it is said that they illuminate themselves. Sign and sign-possessor are not like that, because they are one, they cannot know that they illuminate themselves. The entities of sign and sign-possessor have different reasons. How are they different? If the sign itself becomes the object of perfect knowledge, then the sign-possessor is not known. What can make the entities of sign and sign-possessor without difference? When something is known, what becomes unknown, that sign is that, for example, when smoke is known, it is the smoke of the fire that is not known. When something is known, what becomes known, that sign is not that, for example, when the place devoid of a pot is known, because non-existence is known, the place devoid of a pot is not the knowledge of non-existence. Therefore, whatever is uncertain, those that are uncertain depend on the knowledge of the mutually following differences of the certain and the uncertain, and what becomes certain is the sign of one, but it is not like a lamp illuminating itself.
Tibetan
། །ཆོས་ཅན་ཡང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟགས་སུ་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་ ཁས་ལེན་ན་ནི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཐལ་བ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ངེས་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཅན་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲོན་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་སྒྲ་རང་གི་ངོ་བོས་རྟག་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པས་རྩོད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་དང་བསྒྲུབ་པ་དག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཅན་རང་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ་མ་གྲུབ་པ་བརྗོད་ན། འོ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནམ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འདི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚུངས་སོ། །བྱས་པ་ཉིད་ནི་སྒྲ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བྱས་པ་ཡང་དམ་བཅའི་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྩོད་པ་འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་བསམ་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་དང་དེ་ལས་ལོག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ལ་བརྟེན་པས་ངེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཐ་སྙད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཐ་དད་དེ། གཅིག་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནི་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། གཞན་ལས་བཟློག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་ཐ་མི་དད་ལ། བརྟགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གཞན་དུ་དེ་ཉིད་དུ་དང་གཞན་ཉིད་འགོག་ཅེ་ན། བཤད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དོན་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཡང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་གཞི་མཐུན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ལྷ་སྦྱིན་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ནི་གཞི་ མཐུན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལས་དང་ཕན་ཚུན་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་པར་ཐལ་ལ། སྒྲའི་
Chinese
如果说，有法也以各异性本身作为理由，回答说，如果承认有法的自性是为了成立，那么就会变成自性显明的过失，因为这没有随同成立的缘故。如果以自性而确定，那么就会变成有法本身所变成的无常性显明，如同灯一样。如果是这样，那么声音以自性恒常成立的缘故，无常性也成立，因此会变成没有诤论。这样想，如果因为理由和所立不同，而说在所立的有法本身上没有成立理由，那么对于一切事物，法和有法，或者所立和能立的法的差别没有成立的缘故，承诺的意义的一部分会变成理由的过失，这对于一切自性之理由都是相同的。所作性不是和声音相异，因此所作性也会变成承诺的意义的一部分吗？对于这个诤论，应当说的是，什么是自性之理由的思考本身已经说过了。由于依靠和它以及和它相异的事物的遮遣，所确定的境的自性，名言各异的缘故，所要成立的和能成立的是各异的，从一者遮遣的理由是不成立的所立自性，从他者遣除的理由是能立的自性成立，是这样说的。如果胜义中法和有法不相异，而观察是各异的，那么这如何遣除异体中的彼体和他体呢？回答说，在具有真实性的自性进行分别观察的时候，由于法和有法的自性变成那样没有成立的缘故，在世俗的法和有法的意义上遣除彼体和他体。这样，如果说有法和法也互相各异，那么就不会变成同体，如同天授和夜叉等的声音不是同体一样。然而如果和有法以及互相也不相异，那么如果是这样，那么法和有法所说的声音会变成异名，声音的
English
If it is said that the property-possessor also becomes a sign by its very difference, the answer is: If it is admitted that the self-nature of the property-possessor is to establish, then this will turn into the fallacy of self-manifestation, because there is no subsequent agreement with this. If it is certain by its own nature, then it will become clear that impermanence itself, which has become the property-possessor itself, is clear, like a lamp. If that is so, then because sound is always established by its own nature, impermanence itself is also established, so there will be no dispute. Thinking this, if it is said that because the reason and the established are different, the reason is not established on the property-possessor itself to be established, then for all things, the difference between the property and the property-possessor, or the property to be established and the property to be established, is not established, so the fault of one aspect of the meaning of the commitment becoming the reason is the same for all reasons of nature. The very fact of being made is not different from sound, so the fact of being made will also become one aspect of the meaning of the commitment, will it? Whatever is to be said about this dispute has already been said as the very thought of the reason of nature. Because the nature of the object of certainty depends on the negation of things that are different from it and that, because the terms are different, what is to be established and what is to be established are different. The reason for negating from one is the nature of the unestablished to be established, and the reason for reversing from the other is that the nature of the established to be established is established, it is said. If, in reality, the property and the property-possessor are not different, but the examination is different, then how does it prevent that very thing and otherness in other things? Answer: When the nature of having that very nature is examined in detail, because the nature of the property and the property-possessor becoming like that is not established, it is the meaning of the conventional property and property-possessor that prevents that very thing and otherness. In this way, if it is said that the property-possessor and the properties are also different from each other, then they will not become the same entity, just as the sounds of Devas and Yakshas are not the same entity. However, if they are not different from the property-possessor and from each other, then if that is the case, then the sounds that express the property and the property-possessor will become synonyms, the sound of