Chinese
然则于此差别之分别，乃成颠倒。于此，以无常之声所诠表者，于一义成立，于他则不然。故以无常之声所诠表者，唯有无差别存在之义，实乃极异。是故于此，分别之颠倒非有。 若谓于此，所谓不显现者，非不见之自性，且于作用不应理者，非与童子等共有耶？于安住之义不显现者，彼等余佛不言为无常性。云何耶？谓于无有随行而坏灭者，言为无常性。又为成办共同，故说“若”。“坏灭”者，谓无有随行而坏灭也。“不显现”者，谓瓶之自性而安住也。 于立论者及反驳者二者，不明显之无常自性，及于作用不应理者，以无常之声所诠表者，乃是共有。譬如“由因所生”者，如以“所作”之声所诠表者。若谓若是，则不明显成为共有，为显示于不变之自性，不明显性不应理，故说“云何”。 “以此体性”者，谓不明显乃不见之自性，且彼亦是无常故。主物者，谓三德之自性也。士夫者，谓心之自性也。言“等”者，谓处所之差别，不见之自性成为无常也。云何于不见之处所，先为他法，即见之自性不明显，不见之自性乃是无常，非唯不见之自性耶？容许有如是之不明显，然先为他法，且为无损之自性者，于此一一亦为汝善加诠释。若谓为无损之自性，则见之法云何退转？是故于不迁变之自性，不应理有如是之不明显。
English
However, the distinction of differences here becomes inverted. Here, what is expressed by the sound of impermanence is established in one meaning but not in another. Therefore, what is expressed by the sound of impermanence, the meaning of existing without distinction, is extremely different. Therefore, here, the inversion of distinction is not present. If it is said that here, what is called non-manifestation is not the nature of non-seeing, and what is not applicable to function is not common to children and others, then those other Buddhas do not speak of the non-manifestation in the sense of abiding as impermanence. What then? They speak of impermanence as the destruction that occurs without following. Moreover, "if" is said to accomplish the common ground. "Destruction" means destruction without following. "Non-manifestation" means abiding as the nature of a pot. For both the proponent and the opponent, the non-manifest nature of impermanence and what is not applicable to function, what is expressed by the sound of impermanence, is common. For example, "produced by a cause" is like what is expressed by the sound of "made." If it is said that if this is the case, then non-manifestation becomes common, "how" is said to show that non-manifestation is not reasonable in the nature of immutability. "By this nature" means that non-manifestation is the nature of non-seeing, and that it is also impermanent. The chief is the nature of the three qualities. The person is the nature of the mind. The mention of "etc." means that the distinction of places, the nature of non-seeing, becomes impermanent. How is it that in the place of non-seeing, it was previously another dharma, that the nature of seeing is not manifest, and that the nature of non-seeing is impermanent, not just the nature of non-seeing? Let there be such non-manifestation, but what is previously another dharma and is the nature of being without loss, you have well explained each of these here. If it is said to be the nature of being without loss, how does the dharma of seeing revert? Therefore, such non-manifestation is not reasonable in the nature of immutability.
Chinese
哦，这是一个限定词。通过陈述不坏自性的前法已灭，这也说明前一阶段的灭坏是不合理的。解释说，显示它的，就是那随逐阶段灭坏，如同不明显一样，被认为是无常之声的境。有些主张显现的数论派认为，一切事物都以能力自性的方式存在，因此应该是显现的。另一些主张阶段的学派则认为，一切事物都以其所有自性存在于主体的囊袋中，因此是不可见的。由于因缘的力量，就像从囊袋中取出一样，变得可见。因此，显现的灭坏和能力的存在都不是，而仅仅是获得了另一种阶段而已。对于此，第一个主张显现的数论派已经被驳倒了。现在需要理解主张阶段的观点，因为如果那样，那么“是这样”和快乐等都会变成不同的，这是不可避免的，这种推论将会一直阐述到完全结束。通过这个显现，胜论派的观点将会变得清晰，但这部论典并非是依凭它而展开的。对于那个数论派来说，什么导致了不可见呢？那个阶段本身既是灭坏，又因为存在于主体的囊袋中，所以是不坏的。如果说，那个瓶子的阶段，作为眼识的行境，就像布匹遮蔽一样是灭坏的，而具有阶段性的可见事物就是阶段本身，那么，由于无法忍受具有阶段性和阶段是不同的这种推论，所以才说了“阶段”这个词是什么意思。另一些人则认为，凡是变异的就是无常，这表明阶段是无意义的可见。所谓“聚集云朵和取用”等，就是指任何一种接近的结合。那么，那样的结合又是什么呢？解释说，这个世界是现量，也就是说，是现量等。这是具有现量理由的特别执着。如何执着呢？就像说“这是瓶子”一样混合在一起。因此，像那样以作用、现量量和名言来接近表示的
English
O, this is a limiting word. By stating that the previous dharma of imperishable self-nature has ceased, it is also explained that the cessation of the previous stage is also unreasonable. It is explained that what shows it is that which follows the cessation of the stage, like being unclear, is said to be the object of the sound of impermanence. Some Samkhyas who assert manifestation say that all things exist in the nature of power, so they should be manifested. Others who assert stages say that all things exist in the principal's pouch with all their self-nature, so they are invisible. By the power of conditions, they become visible as if they were taken out of the pouch. Therefore, the cessation of manifestation and the existence of power are not, but only the attainment of another stage. For this, the first Samkhya who asserts manifestation has been refuted. Now it is necessary to understand the view of asserting stages, because if so, then "it is so" and happiness, etc., will inevitably become different, and this inference will be explained until the very end. Through this manifestation, the view of the Vaisheshikas will become clear, but this treatise does not proceed by relying on it. For that Samkhya, what causes invisibility? That stage itself is both cessation and, because it exists in the principal's pouch, it is imperishable. If it is said that the stage of that pot, as the object of eye consciousness, is cessation like a cloth covering it, and the visible object with the stage is the stage itself, then, because it is unbearable to infer that having a stage and the stage are different, it is said, "What does the word 'stage' mean?" Others say that whatever changes is impermanent, which shows that the stage is a meaningless visible. The so-called "gathering clouds and taking," etc., refers to any kind of close combination. So, what is that kind of combination? It is explained that this world is directly perceived, that is, it is directly perceived, etc. This is a special attachment with the reason of direct perception. How is it attached? It is mixed like saying, "This is a pot." Therefore, like that, approaching and indicating with action, direct perception, and terms,
Tibetan
ནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ལྟར་དེན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་དེ་ལོག་ན་གནས་སྐབས་ཅན་གཞན་མ་ལོག་ཀྱང་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཡིན་གྱི། གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་བུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། བུམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང༌། ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ཡང་ལོག་པ་དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཅན་གཞན་མ་ལོག་པར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། འདི་ཅི་ལྟར་དོན་བྱེད་པ་དང་ཚད་མ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་བུམ་པ་དངོས་པོ་པ་དོན་དམ་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པས་ན་བརྟགས་པ་པར་ནི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྟེང་ཀའི་ཆུ་ལ་རྐང་ནང་དུ་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་བུམ་པ་དངོས་པོ་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། གནས་སྐབས་ཅན་དེ་ལ་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ སྦྱོར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བའི་དོན་ནི་བུམ་པ་ཡིན་ལ། གནས་སྐབས་ཅན་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་དེའི་མཚན་ཉིད་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ལོག་ཀྱང་རྣམ་པར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བུམ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་ག་ལས་ཤེ་ན། གནས་སྐབས་གཞན་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པར་མངོན་པ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པར་འདོད་ན། འོ་ན་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་གཏི་མུག་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བར་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་འདོད་ན། བདེ་བ་ཚིམ་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང༌། རྣམ་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ཅི་འདྲ་བ་དེ་སྡུག་བསྔལ་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དེ་གཉིས་དངོས་
Chinese
是处所。又如何成立能作等是处所之因呢？如果那个处所消失了，即使其他的处所没有消失，所有的能作等都不存在了。能作等是处所之因，但不是处所之因的处所。如果这样，那么名称等的境，那个处所本身就是瓶子。为什么呢？因为，所说的瓶子，就是名称所指，与能作相近，以及特别执著，如是所说的体性是有自性的缘故。那个处所的自性也消失了，因此，其他的处所没有消失而存在的是什么呢？这如何能作和没有量而存在呢？应该驳斥和观察。即使存在，它也不会变成瓶子的真实存在。因为有安立的理由，所以会变成假立，例如说水罐里的水在脚里一样。为什么瓶子不会变成实有呢？因为那个处所没有它的体性。与特殊的能作 相连，以及看到具有特殊相状的意义是瓶子，而那个处所不是那样的，所以没有它的体性。为什么没有它的体性呢？因为看到和没看到的物体是一样的。因此，即使瓶子消失了，仍然存在的那个就是瓶子的自性。如何看到是不同的呢？因为与其他的处所相关联，所以显现为不同，但物体本身并没有不同。如果认为处所是不同的，那么，为什么不认为处所的不同本身就是物体不同的体性呢？如果是这样，那么快乐、痛苦和愚痴无疑会变成互相不同的。如果认为处所不同的体性是物体不同，那么，快乐与满足的能作相近，以及特殊相状的处所，在痛苦中没有看到，所以，两者是物
English
It is the place. Again, how is it established that the ability to act, etc., is the cause of the place? If that place disappears, even if other places do not disappear, all the ability to act, etc., do not exist. The ability to act, etc., is the cause of the place, but it is not the place of the cause of the place. If so, then the object of names, etc., that place itself is the pot. Why? Because, the pot that is spoken of is what is indicated by name, is close to the ability to act, and is especially clung to, as the nature of what is said is self-existent. That nature of the place also disappears, therefore, what exists without other places disappearing is: How can this exist without ability to act and without measure? It should be refuted and examined. Even if it exists, it will not become the real existence of the pot. Because there is a reason for establishment, it will become a false establishment, just like saying the water in a water jar is in the foot. Why will the pot not become real? Because that place does not have its nature. Connected with the special ability to act, and seeing the meaning with special characteristics is the pot, but that place is not like that, so it does not have its essence. Why does it not have its nature? Because the object seen and not seen is the same. Therefore, even if the pot disappears, what remains is the nature of the pot. How is it seen as different? Because it is related to other places, it appears as different, but the object itself is not different. If it is thought that the place is different, then why is the difference of the place itself not considered to be the nature of the difference of the object? If so, then happiness, suffering, and ignorance will undoubtedly become mutually different. If it is thought that the nature of the different place is the different object, then happiness is close to the ability to act of satisfaction, and the place of special characteristics is not seen in suffering, so the two are things.