Tibetan
་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ན་འཁྲུལ་པ་ཅན་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་མ་གྲུབ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྲུབ་ན་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའོ། །བམ་གྱི་དོན་ནི་རང་ཉིད་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཞེས་བྱ་བར་སྙེགས་སོ། །གཉིས་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ན་འཁྲུལ་པ་ཅན་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་རང་ཉིད་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་རེ་རེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པའི་མིང་ངོ༌། །མ་ངེས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །གཅིག་པོ་གང་ཞིག་མ་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ཆོས་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་ན་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མིག་གིས་གཟུང་བ་ནི་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལ་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ ལྟར་སྣང་བའོ། །སེམས་པ་ཅན་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། ཤུན་པ་ཐམས་ཅད་བཤུས་ནས་འཆི་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ། །འཆི་བ་ནི་འདིར་སྐམ་པ་ལ་བསམས་ནས། ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་གསོན་པོ་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྒོལ་བ་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་འདི་བཀོད་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་བ་སངས་རྒྱས་པས་ནི་ཁས་མ་བླངས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་འཆི་བ་ཁས་མི་ལེན་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྣམ་པར་ཤེས་བ་དང་དབང་པོ་དང་ཚེ་ནི་སྲོག་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་དྲོད་དོ། །དེ་དག་འགགས་པ་དེ་ནི་འཆི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་གྲགས་སོ། །འདིར་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་པོ་དང་ཚེ་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པ་ནི་རིགས་པའི་ལམ་དུ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འཆི་བ་སངས་རྒྱས་པ་ཁས་ལེན་ན་སེམས་ཅན་དུ་ཇི་ལྟར་ཁས་མི་ལེན། གང་ལ་ཡོད་པ་མངོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གང་གི་འགོག་པ་འཇོག་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་ཅི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་འཆི་བ་གྲུབ་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་མ་གྲུབ་ན་ཡང་གང་ལས་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །འདི་སྙམ་དུ་ཤིང་དག་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་འཆི་བའི་སྒྲ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེས་ན་འཆི་བའི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལས། རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་དེ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཉིད་དོ་སྙམ་ན། བ
Chinese
如果犹豫不定，就会变成似是而非的不确定因。如果二者不成立，反而颠倒成立，那就是相违的似是而非的因。颂文的意义将在后面解释。如果产生怀疑，那就是趋向于“二”。如果对二者产生怀疑，那就是不确定的犹豫不定。例证将在后面展示。展示例证的方法是，例如“每个部分”等等。不成立的意思就是不成立的名称。不确定是犹豫的原因。如果其中一个不成立，那会变成不成立吗？回答说，如果法与有法之间的联系不成立，那就是不成立的似是而非的因。展示例证的方法是，例如“声音是无常的”。眼睛所见之物，由于与有法声音的联系不成立，因此对两者来说都是不成立的似是而非的因。 “有心者是有心的”，这是要证明的，因为剥去所有的树皮后就会死亡，就像人一样。这里的“死亡”被认为是“干燥”。为了证明树木等是活的，外道用这个因来辩论，但佛教徒反驳者没有接受。又为什么不接受广为人知的死亡呢？回答说，识、根和寿命就是生命，识是不会出错的暖。这些停止就是佛教徒所说的死亡的特征。这里说的是世俗公认的自然根和寿命，因为经论中公认的不会进入理性的道路。如果佛教徒接受这种死亡，为什么不接受有情呢？对于存在显现之物，存在止息，那怎么会不存在呢？因此，如果死亡成立，那么识也不是要证明的，如果不成立，又会认为什么是有心者呢？有人认为，佛教徒也会对树木使用“死亡”这个词。因此，从跟随“死亡”这个词来看，普遍公认的理解就是所要表达的，是这样认为的吗？
English
If there is doubt, it will become an uncertain reason that appears to be fallacious. If the two are not established, but instead are established in reverse, that is a contradictory reason that appears to be fallacious. The meaning of the text will be explained later. If doubt arises, that is tending towards "two." If there is doubt about the two, that is uncertain indecision. The example will be shown later. The way to show the example is, for example, "each part," and so on. "Not established" means the name of not established. Uncertainty is the cause of doubt. If one alone is not established, will it become not established? It is said, if the connection between the subject and the property is not established, that is a reason that appears to be fallacious because it is not established. The way to show the example is, for example, "sound is impermanent." What is perceived by the eye, because the connection with the subject, sound, is not established, therefore for both it is a reason that appears to be fallacious because it is not established. "The sentient is with mind," this is to be proven, because after peeling off all the bark, it dies, like a person. Here, "death" is considered as "drying up." In order to prove that trees and so on are alive, the proponent with sectarian views stated this reason, but the Buddhist opponent did not accept it. Again, why not accept the well-known death? It is said, consciousness, faculties, and life are life, consciousness is the warmth that does not err. The cessation of these is known to the Buddhists as the characteristic of death. Here, the naturally occurring faculties and life that are known to the world are stated, because what is known in the scriptures does not enter the path of reasoning. If the Buddhists accept such death, how can they not accept sentient beings? For what exists, there is manifestation, there is cessation, how can that not exist? Therefore, if death is established, then consciousness is also not to be proven, and if it is not established, then what is thought to be sentient? It is thought that even for trees, Buddhists use the term "death." Therefore, from following the term "death," the commonly known understanding is what is to be expressed, is that what is thought?