Tibetan
་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མཚོགས་པ་འགའ་གང་རུང་པ་ཡིན་པ་ལ་འཇུག་པར་མ་མཐོང་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དངོས་སུ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་གྱི་རིགས་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་བསྟན་པ་ནི་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་དེ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པར་བལྟ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ང་དང་ངའི་ཞེས་མ་མཐོང་བ་ལས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དར་འཛིན་པ་མེད་པར་དེ་དག་མི་འབྱུང་ཞེན་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཚུལ་ནི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ནའོ། །ཚུལ་དང་ཚུལ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མི་བརྟེན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་གི་རྣམ་པ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དག་མེད་པར་ནི་ཉེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེའོ། །བརྟན་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ཏེ། བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་བརྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་གནས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དེ་ཐོས་པས་བསྐྱེད་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་བའི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཉེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དར་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་དབང་པོ་ནི་རེ་ཞིག་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་ནི་རེས་འགའ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་ལྟར་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཡང་ངོ༌། ། ལུས་རྒྱས་པ་དང་ལང་ཚོའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང༌། བརྒྱུད་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་བརྟས་པ་དག་ཀྱང་སད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ལྟ་བར་ནི་རྣམ་འབྲེལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །ལུས་དང་དབང་པོ་དག་དངོས་སུ་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ནི་ངེས་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་བས་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཡང༌། བདག
Chinese
不相符之理，即为相违品。如果未见任何能入于所量，然因其并非真实能力，亦与彼果之同类无关，故推论具有残余。譬如，显示例证：由身体、感官及心识等推知贪欲等，视为具有残余，因我与我所之显现执着是因。何以故？曰：因未见我与我所，则无贪嗔。又为何说无滋润者彼等不生，即不如理作意？理即事物之真相。如理及如理之状态般作意，即如理作意，意指缘于事物之真相。与其相反者，即不如理作意。彼有四种：于无常执常之相，于痛苦执乐之相，于无我执我之相，于不净执净之相。若无如是等，则过患不生。于常颠倒、于乐颠倒、于净颠倒等，是与一切相关联的。于我颠倒及仅依于常者，是一切皆有，非由听闻所生。是故，无有如是之不如理作意，则过患不生，故滋润者是先行者。其中，身体与感官暂时非因，心识则有时是因。是故，此等无有因之实体。然于某些方面，实为因。 身体增长及获得青春之时，是引发我与我所之显现执着的因，并间接转变为贪欲之因。如是，感官强盛亦是引发之因，应如是随顺关联。身体与感官并非真实之因，是故确定，虽为间接之因，然我……
English
That which is not suitable is the opposite side. If one does not see that something enters into what is measurable, but because it is not a real ability, and it is also not related to the same kind of fruit, therefore the inference has remainder. For example, showing an example: inferring desire and so on from the body, senses, and mind, it is regarded as having remainder, because the appearance of self and what belongs to self is the cause. Why? It is said: Because if one does not see "I" and "mine", then there is no desire and anger. And why is it said that without a nourisher, these do not arise, that is, improper attention? Reason is the truth of things. To attend to the mind as it is and how it is, is proper attention, which means focusing on the truth of things. The opposite of that is improper attention. There are four types: the aspect of relying on what is impermanent, the aspect of happiness in suffering, the aspect of self in no-self, and the aspect of perceiving purity in impurity. Without such things, faults do not arise. The perversion of permanence, the perversion of happiness, and the perversion of purity are all related to everything. The perversion of self and merely relying on permanence are inherent in everything, not generated by hearing. Therefore, without such improper attention, faults do not arise, so the nourisher is the forerunner. Among them, the body and senses are temporarily not the cause, and the mind is sometimes the cause. Therefore, these do not have the substance of a cause. However, in some ways, it is indeed the cause. The growth of the body and the attainment of youth are the cause of arousing the appearance of clinging to self and what belongs to self, and indirectly it also becomes the cause of desire. Likewise, the strengthening of the senses is also the cause of arousal, and one should follow the connection accordingly. The body and senses are not the real cause, so it is certain that although they are the indirect cause, but I...
Tibetan
་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་པ་རྣམས་ལ་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འཇུག་པ་མ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྟགས་འདི་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་དང་ལྡན་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་ལྡོག་པ་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལུས་དང་དབང་པོ་དང་བློ་དག་ལ་རུང་བ་ཉིད་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་ལས་སྲིད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྒྱུར་མ་གྱུར་ཅིང་འབྲས་བུར་ཡང་མ་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རོ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དཔེར་ན་མུན་ཁུང་ན་ཨ་མྲ་དང་མ་དུ་ལུང་གའི་རོ་མྱངས་པ་ལས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟོགས་པ་དང༌། མེའི་དྲི་མནམས་པས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རྒྱུ་བའི་གཟུགས་རྟོགས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ནང་དུ་འདུ། ཆད་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟགས་གཞན་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། བཤད་པ། དེ་ཡང་རོལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རོ་ལ་སོགས་པའི་གོ་བར་བྱེད་པས་རྟོགས་པ་ནི། རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་དེ་ནི་རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེར་ན་དུ་བས་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པས། ཐལ་བ་དང་སོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་དང་ འདྲའོ། །གལ་ཏེ་འདི་རྒྱུ་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་དཔོག་བ་དེར་ཡང་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་གང་རྗེས་སུ་དཔག་ན་འབྲས་བུ་གཞན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར་བ་གཟུགས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྟོགས་པས་འབྲས་བུ་གཞན་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བཤད་པ། འདི་ལྟར་རོའི་རྒྱུ་གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནུས་པ་ཞུགས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གང་ཡིན་པ་དེ་རོ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །རོའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ནི་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ་ནི་ཐལ་བ་དང་དུ་བ་དང་སོལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཉེ་བར་ལེན་བ་ནི་བུད་ཤིང་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ནི་མེ་སྟེ། དེ་ཅི་ལྟར་དུ་བ་སྐྱེད་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །གཅིག་ལ་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ངེས་པ་འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། བཤད་པ། རོའི་རང་གི་རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་བ་དེ་མེད་ན་རོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་ཉིད་རོའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུའི་འཇུག་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་འཇུག་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་གང་ལ་ཡོང་པའི་རོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་འཇུག་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་འཇུག་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པར་སྐྱོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ལས་བྱུང་བའི་རོས་དེ་ལྟ་བུ་འདི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱེད་པ་ན་གཟུགས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གཟུགས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཉིད་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ནི་རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །འོ་ན་ནི་རོ་མཐོང་བ་ལས་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་རྟོགས་བ་ཅི་ལྟར་རྒྱུའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བཤད་པ། རོ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་དེ་ལ་ཡང་འདས་པ་རྣམས་དང་དུས་གཅིག་པ་རྣམས་རྟོགས་ཀྱི་མ་འོངས་བ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རོ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་གང་ཞིག་དངོས་སམ་བརྒྱུད་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་སྐྱེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ནི་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་ད་ལྟར་དང་འདས་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་མ་འོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་བ་མ་འོངས་པ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་བ་ནི་རྒྱུ་གཞན་དང་འབྲེལ་པས་གེགས་བྱེད་པ་དང་མ་ཚང་བ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ནུབ་མོ་ཉིད་མ་འཆར་བར་ངེས་པ་གང་ཡིན་བ་དང༌། རྒྱུ་སྐར་མཐོང་བས་རྒྱུ་སྐར་གཞན་འཆར་བར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་བྱེད་
Chinese
仅仅是那些远离了对我和我所的执着的人，才没有能力。因此，即使没有见到与不和之方——贪欲——相合，但这个推断的标志仍然是具有剩余的。解释具有剩余的自性是错误的。仅仅因为没有见到不和之方，并不能确定其反面，因此是错误的。因此，身体、感官和心识的适宜性并非是确定的，因为存在着其他的、作为所依赖的近取因。因此，不能从这些来推断存在。如果不是因，也不是果，以及所谓的“他者”——非自性的特殊味道等，由此认识到色等，例如在黑暗中品尝芒果和马杜龙的味道，由此认识到与其相关的色的差别；闻到火的气味，由此认识到与其相关的色，这如何包含在推断之中呢？如果不是非有，也不是非非有，因此会成为其他的标志。回答说：这也是因为味道等与聚集在一起的一个集合相关联，由此使色等理解味道等，这种认识被称为“推断因的法”，意思是说，这种认识是推断因的法。例如，通过烟来推断火等的集合，类似于推断灰烬和煤等木柴的变化。如果这是推断因之外的果，而不是推断因的法，那么，即使是推断因之外的果，也是推断像那样的因，如果推断了什么，其他的果也会被推断出来，这是推断产生色的能力，而不是通过与推断因不同的认识来推断其他的果。为什么呢？回答说：就像这样，味道的因，色的近取因，具有能力的伴随因，会产生味道。味道的近取因是能够产生自身果的色的近取因。
English
Only those who are free from attachment to self and what belongs to self have no power. Therefore, even if it is not seen to be in accordance with the opposing side, attachment, this sign of inference is still possessed of remainder. Explaining the nature of being possessed of remainder is erroneous. It is erroneous because merely not seeing the opposing side does not necessarily determine the opposite. Therefore, the suitability of body, senses, and mind is not certain, because there are other causes that have become the proximate cause to be relied upon. Therefore, existence is not inferred from these. If it is not a cause and not a result, and what is called "otherness" - the non-self-nature of special tastes, etc. - by which form, etc., are understood, for example, in the darkness, tasting the taste of mango and madhulunga, thereby understanding the difference of form associated with it; smelling the smell of fire, thereby understanding the form associated with it, how is this included in inference? If it is neither non-existence nor non-non-existence, therefore it would be another sign. It is said in reply: That is also because taste, etc., are related to a single collection gathered together, thereby causing form, etc., to understand taste, etc., this understanding is called "inferring the dharma of the cause," which means that this understanding has become the inference of the dharma of the cause. For example, inferring the collection of fire, etc., from smoke is similar to inferring the changes of firewood such as ash and charcoal. If this is inferring a result other than the cause, and not inferring the dharma of the cause, then even if it is inferring a result other than the cause, it is also inferring a cause like that, and if something is inferred, other results will also be inferred, which is inferring the ability to produce form, but it is not inferring other results by means of an understanding different from inferring the cause. Why? It is said in reply: Like this, the cause of taste, the proximate cause of form, the accompanying condition endowed with ability, produces taste. The proximate cause of taste is the proximate cause of form that is able to produce its own result.
Chinese
需要依赖于共同作用。木柴的变化是灰烬、烟和煤炭。它的近取因是木柴。因此，共同作用者是火。它如何产生烟雾，就像那样。如果确定从一个产生多个，这是为什么呢？解释说：味道的自因，如果它在产生结果方面不一致，那么味道的近取因，它自身的结果显现的趋向，就是色法的近取因的诸因的行因。产生结果并一致的特征，味道的近取因的行因，也是色法的近取因的诸因行因的共同作用者，味道的近取因的行因就是那样说的，意思是具有色法的近取因行因的共同作用者。因此，必须厌恶色法等。因此，当推测从趋向于自身结果的色法的近取因，具有共同作用者的状态中产生的味道是什么样的时，就是推测色法。从推测原因之外单独推测色法是不可能的。推测原因本身就是那样，而不是其他。 因此，这被称为推测原因的法。那么，从看到味道来理解未来的色法，怎么是推测原因的法呢？解释说：从味道等推测色法等，也只能理解过去和同时的事物，而不能理解未来的事物。任何显现的味道等，通过直接或间接的方式，被理解为从色法的近取因产生，那么，如何合理地理解现在和过去的事物，而不能理解未来的事物呢？因为现在的事物会迷惑未来的事物。未来的事物会因为与其他原因相关联而受到阻碍，或者因为不完整而可能不存在。确定夜晚不会出现太阳，以及看到星星确定其他星星会出现，这不是推测，而是确定。
English
It is necessary to rely on co-action. The transformation of firewood is ash, smoke, and charcoal. Its proximate cause is firewood. Therefore, the co-actor is fire. How it produces smoke is just like that. If it is determined that multiple things arise from one, why is that? It is explained: The self-cause of taste, if it is not consistent in producing results, then the proximate cause of taste, the tendency of its own result to manifest, is the acting cause of the causes of the proximate cause of form. The characteristic of producing results and being consistent, the acting cause of the proximate cause of taste, is also the co-actor of the acting cause of the causes of the proximate cause of form, the acting cause of the proximate cause of taste is said to be so, meaning it possesses the co-actor of the acting cause of the proximate cause of form. Therefore, one must be disgusted with form, etc. Therefore, when inferring what kind of taste arises from the proximate cause of form, which tends towards its own result, in a state of having a co-actor, it is inferring form. It is not possible to infer form separately from inferring the cause. Inferring the cause itself is like that, and not otherwise. Therefore, this is said to be inferring the dharma of the cause. Then, how is understanding future form from seeing taste inferring the dharma of the cause? It is explained: From inferring form, etc. from taste, etc., one can only understand past and simultaneous things, but not future things. Whatever appearance of taste, etc., is understood to arise from the proximate cause of form, directly or indirectly, then, how is it reasonable to understand present and past things, but not future things? Because present things confuse future things. Future things will be obstructed by being related to other causes, or may not exist because of being incomplete. Determining that the sun will not appear at night, and seeing stars determining that other stars will appear, is not inference, but determination.