Tibetan
སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་སྐྱོ་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཙམ་གྱིས་སོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། སྒྲུབ་བར་བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །གཞན་གྱིས་བསམ་པས་རིགས་པ་ཡོད་པར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྐྱོན་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཐ་དད་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དུས་དང་རང་གི་ངོ་བོ་དེར་ཞུགས་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་གང་ལས་ཤེན། ཕྱོགས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཉེས་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་མཚུངས་པའོ། །ཅི་ལྟར་མཚུངས་ཤེ་ན། རྗེས་སུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་བྱ་བ་ནི་མ་འབྲེལ་བའོ། །གལ་ཏེ་འབྲེལ་བ་ཉིད་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་མ་འབྲེལ་པ་ཡང་དེ་ལྟར་བརྗོད་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡང་ གཉིས་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དུ་བ་ནི་དུ་བ་མེད་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ལ། བོང་བུ་དང་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་ཡང་གཉིས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་ག་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ནི་ཕྱོགས་དང་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་དག་གིའོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་མ་གྲུབ་པར་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདི་ལྟར་དེ་ལ་བདག་ནི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པའི་བདག་བསྒྲུབ་བྱར་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཕན་ཚུན་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་ལྟོས་ནས་གཏན་ཚིགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཆོས
Chinese
虽然所有能立的过失都损害了宗法本身。所谓“彼”，仅仅是损害了宗法而已。所谓“非”，这是为什么呢？所谓“能立”。所谓“彼”，虽然损害了宗法本身。为了消除他人认为有理的疑虑，所谓“然而”。所谓“能立的过失不是宗的过失”，这是指场合。为什么呢？因为与所立宗法相异的能立，它的时间和自性都已进入其中。那又从何而来呢？所谓“宗”。那么，这个过失是谁的呢？所谓“然而”。所谓“彼”，是回答。所谓“因为相同”，是指宗和能立没有随行性是相同的。如何相同呢？所谓“随”。那件事是不相关的。如果关系本身不是依赖于二者吗？既然不相关，又为何那样说呢？并非如此，没有随行性也是 依赖于二者而安立的。比如，烟与无烟是随行的，而驴子则是不随行的。所以，它也不是安住在二者之上的。所谓“二者”，是指宗和能立。与能立相关的不成立，并非不相关。所谓“与能立”，是指与能立相关的，不成立，自性不成立的相，如果是能立本身的过失，那么，所谓“于此”，是成立的边际。比如，于此，我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自我）是周遍的。如果有人以周遍的自我作为所立，等等，之前已经说过了。所谓“二者”，是指所立法和法相互区分，以及与区分和区分的事物相关，如果是以理成立，那么怎么会是宗的过失呢？宗本身是正确的。因此，所谓“我（藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：自我）是周遍的”，是正确的宗本身，而不是相似的宗。然而，法
English
Although all the faults of the proof harm the thesis itself. The term "that" refers only to harming the thesis. The term "not" is used to ask why. The term "proof." The term "that" refers to harming the thesis itself. To dispel the doubt that others may think it is reasonable, the term "however." The statement "the fault of the proof is not the fault of the thesis" refers to the occasion. Why? Because the proof, which is different from the thesis to be established, has its time and nature entered into it. From where does that come? The term "thesis." Then, whose fault is this? The term "however." The term "that" is the answer. The term "because it is the same" refers to the fact that the thesis and the proof are the same in that they do not have concomitance. How are they the same? The term "concomitance." That matter is unrelated. If the relationship itself does not depend on the two, how can it be said to be unrelated? It is not so, the absence of concomitance is also dependent on the two to establish. For example, smoke and the absence of smoke are concomitant, while a donkey is not concomitant. Therefore, it does not reside on the two. The term "both" refers to the thesis and the proof. The unestablished in relation to the proof is not unrelated. The term "in relation to the proof" refers to the characteristic of being unestablished, the nature of which is unestablished, in relation to the proof. If it is the fault of the proof itself, then the term "in this" refers to the boundary of establishment. For example, in this, I (藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：self) am pervasive. If someone establishes the pervasive self as the object to be established, etc., it has been said before. The term "both" refers to the fact that the law to be established and the laws distinguish each other, and in relation to the distinguishing and the distinguished things, if it is established by reason, then how can it be the fault of the thesis? The thesis itself is correct. Therefore, the statement "I (藏文：བདག་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：self) am pervasive" is the correct thesis itself, not a similar thesis. However, the law
Tibetan
་ཅན་བདག་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ལྡན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནི་ངེས་པའི་རྣམ་པའོ། །གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཁོ་ན་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་བསྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཆོས་མ་གྲུབ་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ག་ལ་ངེས་ཤེ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདག་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་ བྱ་བ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ཡིན་པ་དེས་ན་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཅི་ལྟར་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བར་བརྗོད། དེས་ན་འདི་ནི་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ན་འོན་སྔར་ཆོས་ཅན་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཅི་ལྟར་བརྗོད། དེས་ན་གང་དུ་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་བདེ་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མནོས་ནས་གཞན་དག་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་འོ་ན་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞི་མ་གྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚོགས་པ་མ་གྲུབ་བ་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པ་མེད་པས་ནའོ། །མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ནི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་གཞན་དུ་ཅི་ལྟར་འགྱུར། ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞི་མ་
Chinese
如果所依不成立，因为有法无我，那么这就会变成因的过失，而不是宗的过失。如果一定要说，只有成立的有法才能成立所立，那么这种确定性并非没有。因此，具有已成立有法的所立之法是宗，而具有未成立有法的是似宗。因此，说“我是遍在的”仅仅是宗的过失，而不是因的过失，这是通过接受怀疑而说的，即“有法”等等，这是确定的方式。并非一定说，只有成立的有法才能成立所立，然而，不成立的法也能成立所立。因此，对于成立和不成立的有法，具有所立之法都是可以成立的。谁能确定说，不成立的法和有法的集合是真正的宗呢？即“仅仅是自性”。说“我是遍在的”是指仅仅显示所立，因此是宗本身，而不是似宗。因此，怎么能说是似宗呢？因此，这也会被其他人说成是因的过失。如果说，不成立的法和有法的集合仅仅是所立，那么怎么能说，因为之前没有有法，所以因的所依不成立呢？因此，如果任何地方的有法不成立，那么这仅仅是似宗，这样认为之后，其他人会怀疑，即“那怎么能……”。“所依不成立”是指成立的边。“当法和有法的集合不成立时，因本身就不成立。因此，这是因的过失，而不是宗的过失。”“因此”是指没有确定性。不成立的法和有法的总体是指“我是遍在的”。因此，特别是不极度成立等等，怎么会变成其他的宗的过失呢？是宗本身，而且因的所依不
English
If the basis of the reason is not established because the subject is without self, then this becomes a fault of the reason, not a fault of the subject. If it is necessarily the case that only an established subject can establish what is to be established, then this certainty is not non-existent. Therefore, the dharma to be established that possesses an established subject is the subject, while that which possesses an unestablished subject is a pseudo-subject. Therefore, saying "I am pervasive" is only a fault of the subject, not a fault of the reason. This is said by accepting doubt, i.e., "subject," etc., which is the manner of certainty. It is not necessarily the case that only an established subject can establish what is to be established in relation to it; however, an unestablished dharma can also establish what is to be established in relation to it. Therefore, for both established and unestablished subjects, possessing the dharma to be established is what is to be established. How can it be certain that the collection of unestablished dharma and subject is the true subject? That is, "merely its own nature." Saying "I am pervasive" means only showing what is to be established; therefore, it is the subject itself, not a pseudo-subject. Therefore, how can it be said to be a pseudo-subject? Therefore, this will also be said by others to be a fault of the reason. If it is said that the collection of unestablished dharma and subject is only what is to be established, then how can it be said that because there was no subject before, the basis of the reason is not established? Therefore, if the subject is not established anywhere, then this is only a pseudo-subject. Having thought this, others will doubt, i.e., "How can it be...?" "The basis is not established" refers to the extreme of establishment. When the collection of dharma and subject is not established, then the reason itself is not established. Therefore, this is a fault of the reason, not a fault of the subject. "Therefore" means there is no certainty. The generality of unestablished dharma and subject refers to "I am pervasive." Therefore, how can particularly unestablished, etc., become other faults of the subject? It is the subject itself, and the basis of the reason is not