Tibetan
ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛ་མཱ་རི། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛ་མཱ་རི། རྣམ་དག་རིགས་པ་བླ་མེད་སྣ་ཚོགས་པ། །རང་དོན་གནས་སྐབས་གནོད་མེད་བཤད་ནས་ནི། །དེ་ཡི་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་གནས་སྐབས་མཆོག །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལས་ཕུལ་བྱུང་བརྗོད་པར་བྱ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟར་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བས་གཉིས་དང༌། འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀྱང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྩམས་པའི་འཇུག་པ་འདི་ལས་ལེའུ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱན་མཛད་ནས། ལེའུ་ཐ་མའི་རྒྱན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཏེ་གྲངས་ཅན་བཞིན་དུ་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བརྗོད་དམ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས་བརྗོད་པ། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཏེ། དེ་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལས་སྐྱེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ ཤེས་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུའོ། །དེ་མེད་པར་ནི་ཚུལ་གསུམ་བའི་རྟགས་བརྗོད་པའི་བདག་ཉིད་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་བག་པ་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ག་ལས་ཤེན། རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་བ་ར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་གྲངས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པའི་ཚུལ་གསུམ་པ་འཆད་བ་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་འདི་ལྟར་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གནང་དེའི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ཚིག་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར། དེ་མངོན་སུམ་དང་དེའི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེས་ན་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བརྗོད་དོ། །ཚིག་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྣམ་རྟོག་མིང་གི་རྟེན་ཡིན་པ་དང་འབྲས་བུ
Chinese
量理释庄严释极净论，匝玛日。 量理释庄严释极净论， 匝玛日。 清净无上之理法，讲述自利无害之境后，其利他之殊胜境，当述说胜于一切众生者。薄伽梵之境有四种，即因之境，以意乐与加行之别分二，果之境亦以自他之利圆满之别分二故。示彼之品亦唯有四。其中论师所著之入行论中，对二品作庄严，为于末品之庄严亦如是作之故，所说者乃自利之义等。然如数论般，于无自利之比量时，谓说他之比量耶？为遣除此疑而说，谓自利之比量乃极确定之三相之理，以彼为因故。彼所生者，乃隐蔽之识，即彼之无间也。若无彼，则以三相之理所说之自性，不述说他利之比量，是其义也。何以故？谓自利之比量乃先导故。若非彼先导，则不应理他利之比量故。是其义也。如是，数论者于解释所观察之三相时，将说非他利之比量。此处如是思择，如何比量，彼之因果于词中说为比量，如是，彼非现量及其因果，故不述说现量。词乃比量之因，故亦是他利之比量，非他利之现量，以非彼之因故，如是彼立即将显示。分别念乃名之所依及果。
English
A Commentary on the Ornament of Valid Cognition, the Extremely Pure Explanation, called Dzama Ri. A Commentary on the Ornament of Valid Cognition, the Extremely Pure Explanation. Dzama Ri. Pure and unsurpassed reasoning of various kinds, having explained the state of benefiting oneself without harm, the supreme state of benefiting others, one should speak of that which excels all beings. The state of the Bhagavan is of four kinds, namely, the state of cause, divided into two by the distinction of intention and application, and the state of result, also divided into two by the distinction of the perfection of benefiting oneself and others. Therefore, the chapters that show that are also only four. Among these, having made the ornament of two chapters from the Entering Treatise composed by the teacher, in order to make the ornament of the last chapter in the same way, what is said is the meaning of benefiting oneself, and so on. However, like the Samkhyas, when there is no inference for oneself, is it said that the inference for others is spoken? To dispel this doubt, it is said that the inference for oneself is the extremely certain reason of the three aspects, because that is the cause. That which is born from that is the hidden consciousness, which is immediately after that. If that is not there, then the nature of speaking of the reason of the three aspects does not speak of the inference for the benefit of others, that is its meaning. Why is that? Because the inference for oneself is the leader. If that is not the leader, then the inference for the benefit of others is not reasonable. That is its meaning. Thus, when the Samkhyas explain the observed three aspects, they will say that it is not the inference for the benefit of others. Here, it is considered in this way, how is inference, the cause and effect of that is said to be inference in words, thus, that is not direct perception and its cause and effect, therefore direct perception is not spoken. Words are the cause of inference, therefore it is also the inference for the benefit of others, not the direct perception for the benefit of others, because it is not the cause of that, thus that will immediately be shown. Conceptual thought is the basis and result of names.
Tibetan
་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེས་ན་འདི་ནི་རི་དགས་རྒྱུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། གལ་ཏེ་ཡང་འདིར་ འདིའི་གོ་རིམས་བརྗོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདི་སྐད་ཅེས་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་བ་བརྗོད་ནས། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་དཔག་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུང་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །གོ་རིམས་བརྗོད་ན་ནི་གཏན་ཚིགས་འགོད་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་སྔ་མ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེར་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་མ་བཀོད་དོ་ཞེ་ན། འོན་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འགྱུར་བས་གཏན་ཚིགས་དགོད་པས་ཅི་བྱ། གོ་རིམས་ནི་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་བར་བསྟན་ཟིན་པ་ཁོན་ཏེ། དེས་ན་སྐབས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བཤད་པ་སྔ་མ་ཉིད་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་འདོད་པའི་གོ་རིམས་བརྗོད་པའི་དོན་ལ་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ཀླད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གྱུར་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཏུ་རྣམ་པར་གནས་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པས། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དེ་མ་ཐག་པར་གྱུར་བ་ནའོ། །གཞན་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། རང་གིས་མཐོང་བའི་དོན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཀྱི། ལུང་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རང་གིས་མཐོང་བའི་དོན་ནི་ཚད་མས་མཐོང་བའི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ཏེ། རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །འདིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པས་ནི་ཚིག་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །འདི་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི་རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྒོལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བདག་གིས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རང་གིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་རྒོལ་བ་ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡང་དག་བ་མ་ཡིན་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཉེད་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཡང་དག་པའི་ཉེས་པ་བརྗོད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི། རྒོལ་བ་མ་དག་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་བརྗོད་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ན་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དག་རང་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཅི་ཞིག་
Chinese
也是以这样的方式。因此，如何以其他语言的词语来明确表达“这是一只奔跑的鹿”？如果有人想在这里 表达这个顺序，那么他应该先说出自己理解的推论，然后再说出别人理解的推论。就像先说出一般的特征，然后再解释特殊的特征一样。如果表达顺序，那么也不需要提出理由，就像之前一样。如果有人说，因为在那里容易理解，所以没有提出理由。那么，在这里也会一样，提出理由有什么用呢？已经表明顺序与一切都不矛盾。因此，最好是按照情况和顺序来解释。在关于想要表达的顺序的意义上，已经在证明量成立的开头中解释过了。如果那样的话，别人理解的推论会以什么样的形式存在呢？为了消除这个疑问，通过表达存在于老师心中的特征来说明。那就是，在自己理解的推论之后。别人理解的推论是，它存在于使自己看到的事物非常清晰的状态中，而不是通过经文等使别人看到的事物非常清晰。自己看到的事物是指通过量所看到的具有三种方式的标志，即非常清晰地呈现出来。通过“当它使之清晰时”的解释，可以理解词语等。对这个的解释是，“自己的”是指辩论者等自己。因此，说了辩论者和反驳者是“自己”。当辩论者通过说出正确的论证来展示时，反驳者必须通过说出不正确的错误来展示。当辩论者通过说出正确的错误来展示时，辩论者必须通过说出不正确的论证来展示。因此，辩论者和反驳者，必须展示的和展示的，都依赖于“自己使之非常清晰”。他们用什么
English
It is also in this way. Therefore, how can one clearly express "This is a running deer" in the words of another language? If someone wants to express the order here, then he should first state the inference understood by himself, and then state the inference understood by others. It is like first stating the general characteristics and then explaining the special characteristics. If the order is expressed, then there is no need to present the reason, just as before. If someone says that the reason was not presented there because it was easy to understand, then it would be the same here, so what is the use of presenting the reason? It has already been shown that the order does not contradict everything. Therefore, it is better to explain according to the situation and order. In the sense of wanting to express the order, it has already been explained at the beginning of proving validity. If that is the case, in what form does the inference understood by others exist? In order to eliminate this doubt, it is explained by expressing the characteristics that exist in the teacher's mind. That is, after the inference understood by oneself. The inference understood by others is that it exists in the state of making what one sees very clear, not in making what others see very clear through scriptures, etc. What one sees is the sign with three modes seen through validity, which is presented very clearly. Through the explanation of "when it makes it clear," words and so on can be understood. The explanation of this is that "one's own" refers to the debater and so on. Therefore, it is said that the debater and the refuter are "one's own." When the debater shows by stating the correct argument, the refuter must show by stating the incorrect error. When the debater shows by stating the correct error, the debater must show by stating the incorrect argument. Therefore, the debater and the refuter, what must be shown and what shows, all depend on "one's own makes it very clear." What do they use