Tibetan
གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་ཕྱོགས་ཡིན་ལ། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྱི་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། མ་གྲུབ་བའི་སྤྱི་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པའི་སྤྱི་ཡང་ཕྱོགས་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལ་མི་ལྟོས་པས་སོ། །ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ལ་ལྟོས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡན་ལག་ཕྱི་མའི་དེ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཡན་ལག་སྔ་མ་དང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔེར་བརྗོད་བ་རྣམ་བ་བཞིས་ནི། ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གནོད་པ་བརྗོད་ཀྱི། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ སྒྲ་ནི་གཉིས་ཀ་དང་སྦྱར་རོ། །བསྒྲུབ་བྱར་ཡན་ལག་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མེད་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་དབང་བློའིའོ། །བསྒྲུབ་བྱའི་ནང་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་བཤད་མཛད་པའིའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔེར་བརྗོད་པས་སོ། །རང་གི་ངོ་པོ་དང་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ཁྱད་པར་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་གཉི་གའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འདི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཡན་ལག་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་བསྐལ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གནོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔེར་བརྗོད་པ་བསྟན་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཤེག་པ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དཔེར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཡོད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཡིན་ན། དེ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་འགྲོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། འོན་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་འགྲོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཆོས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་རིགས་ཅན་དུའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའི་ལན་ནོ། །སྨྲས་པ་ནི་གཞན་ཙམ་གྱི་སྤྱི་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་སྤྱི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡོད་པའི་སྤྱི་ལ་བ་ལང་ཉིད་ཁྱད་པར་ཡིན་ཡང་སྤྱིའི་རང་བཞིན་མི་ཉམས་པ་ནི་ཉམས་སོ། །གལ་ཏེ་སྨྲས་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་ན་སྤྱིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཡང་དེ་ལ་གནོད་པས་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁྱད་པར་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་ཡིན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་པ་གསུམ་པ་རྣམས་ལས་སོ། །ཕྱོགས་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དཔེར་བརྗོད་པས་གཞན་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་བ་དོན་དཔེར་བརྗོད་པ་ལྷག་མ་གཉིས་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དཔེར་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། ལྡན་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ནི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ལྕི་བ་ཉིད་དང༌། བྱ་བའི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་འདུ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འདི་སྐད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་རྣམས་ཡོད་པ་ཙམ་བསྒྲུབས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ནི་སངས་རྒྱས་པས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་ཙམ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་གཞན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་དེ་ཡང་བསྟན་ཟིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དབང་པོ་དང་ལྡན་པ་ན་མཐོང་བ་ལ་སྟོན
Chinese
由于已成立本身造成过失，所以那一方不是要成立的。因此，已成立的法有者的差别之所立之法是宗，未成立的法和有法的总相是相似宗，不应被他人说，因为未成立的总相也是宗。因此，差别未成立等等，是因的过失，不是宗的过失。因此，名为未成立的总相也是宗的缘故。因此，名为不依赖于因。依赖于后支的过失，是与后支的彼性及随顺相关联，而不是成为宗的前支。因此，名为宣说之故。如果名为声音不是应听闻的等等，以四种例证的方式，说的是法的自性颠倒的损害，而不是有法的差别和法的差别以及有法的自性损害。法和有法的差别，名为差别的词语是与两者结合的。名为成为所立支分的是，如果所立不存在，则成为无有者，名为是自在天的智慧。名为在所立之中证悟，是作论释的。如是也将阐释为，所立本身没有差别之故。以这个例子本身，名为声音不是应听闻的等等，以例证的方式。名为自性和一切差别的，是有法的自性和它的差别，以及法的差别和两者的差别。名为所立本身没有差别的缘故，这是否定这个成为所立支分的。那么，是否将要显示一切损害自性和差别的例证呢？对于此，如是说。由于没有必要，所以也不应显示，所说的是，如是。如果需要完全了知，名为例证。它的有法。
English
Since the established itself causes faults, that side is not to be proven. Therefore, the dharma to be proven, which is the characteristic of the established subject of dharma, is the subject, and the general characteristic of the unestablished dharma and subject of dharma is the apparent subject. It should not be said by others that even the unestablished general characteristic is the subject, because it is. Therefore, the unestablished characteristic, etc., are faults of the reason, not faults of the subject. Therefore, it is said that the unestablished general characteristic is also the subject. Therefore, it is said that it does not depend on the reason. The fault that depends on the latter member is related to the suchness of the latter member and follows it, but not to the former member that has become the subject. Therefore, it is said to be for the sake of explanation. If it is said that sound is not to be heard, etc., the four examples illustrate the harm of the reversed nature of the dharma, but not the harm of the characteristic of the subject of dharma, the characteristic of the dharma, or the nature of the subject of dharma. The word 'characteristic' in 'characteristic of dharma and subject of dharma' is combined with both. 'Being a part of what is to be proven' means that if what is to be proven does not exist, it becomes non-existent, which is the wisdom of Ishvara. 'Realizing within what is to be proven' means making an explanation. It will also be explained that what is to be proven itself is without distinction. This example itself, such as 'sound is not to be heard,' etc., is an example. 'All of its own nature and characteristics' means the subject of dharma's own nature and its characteristics, as well as the characteristics of the dharma and the characteristics of both. 'Because there is no distinction in what is to be proven itself' negates this being a part of what is to be proven. Then, will examples of all harms to one's own nature and characteristics be shown? To that, it is said. Since there is no need, it should not be shown, which is said to be 'thus.' If it is necessary to fully understand, it is called an example. Its subject of dharma.
Chinese
所谓“有”，是指在所要成立的法存在的有法者的自性等三者。如果“法”等的意思是这样，如果说是差别，那么就不是所要成立的，因为没有随行。如果是所要成立的，那么就不是差别，因为有随行。所谓“于彼法”，是指所要成立的法的自性之类。所谓“彼”，是辩论的回答。所说是仅仅其他的总相，因此相对于它来说是差别。相对于自性来说，就是总相本身的意思。在存在的总相中，牛性是差别，但总相的自性不消失，是消失的。如果说仅仅所说是所要成立的，而不是其他的，难道不是吗？如果是这样，那么怎么会是总相的自性，即使损害了它，又怎么会损害到宗呢？所要成立的就是它本身，是差别的自性。否则，差别就不是所要成立的。这说明即使有法者和法的差别本身是所要成立的，也是这样说的。所谓“于彼”，是从第三种损害等方面来说的。所谓“仅仅宗”，是用法的差别的例子来说明，是为了近似地表示其他。因此，所说的例子是为了说明剩下的两个例子。所说法的差别的例子就是“具有意义”。肢分之外的有肢分存在，因此其他本身就是法。它的差别是具有作用等，因为具有物的特征，所以是功德重，并且是作用下行的集合之因。这样说，如果仅仅成立肢分之外的有肢分存在，那么那时就会成为对佛教徒的成立，因为佛教徒也承认假立的肢分。因此，仅仅其他不是所要成立的，而是其他差别才是所要成立的。那个差别也已经显示出来了。具有根的时候，显示看见。
English
The term 'having' refers to the three aspects of the subject of the proposition (chos can), such as its own nature, in which the dharma to be established exists. If the meaning of 'dharma' and so on is this: if it is a distinction, then it is not to be established, because there is no concomitance. If it is to be established, then it is not a distinction, because there is concomitance. 'In that dharma' means in the category of the nature of the dharma to be established. 'That' is the answer to the debate. What is said is that it is the general characteristic of merely other, so in relation to that, it is a distinction. In relation to its own nature, it is the general characteristic itself. In the existing general characteristic, the nature of a cow is a distinction, but the nature of the general characteristic does not disappear; it disappears. If it is said that only what is said is to be established, and not something else, is that not the case? If so, how can it be the nature of a general characteristic, and even if it harms it, how can it harm the thesis? What is to be established is that itself, the very nature of the distinction. Otherwise, the distinction is not to be established. This explains that even the distinction between the subject of the proposition and the dharma itself is to be established. 'In that' refers to the third kind of harm, and so on. 'Merely the thesis' is used as an example of the distinction of the dharma, in order to approximately indicate the other. Therefore, the stated example is for the purpose of showing the remaining two examples. The example of the distinction of the dharma that was spoken is 'having meaning'. There is a possessor of limbs other than the limbs, so otherness itself is the dharma. Its distinction is having function, etc., because it has the characteristics of a substance, so it is the heaviness of qualities, and it is the cause of the collection that goes under function. It is said like this: if only the existence of a possessor of limbs other than the limbs is established, then at that time it will become established for the Buddhists, because the Buddhists also accept the imputed limbs. Therefore, merely other is not to be established, but rather other with a distinction is to be established. That distinction has already been shown. When one has sense faculties, it shows seeing.