Tibetan
་པའི་དོན་ཡན་ལག་ཅན་གཞན་ནོ། །མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ལྡོག་པ་བརྗོད་པ་ནི། ཁྱད་པར་ཅན་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་ཕྱོགས་ཙམ་ཞེས་བརྗོད་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དམ་ཅི་སྙམ་དུ་དོགས་པ་སེལ་བས་བརྗོད་པ་དང་མ་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི། དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསལ་བ་དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་སེལ་བས། གསུམ་པ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སེལ་བ་ས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ལྕི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གཞན་ཉིད་ཀྱིས། ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མུ་སྟེགས་པའི་སངས་རྒྱས་པས་བརྗོད་པ་ནི། ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་གཞན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ལྗི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གཞན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ལྗི་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྲང་དམའ་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མི་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྗི་བ་ཉིད་གང་ཡིན་པད་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡན་ལག་ཅན་ནི། ཡན་ལག་རྣམས་ལས་གཞན་མིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ལྟར་སྣད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་ནི་ཞེས་བྱ་པ་ལ། ཡན་ལག་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་ཅན་དོན་དམ་པ་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་པས་བརྗོད་པ་ནི། ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡན་ལག་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་ཅན་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཁྱོད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལས་ཡན་ལག་རྣམས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི། ཡན་ལག་འདི་དག་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འཐད་པ་ཞིག་ན། ཐ་དད་པ་ན་དམིགས་པ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་མངོན་སུམ་
Chinese
的部分是具有支分者之外。也应成立依靠见之差别。若不如此成立，有何过失？答：名为未见。对于具有事物自性者，说出相违，名为非有差别。如果有人说，以何者说出少分，是否还有其他的例子？为了消除这种疑惑，所以说出了说与未说，即名为例子。初者，是遮遣法之差别之例。二者，是遮遣有法之差别。三者，是遮遣有法之自性，即是地。其中，初者的意义是这样的：以重性等所作之差别之异性，具有支分者，即是从支分等之外，名为具有支分者，这是外道佛教徒所说，即名为具有支分者。如果具有支分者是异体，那么，那时重性等差别之异性若能被了知，重性等也不是了知， 因为不执持秤低之差别，即是不决定的缘故。因此，为了遮遣法异性之差别，即是重性为何，具有支分者，不是从支分等之外，这就像是宗派的显现一样。在名为支分者中，支分是有法，他们是从具有支分者之外的异体，这是由他人所成立的。因此，他们说具有支分者是真实存在的。对此，佛教徒所说的是，名为支分等。支分等不是具有支分者之物的异体，只是在支分等之上安立具有支分者的名称而已。具有支分者不是真实存在的，这是它的意义。为什么呢？因为会成为非现量之过失的缘故。意义是这样的，支分等是您所认为的现量，那么，它们就会变成非现量。像这样，如果支分等从具有支分者之物中被认为是异体，那么，支分等是现量，这样的名称才是合理的。如果是异体，则没有所缘。因此，在异体的方面，现量
English
The part is other than the one with parts. The distinction based on seeing should also be established. If it is not established in this way, what fault is there? Answer: It is called unseen. Regarding the one who possesses the nature of things, stating the contradiction is called non-differentiation. If someone says, with what is a small part said, are there other examples? To dispel this doubt, saying and not saying are stated, which is called an example. The first is an example of negating the difference of dharma. The second is negating the difference of the possessor of dharma. The third is negating the self-nature of the possessor of dharma, which is earth. Among them, the meaning of the first is like this: with the otherness made into a distinction such as heaviness, the one with parts, that is, other than the parts, is called the one with parts. This is what the non-Buddhist Buddhist says, which is called the one with parts. If the one with parts is a different entity, then, at that time, if the otherness of the distinction such as heaviness can be understood, the heaviness and so on are also not understood, because the difference of the low scale is not held, that is, because it is uncertain. Therefore, in order to negate the difference of the otherness of dharma, that is, what is heaviness, the one with parts is not other than the parts, which is like the appearance of a tenet. In the one called part, the part is the possessor of dharma, and they are other than the one with parts, which is established by others. Therefore, they say that the one with parts is truly existent. To this, what the Buddhist says is called parts and so on. The parts are not different from the substance of the one with parts, but only on the parts is the name of the one with parts established. The one with parts is not truly existent, that is its meaning. Why? Because it will become the fault of being non-perceptual. The meaning is like this, the parts are what you consider to be perceptual, then they will become non-perceptual. Like this, if the parts are considered to be different from the substance of the one with parts, then the name that the parts are perceptual is reasonable. If it is a different entity, then there is no object of perception. Therefore, in the aspect of the different entity, perceptual
Tibetan
མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཚན་ཉིད་བསལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་རྫས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་ཡོད་པས་རྟེན་བཅས་པའི་རྫས་ནི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མུ་སྟེགས་པ་དག་འཛེར་ཏོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱ་པས་བརྗོད་པ་རྫས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྫས་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཡོན་ཏན་ལས་རྫས་ཁྱད་པར་ཡོད་དགོས་ན་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དག་ཐ་དད་པའམ་ཐ་མི་དད་པ་ཞིག་ཡིན། ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་ཚིག་གི་དོན་གསུམ་ཡོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཅི་ལྟར་རྫས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་གནས་པ་ད་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་ཡིན་ ནོ། །དེས་ན་ཡོད་པས་རྟེན་བཅས་པར་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དག་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཉི་ག་ཡང་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ། ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཞུགས་བས་ན་ཡོན་ཏན་གྱི་རང་བཞིན་དག་རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྫས་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཅན་རྫས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྫས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་ཅི་ལྟ་བར་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཅི་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དཔེར་བརྗོད་པ་དང་པོའོ། །རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་འགྲེལ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའི་སྒོ་ནས་བར་དུ་ཆོད་པའི་གཞུང་གིས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་དཔེར་བརྗོད་པ་གཉིས་གོ་རིམས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཡན་ལག་ཅན་ལས་གཞན་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་ཐ་དད་པར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། ཐ་དད་པར་དམིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུའོ། །དེ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོར་དམིགས་པར་བྱ་བས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན་འདིར་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྲུབ་སྙམ་ན། ཐ་དད་པར་ཞེ
Chinese
不应理，因为没有对差别进行观察的缘故。因此，肢分不是具有肢分的，这似乎是一种片面的观点，因为以现量否定了有法（dharmin）的特征。关于“实体”，其中“实体是存在的”，因为存在而具有所依的实体是有法，外道们这样认为。对此，佛教徒说：实体不是存在的。如果实体存在，那么实体就必须与功德有所不同，但实际上并没有差别。如此，实体和功德是相异还是不异呢？如果是相异的，那么实体和功德二者将变得没有差别。如此，使词语具有三种含义的是存在本身，因为这样说。正如存在于实体中一样，功德也是如此。 因此，由于以存在而具有所依没有差别，功德和实体将变得没有差别。因此，二者要么变成实体的自性，要么变成功德的自性。在第二种情况下，由于相互随顺，功德的自性将仅仅变成实体的自性。因此，“实体是存在的”是一种片面的观点，因为它否定了有法实体的自身体性。所谓“最后者”，就是“实体不是存在的”等等。所谓“有法和法”，并非按照顺序，而是按照道理。这是第一个例子。所谓“具有实体特征”，将通过详细解释的方式，由中间间隔的论述来阐释。因此，暂时按照顺序详细解释这两个例子，即“如果”。如果显现的肢分与具有肢分的事物不同，那么就应该能够观察到它们之间的差别。然而，并没有观察到差别，因此它们不是以这种方式显现的，这就是它的含义。所谓“同样”，就是指差别本身。所谓“以它”，如果以观察差别的自性来遍及，那么这里就没有遍及。为什么不能成立呢？因为差别。
English
It is not reasonable, because there is no observation of difference. Therefore, the limbs are not those with limbs, which seems to be a one-sided view, because the characteristic of the dharmin is negated by direct perception. Regarding "substance", among them, "substance exists", because existence has a dependent substance as a dharmin, which is what the heretics think. In response, Buddhists say: substance does not exist. If substance exists, then substance must be different from merit, but in reality there is no difference. So, are substance and merit different or not different? If they are different, then substance and merit will become indistinguishable. Thus, what makes the word have three meanings is existence itself, because it is said that way. Just as existence resides in substance, so does merit. Therefore, since there is no difference in having a dependent with existence, merit and substance will become indistinguishable. Therefore, the two will either become the nature of substance or the nature of merit. In the second case, due to mutual compliance, the nature of merit will only become the nature of substance. Therefore, "substance exists" is a one-sided view, because it negates the self-nature of the dharmin substance. The so-called "last" is "substance does not exist" and so on. The so-called "dharmin and dharma" are not in order, but according to reason. This is the first example. The so-called "having the characteristics of substance" will be explained in detail by the discourse with intermediate intervals. Therefore, temporarily explain these two examples in detail in order, that is, "if". If the manifested limbs are different from the things with limbs, then the difference between them should be observable. However, no difference is observed, so they are not manifested in this way, which is its meaning. The so-called "same" refers to the difference itself. The so-called "by it", if it is pervasive by observing the nature of difference, then there is no pervasiveness here. Why can't it be established? Because of the difference.