Tibetan
ས་སྨོས་སོ། །ཡིན་ན་ཅི་འགལ་སྙམ་ན། ཐ་དད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཕ་རོལ་པོས་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་ཡན་ལག་ཅན་བརྟགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་དད་པ་ན། ཡན་ལག་རྣམས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། གང་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་དངོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ལས་ཐ་མི་དད་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །ཡན་ལག་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན་ནི་གཞན་གྱི་འདོད་པ་མི་འགྲུབ་ པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འཆད་པ་ནི། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔར་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟར་ནི་ཡན་ལག་ཅན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་བར་སྟོན་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་ནོ། །ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་རྣམས་སོ། །ཅི་ལྟར་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ན་གཞན་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེན། ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡན་ལག་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་གཉིས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ནི་ཞེས་བྱ་པ་ནི་རྡུལ་གཉིས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའོ། །ལན་འདེབས་པ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་མེད་པས་ནའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་མ་ཡིན་པས་ནའོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་ནས། གསུམ་པ་འཆད་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་དང་རྫས་གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་ནས། ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་པ་ནི། ཕན་ཚུན་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྫས་ལས་ཡོན་ཏན་ཐ་མི་དད་ན་ཡང་ངོ༌། །གང་ལས་རྣམ་བར་དབྱེ་བ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྫས་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ཡོན་ཏན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་དད་པ་གང་ལས་ཡིན་ཞེས་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་དག་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དག་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པའམ། ཐ་དད་པ་ཞིག་ཡིན། ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། རང་གི་རང་བཞིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་དང་རྫས་ལ་སྤྱི་གཉིས་རྗེས་སུ་ཞུགས་ན་ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དག་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་སྤྱི་གཞན་ཡོད་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཉིད་ནི་གཞན་ཡིན་ན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འང་གི་སྒྲས་ནི་རྫས་ཉིད་གཞན་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་སྡུད་བའོ། །དེར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང༌། རྫས་ཉིད་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཡོད་མོད་ཅི་ཉེས་སྙམ་ན། དེས་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པས་ནའོ། །ཡོན་ཏན་ཉིད་རྫས་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཐལ་པ་སྔ་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་བཟློག་པ་མེད་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་རྫས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན། རྫས་ ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། ཡོད་ཉིད་ཡོད་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་ཡོད་ཉིད་དེ། ཡོད་བ་ཉིད་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན། ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཉིད་གཉིས་རྫས་སུ་འགྱུར་རོ། །ནམ་གྱི་ཚེ་ཞེ་ན། ཐ་དད་དང་གཞན་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་དང་རྫས་དག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤྱི་དག་ཐ་དད་པ་དང་མི་དད་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཕན་ཚུན་སྤངས་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩོད་པ་ལ་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་རིགས་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་དད་པ་ལ་ནི་རྫས་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྫས་ཀྱི་གསལ་བ་ཡོན་ཏན་གྱི་གསལ་བ་ལས་ཐ་དད་བར་འཐད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གྲུབ་བའི་མཐའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་ལྟ་བུའི་དོན་དག་ལ་གཙོ་བོ་དང་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པས་ཅི་ལྟར་རྫས་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །རྫས་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དོགས་པར་བྱེད་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི་རྫས་དང་ཅིག་ཤོས་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ནི་རྫས་དང་ཅིག་ཤོས་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་གྱི་གསལ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པའོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་ནི། རང་གི་ངོ་པོས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པར་ངེས་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །པ་དོག་དང་རྣམ་པ་དང་ཡི་གེས་སྟོང་བས་ན། སྤྱིའི་རྣམ་པ་ནི་གཉི་ག་ལ་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་རྫས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྫས་ཉིད་དམ་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ།
Chinese
如是说。如果认为有什么相违之处呢？名为“各别”。因此，对方必须承认仅仅是不各别。那样的时候，也仅仅会变成对有支的考察，但并非是胜义谛。如果从有支的自性上各别，那么支分们就不是显现。如果问：那么如何变成显现呢？名为“如果”。名为“是显现”的是支分们。陈述不是显现的是，名为“何处”。名为“它的事物”是从有支不各别的自性。名为“如是”是显现。如果支分不是显现，那么就说不能成就其他的宗义，名为“不是那样”。为了以其他方式解释这个例子，名为“或者”。之前是显示支分们不是显现，现在是显示有支不是显现。名为“它”是有支。如果问：如何变成不是显现呢？名为“如果是其他”。名为“那些”是支分们。如果问：如何不是显现，其他不是显现呢？名为“支分”。名为“第一个支分”如同第二个微尘。名为“其他”是指具有第二个微尘等等。回答是，名为“唯一”。因此，名为“因此”是因为没有有支的缘故。因此，名为“因此”是因为不是其他的缘故。在以两种方式解释第二个例子之后，解释第三个，名为“如是”。在陈述功德和事物二者在各别的方面没有差别之后，在不各别的方面也陈述没有差别，名为“即使不是互相舍弃”，意思是即使功德与事物不各别。如果问：从何处有区分呢？仅仅是事物，而这是仅仅是功德，从何处是各别呢？功德的自性和事物的自性的总相，对于功德和事物来说，是没有各别，还是有各别？对于第一个方面来说，名为“自己的自性”。如果总相二者随顺功德和事物，那么就会变成功德和事物本身，而不会有其他的总相。
English
Thus it is said. If one thinks, what contradiction is there? It is called "distinct." Therefore, the opponent must assert that it is only non-distinct. At that time, it will only become an examination of the possessor of limbs, but not in the ultimate sense. If it is distinct from the nature of the possessor of limbs, then the limbs are not manifest. If one asks, how does it become manifest? It is called "if." What is called "is manifest" are the limbs. Stating what is not manifest is called "where." What is called "its entity" is the nature of being non-distinct from the possessor of limbs. What is called "thus" is manifest. If the limbs are not manifest, then it is said that the other's tenet is not accomplished, it is called "it is not so." To explain this example in another way, it is called "or." Previously, it was shown that the limbs are not manifest, now it is shown that the possessor of limbs is not manifest. What is called "it" is the possessor of limbs. If one asks, how does it become non-manifest? It is called "if it is other." What is called "those" are the limbs. If one asks, how is it non-manifest, how does the other become non-manifest? It is called "limb." What is called "the first limb" is like the second atom. What is called "other" refers to those with the second atom, and so on. The answer is, it is called "one." Therefore, it is called "therefore" because there is no possessor of limbs. Therefore, it is called "therefore" because it is not other. After explaining the second example in two ways, the third is explained, it is called "thus." After stating that there is no difference between qualities and substances in the distinct aspect, it is also stated that there is no difference in the non-distinct aspect, it is called "even if they are not mutually exclusive," meaning even if qualities and substances are not non-distinct. If one asks, from where is there a distinction? It is only substance, and this is only quality, from where is it distinct? Is the generality of the nature of quality and the nature of substance, for qualities and substances, without distinction, or is there a distinction? For the first aspect, it is called "one's own nature." If the two generalities follow qualities and substances, then they will become qualities and substances themselves, and there will be no other generality.
Chinese
呜呼！第二种说法是：如果功德本身是其他。这是要说的。用“也”这个词来概括说，即使实体本身是其他。在那里，“也”这个词是指功德本身和实体本身。如果有人认为存在又有什么坏处呢？因此这样说。因为与存在相关联。功德本身与实体没有区别的先前推论，将变得无法反驳。例如，因为具有功德，所以说功德与实体没有区别，同样，因为功德本身也具有功德，所以会变成实体本身。这就是要说的：如果存在本身存在。对于功德和功德本身来说，存在本身，如果承认存在本身存在，那么所有，即功德和功德本身两者都会变成实体。什么时候会这样呢？在不同和相同的时候，即功德和实体，在不同和不相同的时候。同样，总的来说，在不同和不相同的时候也是如此。互相排斥等等的争论，意思是说，如果实体和功德不相同，那么就会变得没有区别，这才是合理的，对于不同来说，因为具有实体本身，所以实体的显现与功德的显现不同，这才是合理的。结论的意义是：在不同的方面，对于像铁扦一样的意义来说，因为没有主要和非主要的区别，那么怎么会有实体和另一者的区别呢？对于实体和另一者等等的区别的原因产生怀疑，就是功德本身等等。回答是：因为具有实体和另一者本身，所以不是实体和另一者。为什么呢？因为功德的显现。否则，如果不是要显现，那么功德本身就不会成立。这从哪里来呢？从功德本身。功德本身和实体本身的共同点是：不能用自己的特性来确定彼此的差异，因为缺乏颜色、形状和文字，所以总的形态对于两者来说都是相同的。那个，即功德本身和实体本身的差别，是实体本身或功德本身所独有的自性。
English
Alas! The second statement is: If the quality itself is other. This is what is to be said. The word "also" is used to summarize, saying that even if the substance itself is other. There, the word "also" refers to the quality itself and the substance itself. If someone thinks, what harm is there in existing? Therefore, it is said like this. Because it is related to existence. The previous inference that the quality itself is no different from the substance will become irrefutable. For example, because it has qualities, it is said that the quality is no different from the substance, similarly, because the quality itself also has qualities, it will become the substance itself. This is what is to be said: If existence itself exists. For quality and quality itself, existence itself, if it is admitted that existence itself exists, then all, that is, both quality and quality itself will become substance. When will this happen? At different and same times, that is, quality and substance, at different and not same times. Similarly, in general, it is also the same at different and not same times. The argument of mutual exclusion and so on means that if substance and quality are not the same, then it will become indistinguishable, which is reasonable, for difference, because it has the substance itself, so the manifestation of the substance is different from the manifestation of the quality, which is reasonable. The meaning of the conclusion is: In the different aspects, for the meaning like an iron skewer, because there is no distinction between main and non-main, then how can there be a distinction between substance and another? The reason for doubting the distinction between substance and another, etc., is the quality itself, etc. The answer is: Because it has the substance and the other itself, it is not the substance and the other. Why? Because of the manifestation of quality. Otherwise, if it is not to be manifested, then the quality itself will not be established. Where does this come from? From the quality itself. The commonality of the quality itself and the substance itself is: it is not possible to determine the difference between each other with one's own characteristics, because of the lack of color, shape, and letters, so the general form is the same for both. That, that is, the difference between the quality itself and the substance itself, is the unique nature of the substance itself or the quality itself.