Tibetan
ཞིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། བརྗོད་བར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་བརྫུན་པ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྟག་པའི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་བའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི། ངག་བརྗོད་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ངག་རྟག་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རྐན་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅའ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་བར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་གནོད་བར་བྱེད་དོ། །བརྗོད་བའོ་ཤུགས་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་བ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ངག་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དག་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་བདེན་པ་བརྗོད་བར་བྱ་བ་ཅན་ཉིད་ལ་གནོད་དེ། ངག་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་ན། མི་བདེན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་གའི་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་གི་རང་བཞིན་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ནི། མི་བདེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཉི་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་གིས་ཁྱད་པར་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་བསལ་བའོ། །འདི་ཉིད་སྨྲས་པ་ནི་ངག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཅན་ངག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མི་བདེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། བརྗོད་པའི་ཤུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའི་ཤུགས་དེས་ངག་ཉིད་དང༌། མི་བདེན་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅན་ཉིད་དེ་དག་མེད་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་མེད་ན་དེའི་ཚེ་དག་བརྗོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བརྗོད་པའི་ཤུགས་ལས། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་འབྲེལ་བའི་མེད་པ་ཉིད་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་བསལ་བ་ན་ཡང་གཉི་ག་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་སྔར་བརྗོད་པའི་ཚུལ་དུ་བསལ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅི་ལྟར་སེལ་ཅེ་ན། ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ།། ཆོས་ཅན་ངག་གི་ཁྱད་པར་ཡང་ཁྱད་པར་རྟག་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་འདིར། མི་རྟག་བ་ཉིད་དང་བཙལ་མ་ཐག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ལ་དེས་བས
Chinese
说的是，以所说之事为参照的虚假性就是特点。如果有人说：“所有常法都不是真实的”，这就是言语陈述的损害。如果言语是常法，那么由于常法本身在所有时间都存在，那么使用嘴唇等行为有什么用呢？因此，承诺常法本身会损害有法的事物特点——无常。或者，通过言语的力量也会损害常法本身。因此，称言语为常法，这是一种似是而非的观点。说“所有法都不是真实的”也会损害要证明的法——不真实性的特征，即不真实的陈述对象。如果所有言语都是不真实的，那么就不是在揭示不真实的陈述对象。这个“二者”一词排除了法和有法的自性。所要证明的法的特点是“不真实性”。“二者”一词排除了法和有法的特点。说这个本身就是“所有言语”。有法——所有言语的特点，即常法，以及要证明的不真实性的特点，即所说的不真实性，都被排除了。这是怎么回事呢？通过言语的力量。因此，因为是量，所以通过言语的力量排除了言语本身和不真实的陈述对象。如果法的自性和法的特点二者都不存在，那么就不会变成陈述。因此，从言语的力量来看，与法和有法的自性以及法的特点相关的缺失性被排除了。即使排除了缺失性，如果二者都存在，那么这也已经在之前陈述的方式中被排除了。如何排除有法的特点呢？“有法的特点也”是这样说的。有法——言语的特点，也即在此承诺的常法特点。存在着无常性和新近被发现的事物等等，通过这些来…
English
It is said that the falsity that refers to what is said is the characteristic. If someone says, "All permanent dharmas are not true," this is a harm by verbal statement. If speech is permanent, then since permanence itself exists at all times, what is the use of actions such as the lips? Therefore, committing to permanence itself harms the characteristic of the subject of dharma—impermanence. Or, by the force of speech, permanence itself is also harmed. Therefore, calling speech permanent is a seemingly valid position. Saying "All dharmas are not true" also harms the characteristic of the dharma to be proven—the characteristic of untruthfulness, that is, the object of untrue statement. If all speech is untrue, then it is not revealing the object of untrue statement. This word "both" excludes the self-nature of dharmas and subjects of dharma. The characteristic of the dharma to be proven is called "untruthfulness." The word "both" excludes the characteristics of dharmas and subjects of dharma. Saying this itself is "all speech." The characteristic of the subject of dharma—all speech, that is, permanence, and the characteristic of the untruthfulness to be proven, that is, the untruthfulness that is said, are excluded. How is this so? By the force of speech. Therefore, because it is a valid means of cognition, by the force of speech, the speech itself and the object of untrue statement are excluded. If the self-nature of the dharma and the characteristic of the dharma do not exist, then it will not become a statement. Therefore, from the force of speech, the absence related to the self-nature of the dharma and the subject of dharma, and the characteristic of the dharma, is excluded. Even if absence is excluded, if both exist, then this has already been excluded in the manner previously stated. How to exclude the characteristic of the subject of dharma? "The characteristic of the subject of dharma also" is said in this way. The characteristic of the subject of dharma—speech, that is, the characteristic of permanence that is committed to here. There exist impermanence and newly discovered things, etc., by which…
Tibetan
ལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་ཏེ་སེལ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ ལྟར་དགོས་པ་མེད་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངག་གི་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་རང་བཞིན་ཕན་འདོགས་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནའོ། །སྨྲ་བ་པོ་གྲུབ་པ་ཉེ་བར་འཇོག་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཕྱེད་སྔ་མ་བཤད་ནས་ཕྱེད་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི། དེར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངག་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཕན་པ་མེད་ནའོ། །ལྟོས་བར་བྱ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གིས་དེ་ནི་ངག་གོ །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་པས་ན། ཆོས་ཆོས་ཅན་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་བསལ་བའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་དཔེར་བརྗོད་པའི་སྤྲོས་པ་བཤད་ནས། སྔར་བཀོད་ཟིན་པའི་རྣམ་འགྲེལ་ཉིད་འཆད་བ་ནི། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བརྗོད་མ་ཐག་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་དེ་དག་ལས་སོ། །ཅིའི་དོན་དུ་ཞེ་ན་ཕྱོགས་འདིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་གང་ཡིན་སྙམ་ན་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ཉིད་དུ་ཡན་ལག་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་མི་སྒྲུབ་བ་ན་གྲུབ་བ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་ཡན་ལག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ། ཡན་ལག་ཅན་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་དེ་སྨྲ་བས་ཅི་ལྟར་འདོད་སྙམ་ན། བལྟར་མི་རུང་བ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་པ། ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་ནས། འབྲས་བུ་དེའི་རྒྱུ་ཡན་ལག་ཅན་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྫས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞེ་ན། ཁྱད་བར་ཅན་མིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བློའི་རྣམ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཡན་ལག་ཅན་མེད་ན་བློའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བློའི་རྣམ་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ནི་གྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། ཧ་ཅང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཧ་ཅང་ཡུལ་ཐག་རིང་པོ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཕན་ཚུན་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་མ་འདྲེས་པའི་སྐུ་ཡུལ་
Chinese
是这样的。如果以什么来遣除它的无常性呢？答：如果，是这样说的。如果认为没有必要，答：如果，是这样说的。使之明了的是，如果，是这样说的。如果说没有语言的自性，就是说语言的自性不是为了利益。联系到说话者成立，会陷入就近安立的过失。先说前半部分，再说后半部分，就是说不是那样，就是说没有语言自性的利益。需要观待也是，就是说语言，那就是语言。因此，因为已经成立了无常性，所以是通过遣除这些法与有法之间的差别。这样说了譬喻的展开之后，现在要解释之前已经安排好的《释量论》本身，就是说，对于刚刚所说的那些譬喻。为了什么目的呢？答：以这种方式，是这样说的。如果认为应该如何成立呢？答：然而，是这样说的。如果认为什么是实物的自性呢？答：作用，是这样说的。同样，也应该成立以所见为依据的支分。这样联系起来。这样如果不成立，就会变成成立已成之过失，是这样说的。这就是说支分，是这样说的。如果有人这样说，支分具有实物的自性，并且是所见的对境，那么说话者会怎么认为呢？对于不可见的极微来说是不可能的。在见到了知等自性的果之后，认为这个果的因是支分。因此，应该仅仅成立它具有这个自性。为什么要成立它具有实物的自性呢？答：不是有差别，是这样说的。解释后半部分，就是极微，是这样说的。这个本身，就是意识的行相。然而，如果没有支分，就不会变成意识的行相本身。因此，如果说除了意识的行相之外的支分是已经成立的，答：太过分了，是这样说的。太过分了，不是安住在遥远的地方，而是安住在互相靠近但不混合的身体处所。
English
It is like that. If by what is its impermanence dispelled? Answer: If, it is said like that. If it is thought that it is not necessary, answer: If, it is said like that. What makes it clear is, if, it is said like that. If it is said that there is no self-nature of language, it means that the self-nature of language is not for the benefit. It is connected to the speaker being established, it will fall into the fault of establishing it closely. First, say the first half, then explain the second half, that is to say, it is not like that, that is to say, there is no benefit of the self-nature of language. It is also necessary to depend on, that is to say, language, that is language. Therefore, because impermanence has been established, it is through dispelling the difference between these dharmas and the dharmas that possess them. Having said the expansion of the metaphor like this, now we must explain the already arranged Commentary on Valid Cognition itself, that is to say, for those metaphors just mentioned. For what purpose? Answer: In this way, it is said like that. If it is thought how should it be established? Answer: However, it is said like that. If it is thought what is the self-nature of a substance? Answer: Function, it is said like that. Similarly, it should also be established that the limb is based on what is seen. It is connected like this. If it is not established like this, it will become the fault of establishing what has already been established, it is said like that. This is to say limb, it is said like that. If someone says that the limb has the self-nature of a substance and is the object of what is seen, then what would the speaker think? It is impossible for invisible atoms. After seeing the result of the self-nature of knowledge, etc., it is thought that the cause of this result is the limb. Therefore, it should only be established that it has this self-nature. Why should it be established that it has the self-nature of a substance? Answer: It is not different, it is said like that. Explaining the second half, it is atoms, it is said like that. This itself is the aspect of consciousness. However, if there is no limb, it will not become the aspect of consciousness itself. Therefore, if it is said that the limb other than the aspect of consciousness is already established, answer: It's too much, it is said like that. It is too much, it is not dwelling in a distant place, but dwelling in a body place that is close to each other but not mixed.