Tibetan
མ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་གནོད་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི། ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རོ། །རང་དང་གཞན་སངས་རྒྱས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པས་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་དང་དེ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའོ། །གནོད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལའོ། །སྐྱོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་དུའོ། །གནོད་པས་ནི་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་སྟོན་བའི་དོན་དུ་རང་གི་ཆོས་ཅན་སྨོས་སོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དོན་འདི་ལྟར་མ་ཡིན་ན། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་གཞན་ལ་གནོད་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་འདི་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་གནོད་སྙམ་ན། འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ།། ཆོས་དེ་དང་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ལའོ། །གནོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ལའོ། །གལ་ཏེ་དོན་འདི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་གོ་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འདིའི་དོན་དུ་རང་གི་ཆོས་ཅན་སྨོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ལྟར་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པས་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་སྙམ་ན། རྟེན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཞེ་ནའི་བར་གྱིས་ནི། དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཀྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་དང་ངོ༌། །དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི། ཆོས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་ནི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པར་ཐལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ངེས་པར་གཟུང་བར་རྙེད་པའི་དོན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ་གནོད
Chinese
对于具有虚空功德差别的法，即使有损害，也不是宗派的过失，对此的回答是：名为“遍”。名为“遍”的解释是：从“在一切处”到“是存在之自性”之间。自己和他人的佛，以及分别说者的观点，对于具有虚空功德差别的法，以及与此相离的一切，都具有无常之自性的法，这是存在之自性。如果是有损害，是指所要成立的。过失，是指损害宗派的相状。损害不是损害想要成立的法，为了显示这个道理，而说了自己的法有。另外，如果不是这样，即使损害了具有虚空功德的其他的法，对于想要成立的这个，有什么损害呢？什么也没有。那么，如何损害呢？是“对于这个”。“那个法和那个法”，是指具有想要成立的。如果损害，是指想要成立的法。如果这个道理不是以相状来理解道理吗？那么，为了这个道理，说了自己的法有，有什么用呢？是“这个道理”。如果损害了法有，如何损害想要成立的呢？是“所依”。从“自己的体性”到“如果问”之间，是对“这个道理”等进行解释。具有自己的法，是指具有想要成立的法。“是这样吗”，是指具有自己的法的法有，是想要成立的吗？与此相顺应，是指想要成立的自性，与具有无常之自性的法有相顺应，是损害之自性，但不是损害具有其他法的法有。 因此，法是指具有无常之自性的法有，而不是具有其他法的法有。过失是成为损害宗派的相状。为了表达必定要掌握所获得的道理，是“另外”，即损害具有虚空功德差别的法有。
English
The answer to the statement that even if there is harm to a dharma possessing the distinction of the qualities of space, it is not a fault of the tenet, is: it is called "completely." The explanation of "completely" is: from "in all places" to "because it is the very nature of existence." According to the views of oneself and others, Buddhas, and the Vaibhashikas, all dharmas possessing the distinction of the qualities of space, and all that are separate from it, possess the dharma of impermanence itself, which is the very nature of existence. If there is harm, it refers to what is to be established. Fault refers to the characteristic of harming the tenet. Harm does not harm the dharma that one wants to establish; to show this reason, one's own dharma-possessor is mentioned. Furthermore, if it is not like this, even if other dharma-possessors possessing the qualities of space are harmed, what harm is there to this that one wants to establish? There is none. Then, how does it harm? It is "to this." "That dharma and that dharma" refers to possessing what one wants to establish. If it harms, it refers to the dharma one wants to establish. If this reason is not understood by the characteristic, then what is the use of mentioning one's own dharma-possessor for this reason? It is "this reason." If harming the dharma-possessor, how does it harm what one wants to establish? It is "the basis." From "one's own essence" to "if asked," it is explaining "this reason" and so on. Possessing one's own dharma refers to possessing the dharma one wants to establish. "Is it like that?" refers to whether the dharma-possessor possessing one's own dharma is what one wants to establish. Being in accordance with this refers to the nature of what one wants to establish, being in accordance with the dharma-possessor possessing the dharma of impermanence itself, it is the very nature of harm, but it is not harming the dharma-possessor possessing other dharmas. Therefore, dharma refers to the dharma-possessor possessing the dharma of impermanence itself, and not the dharma-possessor possessing other dharmas. Fault is the characteristic of becoming harmful to the tenet. To express the very meaning of what is necessarily to be grasped, it is "furthermore," that is, harming the dharma-possessor possessing the distinction of the qualities of space.
Tibetan
་པས་ནི་ཉེས་པར་འགྱུར་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རང་གི་ཆོས་ཅན་སྨྲོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཆོས་ཅན་སྨོས་པ་མེད་པ་ན། དེ་གནོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པའི་ཆོས་གནོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཆོས་ཅན་གནོད་པས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའོ། །བདེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །ཅི་ལྟར་འདིའི་དོན་གྱིས་འགྲུབ་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྩ་བའི་ཆ་བཤད་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་འཆད་པ་ནི་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྒོལ་བས་ཅི་ཞིག་བརྗོད་པ་ལ། ཕྱིར་རྒོལ་བས་སྐྱོན་བརྗོད་ཅེ་ན། དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བས་སོ། །ཅི་ལྟར་འདི་ལ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཕྱིར་རྒོལ་བས་སྨྲས་ཤེ་ན། དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེར་ན་སྔོན་མེད་པའི་རང་བཞིན་བསྐྱེད་པར་བྱར་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ། མེད་པར་དགག་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཅིག་ཅར་སྒྲ་སོགས་རྒྱུ་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒོལ་བ་སངས་རྒྱས་བས་ལེན་འདེབས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཅན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་གནོད་ཀྱང༌། འདོད་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྔར་མེད་པའི་རང་བཞིན་བསྐྱེད་པར་བྱར་མེད་པ་ཉིད་དགག་པ་ལ་ནི་གནོད་པ་འགའ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཅན་ལ་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདོད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་པ་ ནི་ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་ལ་གནོད་པ་ནིའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པས་ནའོ། །གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པ་ཅི་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའིའམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའམ། རྒོལ་བའིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའོ། །ཆོས་ཅན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་ལའོ། །གནོད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རང་གི་ཆོས་ཅན
Chinese
因此，过失可能产生的情况是不存在的。因此，心想何必提及自己的法性呢？“那不是”等等，是对“法性”等等的解释。另外，如果未提及自己的法性，那么“那有害”是指所说的法有害，而不是法性有害。 “这也是”是指辩论。 “确实”是指已成立的结论。如果想知道如何通过这个道理来成立，那就是“如果”。解释了根本部分后，阐述已成立的结论，那就是“这是”。什么是错误的理解呢？那就是“像这样”。如果辩论者说了什么，反驳者会指出什么过失呢？那就是“例如”。 “在解释中”是指辩论者。如果反驳者说如何反驳这个，那就是“同样”。例如，没有产生先前不存在的自性，不是否定不存在的自性。因为声音等不是同时的原因。如果说，像这样通过不可见的事物来证明普遍性，那么对于虚空等法性，也可以证明事物本质的不存在吗？对此，辩论者以佛教徒的身份回答说：“像那样”，即使损害了法性的事物本质，对于所希望证明的，即否定没有产生先前不存在的自性，也没有任何损害。也应该看到，对于作为普遍性的理由的不可见性本身，也没有损害。 “仅仅对于法性”等等，是对“像那样对于所希望证明的事物”等等的解释。 “像这样”是指仅仅损害了法性。 “因此”是指因为希望。如果问如何不是未成立的基础的过失，那就是“处于分别念中的”。 “那”是指能成立的、所要成立的或辩论者的。因为成为事物的不是法性，因此法性仅仅与所要成立的事物分离。为了表明不存在损害的过失，（要说明）自己的法性。
English
Therefore, the possibility of faults arising does not exist. Therefore, one might think, what is the point of mentioning one's own subject? "That is not," and so on, is an explanation of "subject," and so on. Furthermore, if one's own subject is not mentioned, then "that is harmful" means that the stated dharma is harmful, but not that the subject is harmful. "This also" refers to the debate. "Indeed" refers to the established conclusion. If one wonders how it is established through this meaning, it is "if." Explaining the root part and then explaining the established conclusion is "this is." What is the wrong understanding? It is "like this." If the debater says something, what fault does the opponent point out? It is "for example." "In the explanation" refers to the debater. If the opponent says how to refute this, it is "similarly." For example, not being able to generate a previously non-existent nature is not the nature of negating non-existence. Because sound, etc., are not simultaneous causes. If one says that, like this, through the non-perception that establishes pervasion, can one also establish the non-existence of the essence of things for subjects such as space? To this, the debater, as a Buddhist, replies: "Like that," even if it harms the essence of the subject, there is no harm to the desired proof, which is the negation of not being able to generate a previously non-existent nature. It should also be seen that there is no harm to the non-perception itself, which is the reason for pervasion. "Only for the subject," and so on, is an explanation of "like that for the desired proof," and so on. "Like this" refers to harming only the subject. "Therefore" refers to because of desire. If one asks how it is not the fault of an unestablished basis, it is "being in conceptual thought." "That" refers to the establisher, the to-be-established, or the debater. Because what has become a thing is not the subject, therefore the subject is only separate from the to-be-established. In order to show that there is no fault of harm, (one must explain) one's own subject.