Tibetan
པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པ་ནི་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དེར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔོ་ཕ་སངས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཅི་ལྟར་མཉན་བྱའི་སྒྲས་བསྡུས་ཤེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་ཅི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོས་གཟུང་བ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ཡང་དབང་པོས་ གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དབང་པོའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དབང་པོའི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྔ་པ་སྟེ། དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ན། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་སྤྱི་ཡང་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་དབང་པོས་གཟུང་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཀྱི། སྤྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ནི། རྣམ་ཀུན་བརྗོད་བྱའི་དངོས་མིན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི། གྲུབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་རྨོང་འབྲེ་བའོ། །དེས་ན་སྔ་མས་ནི་དོགས་པ་མེད་པར་ཡང་མཉན་བྱའི་སྒྲ་འཇུག་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ན་མཉན་བྱའི་སྒྲའི་དགོས་པ་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པའི་ཚུལ་བརྗོད་པ་ནི། ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པའི་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་ཀྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཚད་མ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་མཉན་བྱའི་སྒྲ་སྦྱར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་གིས་འདི་འདིའི་དོགས་པར་འགྱུར་བར། ཅི་ལྟར་ན་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་བསྟན་པ་ཡིན་སྙམ་ན་ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཉན་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དོན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེས་ཁ་བ་ལ་གནོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཚད་མས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཅི་ལྟར་ཚད་མས་གྲུབ་བའི་མཉན་བྱ་ཉིད་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མའི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ག་ལས་ཤེ་ན་ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ནི་མཉན་བྱའོ། །གཞན་ནི་མཉན་
Chinese
这是在解释“有”的行境。解释是说“声音自相”等。“自相”就在那里。如果说蓝色、父亲、佛陀等，不是自相吗？那怎么被“可听闻”的声音所包含呢？如果是那样，就是“那么”的意思。如果说即使是被根识所取，又怎么是自相呢？是说“自相的自相”。如果说被根识所取并非只是自相，因为总相也被根识所取，那么，就说了“根识的”。“从根识所取”等，是第五个理由，因为以“是根识所取”的理由，并非成立自相之外的总相。只是自相成立为根识所取，总相则不然，这是它的意思。到此为止，是遮止“一切皆非所说之物”等。以“量”等，是为了解释“因为依赖于已成立的那个”等而开始的。因此，前者是显示了毫无疑问地也包含可听闻的声音，现在是在解释可听闻的声音的必要。陈述必要的方式是说“以量成立的自性”。以量成立的可听闻性损害非可听闻性，而不是其他，为了显示这个意义，施设量，结合可听闻的声音，这是它的意思。如果有人怀疑这会成为这样的疑惑，如果认为如何显示以量成立的损害，就说“以量”。意思是说，正是因为可听闻性，因为以量成立，所以才会有损害。如果说，是事物本身损害事物，例如火损害雪一样，但量并非如此。那么，如何以量成立的可听闻性来显示呢？解释“因为以它的力量损害”等，就是“它的”。因为以量的力量，可听闻性损害非可听闻性。这是从哪里来的呢？是说“以量”。意思是可听闻的。其他是可听
English
This is explaining the scope of "existent." The explanation is saying "sound's own characteristic," and so on. "Own characteristic" is there. If it is said that blue, father, Buddha, etc., are also not own characteristics? How are they included by the sound of "audible"? If that is the case, it means "then." If it is said that even if it is apprehended by the sense faculty, how is it an own characteristic? It is saying "the own characteristic of the own characteristic." If it is said that being apprehended by the sense faculty is not only an own characteristic, because the general characteristic is also apprehended by the sense faculty, then, it is said "of the sense faculty." "From what is to be apprehended by the sense faculty," etc., is the fifth reason, because with the reason of "being what is to be apprehended by the sense faculty," it is not the case that the general characteristic other than the own characteristic is also established. Only the own characteristic is established as what is to be apprehended by the sense faculty, but not the general characteristic, that is its meaning. Up to here, it is negating "everything is not an object of expression," and so on. With "valid cognition," etc., it is beginning to explain "because it relies on that which is established," and so on. Therefore, the former is showing that the audible sound is included without doubt, and now it is explaining the necessity of the audible sound. Stating the way of necessity is saying "the very nature established by valid cognition." The very audibility established by valid cognition harms non-audibility, but not otherwise, to show this meaning, the valid cognition is applied, combining the audible sound, that is its meaning. If someone doubts that this will become such a doubt, if it is thought how to show the harm established by valid cognition, it is said "by valid cognition." It means that it is precisely because of audibility, because it is established by valid cognition, that there is harm. If it is said that it is the thing itself that harms the thing, just as fire harms snow, but valid cognition is not like that. Then, how does the audibility established by valid cognition show it? Explaining "because it harms by its power," etc., is "its." Because by the power of valid cognition, audibility harms non-audibility. Where does this come from? It is saying "by valid cognition." The meaning is audible. The other is audib