Tibetan
ནི་ངང་བ་ལ་སོགས་པའི་གསལ་བ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཁྲ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི། གསལ་བ་རྣམས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྤྱི་གཞན་དང་ལྡན་པས། མངོན་པར་མི་འདོད་པའི་གསལ་བ་རྣམ་པར་གཅད་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གསལ་བ་རྣམས་ལ་ལྡོག་པའི་རང་བཞིན་འདོད་པར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྤྱི་དོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་བྲམ་ཟེ་བསད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་བར་གཞག་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བྲམ་ཟེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་མེད་དོ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པས་གནོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་བའོ། །བྲམ་ཟེ་བསད་པས་སྡིག་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་བསོད་ནམས་ཞེས་གོ་རིམས་ཅི་ལྟ་བར་རོ། །བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པས་ནི་མི་གུས་པ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ལ་གཉིས་པ་ལ་ནི་ནི་གུས་པ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་ཉིད་ལས་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བས་ནི། ཚད་མ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མ་སྤྱི་དཔྱད་པ་ནི་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་ཟིན་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ནའོ། །དེ་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་ཡོད་པ་ལའོ། །སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་འདི་ཅི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྤྱིའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །འོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱི་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་བས་གནོད་པར་བྱད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྤྱིའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སུན་འབྱིན་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །རང་བཞིན་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་གནོད་ན་སྐྱོན་ཡིན་གྱི་སྤྱི་གནོད་ན་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གལ་ཏེ་བསྟན་བར་འདོད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་འབྲེལ་པ་འགོག་པར་མི་འདོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འགོག་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་མོད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཕན་པའི་མཐའ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་བྱ་བའི་སྒྲ་ཨན་གྱི་མཐའ་ཅན་དང་ངོ༌། །འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི།
Chinese
如同从天鹅等白色中区分出来，安住于花色等之中，这种确定的认识是，所有显现都是具有遣除之理由的。如果凭借其他的共相，舍弃不想要的显现而进入，那么，那时就会变成没有止境的。因此，必须承认所有显现都具有遣除的自性，即使那样，共相也是没有意义的。如果不存在婆罗门等，那么杀婆罗门等行为的安立也会变得不存在，但实际上是存在的。因此，婆罗门等共相是存在的。因此，说“它不存在”是被现量所损害的。还有“其他”等。杀婆罗门是罪恶，布施等是功德，次第如何呢？婆罗门等是抓住不恭敬等，第二个是抓住恭敬等。从论典本身确定地抓住，这是为了区分量。对量进行共相分析会变得没有意义。因此，这是用已经说过的理由。说“它存在”是指共相存在。如果问阿阇梨陈那是如何理解的，回答是“这是”。为什么呢？因为“那些”是指共相的法。如果说会被比量所损害，回答是“随之”。损害共相的，并不是比量损害，因为那是不存在的，这是在破斥共相比量的场合中说明的。其他人说“如果”。“自性”是指如果自己的体性被损害是过失，损害共相则不是过失，如果想要说明这个，那么那时就说是声音的自性。意思是说，如果说声音不是可听闻的，这并不是想要遮止关联，而是遮止自己的体性，那时就会说声音没有自己的体性。说“具有利益的边际”是指可听闻的声音具有安的边际。说“具有关联的理由”是指。
English
The certainty that distinguishes from the clarity of swans and the like, and abides in the variegated and the like, is that all appearances are the very reason for reversal. If, possessing another generality, one enters after cutting off the unwanted appearances, then at that time it will become endless. Therefore, it is necessary to accept that all appearances have the nature of reversal, and even so, generality is meaningless. If there are no Brahmins and the like, then the establishment of actions such as killing Brahmins would also become non-existent, but it does exist. Therefore, the generality of Brahmins and the like exists. Therefore, saying "it does not exist" is harmed by perception. Furthermore, "other" and so on. Killing a Brahmin is a sin, and giving and the like is merit, what is the order? Brahmins and the like are grasping disrespect and the like, and the second is grasping respect and the like. By definitely grasping from the treatise itself, this is to distinguish valid cognition. Analyzing generality of valid cognition becomes meaningless. Therefore, this is by the reason that has already been stated. Saying "it exists" refers to the existence of generality. If asked how Acharya Dignāga understood this, the answer is "this is". Why? Because "those" refers to the qualities of generality. If it is said that it will be harmed by inference, the answer is "following". What harms generality is not harmed by inference, because that does not exist, this is explained in the context of refuting the generality of inference. Others said "if". "Nature" means that if one's own nature is harmed it is a fault, harming generality is not a fault, if one wants to explain this, then at that time it is said to be the nature of sound. The meaning is that if it is said that sound is not audible, this is not intended to prevent association, but to prevent one's own nature, then it will be said that sound has no own nature. Saying "having a beneficial limit" means that audible sound has the limit of an. Saying "having a reason for association" means.
Tibetan
གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ལ་ཡོད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཉན་པས་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཉིད་ལ་མཉན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ནིའོ། །འབྲེལ་པར་བཟློག་པར་འགྱུར་མོད། ཅི་སྐྱོན་སྙམ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འབྲེལ་བ་ཡང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་འབྲེལ་པར་ མ་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་དབང་པོ་དང་དོན་དག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ནི་འགྱུར་བའང་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་ལ་འབྲེལ་བ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་མཉན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཇི་ལྟར་ན་འདི་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་བརྗོད། བསམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ནི། དེ་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་བས་གནོད་པའི་དཔེར་བརྗོད་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་བརྗོད་པ་ནི། སྒྲ་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མཉན་བྱའི་སྒྲས་ཀྱང་ངོ༌། །མངོན་པར་བསམས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་ལས་གཞན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །བརྗོད་པར་བྱེད་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དམ་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་བྱའི་སྒྲའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲས་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྒྲ་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཉན་བྱའི་སྒྲས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་གཉི་གས་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མི་བརྗོད་ན། དེའི་ཚེ་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གིས་བརྗོད་དོ་ཅོག་འདི་ལ་འཆོལ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མཉན་བྱའི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ན། དགོས་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བས་ཏེ། གནོད་པར་བྱེད་པ་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་དེ་ལ་སྒྲ་མེད་པར་དམ་འཆའ་ལ་ལྟོས་ནས་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚད་མས་གྲུབ་བའི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཉན་བྱའི་སྒྲས་དབང་
Chinese
抓住和执持的体性的关系成立的原因是什么呢？因此，听觉所抓住的这个意义，就被称为应当听闻。如果这样说，有什么过失呢？像那样，就是指结合了具有关系原因的词语。虽然关系可能会被颠倒，但有什么过失呢？那也是指关系。从随行和违背本身来说，这表明了比量是可靠的。如果不是抓住和执持的关系，那么，当时根识和事物就不会成为抓住和执持。成为抓住和执持也是如此，因此它们之间没有关系。因此，既然是通过比量成立的，就断言声音不是应当听闻的，这是因为比量会造成损害，而不是现量会消除，所以怎么能说这会被现量损害呢？这种想法的表达是：那怎么会呢？这会被说成是比量造成损害的例子。成立宗派者说：这个声音也是，也就是指应当听闻的声音。显现的，是指与关系不同的自身体性。表达者是凭借自身体性。如果断言声音没有自身体性，就会变成这样。耳朵所有，是指应当听闻的声音，或者自身体性的声音也可以，因为声音的自身体性不是应当表达的。应当听闻的声音表达了根识的行境。如果两者都不表达事物的自性，那么，当时无论用哪一个来表达，都不应该对这个进行责难。此外，如果根识的行境是由应当听闻的声音来表达的，那么，说也有必要，这是用成立来说明的，因为损害者，即声音的体性由量成立，依赖于对声音不存在的断言。为什么呢？因为由量成立的损害者不存在，凭借它的力量造成损害。因此，应当听闻的声音表达了根
English
What is the reason for the connection between the characteristics of grasping and holding? Therefore, this meaning of 'grasped by hearing' is called 'to be heard.' If it is said like that, what fault is there? Like that, it means combining words with relational reasons. Although the relationship may be reversed, what fault is there? That also means relationship. From the very nature of following and reversing, this indicates that inference is reliable. If it does not become the relationship of grasping and holding, then at that time, the sense faculty and objects will not become grasping and holding. It is also the case that they become grasping and holding, therefore there is no relationship between them. Therefore, since it is established by inference, the assertion that sound is not to be heard is because inference causes harm, but not because direct perception eliminates it, so how can it be said that this is harmed by direct perception? The expression of this thought is: How is that? This will be said to be an example of harm caused by inference. The proponent of the established conclusion says: This sound also, that is, the sound to be heard. 'Manifestly conceived' means the self-nature other than the relationship. The expresser is by its own nature. If it is asserted that sound has no self-nature, it will become like this. 'All ears' means the sound to be heard, or the sound of its own nature, because the self-nature of sound is not to be expressed. The sound to be heard expresses the realm of the sense faculty. If neither expresses the nature of things, then at that time, whatever is expressed by either of the two should not be blamed for this. Furthermore, if the realm of the sense faculty is expressed by the sound to be heard, then saying that there is also a need is explained by 'established,' because the harmer, that is, the nature of sound, is established by valid cognition, relying on the assertion that sound does not exist. Why? Because the harmer established by valid cognition does not exist, harming by its power. Therefore, the sound to be heard expresses the