Tibetan
་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དེ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་མི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྨྲ་བ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་འབྲས་བུའི་རྟོགས་པ་གཉིས་ལ་མི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །གལ་ཏེ་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཤེས་པ་དག་ལ་དོན་མི་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་ ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཏོ། །བརྗོད་ཟིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་བརྗོད་པར་འདོད་པའམ་ཞེས་བྱ་བར་རོ། །ལན་ནི་མི་སྣང་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ་འབྲེལ་ཏེ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་ཞེས་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུའི་རྟོགས་པ་ལས་སྒྲ་ལས་རྟོགས་པ་པོ་ལ་ཕྱིའི་དོན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་ནི། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཕྱིའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ནའོ། །ལན་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྱིའི་དོན་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སྣང་བ་ཡང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་མ་བཟུང་ཡང་ཕྱི་རོལ་ནི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ།། གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཕྱིའི་དོན་སྣང་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལས་དོན་མི་འཐོབ་སྙམ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དག་གོ །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐལ་ལོ་སྙམ་ན། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཚད་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུའོ། །འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རུང་པ་ཉིད་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པའི་སྒྲར་བཞད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་ག་ལས་ཡིན་ཏེ། རུང་བ་ཉིད་སྟན་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །བཤད་པ་མཛད་པས་སྨྲས་པའོ། །ཅི་ཞིག་སྨྲས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་མ་ལུས་པ་རུང་བ་ཉིད་ལས་བརྗོད་བྱར་མི་བཞེད་ན། དེའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་དེས། གང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་གནོད་བྱེད་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་གྱིས་རུང་བ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་འགྲེལ་མཛད་པས་བཤད་པ། འདིར་ནི་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་སྙམ་ན། གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ཟླ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་སྙམ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་དོན་བརྗོད་པ་ནི་ཡུལ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཟློག་པའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་མེད་དོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པ་གང་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་ལ་ཞེས་སོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ནི། ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །ངེས་པ་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་ལྟར་དགག་པར་མི་ནུས་སྙམ་ན། ཚད་མ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ངེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ངག་གཅིག་གིས་དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་དོན་གཉིས་གཙོར་བརྗོད་པར་ནུས་སྙམ་ན། འདིར་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དག་ལའོ། །ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔ་མ་སྟེ་གང་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི
Chinese
既然如此，那么，似乎是正在接受所要表达的事物的证明。如果不是这样，会想什么不是所要表达的事物呢？就是“如果”这个词。因为那个意义不显现。不仅仅是不显现为正在接受和结果的事物不是所要表达的事物。然而，如果说存在于说话者相续中的正在接受的证悟，和存在于听者相续中的结果的证悟，对于这两者不显现的任何事物也不是所要表达的事物，那就是“如果”这个词。“如果”这个词是别人的。“如果”即使有希求，难道不是对于正在接受和结果的知识，意义不显现吗？为什么呢？外 就是这个词。那是外境的意义。已经说过了，就是想要说其他的吗？回答是不显现，因为有联系。怎么样呢？希求这个词是，什么时候呢？说了什么时候。或者从那，就是从正在接受和结果的证悟，对于从声音中证悟者来说，因为没有外境显现，所以如果那样说是不显现。如果是那样，就是回答。对于那，就是对于随念。从随念的自性之相的分别中也是。如果说随念是以境的外境为对境，回答就是如果是那样。就是那样，意思是说外境也显现于正在接受和结果。因此，即使没有真实地执取，也认为外境只能被两种知识确定。如果像随念一样，正在接受等知识也显现外境，为什么不能从中获得意义呢？外境的这个词。证悟是，就是正在接受和结果的知识的自性。如果是那样，那么会认为没有所说能说的事物，所以说了不是量。像那样，就是不是量的自性，就是证悟不是量的自性。
English
Since it is so, then, it seems that it is precisely the acceptance of the proof of what is to be expressed. If it is not so, what is it that is not to be expressed? It is the word "if." Because that meaning does not appear. Not only is it that what does not appear as being accepted and as the result is not to be expressed. However, if it is said that whatever does not appear to the realization of acceptance that exists in the continuum of the speaker, and the realization of the result that exists in the continuum of the listener, is also not to be expressed, that is the word "if." The word "if" is of another. "If" even if there is desire, is it not that the meaning does not appear to the knowledge of acceptance and result? Why? Outer. That is the word. That is the meaning of the external object. It has already been said, is it that one wants to say something else? The answer is that it does not appear, because there is a connection. How is it? The word desire is, when? When is it said. Or from that, that is, from the realization of acceptance and result, for the one who realizes from sound, because the external object does not appear, so if it is said that it does not appear. If it is so, that is the answer. For that, that is, for inference. Also from the conceptualization of the nature of inference. If it is said that inference is that which has the external object as its object, the answer is that if it is so. It is just so, meaning that the external object also appears to acceptance and result. Therefore, even if it is not truly grasped, it is thought that the external object can only be determined by two kinds of knowledge. If, like inference, external objects also appear to the knowledge of acceptance and so on, why can't meaning be obtained from it? The word "of the external." Realization is, that is, the nature of the knowledge of acceptance and result. If it is so, then it would be thought that there is no object of expression and expression, so it is said that it is not valid cognition. Just like that, that is, the nature of not being valid cognition, that is, the realization is not the nature of valid cognition.
Chinese
所谓的“如是”一词，是指从“如”这个词产生的名声之声而来的欢笑，那么这个“如是”是从哪里来的呢？因为没有能证明“如”的东西啊，这样想的。论述者说道。说了什么呢？如果不是全部都认为“如”是可以表达的，那么，正理自在论师陈那，用“因为什么不是共同的”等等的词语，将存在等等可以表达的事物的损害者，显示为不是共同的，那是不行的。因此，实际上是认为“如”是可以表达的。正因为如此，释量论的作者才说：“在此……” 这指的是要成立不可表达性。那么，在什么时候会变成不共同呢？“在什么时候”的意思。变成不共同性，是跟随的说法。为什么呢？“对于任何”的意思。因为“如”的一切都是用声音来表达的。怎样显示为不共同呢？“论师”的意思。这里的意义是说“在哪个境”指的是不可表达性。推论是，因为存在而对表达者造成损害。因此，因为不共同的缘故，反方的推论是不存在的。对于不可表达的事物造成损害的存在，不是宗法，这样连接。所谓“如是说”，是指没有推论。这个“这”指的是从声音产生的名声。这样说，是为了显示确定性，是跟随的说法。确定是确定者本身。怎样才能无法驳斥呢？说是量。怎样确定呢？如果是确定者。如果一个词语可以在同一时间主要表达两个意思，那么，这里就说了。对于“任何”等等。后面的意思是，从声音产生的名声，是前面的，对于什么是不共同的
English
The term "suchness" (tathata) refers to the sound of fame arising from the word "suchness," which is laughter. Where does this "suchness" come from? It is thought that there is nothing to establish "suchness." The commentator said, "What did he say? If you do not consider everything to be expressible from 'suchness,' then the teacher Dignāga, with words such as 'because it is not common,' shows that which harms the expressible, such as existence itself, as being uncommon. That would not work. Therefore, in reality, it is considered that 'suchness' is expressible. For this very reason, the author of the Pramāṇavārttika said, 'Here...' This refers to establishing inexpressibility. Then, when does it become uncommon? The meaning of 'when.' Becoming uncommon is a following statement. Why? The meaning of 'for anything.' Because everything of 'suchness' is to be expressed by sound. How is it shown to be uncommon? The meaning of 'teacher.' The meaning here is that 'in which object' refers to inexpressibility. Inference is that because of existence, it harms the expresser. Therefore, because of uncommonness, the inference of the opposite side does not exist. That which harms the inexpressible, that existence is not a pakṣa (subject), connect it in this way. 'Thus it is said' means there is no inference. This 'this' refers to the fame arising from sound. Saying so is to show certainty, it is a following statement. Certainty is the determiner itself. How can it not be refuted? It is said to be valid cognition (pramāṇa). How is it determined? If it is a determiner. If one word can mainly express two meanings at the same time, then it is said here. For 'anything' etc. The latter meaning is that the fame arising from sound is the former, for what is uncommon.
Tibetan
་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པས་ནི་བཟློག་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ངེས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱོར་རོ། །སྔ་མ་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་མ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་པས་ནི་དགག་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་དང་སྔ་མ་འདི་གཉིས་ནི་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་ཕྱི་མ་དང་སྔ་མའི་ཆའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དགག་པར་མི་ནུས་པ་དང༌། བཟློག་པའི་ཚད་མ་མེད་པས་ངེས་པ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་འདི་ངག་ ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་དུས་གཅིག་ཉིད་དུ་དོན་གཉིས་གཙོར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཆད་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བརྗོད་མ་ཐག་པའི་རྩོད་པ་ཉིད་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཟློས་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གནས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་རང་རིག་པས་ན་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་ཡིན་པས་ནའོ། །རྣམ་འགྲེལ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པས་ལན་འདེབས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲའི་དོན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རུང་བ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་དོན་གྱི་རུང་བ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་དུ་ངེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྣང་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །སྣང་བ་ནི་རང་རིག་པས་རིག་པར་བྱ་བའོ། །དེ་གང་ལས་ཤེ་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལའོ། །འདི་ནི་ཁས་བླངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རང་རིག་པར་བྱ་བའི་རུང་བ་ཉིད་དེ་ལས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་རུང་བ་ཉིད་བཀག་པ་དང་སྟེ། རུང་བ་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་མ་སྣང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ལས་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་མངོན་སུམ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྣང་བ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དོན་གྱི་སྒྲ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་ཤེ་ན། འབྲེལ་བ་ནི་ཞེས་སྨོས་སོ
Chinese
因此，像“返回”等词语，因为没有能推翻它的量，所以一定是这样说的，这样连接。前面的“对于什么”等词语，与后面的“由声音产生的名声”等词语一起，说的是不能驳斥，这样连接。因此，这前后二者，如何合理地，对于前后部分的意义是什么，不能驳斥，以及没有能推翻它的量，一定是那样，以显示的方式来运用。如果因为什么而变成“这不是语言本身”的过失，那么同时主要显示两个意义就不是了。解释是“在什么时候”。为了消除刚才提出的争论，重复说“如果”。任何安住于分别自性，那是因为自证的缘故，是现量。因此，是因为是自证的现量。释量论的解释不是回答。特别执着的事物不是自证，因为是外境的缘故。为什么呢？因为声音的意义。可能性不是现量，因为是分别的对境的缘故。为了阐明不是现量的对境，说“由声音产生的”。由声音产生的意义的可能性确定为声音的意义是，即使允许是显现，也这样关联。显现是由自证所知的。从何而来呢？从名言的因缘本身。这是承认之后说的。即使如此，自证的可能性，不是从那产生名言，因此，遮止了可能性是现量的对境，意思是可能性不是现量的对境。例如，即使刹那是显现，但因为不从那产生名言，所以那不是现量。显现，由声音产生的名声，即使与意义的声音相关联，也不能成为现量，这样关联。为什么不能成为现量呢？因为关联，这样说了。
English
Therefore, words like "returning," etc., because there is no valid cognition to refute it, it must be said in this way, connect it like that. The preceding "for what," etc., together with the following "fame arising from sound," etc., say that it cannot be refuted, connect it like that. Therefore, these two, the former and the latter, how reasonably, whatever the meaning of the former and latter parts is, cannot be refuted, and because there is no valid cognition to refute it, it must be so, it is applied in a way that shows it. If because of what it becomes the fault of "this is not language itself," then it is not mainly showing two meanings at the same time. The explanation is "at what time." In order to eliminate the argument just raised, it is repeated, "if." Whatever abides in the nature of discrimination, that is manifest because of self-awareness. Therefore, it is because it is the manifest of self-awareness. The explanation of the Pramāṇavārttika is not a response. The object to be particularly attached to is not self-awareness, because it is an external object. Why? Because of the meaning of sound. Possibility is not manifest, because it is the object of discrimination. In order to clarify that it is not the object of manifest, it says "arising from sound." The possibility of the meaning arising from sound being determined as the meaning of sound is, even if it is allowed to be appearance, it is related like that. Appearance is to be known by self-awareness. From what? From the very cause of convention. This is said after admitting it. Even so, the possibility of self-awareness, not that convention arises from that, therefore, the possibility is prevented from being the object of manifest, meaning that possibility is not the object of manifest. For example, even if a moment is an appearance, but because convention does not arise from that, it is not manifest. Appearance, fame arising from sound, even if it is related to the sound of meaning, cannot become manifest, it is related like that. Why can't it become manifest? Because of the connection, it is said like that.